Βράδυ Δευτέρας του Πάσχα 2026 προς ξημερώματα Τρίτης. Βρίσκομαι έξω από την πόλη, σε μια μονοκατοικία ανάμεσα στη φύση και τον… τουρισμό. Ακούω μουσική από ενα αναλογικό παλιό ραδιόφωνο και διαβάζω συγχρόνως, μετά από χρόνια, την ποιητική συλλογή Μυθολογία του σπουδαίου και μοναδικού Μάνου Χατζιδάκι. Είναι σαν να ταξιδεύει ο νους στο χατζιδακικό - ελευθεριακό σύμπαν ενός κόσμου που ξεπερνά τη ματαιότητα της ύπαρξης, «παίζει» με τον Σείριο και ξέρει πως κάποτε θα γίνει ένα φωτεινό αστέρι. Γιατί τα μοιράζομαι εδώ στο fb, όλα αυτά που συνθέτουν το αποψινό βράδυ μου;. Γιατί είχα ξεχάσει αυτή την ομορφιά. Που δεν έχει κόστος αλλά έχει ψυχή. Κι απόψε σε διάλειμμα από δουλειά, στρες, άγχος, προβλήματα, πάθη και… λάθη, ιδού η διέξοδος. Απλές στιγμες, μουσικές, βιβλία που μένουν στις καρδιές μας και επιστρέφουν ακριβώς όταν τα χρειαζόμαστε. Γιατί η ζωή είναι στιγμές…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου