Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

Η δασκάλα της Γαύδου μιλά στα “Χ.ν.” για τη νέα χρονιά

Παράθυρο στον κόσμο για τα παιδιά της Γαύδου και άλλων μικρών νησιών αποτελεί η τεχνολογία. Μάλιστα, στη Γαύδο η τηλεκπαίδευση ξεκίνησε πολύ πριν τον κορωνοϊό καθώς μαθήματα Αγγλικών και Πληροφορικής γίνονται εξ αποστάσεως.
Χθες, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, οι τρεις μαθητές του δημοτικού σχολείου της Γαύδου γνωρίστηκαν “ψηφιακά” και έκαναν “ποδαρικό” στη νέα σχολική χρονιά με τον μοναδικό μαθητή του δημοτικού σχολείου στους Αρκιούς των Δωδεκανήσων.
Παράλληλα, γνωρίστηκαν και οι δασκάλες των δύο σχολείων, η Μαρία Δανά από τη Γαύδο και η Μαρία Τσιαλέρα από τους Αρκιούς.
Οπως είπε στα “Χανιώτικα νέα” η δασκάλα της Γαύδου, Μαρία Δανά, η χθεσινή «συνάντηση έγινε με χρήση ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Μιλήσαμε μέσω zoom εξ αποστάσεως. Γνωριστήκαμε και οι δασκάλες και οι μαθητές».
Η ίδια σημείωσε ότι ήταν μια ωραία εμπειρία που έδωσε χαρά στους μικρούς μαθητές οι οποίοι έμειναν ενθουσιασμένοι.
Η Μαρία Δανά είναι αναπληρώτρια και εργάζεται στη Γαύδο για δεύτερη χρονιά. Πέρυσι είχε δύο μαθητές, φέτος στο σχολείο προστέθηκε ένα ακόμα παιδί.
Η διδασκαλία στη Γαύδο, όπως σημειώνει η ίδια, είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία και ιδιαίτερη σε σχέση άλλα σχολεία.
Η εκπαιδευτικός διαθέτει άπειρο χρόνο για τα παιδιά, χρόνο που, όπως μας λέει, είναι πρόκληση για το πώς θα τον γεμίσεις.
«Είναι πρόκληση κυρίως για τα παιδιά η απομόνωση. Είναι σε ηλικία που χρειάζονται συνομιλήκους και φίλους», αναφέρει.
Ωστόσο, μέσα από την εκπαίδευση αλλά και την τεχνολογία, συντελείται κοινωνικοποίηση.
Οπως σημειώνει η κα Δανά, «έχουμε γίνει μια οικογένεια.
Και με τη βοήθεια της τεχνολογίας κάνουμε Πληροφορική και Αγγλικά».
Πως γίνεται αυτό;
Πέρυσι, για παράδειγμα, δύο δασκάλες Αγγλικών και μία Πληροφορικής, από τα Χανιά, συμπλήρωναν ώρες διδασκαλίας κάνοντας μαθήματα μέσω της τεχνολογίας στα παιδιά της Γαύδου.
Ετσι, στην ουσία οι δασκάλες των παιδιών ήταν τέσσερις.
Η μία διά ζώσης στη Γαύδο και οι άλλες τρεις από τα Χανιά μέσω διαδικτύου.
«Οι δασκάλες από το άλλο σχολείο μιλούσαν μαζί μας μέσω του σκάιπ», εξηγεί η κα Δανά.
«Βλέπαμε στο διαδραστικό πινακα τη δασκάλα να εξηγεί το μάθημα των Αγγλικών ή της Πληροφορικής».
Σημειώνεται ότι η χθεσινή διαδικτυακή γνωριμία των μαθητών στα δύο νησιά έγινε με πρωτοβουλία των δύο δασκάλων σε συνεργασία με τη Ναυτασφαλιστική Εταιρεία American Hellenic Hull Insurance Company.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 15/9/2020)

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020

Το Ιστορικό Αρχείο και ο λόφος Καστέλι

Με τη συζήτηση για την αξιοποίηση του κτηρίου της Μεραρχίας στον λόφο Καστέλι, μοιραία επανέρχεται στην ατζέντα το θέμα του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης.
Πρόκειται για το μεγαλύτερο από τα περιφερειακά αρχεία της Ελλάδας, που αποτελεί έναν πραγματικό θησαυρό καθώς διαθέτει 700.000 ιστορικά έγγραφα, αλλά ταλανίζεται από την έλλειψη χώρου και προσωπικού.
Οπως ανέφερε σε άρθρο του στα “Χ.ν.” ο αν. καθηγητής του Α.Π.Θ., Αντ. Σκαμνάκης (Χανιώτικα νέα – 8.9.2020) η πρόταση για την μεταφορά του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης βρίσκει συνεχώς θετική ανταπόκριση και μαζί με το εν λόγω Αρχείο θα μπορούσε να λειτουργήσει μία μεγάλη βιβλιοθήκη που θα συνένωνε τις σημαντικότερες της πόλης όπως αυτήν του Πολυτεχνείου και τη δημοτική εκπληρώνοντας έτσι την εκπαιδευτική και ερευνητική χρήση των κτηρίων.
Παράλληλα θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας ανοικτός χώρος συζητήσεων και αναψυχής, ένα αναψυκτήριο ανοικτό και προσιτό στους πολίτες και την πανεπιστημιακή κοινότητα, το οποίο θα διαχειρίζεται το ίδιο το Πολυτεχνείο Κρήτης με σημαντικά έσοδα για το ίδιο.
Είναι φανερό ότι αυτή η χρήση θα αναβάθμιζε ποιοτικά και ουσιαστικά όχι μόνο τον λόφο Καστέλι αλλά την ίδια την πόλη. Αρκεί να φανταστούμε νέους και νέες, μικρούς και μεγάλους, να συρρέουν στο λόφο, είτε για να αναζητήσουν ένα έγγραφο, είτε για να δανειστούν ή να διαβάσουν το βιβλίο τους ή απλά για να απολαύσουν τον καφέ τους σε ένα από τα πιο όμορφα σημεία της πόλης με θαυμάσια θέα.
Ομως, είναι ώρα οι θεσμικοί φορείς της πόλης να πάρουν θέση και να… αναλάβουν δράση υπέρ της κοινωνίας.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 12/9/2020)

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2020

Μετέωρες... προτάσεις

Λένε αρκετοί: Το κτήριο ανήκει στο Πολυτεχνείο. Αυτό αποφασίζει.
Μόνο που το συγκεκριμένο εμβληματικό κτήριο της Μεραρχίας, αποτελεί πολιτισμική κληρονομιά της πόλης. Δεν είναι ένα οποιοδήποτε κτήριο. Και, πάντως, δεν είναι ένα κτήριο που έτσι απλά η κοινωνία θα συμφωνήσει να γίνει ξενοδοχείο.
Είπε ο δήμαρχος: Να στεγαστεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη. Σωστή πρόταση. Γιατί όχι; Μόνο που για να στεγαστεί η Βιβλιοθήκη απαιτείται μια ολόκληρη διαδικασία. Και πρέπει να το δεχτεί ο ιδιοκτήτης του κτηρίου. Δηλαδή, το Πολυτεχνείο.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, το Πολυτεχνείο -στο οποίο βεβαίως επιτελείται σημαντικό έργο- δεν έχει πάρει θέση σε σχέση με τις προτάσεις που έχουν ακουστεί. Ούτε -έως τώρα- φαίνεται να προσανατολίζεται σε αναθεώρηση των αποφάσεων της συγκλήτου.
Μόνο που οι όποιες προτάσεις -Δήμου κ.α.- είναι εντελώς μετέωρες, όσο ο ιδιοκτήτης του χώρου δεν αλλάζει γνώμη.
Λένε αρκετοί: Μα πού θα βρεθούν τα χρήματα για την αναστήλωση του κτηρίου και την αξιοποίησή του υπέρ του δημοσίου. Μα, αλίμονο αν, επιτέλους, δεν ενωθούν όλοι οι φορείς με σκοπό να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Εδώ, έρχεται η ευθύνη της Περιφέρειας, του Δήμου αλλά και των αρμόδιων Υπουργείων. Αν θέλουν, θα μπορέσουν να βρουν μέσα από προγράμματα τα χρήματα.
Ολα τα άλλα, είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 11/9/2020)

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2020

Τροφή για σκέψη

Με έκπληξη περαστικοί και θαμώνες μαγαζιών είδαν το Σαββατόβραδο ένα πλήθος να διαδηλώνει στην πόλη. Από την πλατεία Αγοράς μέχρι το παλιό λιμάνι και το Κουμ Καπί.
Ηταν κυρίως νέοι οι οποίοι θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για την εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera αλλά και για τη ξενοδοχοποίηση του ιστορικού κτηρίου στον λόφο Καστέλι.
Είμαι σχεδόν βέβαιος πως ούτε ο κόσμος που βρέθηκε στο λιμάνι ούτε ακόμα οι αστυνομικοί που διακριτικά παρακολουθούσαν περίμεναν τόσο κόσμο να διαδηλώσει για το συγκεκριμένο θέμα.
Και αυτό υποδηλώνει πως μεγάλο ποσοστό κόσμου διαφωνεί με το να γίνει ένα ακόμα ξενοδοχείο, αυτή τη φορά σε ιστορικό δημόσιο κτήριο.
Και αυτό το τελευταίο πρέπει να προβληματίσει το Πολυτεχνείο αλλά και την Αυτοδιοίκηση.
Γιατί για το ιστορικό αυτό κτήριο έχουν κατατεθεί κατά καιρούς διάφορες προτάσεις για αξιοποίησή του υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, για κοινωνική χρήση, με ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον θέλει να βρεθεί στο «μπαλκόνι των Χανίων».
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 7/9/2020)

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2020

ΔΕΗ και εξυπηρέτηση πολιτών

Πριν από αρκετά χρόνια η ΔΕΗ εξυπηρετούσε τους κατοίκους της πόλης των Χανίων μέσα από το γραφείο που διατηρούσε στην οδό Υψηλαντών στο κέντρο της πόλης.
Οταν, όμως, συγκέντρωσε όλες τις υπηρεσίες της στη Λίμνη Τσόντου, το γραφείο εξυπηρέτησης της οδού Υψηλαντών έκλεισε.
Το κτήριο, το οποίο είναι ιδιοκτησίας της ΔΕΗ, δεν ερήμωσε γιατί στέγασε τη Λέσχη Προσωπικού της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.
Στο ίδιο κτήριο, όμως, θα μπορούσε -ταυτόχρονα φυσικά με τα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στη Λίμνη Τσόντου- να ξαναλειτουργήσει και ένα μικρό γραφείο εξυπηρέτησης πολιτών.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 5/9/2020)

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2020

Podcast 8 "Στιγμές" με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου

Στο 8ο Podcast Στιγμές μιλάμε με τον αγαπημένο ερμηνευτή, συνθέτη και στιχουργό, Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Ο Βασίλης είναι τακτικός επισκέπτης των Χανίων καθώς από εδώ κατάγεται η σύζυγός του, Ελένη Ράντου. Και μας μιλά για τα δικά του Χανιά τα οποία, όπως λέει, έχουν πολύ φως σε κάθε εποχή.
https://anchor.fm/haniotikanea/episodes/8-eiu4l2/a-a33au9u

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2020

Εθεσαν στόχους και τους πέτυχαν!

Ο λόγος για τους υποψηφίους από το Εσπερινό ΕΠΑΛ Χανίων. Οι περισσότεροι ήταν ταυτόχρονα μαθητές και εργαζόμενοι. Τώρα περνάνε στη φοιτητική ζωή. Συνολικά, τριάντα επιτυχίες σημειώθηκαν από τους υποψηφίους του Εσπερινού ΕΠΑΛ Χανίων.
Οι επιτυχόντες πέρασαν σε σχολές Πανεπιστημίων σε όλη τη χώρα αλλά και του Πολυτεχνείου.
Η υποδιευθύντρια του Εσπερινού ΕΠΑΛ Χανίων, Ρένια Κακούρη, έδωσε τα συγχαρητήριά της «στους μαθητές μας που με πολύ κόπο και προσπάθεια πέτυχαν τους στόχους τους έχοντας πίσω τους οικογενειακές και προσωπικές υποχρεώσεις».
Η ίδια μας είπε ότι οι τριάντα μαθητές είναι κάθε ηλικίας, από 19 έως 50 χρονών.
«Φέτος έχουμε περισσότερους επιτυχόντες από κάθε άλλη χρονιά με υποψηφίους που πέρασαν σε σχολές τόσο του Πανεπιστημίου όσο και του Πολυτεχνείου. Είναι όλοι τους εργαζόμενοι».
Το ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΕΠΑΛ ΧΑΝΙΩΝ παρέχει απολυτήριο ισότιμο Γενικού Λυκείου, πτυχίο επιπέδου 4, όπως όλα τα ΕΠΑΛ, με δυνατότητα εισαγωγής σε πανεπιστήμια είτε με το ειδικό ποσοστό των Εσπερινών είτε με το ποσοστό των Ημερησίων ΕΠΑΛ, όπως και πρόσβαση στη Mαθητεία.
Είναι πλέον τριετές για πλήρη φοίτηση ή διετές για απόκτηση μόνο πτυχίου. Έχει 7 τομείς και 19 ειδικότητες.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 29/8/2020)

Μητέρα και κόρη: Μαζί στα θρανία, μαζί και στο Πανεπιστήμιο


Μαζί στο σπίτι, μαζί στο σχολείο και τώρα μαζί και στο Πανεπιστήμιο.
Ο λόγος για τη μάνα και κόρη από μια πενταμελή οικογένεια Χανιωτών.
Τα τέσσερα από τα πέντε μέλη της οικογένειας (πατέρας, μητέρα και δύο κόρες) σπούδασαν επί τρία έτη στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Χανίων και τα δύο (μητέρα και η μεγάλη κόρη) έδωσαν, φέτος, πανελλήνιες και πέρασαν στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού, του Παντείου Πανεπιστημίου.
Η μητέρα, Ευτυχία Μπολιεράκη, λέει στα “Χανιώτικα νέα” ότι η πρώτη της επιλογή ήταν ένα παραπλήσιο τμήμα στη Μυτιλήνη.
Η ίδια εξηγεί ότι μαζί με την κόρη της σπουδάζει εδώ και επτά χρόνια. Ηταν μαζί στο Δημόσιο ΙΕΚ στην ειδικότητα: Τεχνικός Τουριστικών Επιχειρήσεων και έπειτα Φύλακας Μουσείων και στη συνέχεια στο Εσπερινό ΕΠΑΛ, στο τμήμα Διοίκησης Οικονομίας στον τουρισμό.
Η κα Μπολιεράκη χαρακτηρίζει «πολύ όμορφη» αυτή την εμπειρία των σπουδών μαζί με το παιδί για να προσθέσει:
«Απλά πολλές φορές παρεξηγείται γιατί με το είναι μαμά και κόρη, σου λένε η μαμά τραβάει την κόρη αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Είμαστε δύο ξεχωριστά όντα που έχουν τις ίδιες επιθυμίες, τα ίδια θέλω, τις ίδιες αγάπες. Μας αρέσουν πολύ ο πολιτισμός και ο τουρισμός. Οπότε είναι αναπόφευκτο».
Για το αν ετοιμάζουν βαλίτσες για τις σπουδές στην Αθήνα μας λέει:
«Είναι λίγο δύσκολο τώρα για εμάς, γενικά για κάποιον, να πάει να σπουδάσει σε μια πόλη άλλη από αυτήν που διαμένει μόνιμα. Εμείς θα δούμε πώς μπορούμε να το κάνουμε κάπως εξ αποστάσεως, μέσα από το διαδίκτυο».
Για το αν διάβαζαν πολύ, μας είπε:
«Προσπαθήσαμε, κάναμε τον αγώνα μας όσο μπορούσαμε βέβαια. Οσο μας επέτρεπαν οι υποχρεώσεις».
Ακόμα, η κα Μπολιεράκη μας λέει ότι «σπουδάζαμε στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Χανίων για τρία έτη και οι τέσσερις από την οικογένειά μας. Είμαστε πενταμελής οικογένεια και οι τέσσερις σπουδάζαμε στο Εσπερινό ΕΠΑΛ».
Φέτος, τελείωσε ο σύζυγός της, Ιωάννης Σπινθουράκης, τον τομέα της Γεωπονίας ενώ η μικρή της κόρη Στέλλα Σπινθουράκη, σπούδαζε στο τμήμα Αισθητικής.
Στο Πάντειο πέρασε μαζί με την 25χρονη κόρη της Αργυρή Σπινθουράκη, η οποία θα μας πει:
«Ηταν μια πολύ όμορφη εμπειρία, πρωτόγνωρη. Βέβαια, είχε και αυτό τις δυσκολίες του παρόλο που κάποια μαθήματα τα είχαμε διδαχθεί και στο δημόσιο ΙΕΚ, γιατί είχαμε σπουδάσει την άλλη ειδικότητα του τουρισμού. Ηταν λιγάκι δύσκολο. Αλλά προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε. Διαβάσαμε και φτάσαμε έως εδώ».
Η Αργυρή Σπινθουράκη υπογραμμίζει για τους υποψηφίους τη σημασία του «να ακολουθούν το θέλω τους και να κάνουν αυτό που τους αρέσει» με τη μητέρα της να συμπληρώνει ότι πρέπει «πάντα να ακολουθούμε τα όνειρά μας, να έχουμε πίστη στο Θεό, υπομονή, επιμονή και αισιοδοξία».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 29/8/2020)

