Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Στο φως κατάλοιπα μινωικών κτηρίων

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα της αρχαιολογικής έρευνας στο δυτικό τμήμα του εσωτερικού του ενετικού Nαού του Αγίου Ρόκκου, στη Σπλάντζια.
Στο φως έχουν έρθει κατάλοιπα μινωικών κτηρίων αλλά και χώροι οι οποίοι, όπως εκτιμούν οι αρχαιολόγοι, είχαν εργαστηριακή χρήση ή χρησίμευαν για την προπαρασκευή φαγητού. Μάλιστα, σήμερα είναι ορατή όλη η ανασκαφή κάτω από υαλοπίνακες.
Η ανασκαφική έρευνα πραγματοποιήθηκε το 2007 από την ΚΕ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων σε συνεννόηση με την 28η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
Οπως σημειώνουν οι αρχαιολόγοι που συμμετείχαν, «η έρευνα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η εκτεταμένη ανασκαφή της οδού Δασκαλογιάννη το 1997 έφερε στο φως μινωικά στρώματα, με κτηριακά κατάλοιπα των μινωικών χρόνων. Επιπλέον η ανασκαφή στο εσωτερικό του Ναού, μας επέτρεψε να παρακολουθήσουμε τη στρωματογραφία και μεταγενέστερων φάσεων, που είχαν χαθεί από την περιοχή, λόγω των εκτεταμένων εργασιών εξομάλυνσης και διαμόρφωσης του δρόμου μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πρωιμότερες ενδείξεις χρήσης του χώρου, ανάγονται στην πρωτομινωική ΙΙ περίοδο (2600 - 2300 π.Χ.) με στρώση λίθων πάνω στον φυσικό βράχο και την αποκάλυψη δύο κυπέλλων ρυθμού "Βασιλικής". Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σταθερή εναλλαγή των εποχών, μέχρι την υστερομινωική ΙΙΙ Γ΄ περίοδο (1200 - 1100 π.Χ.), που ουσιαστικά οριοθετείται με το δάπεδο 4. Αποκαλύφθηκαν τμήματα δύο τοίχων, οι οποίοι δεν σχετίζονται μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις χώρων που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως δωμάτια».
Επίσης, η ΚΕ’ Εφορεία Πρoϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων επισημαίνει ότι «κατά την ανασκαφή εντοπίστηκαν δύο εστίες, σε διαφορετικά βάθη. Διατηρήθηκε η πρώτη (ΥΜ ΙΙΙΓ: 1200 - 1100 π.Χ.) στο βόρειο τμήμα της ανασκαφής ενώ η δεύτερη (ΥΜ ΙΙΙΑ1: 1400 - 1375 π.Χ.) ήταν στο επίπεδο του δαπέδου 10. Επιπλέον, η αποκάλυψη έντονων στοιχείων καύσης με στάχτες καθώς και τα όστρεα από πεταλίδες, τα τριβεία και οι τριπτήρες που βρέθηκαν, υποδηλώνουν με μεγάλη πιθανότητα ότι ο ανασκαμμένος χώρος ήταν εξωτερικός, προορισμένος για εργαστηριακή χρήση ή σχετική με την προπαρασκευή φαγητού. Με αυτόν θα μπορούσε να συσχετιστεί και η εστία που είχε βρεθεί κατά την ανασκαφή της οδού Δασκαλογιάννη το 1997 έξω από τον Ναό, δυτικά, σε αντίστοιχο περίπου βάθος με τη δεύτερη εστία του Αγ. Ρόκκου.  Στο στρώμα 4 στο ΒΔ τμήμα, εντοπίστηκε ο λάκκος Μ, που αποτελούσε συνέχεια λάκκου του 4ου αι. π.Χ. που βρέθηκε το 1997 στη δυτική πλευρά του Αγ. Ρόκκου, κατά την ανασκαφική έρευνα στην οδό Δασκαλογιάννη. Η ύπαρξη του μεγάλου αυτού λάκκου, επέβαλε, κατά την κατασκευή του Ναού στα χρόνια της Ενετοκρατίας τη βαθιά και ισχυρή θεμελίωση στο τμήμα αυτό. Στα ανώτερα στρώματα, αισθητή ήταν η παρουσία λάκκων που δικαιολογούνται από την προσπάθεια διαμόρφωσης του εδάφους την εποχή οικοδόμησης του Ναού και κατασκευής του αρχικού δαπέδου με τους πήλινους πλίνθους». 
(Χανιώτικα νέα - 30/10/2012)

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ο Μάνος Χατζιδάκις και η Κρήτη

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ

«Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθιά κι απόλυτα, θέλω να μάθω ο ίδιος ποιος υπήρξα, τι σκέφτηκα, πώς έζησα και τι είναι αυτό που συνθέτει τη μελλοντική μου απουσία».
Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος γεννήθηκε πριν 87 χρόνια, στις 23 Οκτωβρίου 1925 και παρότι έχουν περάσει δεκαοχτώ χρόνια από το ταξίδι του στις γειτονιές του ουρανού, είναι σαν να μην έφυγε ποτέ, καθώς οι μουσικές του παραμένουν διαχρονικές και ο λόγος του επίκαιρος.
Τα κείμενα και οι πολιτικές του παρεμβάσεις ήταν πάντα επί της ουσίας, καθώς εννοούσε να μη χαρίζεται σε κανέναν και σταθερά να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες.
«Προτιμώ να μην υπάρχω, παρά να υπάρχω όπως θέλουν οι άλλοι», έλεγε ενώ το σχόλιό του στο Τρίτο Πρόγραμμα: "Το πρόσωπο του τέρατος και ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε" είναι ιδιαίτερα επίκαιρο.
«Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά», είχε πει.
Η ΚΡΗΤΗ
Στενοί ήταν οι δεσμοί του Μάνου Χατζιδάκι και με την Κρήτη καθώς ο πατέρας του καταγόταν από τη Μύρθιο Ρεθύμνου. Μάλιστα, Το 1979 ο Χατζιδάκις καθιέρωσε τις «Μουσικές Γιορτές» στα Ανώγεια με τοπικούς λαϊκούς χορούς και τραγούδια ενώ το 1980 εγκαινίασε τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο.  Ήταν ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων τόσο στη μουσική όσο και στο χορό, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική και το θέατρο.
Στα Χανιά, οι επισκέψεις του δεν ήταν λίγες. Τον Ιανουάριο του 1979 είχε μιλήσει «περί πολιτισμού και παράδοσης» στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης στο Κολυμπάρι Χανίων και λίγους μήνες μετά, την Κυριακή 20 Μαίου 1979, το εβδομαδιαίο ραδιοφωνικό του σχόλιο στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας είχε ως αφορμή τη συγκεκριμένη εκδήλωση. Στο σχόλιό του, το οποίο δημοσιεύεται στο βιβλίο: «Τα σχόλια του Τρίτου» ο Μάνος Χατζιδάκις είχε επισημάνει μεταξύ άλλων:
«Σαν ξαναβρήκα μέσα μου την Κρήτη, μ’ εντυπωσίασε που οι νέοι της χορεύανε την νύχτα κρητικούς χορούς κι όχι ξενόφερτους, ντυμένοι γαμπριάτικα και μασουλώντας τσίχλα. Το βρήκα τούτο εξαίσιο και φωτεινό παράδειγμα για την απάνω χώρα. Μα όσο το ‘βλεπα, τόσο και περισσότερο γινόμουν σκεφτικός και άρχιζα να ξεχωρίζω κάποιον κίνδυνο. Τον κίνδυνο του γραφικού. Αυτόν, που μας παρουσιάζει εύκολα, προκλητικά με το ιδιόμορφο πρόσωπό μας, χωρίς να ‘χουμε μάθει, στο μεταξύ, να ζούμε άνετα και φυσικά την καταγωγή μας. Γιατί η παράδοση έχει αξία, μονάχα όταν δεν στηρίζεται στην αναπαράσταση, αλλά στην καθημερινή και δίχως επιτήδευση ζωή μας. Όταν δηλαδή το κληροδότημα, χρησιμοποιείται φυσικά και δίχως την ανάγκη επεξήγησης. Τότε μονάχα οφείλει να υπάρχει. Διαφορετικά, θα ‘ναι καλό να εξαφανιστεί μέσα στον Χρόνο, κι ας έχουμε πιο δεύτερες συνήθειες αποκτήσει. Γιατί η ποιότητα της κληρονομιάς, ανήκει στη ζωντανή ύλη που περιέχουμε, κι όχι στο ήθος ή στο ύφος αλλοτινών καιρών».
Μέσα από την ίδια εκπομπή, ο Μάνος Χατζιδάκις είχε κάνει αρκετές ακόμη αναφορές στη σχέση του με την Κρήτη. Την Κυριακή 13 Αυγούστου 1978 το σχόλιό του είχε τίτλο: «Αγώνες λύρες και η άνοδος των Ανωγείων». Αφορμή οι Μουσικές Γιορτές στα Ανώγεια οι οποίες το 1978 διαρκούσαν δύο μέρες και περιείχαν μόνο αγώνες λύρας. Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει στο σχόλιό του: «Τα Ανώγεια ζούνε για δύο μέρες μια μουσική εμπειρία μοναδική. Χωρίς επίσημους και τελετές, χωρίς λογύδρια εθνικά, μες στην πλατεία του χωριού, παρουσιάζεται ολόγυμνη η φαντασία, η έμπνευση κι η μουσική ευαισθησία ενός ολόκληρου λαού. Του κρητικού λαού. Κι ενός νησιού. Της Κρήτης». Στο ίδιο σχόλιο όπως και σε ένα επόμενο, ο Μάνος Χατζιδάκις είχε αποκαλύψει ότι γνώρισε την Κρήτη μέσα και από τις διηγήσεις μιας θείας του έξω από το Ηράκλειο. «Αυτή με βοήθησε να δω τη χάρη της Κρητικής μνήμης με τις δύο διαστάσεις», είχε πει.
ΣΤΟΝ «ΚΗΠΟ»
Τον Αύγουστο του 1981 ο Μάνος Χατζιδάκις είχε μιλήσει στον δημοτικό κινηματογράφο των Χανίων: «Κήπος» για τη μουσική στον κινηματογράφο με αφορμή την προβολή της ταινίας  – γουέστερν «Blue» του Σίλβιο Ναριτζιάνο στην οποία τη μουσική είχε γράψει ο ίδιος. Την βραδιά είχε οργανώσει ο τότε και επί πολλά χρόνια υπεύθυνος του κινηματογράφου Λεωνίδας Κακάρογλου. Η ομιλία του Μάνου Χατζιδάκι δημοσιεύθηκε στο ενημερωτικό έντυπο του «Κήπου», το καλοκαίρι του 1999. Ο Μάνος Χατζιδάκις μεταξύ άλλων είχε πει:
«Σαν η φωτογραφία ζωντάνεψε στα τέλη του περασμένου αιώνα, απλώθηκε μονομιάς μια σιωπή θαυμαστική, συγχρόνως και θωπευτική. Σιωπή απ' τις αμίλητες φιγούρες που κινήθηκαν, σιωπή κι απ' τον κόσμο που βωβός παρατηρούσε στην τετράγωνη λευκή οθόνη να πραγματοποιούνται εξαίσια οράματα έρωτα και πάθους, με ανεξίτηλες μορφές ανδρών και γυναικών καθώς κι ατελείωτα γκανγκς μεγάλων κωμικών, που μας παρείχαν νέες διαστάσεις στα προβλήματα εκείνου του καιρού, προβλήματα που μας οδήγησαν σε δυο παγκόσμιους πολέμους. Μα σαν μίλησαν οι φιγούρες, σκοτώθηκε η σιωπή κι ο χώρος γέμισε αμηχανία και μουσική. Ετσι  γεννήθηκε η μουσική του κινηματογράφου, θα 'λεγε κανείς. Απ' τη σιωπή. Και η μουσική αυτή υπήρξε στην αρχή λίγο σκοτάδι, τίτλοι, ηχητική περιγραφή του ονείρου, πράξη ζωής και θάνατος, ενέργεια, νίκη, τέλος-διέξοδος, επιστροφή στο σπίτι. Μες στο ψυγείο τα όνειρα για μια μοναδική στιγμή αναπόλησης και μοναξιάς. Η μουσική του κινηματογράφου συντηρεί στη μνήμη την εικόνα, την ερμηνεύει, ενώ συγχρόνως χρωματίζει επιθυμίες και θύμησες δικές μας και την προσωπική μας ταύτιση με τις πτυχές ενός ασπρόμαυρου ονείρου τριάντα πέντε χιλιοστών».
Στη συνέχεια της ομιλίας του είχε κάνει εκτενή αναφορά στους «σκαπανείς» της κινηματογραφικής μουσικής, για να φτάσει στη δική του συνεισφορά -πρώτα στο θέατρο και ακολούθως στον κινηματογράφο.
Το 1984 ο Μάνος Χατζιδάκις είχε βρεθεί πάλι στα Χανιά. Το καλοκαίρι του 1984 ο Δήμος Χανίων είχε οργανώσει ένα διήμερο αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι οι οποίοι είχαν δώσει συναυλίες στο Εθνικό Στάδιο Χανίων.
ΘΕΑΤΡΟ ΚΡΗΤΗΣ
Σημαντική ήταν η συμβολή του Μάνου Χατζιδάκι στην ίδρυση της Εταιρείας Θεάτρου Κρήτης (Ε.ΘΕ.Κ.) που αποτέλεσε πρόδρομο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ.. Το πώς και το γιατί περιγράφεται σε κείμενο του Δ. Ν. Καρτάκι που δημοσιεύτηκε στα «Χανιώτικα νέα» την Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2005. Μεταξύ άλλων σημειώνεται στο κείμενο: «Ηταν περασμένα μεσάνυχτα της 15ης Νοέμβρη του 1973. Η επιτροπή της Ε.ΘΕ.Κ. που την αποτελούσαν ο Αλέκος Παπαδερός, ο Γιώργος Δρανδάκης, ο Νίκος Κοπιδάκης και ο υπογράφων (Δημήτρης Καρτάκις) συσκέπτεται σε «δείπνο εργασίας» με τον Αλέξη Μινωτή. Η κουβέντα έφθασε και στο θέμα της συνεργασίας της Ε.ΘΕ.Κ. με σπουδαίους καλλιτέχνες της Αθήνας, κρητικής καταγωγής. Κάποιος ανέφερε και το όνομα του Μάνου Χατζιδάκι».
Λίγη ώρα μετά, με παραίνεση του Μινωτή, ξεκίνησαν να συναντήσουν τον Μάνο Χατζιδάκι στην Πλάκα.
«Σε λίγο φάνηκε να προβάλλει στο θαμπό φως και «μέσα σε καπνούς», η σιλουέτα του Μάνου. Περπατούσε αργά και κρατούσε στο δεξί χέρι ένα ποτήρι με ποτό. Χαιρετήθηκαν εγκάρδια με τον Μινωτή, ο οποίος άρχισε αμέσως τις συστάσεις: “Μάνο” του είπε, “εδώ είναι η Κρήτη που θέλει να σε γνωρίσει. Αποφάσισε να φτιάξει δικό της θέατρο και θέλει τη βοήθειά σου”. Ο Παπαδερός διέκοψε απότομα τον Μινωτή και απευθυνόμενος στον Χατζιδάκι τον ρώτησε εάν είναι Κρητικός. Ο Χατζιδάκις, ύστερα από μικρή σιωπή, είπε με έμφαση: “Ναι είμαι Κρητικός”. Μετά του μιλήσαμε για τους σκοπούς και τα οράματα της Ε.ΘΕ.Κ. και του ζητήσαμε ν’ αρχίσει αυτός τη δραστηριότητα της Εταιρείας με μουσικές εκδηλώσεις στην Κρήτη. Ο Χατζιδάκις ενθουσιάστηκε με την προσπάθεια που ξεκινούσε τότε στον τόπο μας και μας υποσχέθηκε κάθε δυνατή βοήθεια. Μας είπε ακόμα πώς τον ενδιέφερε ιδιαίτερα το Κρητικό θέατρο και ότι είχε σκοπό να κάμει όπερα την Ερωφίλη του Χορτάτση. Συμφωνήσαμε να ερχόταν τον Μάιο στην Κρήτη και να δώσει συναυλίες…
Ο Μάνος Χατζιδάκις ετήρησε την υπόσχεσή του προς την ΕΘΕΚ και τον Μάιο του ’74 ήρθε με τους συνεργάτες του στην Κρήτη. Στο χρονικό ίδρυσης της ΕΘΕΚ και στο κεφάλαιο “Εφθασε η ώρα της καρποφορίας“ αναφέρεται: “Από τις 24 μέχρι τις 30 του Μάη του ’74 ολόκληρη η Κρήτη, από την μια άκρη της μέχρι την άλλη, έζησε ώρες σπάνιας καλλιτεχνικής ομορφιάς. Ο Μάνος Χατζιδάκις με το συγκρότημά του ήρθε στην Κρήτη για να παρουσιάσει και στους τέσσερις Νομούς της το “Πολύτροπον”. Την υπόσχεση που είχε δώσει ο Μάνος την ετήρησεν. Και η Κρήτη είχε την ευτυχία, ο πρώτος καρπός που γεύτηκε από την ΕΘΕΚ να είναι η απαράμιλλη μουσική του Χατζιδάκι”».
Στο ίδιο κείμενο ο Δ. Καρτάκις προσέθεσε ότι «είναι αλήθεια ότι η Κρήτη από τις 24 μέχρι τις 30 του Μάη του 1974, έζησε ώρες υψηλής καλλιτεχνικής έξαρσης. Έζησε με ένταση τα πάθη του Μεθυσμένου Κοριτσιού, του Τζώνη του Μπόγια, της Μπελίσας, “πάθη γνησίως κρητικά”, όπως έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις στο πρόγραμμα των συναυλιών».
ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιστοσελίδα για τη ζωή και το έργο του μεγάλου συνθέτη στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.hadjidakis.gr. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να ακούσουν ηχητικά αποσπάσματα με τη φωνή του αλλά και να ενημερωθούν για το γενικότερο έργο του καθώς και για τις απόψεις και τις παρεμβάσεις του. Σε κείμενο του δημοσιογράφου Φώτη Απέργη, αναφέρεται ότι «οι μειοψηφίες κάθε είδους είχαν το σεβασμό και την υποστήριξη του Μάνου Χατζιδάκι. Ηδη στο πρώτο τεύχος του Τετάρτου (σ.σ.: του περιοδικού του οποίου υπήρξε εκδότης), τον Μάιο του 1985, αυτός, ο φίλος του Καραμανλή και πιστός ψηφοφόρος της Δεξιάς, παίρνει συνέντευξη από τον Λεωνίδα Κύρκο με σχεδόν προπαγανδιστικό ενδιαφέρον για την επιβίωση του ΚΚΕ Εσωτερικού. Ανέκαθεν, εξάλλου, εκτιμούσε την Αλέκα Παπαρήγα γιατί ούσα γυναίκα ηγούνταν ενός κόμματος, που μάλλον, αγωνιζόταν “για μια χαμένη υπόθεση”».
«Οι παρεμβάσεις του – διαβάζουμε στο ίδιο κείμενο – είναι αμέτρητες κι ακούραστες:
*Ο αληθινός νέος σήμερα αποκαλείται «αναρχικός» με την ίδια ασυνειδησία που κάποτε αποκαλείτο αριστερός, επισημαίνει και τον Σεπτέμβριο του 1990 συμμετέχει σε πορεία διαμαρτυρίας της Πρωτοβουλίας Αναρχικών για την κράτηση νεαρού ομοϊδεάτη τους στις φυλακές ανηλίκων Κορυδαλλού.
*Ο χρήστης πρέπει να τύχει της προστασίας του κράτους και όχι της καταδίωξής του, επισημαίνει ένα μήνα μετά, υποστηρίζοντας την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών για τους χρήστες και μάλιστα σε συναυλία που έχει οργανώσει η ΟΝΝΕΔ.
*Το 1991 ανακοινώνει ότι θα αγνοήσει τις επιτροπές ελέγχου του υπουργείου Προεδρίας και θα κυκλοφορήσει απαγορευμένο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη με τον Γιώργο Μαρίνο στη δική του εταιρεία, τον «Σείριο».
*Τον ίδιο χρόνο δίνει με την Ορχήστρα των Χρωμάτων συναυλία υπέρ των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και πρωτοστατεί στην ίδρυση Πανελλήνιας Επιτροπής Αλληλεγγύης στον Κουρδικό λαό».
Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ
Τέλος, να σημειωθεί ότι θραύση έκανε προσφάτως στο Διαδίκτυο ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά πριν είκοσι χρόνια με τίτλο: "Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι". Το είχε γράψει τον Φεβρουάριο του 1993  και είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτον καθώς και στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία".
Προσφάτως δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fvasileiou.wordpress.com/2011/07/26/hadjidakis_neonazis/ από την οποία αναδημοσιεύτηκε σε πολλές ιστοσελίδες.
«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση - εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής», έγραφε ο Μάνος Χατζιδάκις, ανάμεσα σε άλλα για να καταλήξει: «Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος».
ΑΠΟ ΞΑΝΘΗ
ΚΑΙ ΡΕΘΥΜΝΟ
Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα www.hadjidakis.gr, o Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1925 στην Ξάνθη. Ο πατέρας του, Γεώργιος Χατζιδάκις, καταγόταν από τη Μύρθιο Ρεθύμνου και ήταν δικηγόρος. Η μητέρα του, Αλίκη (Βασιλική), το γένος Αρβανιτίδου καταγόταν από την Αδριανούπολη. «Από την μητέρα μου», όπως έλεγε ο ίδιος, «κληρονόμησα όλους τους γρίφους που από παιδί μ' απασχολούν και μέχρι σήμερα κάνω προσπάθειες να τους λύσω. Χωρίς τους γρίφους της δεν θα 'μουν ποιητής...». Από την ηλικία των τεσσάρων ετών αρχίζει τα πρώτα μαθήματα πιάνου, με δασκάλα την Αλτουνιάν, γνωστή μουσικό της Ξάνθης, αρμενικής καταγωγής. Μάθαινε επίσης, βιολί και ακορντεόν. Το 1932, η μητέρα και τα δύο παιδιά, ο Μάνος και η Μιράντα, εγκαθίστανται οριστικά στην Αθήνα και οι γονείς χωρίζουν. Το 1938 ο πατέρας του σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα ενώ ταξίδευε για το Μιλάνο. Το γεγονός αυτό καθώς και η έναρξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου, κατέστρεψαν οικονομικά την οικογένεια. Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και της απελευθέρωσης, εργάζεται ως φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι του Πειραιά, παγοπώλης, εργάτης στο εργοστάσιο ζυθοποιίας του Φιξ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοοικονόμου, βοηθός νοσοκόμος στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Συγχρόνως αρχίζει ανώτερα θεωρητικά μαθήματα μουσικής με τον Μενέλαο Παλλάντιο, σημαντική μορφή της ελληνικής εθνικής μουσικής σχολής. Αρχίζει επίσης σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (σπουδές που ποτέ δεν ολοκλήρωσε), ενώ παράλληλα γαλουχείται από καλλιτέχνες και διανοούμενους (Γκάτσος, Σεφέρης, Ελύτης, Τσαρούχης, Σικελιανός) της γενιάς του μεσοπολέμου, οι οποίοι θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των προσανατολισμών και της σκέψης του. Ο Νίκος Γκάτσος, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1943, θα παραμείνει μέχρι το τέλος της ζωής του, ο μεγάλος δάσκαλος και ο ακριβός του φίλος. Η πρώτη του εμφάνιση ως συνθέτη στο μουσικό ορίζοντα της χώρας γίνεται το 1944 με τον Τελευταίο Ασπροκόρακα του Αλέξη Σολωμού, στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, ο Χατζιδάκις θα παρακολουθήσει και μαθήματα υποκριτικής, θέλοντας να γίνει ηθοποιός, αλλά ο Κουν θα τον αποτρέψει. Μέσα από τη γόνιμη συνεργασία του, ως συνθέτη πια, με το Θέατρο Τέχνης που θα διαρκέσει δεκαπέντε χρόνια, θα γράψει μουσική για πολλά έργα του σύγχρονου θεατρικού ρεπερτορίου: Γυάλινος Κόσμος (Τ. Ουίλιαμς, 1946), Αντιγόνη (Ζ. Ανουίγ, 1947), Ματωμένος Γάμος (Φ. Γ. Λόρκα, 1948), Όλα τα Παιδιά του Θεού έχουν Φτερά (E. Ο' Νηλ, 1948), Λεωφορείον ο Πόθος (Τ. Ουίλλιαμς, 1948), Ο θάνατος του Εμποράκου (Α. Μίλερ, 1949) κ.ά.
Η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, αναπτύχθηκε και τράφηκε από την προσωπικότητα του Μάνου Χατζιδάκι, που δεν δίστασε ούτε μια στιγμή να προβάλλει τα οράματά του στη πιο ακραία τους μορφή για να φανερώσει έτσι το βαθύτερο νόημα της τέχνης. Ασυμβίβαστος και πρωτοπόρος, εχθρός της σοβαροφάνειας και των παγιωμένων αντιλήψεων, λάτρης της «νεότητας» και της συνεχούς αμφισβήτησης και με όπλο του την ελληνική αλλά και την οικουμενική παιδεία, συνέδεσε τη λόγια με τη λαϊκή μουσική, δημιουργώντας έτσι ένα «νέο» ήχο, ένα «νέο» τραγούδι που έχει τις ρίζες του τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση.
Το απόγευμα της 15ης Ιουνίου του 1994, ο Μάνος Χατζιδάκις «άρχισε το ταξίδι του προς τα άστρα». 
(Διαδρομές - Χανιώτικα νέα - 27/10/2012)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/109740-o-manos-xatzidakis-kai-i-kriti/

Χαμένες ευκαιρίες

Κι όμως στην εποχή της κρίσης, των περικοπών, μπορούν να βρεθούν πιστώσεις για την αντιμετώπιση, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, της ανεργίας στην Ελλάδα. Μόνο που η ευκαιρία αυτή κινδυνεύει να χαθεί. Τέτοιες πιστώσεις ήδη πέτυχαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες που υπέβαλαν σχετικές αιτήσεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ανάμεσα σε αυτές δεν συγκαταλέγεται η Ελλάδα. Η χώρα μας δεν επέδειξε ενδιαφέρον και ως εκ τούτου την περασμένη Τρίτη 23 Οκτωβρίου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν τη συμπεριέλαβε σε αυτές για τις οποίες εγκρίθηκαν κονδύλια.
Το θέμα έφερε στην επικαιρότητα ανακοίνωση του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Νίκου Χρυσόγελου, που κάνει λόγο για αναξιοποίητους από την Ελλάδα πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση.
Ο ευρωβουλευτής επισημαίνει ότι η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ψήφισε την Τρίτη 23 Οκτωβρίου οικονομική βοήθεια ύψους 25,9 εκατ. ευρώ από τους πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση για προγράμματα επανεκπαίδευσης και εύρεσης νέας απασχόλησης. Αυτό αφορά 8.000 περίπου ανέργους από 7 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Σουηδία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία και Δανία). Οι σχετικές αιτήσεις είχαν υποβληθεί από τα  τέλη του 2011 μέχρι τα μέσα του 2012.
Ωστόσο, η Ελλάδα, η οποία πλήττεται από την ανεργία, βρίσκεται εκτός οικονομικής βοήθειας. Ετσι, το ερώτημα του ευρωβουλευτή είναι: «Γιατί η ελληνική κυβέρνηση, με τη συνεργασία και άλλων φορέων, δεν υποβάλει ανάλογες αιτήσεις, ώστε να εκμεταλλευθεί τους διαθέσιμους πόρους, σε όφελος των απολυμένων στον ναυπηγοεπισκευαστικό κλάδο, τον χώρο της οικοδομής, των κατασκευών γενικότερα, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων συναφών δραστηριοτήτων ή άλλων κλάδων που έχουν πληγεί από την ύφεση και την ανεργία; Το Ταμείο μπορεί να αξιοποιηθεί όχι μόνο σε περιπτώσεις μεγάλων επιχειρήσεων που έχουν κλείσει κι απολύσει μαζικά εκατοντάδες εργαζομένους, αλλά και για ένα σύνολο μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων από συναφείς κλάδους. Αρκεί, βέβαια, να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία και τεκμηρίωση».
Εχει δίκιο ο ευρωβουλευτής. Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, τι κάνουν οι πολιτικοί μας; Γιατί αφήνουν ευκαιρίες υπέρ της Ελλάδας να πάνε χαμένες; Τι απαντούν;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 27/10/2012)

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Δυσοίωνες προβλέψεις από τους κατοίκους της Κρήτης

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
(Lyviakis@gmail.com)

Εργασιακή ανασφάλεια στο παρόν και απαισιοδοξία για το μέλλον, αισθάνεται η πλειονότητα των Κρητικών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα. Οι κάτοικοι του νησιού μας δηλώνουν ότι τους τελευταίους δώδεκα μήνες έγιναν φτωχότεροι και προετοιμάζονται για τα χειρότερα. Εκτιμούν ότι η οικονομική κατάσταση των πολιτών αλλά και της χώρας δεν πρόκειται να αλλάξει ενώ φοβούνται πως το πρόβλημα της ανεργίας θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο.
Παράλληλα, βλέπουν ότι το κόστος ζωής αυξάνεται και μαζί με αυτό οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών, που, σε αντίθεση με ό,τι θα περίμενε κανείς μέσα στη σημερινή συγκυρία, δεν πέφτουν.
Η έρευνα καταναλωτικής εμπιστοσύνης έγινε στην Κρήτη από το Τμήμα Στατιστικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας από τις 30 Αυγούστου έως τις 2 Οκτωβρίου 2012 σε τυχαίο δείγμα 322 ατόμων άνω των 18 ετών.
Βασικά συμπεράσματα είναι τα ακόλουθα:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Στο ερώτημα πόσο άλλαξε η οικονομική σας κατάσταση τους τελευταίους 12 μήνες σε σχέση με ένα χρόνο πριν, το 54,3% απάντησε "προς το χειρότερο", το 35,7% "προς το πολύ χειρότερο", το 8,1% ότι "δεν άλλαξε καθόλου". Συνολικά, εννέα στους δέκα ερωτηθέντες θεωρούν ότι η οικονομική τους κατάσταση τους τελευταίους 12 μήνες χειρότερεψε σε σχέση με ένα χρόνο πριν. Περισσότερο πιστεύουν ότι η οικονομική τους κατάσταση χειροτέρεψε οι μη εργαζόμενοι και οι άνεργοι.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Περισσότεροι από τους 8 στους 10 ερωτηθέντες θεωρούν ότι η οικονομική τους κατάσταση τους επόμενους δέκα μήνες θα αλλάξει προς το χειρότερο. Περισσότερο φοβούνται για τη μελλοντική οικονομική τους κατάσταση οι ηλικίες 45 - 59 ετών, οι εργαζόμενοι και όσοι έχουν επίπεδο εκπαίδευσης Δημοτικού.
TO ΚΟΣΤΟΣ
ΖΩΗΣ
Σε ό,τι αφορά το κόστος ζωής, 8 στους 10 ερωτηθέντες βλέπουν το κόστος ζωής να αυξάνεται σε σχέση με αυτό που ήταν 12 μήνες πριν.
Οι γυναίκες ανησυχούν περισσότερο από τους άνδρες.
Λιγότερο ανήσυχοι για το κόστος ζωής είναι οι ερωτηθέντες κεντροδεξιάς ιδεολογίας και περισσότερο όσοι απάντησαν «τίποτα» ως ιδεολογία.
Η ΦΤΩΧΕΙΑ
Σχεδόν 9 στους 10 ερωτηθέντες πιστεύουν ότι η φτώχεια στην Ελλάδα αυξήθηκε μέσα στον τελευταίο χρόνο.
Περισσότεροι από 8 στους 10 ερωτηθέντες πιστεύουν ότι η φτώχεια στην Ελλάδα θα αυξηθεί περαιτέρω μέσα στον επόμενο χρόνο.
Το 16% των ερωτηθέντων δεξιάς ιδεολογίας πιστεύει ότι η φτώχεια θα μειωθεί.
TO ΜΕΛΛΟΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Περισσότεροι από 8 στους 10 ερωτηθέντες πιστεύουν ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας μετά από 12 μήνες θα είναι χειρότερη. Όσον αφορά την ιδεολογία, λιγότερο απαισιόδοξοι είναι οι κεντροδεξιοί και πιο απαισιόδοξοι όσοι απάντησαν «άλλη» ως ιδεολογία.
Στο ερώτημα, «μετά από 4 χρόνια, σε ποια κατάσταση πιστεύετε ότι θα βρίσκεται η οικονομική πορεία της χώρας;», το 47% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας μετά από 4 χρόνια θα είναι χειρότερη.
Όσον αφορά την ιδεολογία, οι κεντροδεξιοί είναι οι λιγότερο απαισιόδοξοι και οι αριστεροί οι πλέον απαισιόδοξοι.
Πάντως, οι ερωτηθέντες είναι σχετικά λιγότερο απαισιόδοξοι όσον αφορά την μακροπρόθεσμη πρόβλεψή τους για την οικονομική κατάσταση της χώρας, σε σχέση με την πρόβλεψη που έκαναν για μετά από 12 μήνες.
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΑ
ΑΓΑΘΑ
Σε ό,τι αφορά τις των καταναλωτικών αγαθών, 8 στους 10 ερωτηθέντες πιστεύουν ότι οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών στους επόμενους 12 μήνες θα αυξηθούν. Γενικά, δεν παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση στις απόψεις των ερωτηθέντων για την πορεία των τιμών των αγαθών σε σχέση με δημογραφικά και κοινωνικά κριτήρια.
ΑΝΕΡΓΙΑ
Ενα ποσοστό της τάξης του 93%, θεωρεί ότι η ανεργία θα αυξηθεί μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Γενικά, δεν παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση στις απόψεις των ερωτηθέντων για την αύξηση της ανεργίας σε σχέση με δημογραφικά και κοινωνικά κριτήρια.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Το τρίτο μέρος της έρευνας αφορά την αντίληψη της προσωπικής οικονομικής κατάστασης των ερωτηθέντων.
Περισσότεροι από 7 στους 10 ερωτηθέντες δεν αισθάνονται καλά σε σχέση με την οικονομική τους ασφάλεια για το μέλλον. Πιο ανήσυχοι για την μελλοντική τους οικονομική ασφάλεια είναι οι ερωτηθέντες ηλικίας 30 έως 44 ετών, οι άνεργοι και όσοι βρίσκονται ήδη σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.
Περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες δεν πιστεύουν ότι τώρα είναι καλή περίοδος για αποταμίευση. Περισσότεροι από 8 στους 10 ερωτηθέντες δεν βλέπουν πιθανό να αποταμιεύσουν μέσα στους επόμενους 12 μήνες.
Οι ερωτηθέντες νεότερης ηλικίας το βλέπουν κάπως πιο πιθανό να αποταμιεύσουν από ό,τι οι άλλες ηλικίες.
ΕΡΓΑΣΙΑ
Το 4ο μέρος της έρευνας αφορά απόψεις των ερωτηθέντων για την εργασία τους.
Περισσότεροι από 9 στους 10 ερωτηθέντες πιστεύουν ότι τώρα δύσκολο να βρεθεί δουλειά στην περιοχή τους. Οι απόψεις για την ευκολία ή δυσκολία εύρεσης εργασίας στην περιοχή είναι ιδιαίτερα αρνητικές, ανεξάρτητα από τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος.
Ως προς το πώς πιστεύουν ότι θα διαμορφωθεί η προσφορά εργασίας στην περιοχή σας μέσα στον επόμενο χρόνο, περισσότεροι από 9 στους 10 ερωτηθέντες πιστεύουν ότι μέσα στον επόμενο χρόνο οι δουλειές θα είναι λιγότερες στην περιοχή τους. Οι απόψεις για την προσφορά εργασίας στην περιοχή τον επόμενο χρόνο είναι ιδιαίτερα αρνητικές, ανεξάρτητα από τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος.
Σε σχέση με την τωρινή τους εργασία και τις προοπτικές που αυτή προσφέρει, περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες είναι δυσαρεστημένοι από την τωρινή τους εργασία και τις προοπτικές που αυτή προσφέρει.
Όσο μεγαλύτερης ηλικίας είναι οι ερωτηθέντες, τόσο πιο δυσαρεστημένοι είναι από τις προοπτικές της τωρινής τους εργασίας. Σε όσο καλύτερη οικονομική κατάσταση είναι οι ερωτηθέντες, τόσο πιο ικανοποιημένοι είναι από την τωρινή τους εργασία. Το 54% των ερωτηθέντων είναι δυσαρεστημένοι με τις προοπτικές εξέλιξης που προσφέρει ο οργανισμός ή η εταιρεία στην οποία απασχολούνται αυτή τη στιγμή. Το 69% των ερωτηθέντων δεν αισθάνονται εξασφαλισμένοι στην τωρινή τους εργασία. Λιγότεροι εξασφαλισμένοι αισθάνονται οι ερωτηθέντες ηλικίας άνω των 60 ετών.
Σε σχέση με τις αποδοχές τους από την εργασία τους αυτή την περίοδο, το 75% των ερωτηθέντων είναι δυσαρεστημένοι με τις αποδοχές τους.
Πιο δυσαρεστημένοι με τις αποδοχές τους είναι όσοι βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, οι ερωτηθέντες μεγαλύτερης ηλικίας, και όσοι έχουν επίπεδο εκπαίδευσης Δημοτικού.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
ΑΠΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Στο ερώτημα, ποια είναι η κύρια πηγή πληροφόρησής τους σχετικά με την οικονομική πορεία της χώρας;», πιο δημοφιλές μέσο είναι το Διαδίκτυο, με 43%, και δεύτερη δημοφιλέστερη πηγή ενημέρωσης είναι η τηλεόραση με ποσοστό 29%. Όσο μεγαλύτεροι είναι οι ερωτηθέντες, τόσο πιθανότερο είναι να χρησιμοποιούν τις εφημερίδες για την οικονομική τους ενημέρωση.
Το Διαδίκτυο είναι πιο διαδεδομένο ανάμεσα στις νεότερες ηλικίες, στους κεντροαριστερούς και σε αυτούς με ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης.
(Χανιώτικα νέα - 24/10/2012)

Τιμές και προϊόντα

ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ για το μέλλον εκφράζει η πλειονότητα των κατοίκων της Κρήτης, σύμφωνα με έρευνα η οποία δημοσιεύεται στα σημερινά "Χανιώτικα νέα". Πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, όταν και οι Κρητικοί γίνονται ολοένα και φτωχότεροι; Και όταν είναι σχεδόν βέβαιο ότι το πρόβλημα της ανεργίας θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο, όπως εκτιμούν και όσοι απάντησαν στην έρευνα.
ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ της έρευνας που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφορά το κόστος ζωής το οποίο αυξάνεται και μαζί με αυτό οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών. Οι οκτώ στους δέκα ερωτηθέντες πιστεύουν ότι οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών θα αυξηθούν στο επόμενο διάστημα.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ αυτό, όμως, πρέπει να απασχολήσει τόσο τους πολίτες, όσο και την πολιτεία. Τόσο τους επιχειρηματίες, όσο και τους απλούς καταναλωτές.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ τη στιγμή κατά την οποία οι μισθοί μειώνονται και οι φόροι αυξάνονται να μη μειώνονται οι τιμές σε είδη πρώτης ανάγκης. Να χρειάζεσαι τα ίδια ή και περισσότερα χρήματα για προϊόντα απαραίτητα στην καθημερινότητά σου. Τόσο σε είδη ένδυσης και διατροφής όσο και στα καύσιμα που είναι απαραίτητα για τις μετακινήσεις μας.
ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ, λοιπόν, της εποχής μας πρέπει να είναι και αυτό: Να πέσουν οι τιμές ώστε να γίνει καλύτερη, έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο, η διαβίωση του πολίτη. Και, φυσικά, να αγοράζουμε ελληνικά. Να στηρίζουμε τα ελληνικά προϊόντα τα οποία δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα ξενόφερτα.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 24/10/2012)

Μουσικό Σχολείο Χανίων

Χρονίζουν τα προβλήματα του Μουσικού Σχολείου Χανίων. Ως εκ τούτου δικαιολογημένες απόλυτα ήταν οι χθεσινές κινητοποιήσεις γονιών και μαθητών που ζήτησαν την επίλυσή τους. Τόσο το στεγαστικό όσο και το πρόβλημα της έλλειψης εκπαιδευτικών, πρέπει άμεσα να επιλυθούν.
Ακούνε οι αρμόδιοι;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 24/10/2012)

Η τέχνη σε καιρούς κρίσης...

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΤΟΑΝΤΖΙΚΗ
http://antonisstoantzikis.blogspot.gr/


«Ο φόβος της ομορφιάς είναι το πρώτο σκαλοπάτι της αδυναμίας»
Φ. Ντοστογιέφσκι


Πολλές οι συζητήσεις για τις πνευματικές ζυμώσεις που υφίσταται η κοινωνία μας μέσα στην κρίση. Για το ποια είναι η θέση της τέχνης σε δύσκολους καιρούς; Πώς θα εξελιχθεί αυτός ο διάλογος των ιδεών και πού θα μας οδηγήσει πολιτιστικά;
Για να μην χαθούμε μέσα σε αυτά, τα σχεδόν αναπάντητα ερωτήματα, θα πρέπει να προχωρήσουμε λαμβάνοντας υπόψη ότι όταν ζούμε στο πλαίσιο μιας ιστορικής περιόδου δεν γνωρίζουμε πως θα φαίνεται αυτή η περίοδος στο μέλλον. Μια σκέψη που με ωθεί στο να αναπτύξω χωρίς φόβο τις παρακάτω ιδέες, προσπαθώντας να θέσω έναν ακόμα προβληματισμό, σχοινοβατώντας, όσο μπορώ, ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στον θεατή.
Αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα το ότι η σύγχρονη τέχνη δημιουργεί εκνευρισμό σε πολλούς. Παίζει με νοήματα που παρόλο φαντάζουν υψηλά και σημαντικού περιεχομένου, αντιμετωπίζoνται με ελαφρότητα. Μοιάζει με ένα χώρο που απευθύνεται αποκλειστικά σε μυημένους, αγνοώντας κάθε άλλον που θέλει να αποκτήσει ειλικρινή πρόσβαση σε αυτή. Χρησιμοποιώ την λέξη "ειλικρινή" για να διαχωρίσω τους συγκεκριμένους, από αυτούς που απλά θέλουν, χωρίς κόπο, να συμμετάσχουν σε κάτι που ανεβάζει το κοινωνικό τους status. Θα πρέπει κάπου εδώ να συμφωνήσουμε ότι αυτό που μας εκνευρίζει περισσότερο στα σύγχρονα έργα δεν είναι τόσο η θεματολογία τους ή η προκλητικότητα τους- κάτι που η κοινωνία μας είναι περισσότερο από εξοικειωμένη - όσο η αδιαφορία που μας προκαλούν, η έλλειψη συγκέντρωσης του βλέμματος μας επάνω τους και η συνηθισμένη κατάληξη σε έναν ατελείωτο χασμουρητό που ακολουθεί το βλέμμα απορίας.
Μεγάλο ποσοστό των σύγχρονων έργων και εξαιτίας των παραπάνω αδυναμιών, καταλήγουν σε μια ατελείωτη δημιουργία ευφυολογημάτων βασισμένων σε ρηχά νοήματα, σε κινήσεις εντυπωσιασμού με την υπερβολική χρήση εφέ και σε μια άνευ λόγου προκλητικότητα μόνο και μόνο για να αποσπάσουν ένα βλέμμα μας. Είναι σαν την γυναίκα που παρφουμάρει κάθε εμφανισιακή της αδυναμία, προσπαθώντας να μας πείσει ότι είναι και αυτή ένα αψεγάδιαστο άτομο, προϊόν και αυτή με την σειρά της, της βιομηχανοποιημένης μας κουλτούρας. Κάπως έτσι οι σύγχρονες εκθέσεις μοιάζουν όλο και περισσότερο με θεαματικά πάρκα, παρά με χώρους συλλογισμού.
Τί συμβαίνει λοιπόν όταν η τέχνη μεταστραφεί σε μια παράσταση που αγνοεί την πραγματικότητα; Ο απόλυτος αυτισμός! Σαχλό-ρομαντικότητα, ψευτο-κοινωνικός προβληματισμός και ομοιογένεια σε όλες τις μορφές έκφρασης της. Δεν είναι τυχαίο το ότι οι σύγχρονες εκθέσεις, απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την γη, μοιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους, την ίδια στιγμή που προσπαθούν να πρωτοτυπούν και να διαφέρουν. Άλλωστε διαφορετικό δεν σημαίνει και καλύτερο. Προτείνοντας μας τις σταθερές συνταγές ενός επιτυχημένου εικαστικού έργου: φορμόλες με ταριχευμένα ζώα, σταυροί από κόπρανα, αλλόκοτες βρισιές, ακραίες μαζοχιστικές performance, μαγνητοσκοπημένοι, αλλά και live αυνανισμοί, πολύ αίμα, πάρα πολύ σεξ και πάρα πάρα πολύ βία. Στο σημείο αυτό, θέλω να σημειώσω ότι κρίνω το συγκεκριμένο φαινόμενο των ημερών μας και όχι την σύγχρονη τέχνη στο σύνολο της. Σύνολο που περιέχει κατ’ εξαίρεση καλλιτέχνες με ήθος και πράγματα να προτείνουν.
Μήπως, λοιπόν, έπεσε η τέχνη θύμα της ελευθερίας της όπως ο όνος του Μπουριντάν; Ο όνος αυτός ο οποίος ενώ βρίσκεται σε ίση απόσταση ανάμεσα σε ένα δεμάτι άχυρο και σε ένα κουβά νερό και δοκιμάζει ταυτόχρονα πείνα και δίψα, δεν μπορεί να αποφασίσει και πέφτει νεκρός.
Όταν, όλα είναι τέχνη και όλοι μας καλλιτέχνες, τι μένει να συνεχίσει να ονομάζεται τέχνη; Μήπως η αλόγιστη αισθητικοποίηση οδήγησε την τέχνη στον γκρεμό; Ο Baudrilliard πολύ εύστοχα γράφει, « Όλα αισθητικοποιούνται: η πολιτική αισθητικοποιείται μέσα στο θέαμα, το σεξ μέσα στην διαφήμιση και στο πορνό, το σύνολο των δραστηριοτήτων μέσα σε εκείνο που είθισται να ονομάζεται κουλτούρα. Κάθε κατηγορία από τις παραπάνω φέρεται στο μέγιστο βαθμό γενίκευσης της και έτσι χάνει όλες τις ιδιότητες της. Όταν το κάθε τι είναι πολιτικό, τίποτα δεν είναι πια πολιτικό και η λέξη δεν έχει πια νόημα. Όταν το κάθε τι είναι αισθητικό, τίποτε δεν είναι πια μήτε ωραίο μήτε άσχημο, και η ίδια η τέχνη εξαφανίζεται» και λίγο παρακάτω: «‘Όλο το βιομηχανικό μηχαναριό του κόσμου βρέθηκε αισθητικοποιημένο, όλη η ασημαντότητα του κόσμου βρέθηκε μεταμορφωμένη από την αισθητική».
Κάπου εδώ αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι η αποκρουστική μορφή της σύγχρονης τέχνης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι υπακούει απόλυτα στο πνεύμα του πολιτισμού μας χωρίς να έχει διάθεση να το ανατρέψει και να αντιπροτείνει ένα νέο πολιτισμό. Υπάρχει σαν το ίχνος ενός πράγματος που έχει εξαφανιστεί. Κερδοσκοπεί καιροσκοπώντας. Στην καλύτερη των περιπτώσεων προσπαθεί να δείξει κοινωνική ευαισθησία με θέματα που αφορούν την σημερινή κρίση. Μια φωτογραφία μιας πορείας, ένας ξυλοδαρμός, γλυπτά τσολιαδάκια, πίνακες με euro και πολύ επανάσταση - για να περιοριστούμε και λίγο στα δικά μας. Όλα τα θέματα, δηλαδή, που μοσχο-πουλάνε στις μέρες μας. Θα συνεχίσω κάπου εδώ με αυτό που ο Tom Stoppard είπε κάποτε, ότι η λιγότερο χρήσιμη στάση που μπορεί κάποιος να τηρήσει αν δει να συμβαίνει μια αδικία έξω από το παράθυρο του είναι γράψει ένα θεατρικό σχετικά με αυτή.
Άρα το ερώτημα που εξακολουθεί πεισματικά να υπάρχει είναι τι να κάνουμε; Πώς να κοιτάξουμε ένα σύγχρονο έργο; Πώς να μάθουμε να ξεχωρίζουμε το καλό έργο από το κακό; Γιατί θα ήταν τεράστιο σφάλμα να πιστέψουμε ότι δεν δημιουργούνται έργα υψηλού επιπέδου στις μέρες μας, απλά ξέρουν να κρύβονται καλά περιμένοντας από εμάς να τα ανακαλύψουμε και να τα ερμηνεύσουμε. Τα έργα αυτά είναι που μεταμορφώνουνε την κρίση σε αυτογνωσία, σε γνώση βαθειά και συνειδησιακή, γνώση της ταυτότητας μας και του ιστορικού μας γίγνεσθαι. Τα έργα αυτά αποσπούν την τέχνη από την απλή καταγραφή γεγονότων, που είναι δουλειά της δημοσιογραφίας και την εντάσσουν στον χώρο ανάμεσα στις λέξεις και την πραγματικότητα.
(Δημοσιεύτηκε στο free press των Χανίων LIMBO τεύχος 2 - Οκτώβριος 2012)

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Πρόγραμμα παραστάσεων στο Θέατρο Κυδωνία

Το πρόγραμμα παραστάσεων που θα παρουσιαστούν στο Θέατρο Κυδωνία στα Χανιά τη σεζόν 2012-2012 ανακοίνωσε η Εταιρεία Θεάτρου ΜΝΗΜΗ:
-«Ζητούν τον κύριο Πιραντέλλο στο τηλέφωνο». Αντόνιο Ταμπούκι. Παραστάσεις από 26 Οκτωβρίου έως 11 Νοεμβρίου 2012.
-«Το Συμβάν». Τζον Κλάνσι. Παραστάσεις από 23 Νοεμβρίου έως 16 Δεκεμβρίου 2012.
-«Ακίνητος στου ποταμού την κοίτη». Αργύρη Χιόνη. Παραστάσεις από 18 Ιανουαρίου έως 10 Φεβρουαρίου 2013.
-«Αστερισμοί». Nick Payne. Παραστάσεις από 29 Μαρτίου έως 26 Μαΐου 2013.

Όλες οι παραστάσεις θα παίζονται στα χρονικά διαστήματα που αναφέραμε κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 9.30 μμ.
Συγκεκριμένα:
1. Το θεατρικό έργο «Ζητούν τον κύριο Πιραντέλλο στο τηλέφωνο» (Il signor Pirandello è desiderato al telefono), γραμμένο το 1988, απηχεί την μακρόχρονη φιλολογική ενασχόληση, την προσωπική σχέση αγάπης και θαυμασμού του Αντόνιο Ταμπούκι για την εύθραυστη προσωπικότητα και το ιδιόρρυθμο λογοτεχνικό έργο του Πορτογάλου συγγραφέα Φερνάντο Πεσσόα, όπως αυτό αναδύθηκε μέσα από το περίφημο μπαούλο του, 40 περίπου χρόνια μετά το θάνατό του. Το έργο μετέφρασε ο Ανταίος Χρυσοστομίδης και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία Μιχάλη Βιρβιδάκη, σκηνικά και κοστούμια Όλγας Βερυκάκη, επεξεργασία ήχων και μουσική επιμέλεια Δημήτρη Ιατρόπουλου, φωτισμοί Μαρίας Μπαλαντίνου, με βοηθό σκηνοθέτη την Πηνελόπη Τσιαμήτρου. Τις κούκλες της παράστασης κατασκεύασε ο Παύλος Νόβακ. Τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Μιχάλης Βιρβιδάκης και Αντώνης Παλιεράκης, ενώ στην παράσταση ακούγονται μαγνητοφωνημένες οι φωνές των ηθοποιών Χριστίνας Βεριβάκη, Γιώργου Γραμματικάκη, Ελπίδας Ζαμπετάκη και Πηνελόπης Τσιαμήτρου. Το έργο έκανε πρεμιέρα στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, στο θέατρο ΚΥΔΩΝΙΑ, στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Δήμου Χανίων στη μνήμη του συγγραφέα.
2. Ένας άνδρας στέκεται μέσα σε μια δέσμη φωτός μπροστά σε μια αίθουσα γεμάτη από αγνώστους που μόλις σταμάτησαν να μιλούν.
Έτσι αρχίζει «Το Συμβάν», μια απλή, αλλά τολμηρή, απόπειρα να απογυμνωθεί, μέσα στη διάρκεια μιας ώρας, η θεατρική παράσταση από όλα τα τεχνάσματά της, απορρίπτοντας χαρακτήρες, πλοκή, ψευδαίσθηση και συνηθισμένες σκηνικές πρακτικές, με σκοπό να αποκαλυφθεί όλη η απλότητα, η φτώχεια αλλά και η δύναμη της θεατρικής επαφής. Ο Διεθνής Τύπος είπε γι’ αυτόν τον βραβευμένο μονόλογο ότι είναι «ένα πανέξυπνο έργο που θα σας κάνει να σκεφτείτε» (Australian Stage), «ευφυές και απολαυστικό... ένα εγερτήριο κάλεσμα» (The Guardian), «εξαιρετική επίδειξη δεξιοτεχνίας» (The Scotsman), «μια υπέροχη θεατρική εμπειρία που θα σας συνοδεύει για καιρό» (Daily Mirror).
Κάτι που αρχίζει σαν μια τολμηρή, στιγμή προς στιγμή, ανάλυση της κοινής εμπειρίας ηθοποιού - θεατών, σύντομα εξελίσσεται à la Moebius σε μια περίπλοκη, ευρεία εξέταση της συλλογικής μας συμπεριφοράς σ’ αυτές τις παράξενες μέρες των αρχών του 21ου αιώνα. Πόσα από αυτά που βλέπουμε γύρω μας δεν είναι μέρος μιας παράστασης; Σε ποιο βαθμό είναι αληθινά; Πόσο γνήσια είναι η δική μας συμπεριφορά; Μέχρι ποιου σημείου «παίζουμε» τους ρόλους του πολίτη, του επαναστάτη, του εραστή ή του φίλου;
Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο θέατρο Κυδωνία, στις 25 Μαΐου 2012, και παρουσιάζεται τώρα ξανά σε μετάφραση Δημήτρη Κιούση, σκηνοθεσία και αισθητική Μιχάλη Βιρβιδάκη, ενώ τους φωτισμούς κάνει η Μαρία Μπαλαντίνου. Τον μονόλογο ερμηνεύει ο ηθοποιός Αντώνης Παλιεράκης.
3. Η παράσταση «Ακίνητος στου ποταμού την κοίτη» έκανε πρεμιέρα την πρώτη Αυγούστου στο θέατρο του Κάστρου της Καβάλας στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Φιλίππων Θάσου και είναι μια θεατρική προσέγγιση στην ποίηση του Αργύρη Χιόνη. Η σκηνοθεσία, η ερμηνεία καθώς και η επιλογή των ποιημάτων που απαρτίζουν την παράσταση είναι του Μιχάλη Βιρβιδάκη, ενώ η ταινία που τη συνοδεύει και προβάλλεται παράλληλα με τον λόγο του ποιητή γυρίστηκε από τον Σταύρο Ψυλλάκη. Τους ήχους της ταινίας επιμελήθηκε ο Δημήτρης Ιατρόπουλος.
Στην ανακοίνωσή της η Εταιρεία Θεάτρου ΜΝΗΜΗ υπενθυμίζει ότι παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το έτος 2009, στο θέατρο Κυδωνία, το σύνολο του θεατρικού έργου του Αργύρη Χιόνη, καθώς επίσης διοργάνωσε τιμητική εκδήλωση για τον ποιητή σε συνεργασία με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων στις 8 Φεβρουαρίου του 2010. Ο Αργύρης Χιόνης, που κατάγεται από την πλευρά της μητέρας του από το χωριό Βούβες Χανίων, έφυγε ξαφνικά από κοντά μας ανήμερα τα Χριστούγεννα του 2011. Η παράσταση του θεάτρου μας «Ακίνητος στου ποταμού την κοίτη» στο φεστιβάλ Φιλίππων Θάσου είναι βεβαίως μια παρουσίαση της ποίησης του Αργύρη Χιόνη, όμως πάνω απ’ όλα είναι μια απόδοση χρέους σ’ έναν φίλο που έφυγε.
4. Το έργο «Αστερισμοί» του νέου σύγχρονου άγγλου δραματουργού Nick Payne παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μετάφραση Δημήτρη Κιούση. Για το έργο, που ανέβηκε πρόσφατα από το Royal Court του Λονδίνου με μεγάλη επιτυχία, θα ακολουθήσει ξεχωριστή ανακοίνωση από την εταιρεία.

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Ζητούμενο...