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2020

Το άλλο ζητούμενο

Με μάσκα κυκλοφορούσαν χθες οι περισσότεροι Χανιώτες. Δεν είναι μόνον τα έκτακτα μέτρα και ο φόβος του κορωνοϊού που το έχουν επιβάλει. Είναι και ο φόβος του προστίμου. Χθες, έπεσε στην αντίληψή μας συνεργείο της Αστυνομίας που έκανε ελέγχους για μάσκα στην πλατεία Κολοκοτρώνη στο κέντρο της πόλης.
Η μάσκα, όμως, είναι το λιγότερο. Μάσκα είναι, θα… περάσει. Οπως θα περάσει και η… πανδημία και το πολύ πολύ, όταν βγουν φάρμακα και εμβόλια, ο κορωνοϊός να συνεχίσει να υπάρχει και να ζει ανάμεσά μας.
Μέχρι τότε, βέβαια, η λήψη μέτρων κρίνεται αναγκαία.
Παράλληλα, όμως, κρίνεται απαραίτητη και η στήριξη του εισοδήματος των πολιτών αλλά και της ρευστότητας των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων που πλήττονται από τα μέτρα.
Με ουσιαστικά οικονομικά μέτρα όσο διαρκούν τα άλλα μέτρα, τα υγειονομικά.
Επιπλέον, αποτελεί αναγκαιότητα η στήριξη του ΕΣΥ και η υλοποίηση όλων των υποσχέσεων που είχαν δοθεί κατά τη διάρκεια της γενικής καραντίνας. Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο.
Γιατί, όπως είπαμε, ο κορωνοϊός, έτσι όπως σήμερα τον… ξέρουμε, θα περάσει. Θα… περάσουν και οι μάσκες.
Ομως, αν κλείσουν επιχειρήσεις και οδηγηθούν περισσότεροι στην ανεργία, η ζημιά θα είναι ανυπολόγιστη. Αυτό πώς θα περάσει;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 27/8/2020)

Χανιώτες του εξωτερικού: Δρ Γεώργιος Βιδαλάκης


Με σημαντική ερευνητική δουλειά στον τομέα των εσπεριδοειδών ο Δρ. Γεώργιος Βιδαλάκης, ο οποίος μεγάλωσε στα Χανιά, ζει και εργάζεται στις ΗΠΑ. Είναι Καθηγητής & Ειδικός Εξωτερικός Επιστήμονας στη Φυτοπαθολογία, Διευθυντής του Κλονικού Προγράμματος Προστασίας Εσπεριδοειδών, Προεδρικός Ερευνητής, Επιχορηγούμενης Έδρας υπέρ Βιώσιμης Κλονικής Προστασίας Εσπεριδοειδών στο Τμήμα Μικροβιολογίας και Φυτοπαθολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, στο Ριβερσάϊντ των Η.Π.Α.
Με χρηματοδότηση από την Ερευνητική Επιτροπή των Παραγωγών και των Φυτωριούχων των Εσπεριδοειδών της Καλιφορνίας, του Υπουργείου Τροφίμων και Γεωργίας της Πολιτείας της Καλιφόρνιας και του Υπουργείου Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Δρ. Βιδαλάκης έχει αναπτύξει ένα πολύμορφο πρόγραμμα έρευνας και επιμόρφωσης που εξυπηρετεί όλες τις πολιτείες παραγωγής εσπεριδοειδών στις Η.Π.Α. μέσω του Εθνικού Δικτύου Καθαρού Πολλαπλασιαστικού Υλικού.
Ο Δρ. Βιδαλάκης είναι Πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού Ιολόγων των Εσπεριδοειδών, Συμπρόεδρος του Εθνικού Δικτύου Καθαρού Πολλαπλασιαστικού Υλικού για τα Εσπεριδοειδή, παραλήπτης του 2018 Βραβείου για Αριστεία σε Νομοθετικά Θέματα Ασφαλείας και Εξασφάλισης Αγροτικής Παραγωγής του Αμερικανικού Φυτοπαθολογικού Συλλόγου.