Ενα άλλο μέλλον, όχι αυτό της λιτότητας και της φτώχειας, ζήτησαν χιλιάδες πολίτες που διαδήλωσαν προχθές σε όλη τη χώρα. Ενα διαφορετικό αύριο, βασισμένο στην κοινωνική δικαιοσύνη και όχι στις ανισότητες του σημερινού κόσμου. Και οι νέοι που κατέβηκαν στους δρόμους για να στείλουν το δικό τους μήνυμα αμφισβήτησης του παλαιού πολιτικού κόσμου δεν ήταν λίγοι.
Δεν ξέρουμε, ωστόσο, αν και αυτές οι διαμαρτυρίες, οι απολύτως δικαιολογημένες, θα έχουν αντίκρισμα στους πολιτικούς της χώρας. Και ειδικότερα στους πολιτικούς εκείνους οι οποίοι κρατάνε στα χέρια τους τις τύχες του τόπου μας. Που θα κληθούν να ψηφίσουν ή να… αψηφήσουν, μέτρα τα οποία προκαλούν μεγαλύτερη αμηχανία και οργή στην πλειονότητα του πληθυσμού.
Ομως, όπως και να ’χει, τα συλλαλητήρια της εποχής μας, θυμίζουν παλαιότερες εποχές. Πριν από την περίοδο της οικονομικής ευμάρειας. Τότε που ακόμα η Ελλάδα έβγαινε από τον "γύψο" και ο λαός της ζητούσε δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρεπή διαβίωση. Λίγο ή πολύ τα ίδια αιτήματα κυριαρχούν και σήμερα. Το καλύτερο μέλλον παραμένει ζητούμενο…                               
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 20/10/2012)

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Εκτός κονδυλίων για έρευνα η Κρήτη;

Εκτός κονδυλίων για τεχνολογία και έρευνα μένει η Κρήτη; Το ενδεχόμενο αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Περιφέρειας, η οποία εξέφρασε τη διαμαρτυρία της στα αρμόδια όργανα της Πολιτείας.
Αφορμή για να έρθει το ζήτημα αυτό στην επικαιρότητα, έδωσε η τεχνική συνάντηση, που οργάνωσαν στο Επιμελητήριο Ηρακλείου η Περιφέρεια Κρήτης και η Ενδιάμεση Διαχειριστική Αρχή, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη διαμόρφωση του τοπικού αναπτυξιακού σχεδιασμού, που η Περιφέρεια θα υποβάλει προς έγκριση στα αρμόδια κέντρα λήψης αποφάσεων.
Σε ανακοίνωση της Περιφέρειας Κρήτης, επισημαίνεται ότι ο περιφερειάρχης Σταύρος Αρναουτάκης, εκμεταλλευόμενος την παρουσία του γενικού γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας, τόνισε: «Ήδη έχουμε διαμαρτυρηθεί στα αρμόδια όργανα για το απαράδεκτο γεγονός ότι στις συζητήσεις που γίνονται για τη νέα προγραμματική περίοδο σε κεντρικό επίπεδο, η Κρήτη να μην αναφέρεται στα κονδύλια για την τεχνολογία και την έρευνα. Η Κρήτη θα διεκδικήσει όσα της αναλογούν καθώς κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει την πορεία και το έργο των τεχνολογικών και ερευνητικών της ιδρυμάτων».
Στη δική της τοποθέτηση η προϊσταμένη της Ενδιάμεσης Διαχειριστικής Αρχής, Μαρία Κασωτάκη, αναφέρθηκε στο πλαίσιο της «έξυπνης εξειδίκευσης» και στο σχεδιασμό που κάνει η Περιφέρεια Κρήτης για να είναι έτοιμη, αν και δεν έχουν ληφθεί ακόμα οι οριστικές αποφάσεις για τα δημοσιονομικά της νέας προγραμματικής περιόδου.
Σύμφωνα με την ίδια η νέα πολιτική συνοχής όπου εντάσσονται η καινοτομία και η «έξυπνη εξειδίκευση», έχει ένα μεγάλο ζητούμενο: την έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.
Παράλληλα αναφέρθηκε στις 11 θεματικές προτεραιότητες της νέας προγραμματικής περιόδου, οι τέσσερις πρώτες των οποίων έχουν άμεση σχέση με την καινοτομία (ενίσχυση της έρευνας, τεχνολογία της επικοινωνίας, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και ενίσχυση της μετάβασης στην οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου).
Η ίδια τόνισε ότι ο αναπτυξιακός σχεδιασμός της Περιφέρειας Κρήτης βασίζεται σε τέσσερις άξονες:
-στην κινητοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού μέσα από την καινοτομία
-στη δημιουργία ελκυστικού επενδυτικού περιβάλλοντος
-στην αναβάθμιση του περιβάλλοντος (κλιματική αλλαγή) και
-στην ενίσχυση της προσαρμοστικότητας των εργαζομένων.
Σε παρέμβαση του ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ρέιφ επεσήμανε ότι το ζητούμενο της «έξυπνης εξειδίκευσης» είναι η συνεισφορά στη εν γένει ανάπτυξη και τόνισε ότι η βραχυχρόνια η ανάπτυξη των Περιφερειών πρέπει να γίνεται μέσα από τις επενδύσεις.
Στην εκδήλωση, όπου τονίστηκε η αναγκαιότητα διασύνδεσης της καινοτομίας με την επιχειρηματικότητα, μίλησαν ακόμα καθηγητές του Αριστοτελείου και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου καθώς και ο γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ
Με την ευκαιρία, η Περιφέρεια αναφέρεται στην απόφαση του περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη, «να συστήσει από τις πρώτες κιόλας ημέρες της αιρετής Περιφέρειας το Περιφερειακό Συμβούλιο Καινοτομίας (ΠΣΚΚ), υλοποιώντας την προεκλογική του δέσμευση» και εξηγεί: «Η καινοτομία έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προγραμματική περίοδο 2014 - 2020 και η εναρμόνισή της με την «έξυπνη εξειδίκευση» θα χρηματοδοτήσει μια σειρά δράσεων που δύνανται ν' αλλάξουν και ν' απογειώσουν το αναπτυξιακό τοπίο της Κρήτης».
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 19/10/2012)

Αναθεώρηση ευρωπαϊκής οδηγίας για προστασία οικοσυστημάτων

Στην καλύτερη προστασία των υπόγειων νερών και οικοσυστημάτων στοχεύει η αναθεώρηση της σχετικής κοινοτικής οδηγίας. Στην Ελλάδα, υπάρχει επαρκής νομοθεσία σε σχέση με την προστασία των οικοσυστημάτων, όμως, το πρόβλημα εστιάζεται στην εφαρμογή της. Επιπλέον, στις 19 Απριλίου 2012 η χώρα μας καταδικάστηκε για τη μη εμπρόθεσμη (μέχρι το τέλος του 2009) ολοκλήρωση των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής, σε εφαρμογή της Οδηγίας 60/2000/ΕΚ (Οδηγία Πλαίσιο για τα Νερά).
Οι επισημάνσεις αυτές έγιναν στο περιθώριο της 8ης συνάντησης του ερευνητικού έργου GENESIS, που ολοκληρώθηκε χθες σε ξενοδοχείο του Ρεθύμνου.
Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από την Ε.Ε. (www.thegenesisproject.eu) συμμετέχουν 24 Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα. Το πρόγραμμα αυτό έχει σκοπό να βοηθήσει στην αναθεώρηση της Eυρωπαϊκής Οδηγίας για τα υπόγεια νερά. Εκ μέρους της Ελλάδας συμμετέχει και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, από το οποίο έχει ενταχθεί ως περιοχή μελέτης η λεκάνη απορροής του Βοζβόση στη Ροδόπη.
Οπως μας είπε ο αναπληρωτής καθηγητής του ΔΠΘ, Κωνσταντίνος Τσαγκαράκης τη στιγμή κατά την οποία η Ελλάδα 'είναι μπροστά' σε ό,τι αφορά τη νομοθεσία της, υπάρχει πρόβλημα ως προς την εφαρμογή της. Παράλληλα, η Ελλάδα από το 2006 έπρεπε να είχε δίκτυα παρακολούθησης των υδάτων και το 2009 να καταθέσει διαχειριστικά σχέδια, με βάση τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία, αλλά η χώρα μας δεν συμμορφώθηκε και της επιβλήθηκαν κυρώσεις.
«Ολα τα κράτη - μέλη θα έπρεπε από το 2006 να έχουν δίκτυα παρακολούθησης», εξήγησε ο κ. Τσαγκαράκης και προσέθεσε: «Να παρακολουθούν κάποιες παραμέτρους των επιφανειακών και υπογείων υδάτων κάτι που έκανε η Ελλάδα, η οποία εξέδωσε κάποιες διαχειριστικές μελέτες χωρίς να είναι βασισμένες σε παρακολούθηση με βάση την ευρωπαϊκή οδηγία».
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΥΔΑΤΩΝ
Στο μεταξύ, η αναθεώρηση της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας έχει σκοπό την ευρύτερη προστασία των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων και οικοσυστημάτων.
Οπως μας είπε η επίκουρη καθηγήτρια στο ΔΠΘ Αλεξάνδρα Γκεμιτζή, «η Κοινοτική Οδηγία τόσο για τα νερά όσο και για τα υπόγεια νερά, βλέπει ότι τα οικοσυστήματα που είναι εξαρτώμενα από τα υπόγεια νερά, ως τώρα τα προστατεύαμε μόνο για τις χρήσεις που χρειαζόμασταν εμείς ως άνθρωποι. Τώρα, αλλάζει η φιλοσοφία και η Κοινοτική Οδηγία αναγνωρίζει ότι αυτά τα οικοσυστήματα πρέπει να προστατευτούν όχι μόνο για τις χρήσεις των ανθρώπων αλλά για να υποστηρίξουν τις δικές τους λειτουργίες, όπως για την προστασία των ειδών που ζουν μέσα σε αυτά, των φυτών».
Ετσι, αυτή τη στιγμή, προτείνονται αναθεωρήσεις της Κοινοτικής Οδηγίας για τα υπόγεια νερά. Ομως, αυτό δεν είναι εύκολο καθώς, όπως εξηγούν οι επιστήμονες, «ενώ μεν τα επιφανειακά νερά τα βλέπουμε, για τα υπόγεια δεν ξέρουμε συνήθως καν την ύπαρξή τους, πόσο μάλλον την αλληλεπίδραση που έχουν τα υπόγεια με τα επιφανειακά οικοσυστήματα».
(Χανιώτικα νέα - 19/10/2012)

Συναλλαγές χωρίς ευρώ με το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων

Κερδίζει έδαφος και στα Χανιά η ανταλλακτική οικονομία. Μάλιστα, αυτές τις μέρες το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων συμπληρώνει έναν χρόνο ζωής. Στο διάστημα αυτό έχει οργανώσει σειρά από ανταλλακτικά παζάρια με μεγάλη επιτυχία. Κάθε παζάρι είχε και περισσότερο κόσμο. Ετσι, ολοένα και περισσότεροι Χανιώτες ήρθαν σε επαφή με τη νέα αυτή μορφή οικονομίας που οδηγεί τον πολίτη σε μια διαφορετική στάση ζωής: από το εγώ στο εμείς.
Μάλιστα, την Κυριακή 21 Οκτωβρίου, στις 4 μ.μ., στο 1ο ΕΠΑ.Λ.,  στην οδό Κοραή,  δίπλα στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης μας, το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων γιορτάζει τον έναν χρόνο λειτουργίας του και, όπως ανακοίνωσε χθες, οργανώνει το 20ό κατά σειρά ανταλλακτικό παζάρι.
Το παζάρι περιλαμβάνει συναλλαγές σε κοινωνικό νόμισμα -ανταλλαγές, παιδότοπος για τους μικρούς μας φίλους, διάφορα δρώμενα, συλλογικός μπουφές, μουσική, τραγούδι, κέφι,  καλή παρέα- διάθεση και συντροφικότητα!
Παράλληλα, θα συγκεντρώνονται σχολικά είδη, φάρμακα, ρούχα για συμπολίτες μας που τα έχουν ανάγκη και τρόφιμα για τη στήριξη του έργου της Κοινωνικής Κουζίνας.
Οπως αναφέρει το Δίκτυο Ανταλλαγών, «η τοπική κοινωνία εδώ στα Χανιά, στηρίζει έμπρακτα το Δίκτυο Ανταλλαγών, μέσα από την αθρόα προσέλευση συμπολιτών μας και  την ενεργό συμμετοχή των μελών, οπλίζοντας παράλληλα τον καθένα από εμάς με αισιοδοξία αναδεικνύοντας την ανθρωπιά, ως το κυρίαρχο στοιχείο στη ζωή μας μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνει η ελληνική κοινωνία. Μόνιμος στόχος μας ένα Δίκτυο μέσα από το οποίο ο κάθε άνθρωπος μπορεί να επιβιώνει με αξιοπρέπεια, προσφέροντας κι εκείνος με τη σειρά του αυτό που μπορεί στον διπλανό του, αλλά και στην κοινωνία.
Ολοι μαζί χτίζουμε έναν κόσμο χωρίς ανταγωνισμό και φθόνο με ανθρώπους πρόθυμους, αυθεντικούς και συνεργάσιμους.
Ενας κόσμος που όχι απλά είναι εφικτός, αλλά υπαρκτός. Ενας κόσμος όπου η ανθρώπινη εκμετάλλευση για το κέρδος δεν έχει θέση και οι ανθρώπινες σχέσεις αποκτούν εκ νέου νόημα.
Ενας νέος τρόπος επιβίωσης γεννήθηκε και μια καινούργια φιλοσοφία για την κατανάλωση κερδίζει έδαφος καθημερινά και στην τοπική μας κοινωνία».
Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας στο http://www.diktyoantallagonxanion.gr 
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 19/10/2012)

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Μύθοι...

ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ βρίσκεται ένας ακόμη μύθος. Αυτός που θέλει τους Ελληνες να μη δουλεύουν. Δεν είναι έτσι. Και δεν το λέμε εμείς. Το λένε τα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ αυτά, που χθες είδαν το φως της δημοσιότητας, οι Ελληνες είναι από τους πιο σκληρά εργαζόμενους Ευρωπαίους πολίτες. Στα σχετικά ρεπορτάζ των Μ.Μ.Ε. διαβάζουμε ότι «παρά τις απαιτήσεις της τρόικας για ακόμη πιο ελαστικά ωράρια εργασίας και εξαήμερη απασχόληση, τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα κατατάσσεται στις χώρες όπου οι πολίτες δουλεύουν περισσότερο, τόσο στην πραγματικότητα όσο και σύμφωνα με το θεσμοθετημένο εβδομαδιαίο ωράριο».
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, λοιπόν, εργαζόμαστε 40,4 ώρες την εβδομάδα. Λιγότερες ώρες την εβδομάδα (40,3) εργάζονται οι Ισπανοί, οι Ιταλοί (38,8), οι Γάλλοι, (39,5), οι Βέλγοι (39,3), οι Ολλανδοί (39), οι Φινλανδοί (39,1). Σχεδόν 3 ώρες λιγότερες (37,7) δουλεύουν εβδομαδιαίως οι Δανοί σε σχέση με τους Ελληνες.
ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΥΤΑ είναι πλέον φανερό ότι πλέον οι Ελληνες θα δουλεύουν περισσότερο για να αμείβονται λιγότερο. Για να λαμβάνουν μισθούς πείνας.
ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτό το τελευταίο δεν είναι μύθος. Είναι η πραγματικότητα την οποία επιβάλλουν οι δανειστές της χώρας. Μια πραγματικότητα που κάποτε, νομοτελειακά, θα καταρρεύσει…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 17/10/2012)

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Κάτι νέο γεννιέται...

ΚΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ ΝΕΟ γεννιέται μέσα από την κρίση. Κάτι πραγματικά όμορφο. Και βρίσκεται παντού. Στην πόλη και στην ύπαιθρο. Είναι οι νέες μικρές επιχειρήσεις από ανθρώπους, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη, προσπαθούν να δημιουργήσουν και να προσφέρουν. Είναι κάτι ωραία κουτουκάκια που έχουν ξεφυτρώσει σε δρόμους της παλιάς πόλης, από νέους ανθρώπους, που συνδυάζουν καλή μουσική με νόστιμους μεζέδες. Είναι οι γαστρονομικές μικρές επιχειρήσεις που συναντάμε στα χωριά μας.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ έχει αναγνωριστεί όχι μόνον από τον κόσμο, αλλά και από τα παγκόσμια Μ.Μ.Ε. Τις προάλλες προβλήθηκε από το BBC ρεπορτάζ με γυρίσματα σε περιοχές των Χανίων και με τίτλο: «Διατροφικός τουρισμός το επόμενο μεγάλο βήμα;», το οποίο έχει ανέβει στη διεύθυνση: http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/fast_track/9745987.stm
ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ του ρεπορτάζ η Κρήτη και ο διατροφικός τουρισμός στον οποίο μας ξεναγεί η Ζωή Νόβακ, ενώ παρουσιάζεται η "Βιολέα" του Γιώργου Δημητριάδη στον Αστρικα Κολυμπαρίου και ο "Ντουνιάς" του Στέλιου Τριλυράκη στη Δρακόνα Κεραμειών. Αλλά και σε άλλα χωριά συναντάμε νέες ποιοτικές προσπάθειες, όπως στα Αφράτα Κολυμπαρίου τη μικρή γαστρονομική επιχείρηση της Λίτσας και του Δημήτρη, στην Κίσαμο, στα Καράνου κ.α. Στην ίδια κατεύθυνση προβολής της παραδοσιακής διατροφής κινείται και το συνέδριο για το ελαιόλαδο που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες από την "Terra Creta" στην Αγία Μαρίνα.
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΝΕΕΣ προσπάθειες, ειδικά στην ύπαιθρο, είναι που μας γεμίζουν με αισιοδοξία. Που απευθύνονται τόσο σε ντόπιους όσο και σε επισκέπτες και καθιστούν τον τόπο μας ποιοτικό προορισμό. Που δείχνουν τον δρόμο…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 13/10/2012)

Ε, και;

Μεταδόθηκε χθες ότι «παρά τις αντιδράσεις του Βερολίνου, η επικεφαλής του Δ.Ν.Τ. Κριστίν Λαγκάρντ επέμεινε και την Παρασκευή στη θέση ότι η υπερβολική λιτότητα σκοτώνει την ανάπτυξη και αυτό μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την παγκόσμια οικονομία». Δεν έχει άδικο. Αλλά τι κάνει το Δ.Ν.Τ. γι’ αυτό;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 13/10/2012)

Επεισόδια ντροπής

Τα επεισόδια που έγιναν για δεύτερη φορά, προχθές το βράδυ, έξω από το θέατρο "Χυτήριο" της Αθήνας και οδήγησαν στη ματαίωση θεατρικής παράστασης επειδή έτσι ήθελαν οι διαμαρτυρόμενοι, αποτελούν ντροπή για μια χώρα που θέλει να θεωρείται σύγχρονη και ευρωπαϊκή. Πολύ δε περισσότερο για τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία και που σήμερα εννοεί να την περιορίζει.
Το έργο «Corpus Christi» -αιρετικό έργο του Τέρενς Μαν Νάλι- ξετυλίγει την ιστορία δεκατριών νέων, από την εφηβεία στην ενηλικίωση και τη δοκιμασία της σχέσης τους. Παίζουν μόνο άντρες, σύμφωνα με την ιστορία του Ιησού και των Δώδεκα Αποστόλων, αφού αφορά κυρίως στην ιστορία μίας κοινωνίας ανδροκρατούμενης. Την παράσταση ανέβασε η  ιδιοκτήτρια του θεάτρου "Χυτήριο" και ηθοποιός Βάσια Παναγοπούλου, η οποία υπογράφει και τη διασκευή του έργου μαζί με τον σκηνοθέτη Λαέρτη Βασιλείου.
Το δικαίωμα στην κριτική και τη διαμαρτυρία είναι, βεβαίως, αναφαίρετο στο πλαίσιο της Δημοκρατίας. Οχι, όμως, η βία, οι απειλές και οι ξυλοδαρμοί. Που παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές χώρες και όχι σε μια σύγχρονη Δημοκρατία. Και όμως, τέτοιου είδους καταστάσεις σημειώθηκαν προχθές το βράδυ, ενώπιον της Ελληνικής Αστυνομίας.
Ο τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς σχολίασε τα γεγονότα σημειώνοντας
μεταξύ άλλων: «Ο "λαός" που επικαλούνται ιστορικά όλοι οι υποκριτές του τόπου, δεν είναι κάτι αφηρημένο: είμαστε εμείς, οι άνθρωποι που ζούνε, δουλεύουνε και σκέπτονται εδώ. Aν επιτρέψουμε στη λογοκρισία να πάρει τη θέση της κριτικής και στην αυτοδικία να πάρει τη θέση της δικαιοσύνης, έχουμε κατέβει και το τελευταίο σκαλί: αν το κατέβουμε κι αυτό, έχουμε τελειώσει -και ως Εθνος και ως Λαός και (το κυριότερο) ως άνθρωποι».
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 13/10/2012)

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Μοναδική ομορφιά

Το παλιό λιμάνι κάθε εποχή έχει το δικό του ξεχωριστό χρώμα. Με τους περιπατητές της βροχής.  Με τις μουσικές τους και τα αρώματά του. Με τη μοναδική του ομορφιά.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 10/10/2012)

Η επίσκεψη και η ελπίδα

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ της κας Μέρκελ στην Αθήνα, δεν ξέρουμε αν ικανοποίησε τους πολιτικούς με τους οποίους συνομίλησε. Σίγουρα, όμως, προκάλεσε την αντίδραση των ανθρώπων που διαδήλωσαν στους δρόμους της Αθήνας, διαμαρτυρόμενοι για την επιβολή μέτρων, τα οποία τους αδειάζουν την τσέπη και τους αφήνουν μετέωρους σε ένα αβέβαιο μέλλον.
ΕΣΤΕΙΛΑΝ οι διαδηλωτές το δικό τους μήνυμα στην πρωταίτια της "τροϊκανής" πολιτικής. Μια πολιτικής που ερημοποιεί, κοινωνικά και οικονομικά την Ελλάδα.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ η κα Μέρκελ ότι «έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο μέχρι εδώ» και είπε πως «αξίζει αυτή την πορεία να τη συνεχίσει η Ελλάδα, γιατί αν δεν το πράξει τώρα τα πράγματα θα είναι πιο δραματικά στη συνέχεια».
ΟΜΩΣ τα πράγματα είναι ήδη δραματικά για την ελληνική κοινωνία, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με οικονομικά μέτρα το βάρος των οποίων δεν αντέχει να σηκώσει, αλλά και με την ανεργία, η οποία αυξάνεται αλματωδώς. Αυτές οι πληγές της ύφεσης και της ανεργίας με τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι τώρα και τα άλλα που έρχονται, δεν πρόκειται να επουλωθούν. Αντιθέτως, θα παραμείνουν ανοιχτές προκαλώντας οργή και αμηχανία.
Η ΕΓΚΥΡΗ γαλλική εφημερίδα Le Monde αναφέρθηκε στις δηλώσεις που έκανε η Γερμανίδα καγκελάριος αλλά και στις ογκώδεις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Τέτοιες εικόνες έρχονται όχι από το παρελθόν αλλά από το μέλλον. Και όσο οι πολιτικοί αλλά και οι εκπρόσωποι των δανειστών της χώρας επιμένουν σε μέτρα που φέρνουν την κοινωνία σε αδιέξοδο, θα σπέρνουν ανέμους για να θερίζουν… θύελλες.
ΩΣΤΟΣΟ, δεν πρέπει να χάνουμε την αισιοδοξία μας για ένα διαφορετικό αύριο.
Το οποίο θα διαμορφωθεί από τη νεολαία αυτής της χώρας. Εκεί είναι η ελπίδα...
 Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 10/10/2012)

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

«Το εγώ να γίνει εμείς»

«Νομίζω ότι όλοι θέλουν να φύγουν. Αυτό δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία. Και αυτή η αναχώρηση φαντάζει σαν μία λογική λύση. Οι Ελληνες έχουν μια μεγάλη παράδοση μετανάστευσης. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Η μετανάστευση όμως στη δεδομένη στιγμή βοηθά τον καθένα σε προσωπικό επίπεδο, δεν βοηθά το σύνολο των Ελλήνων. Και αυτή είναι η στιγμή που οι Ελληνες πρέπει να αποφασίσουν ότι από την κρίση πρέπει να βγουν όλοι μαζί».
Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Mάικλ Ιγκνάτιεφ, πρώην αρχηγό του Κόμματος Φιλελευθέρων του Καναδά, συγγραφέα -το μυθιστόρημά του "Scar Tissue" ήταν υποψήφιο για το βραβείο Mπούκερ- ιστορικό και καθηγητή Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.
Ο κ. Ιγκνάτιεφ μίλησε σε εκδήλωση στο Μουσείο Μπενάκη, αλλά και στη δημοσιογράφο κα Νίνα Μαρία Πασχαλίδου και η συνέντευξη αυτή αναρτήθηκε στο "Protagon".
Κατά τη συνομιλία του στο "Protagon" προσθέτει: «Ηρθε η στιγμή που το εγώ πρέπει να γίνει εμείς. Το εμείς μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Μπορεί να είναι μια νέα επιχείρηση, ένα νέο προϊόν, μια εκδήλωση, ένα κίνημα. Αν ήμουν 25 χρονών στην Ελλάδα, λοιπόν, θα αγωνιζόμουν να δημιουργήσω. Και πάνω από όλα θα σταματούσα να κατηγορώ τους πάντες. Ναι οι ξένοι φταίνε και εκείνοι και τους αρέσει να χτυπούν την Ελλάδα. Αλλά τι να κάνουμε που τους αρέσει, αυτός δεν είναι λόγος για να μένουν οι Ελληνες με σταυρωμένα χέρια. Η μοίρα αυτής της χώρας είναι στα χέρια των Ελλήνων. Και πρόκειται για μια υπέροχη χώρα».
Ο ίδιος αναφέρεται και στους πολιτικούς. Λέει χαρακτηριστικά:
«Ενα από τα πράγματα που οι κοινωνίες πρέπει να κάνουν είναι να αφαιρέσουν δύναμη από τους πολιτικούς. Εάν μπορέσεις να βάλεις τους πολιτικούς στη θέση τους τότε μπορείς να έχεις καλούς πολιτικούς. Είναι αυτό που ονομάζουμε μικρό κράτος». Ως προς το πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, απαντά:
«Πρέπει να αλλάξεις το σύστημα. Πρέπει να καταργήσεις τo πατρονάρισμα. Εάν όλα εξαρτώνται από τους πολιτικούς, οι δουλειές, τα χρήματα από την Ε.Ε., οι επιδοτήσεις, οι δρόμοι, τότε υπάρχουν όλο και περισσότερες ευκαιρίες για διαφθορά. Εάν αυτό ελαττωθεί, τότε ένας πολιτικός καταλήγει να μην έχει λόγο σε πολλά πράγματα. Πρέπει κανείς να πάρει τα χρήματα από τα χέρια των πολιτικών. Στον Καναδά για παράδειγμα, χωρίς να λέω ότι ο Καναδάς είναι μια τέλεια χώρα, υπάρχουν νόμοι που ορίζουν τη σχέση πολιτικών και χρημάτων, νόμοι οι οποίοι με κράτησαν έντιμο στη διάρκεια της πολιτικής μου θητείας».
Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ
Στη συνέντευξή του ο ίδιος αναφέρεται και στη φοροδιαφυγή. Επισημαίνει:
«Στην Ελλάδα επικρατεί κοινωνική αποδοχή της φοροδιαφυγής. Δεν μιλάμε για ατομική φοροδιαφυγή, αλλά για μια ολόκληρη κοινωνία που φοροδιαφεύγει. Αυτού του είδους κοινωνικές συμφωνίες σχηματίζουν δομές συμμορίας. Και όταν συμβαίνει αυτό σε μια κοινωνία εκείνοι που κυρίως κερδίζουν είναι εκείνοι που έχουν χρήματα. Αλλά και πάλι επιμένω, όλα αυτά φτιάχνονται. Δεν είναι το τέλος του κόσμου. Δεν είμαστε στη Συρία. Ούτε στην Αφρική. Ούτε είναι επιστημονική φαντασία. Μπορούν να γίνουν διορθώσεις με απλά βήματα αναδιάρθρωσης. Θα πουν οι Ελληνες, "είμαστε μαζί μέσα σε όλο αυτό". Και μετά θα ρίξουν μερικούς από αυτούς που φάγανε τα χρήματα στη φυλακή. Και δύσκολα θα το ξανακάνει κάποιος. Το έχουν κάνει τόσες χώρες. Το έχει κάνει η Μάργκαρετ Θάτσερ στη Μεγάλη Βρετανία όταν άνοιξε όλα τα επαγγέλματα. Ναι μισώ την κυρία Θάτσερ, αλλά το έκανε».
Ποια είναι η γνώμη του για την υπάρχουσα κυβέρνηση συνεργασίας;
«Το μοντέλο του ΠΑΣΟΚ είναι νεκρό. Το μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας είναι επίσης νεκρό. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι από τον πλανήτη Αρη. Οπότε; Tι μένει; Κάτι καινούργιο έρχεται. Και αυτό έγκειται στα χέρια των νέων, οι οποίοι λένε στην πλειοψηφία τους ότι η πολιτική δεν τους αφορά. Στον Καναδά στις προηγούμενες εκλογές μόνο ένας στους πέντε νέους ψήφισε. Αυτή είναι η πολυτέλεια της σύγχρονης κοινωνίας. Αλλά σε χώρες σαν την Ελλάδα μαθαίνεις γιατί η πολιτική έχει σημασία. Οι καλοί πολιτικοί μπορούν να κάνουν τα λεωφορεία να φτάσουν στην ώρα τους, να ισορροπήσουν τον προϋπολογισμό, να δώσουν κίνητρα σε νέους επιχειρηματίες. Το κάνεις για μερικά χρόνια και μετά φεύγεις. Δεν μένεις με σκοπό να πλουτίσεις. Και οι νόμοι θα πρέπει να το εξασφαλίζουν αυτό».
Στο αν πιστεύει ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει, απαντά:
«Πιστεύω ότι αν η Ελληνική κυβέρνηση διαπραγματευτεί έξυπνα το νέο πακέτο και κάνει και λίγο τα στραβά μάτια, πάρει τη δόση των 30 δισεκατομμυρίων και καταφέρει και κρατηθεί ενωμένη, από το επόμενο κιόλας καλοκαίρι θα δούμε τα πρώτα δείγματα μιας μικρής ανάκαμψης στη χώρα. Δεν βλέπω καταστροφικά σενάρια στον ορίζοντα. Είναι μια στιγμή αλήθειας. Η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου πραγματικά η καλή πολιτική θα κάνει τη διαφορά».
Τέλος επισημαίνει ότι η πραγματική απειλή αφορά την ίδια τη Δημοκρατία.
«Η Δημοκρατία είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του 20ού αιώνα. Και απειλείται. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου υπάρχει το εναλλακτικό σενάριο του αυταρχικού καπιταλισμού, ο οποίος διχάζει έναν ολόκληρο κόσμο. Ο καπιταλισμός αυτός είναι ζωντανός στην Κίνα και τη Ρωσία. Και ο άνεμος φυσάει προς την Ευρώπη. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση αυτής της κρίσης».
Link: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=18614
Για την αντιγραφή: Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 9/10/2012)

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Το σκίτσο του μέλλοντος

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΥ

«Παροξυσμοί αρχαίας ευτυχίας.
Το παιδί και τα χέρια του»
Νίκος Καρούζος


Να και κάτι που σε κάνει να πιστέψεις ότι η Ελλάδα δεν θα χαθεί. Μέσα στον ορυμαγδό των σκανδάλων, των λιστών, των ληστών, των υποδίκων, καταδίκων, επίορκων αξιωματούχων των κομμάτων και της κρατικής εξουσίας διάβασα και μια είδηση που πέρασε μάλλον στα ψιλά των εφημερίδων.
Στο δεύτερο Γυμνάσιο Χανίων 6 Χανιώτες σκιτσογράφοι (λίγοι πραγματικά ήξεραν ότι τα Χανιά έχουν έξι διακεκριμένους σκιτσογράφους) εκθέτουν έργα τους μαζί με σκίτσα επίδοξων σκιτσογράφων - μαθητών του 2ου Γυμνασίου.
Παράλληλα, λειτουργεί εργαστήριο σκίτσου όπου οι μικροί μαθητές μαθαίνουν την τέχνη του σκίτσου.
Βέβαια, αλλιώς διάβασα εγώ την είδηση. Οχι ότι 6 Χανιώτες σκιτσογράφοι εκθέτουν έργα τους, αλλά ότι εκκολαπτόμενοι σκιτσογράφοι - μαθητές ασχολούνται με κέφι, μεράκι, ενδιαφέρον στο εργαστήριο που λειτουργεί. 75 μαθητές δήλωσαν -και έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τον δ/ντή του σχολείου- συμμετοχή. Οι θέσεις ήταν μόνο 25. Κάποιοι αποκλείστηκαν με κλάματα, με στενοχώρια.
Δεν μπορεί παρά να επαινέσει κανείς τον δ/ντή του σχολείου και τους καθηγητές οι όποιοι μέσα σε περίοδο κρίσης, έλλειψης πόρων, δυσκολιών, αποδιοργάνωσης του σχολείου και της κοινότητας, προσπαθούν να δημιουργήσουν.
Προσπαθούν να διαμορφώσουν καλοφτιαγμένα κεφάλια και όχι καλογεμισμένα κεφάλια. Προσπαθούν να ανασυστήσουν αυτό που λέμε σχολική κοινότητα και τη συναποτελούν και τη συναπαρτίζουν διδάσκοντες διδασκόμενοι, οικογένεια και μικροκοινωνικό περιβάλλον.
Προσπαθούν να αναδομήσουν τη σχολική κοινότητα από χώρο βαθμοθηρίας, διαγκωνισμού και παροχής ξερών γνώσεων, σε έναν χώρο παραγωγής νοήματος για τους μαθητές και τον κόσμο.
Προσπαθούν να διαμορφώσουν πολίτες συγκροτημένους, ολοκληρωμένους, κριτικούς και ανήσυχους.
Νέους που θα καταστρέφουν για να "ξαναχτίσουν", νέους που θα αμφισβητούν προβάλλοντας ένα όραμα μέλλοντος. Νέους που θα αρθρώνουν έναν ανατρεπτικό λόγο όχι για να καταστρέφουν, αλλά για να δημιουργούν.
Οπως και να το κάνουμε υπάρχει μεγάλη διαφορά της κακοποίησης της αισθητικής μας με τα γκράφιτι που βλέπουμε γεμάτη την πόλη, από τις δημιουργίες - σκίτσα των μικρών μαθητών. Οσο κι αν τα εντάσσουμε και τα δυο στην ανάγκη μιας αντισυμβατικής γλώσσας των νέων.
Είναι ένα παράδειγμα πως τις δυσκολίες θα τις ξεπεράσουμε. Οχι μόνο με τη μεμψιμοιρία, την καταγγελία, την άρνηση, αλλά και με επινοητικότητα, δημιουργικότητα και φαντασία.
Μπράβο, λοιπόν, στους καθηγητές του 2ου Γυμνασίου γιατί το σχολείο δεν διαμορφώνει τους νέους με ό,τι γίνεται μέσα, αλλά και έξω από την αίθουσα διδασκαλίας.
Και κυρίως γιατί τα παιδιά μας δεν κάνουν ό,τι τους λέμε αλλά ό,τι εμείς κάνουμε.
Η ανασύσταση της σχολικής κοινότητας, που είναι αναγκαιότητα δεν θα έρθει μέσα από την παρέμβαση κάποιων ειδικών, αλλά μέσα από την αλλαγή ρόλων, πρακτικών και λειτουργιών όλων των συντελεστών της ίδιας της σχολικής κοινότητας.
(Χανιώτικα νέα - 6/10/2012)