Η διαδρομή από Ελλάδα προς ΗΠΑ


Για τη διαδρομή του από τα Χανιά στο εξωτερικό ο κ. Βιδαλάκης σημειώνει μεταξύ άλλων ότι τα μαθητικά του χρόνια εμπλούτισαν εξαιρετικοί δάσκαλοι και καθηγητές στα Χανιά.
«Ο καταλύτης όμως για την μετέπειτα πορεία μου ήταν ο χρόνος που πέρασα στην Κίσσαμο, τον τόπο καταγωγής των αγαπημένων γονέων. Στο Αμυγδαλοκεφάλι, την γενέτειρα του Πατέρα μου Εμμανουήλ και τις ιστορίες των χωριανών για την κοινωνική προσφορά του γιατρού παππού μου, Γεωργίου Βιδαλάκη, και στη Γραμβούσα τη γεννήτρα της Μητέρας μου Βασιλικής, οπού βίωσα το έργο και την ηγετική προσωπικότητα του ιερέα παππού μου, Γεωργίου Κουτσαυτάκη. Το 1992 έφυγα από τα Χανιά για σπουδές στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου επέστρεψα το 1998 οπότε και εργάστηκα στο πρόγραμμα δακοκτονίας. Μεγάλο σχολείο η δακοκτονία. Εκεί είδα και τα καλώς και τα κακώς κείμενα της Ελληνικής πραγματικότητας. Το μόχθο και την σκληρή εργασία του παραγωγού, την εξαιρετική ποιότητα των αγροτικών προϊόντων και του ελαιόλαδου μας αλλά και την έλλειψη συστήματος και προγραμματισμού και την κακοδιαχείριση των συνεταιρισμών μας. Ο λόγος που με έσπρωξε προς τα έξω ήταν οι περιορισμένες προοπτικές για παραγωγική επαγγελματική σταδιοδρομία αλλά κυρίως η έλλειψη σεβασμού προς την επιστήμη του γεωπόνου. Πάντα κάποιος άλλος ήξερε καλυτέρα, ενώ τα επιστημονικά δεδομένα συχνά παραμερίζονταν από προσωπικές πεποιθήσεις και γνωριμίες στον κυβερνητικό ή κομματικό μηχανισμό. Την άνοιξη του 2000 υπέβαλα αίτηση και έγινα αποδεκτός με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ριβερσάϊντ για διδακτορικές σπουδές στην ιολογία των εσπεριδοειδών μετά από την παρότρυνση της καθηγήτριας μου Παναγιώτας Κυριακοπούλου να επιδιώξω μεταπτυχιακές σπουδές στη φυτοπαθολογία. Το καλοκαίρι του 2004 ολοκλήρωσα το διδακτορικό μου και λίγο αργότερα προσελήφθηκα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφορνίας ως καθηγητής & ειδικός εξωτερικός επιστήμονας για να διευθύνω το Κλονικό Πρόγραμμα Προστασίας Εσπεριδοειδών της Πολιτείας».
Για τις βασικές διαφορές στην έρευνα και στα Πανεπιστήμια ανάμεσα σε Ελλάδα – Ευρώπη και ΗΠΑ, απαντά: «Δεν έχω εμπειρία με Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια αλλά για τις Ηνωμένες Πολιτείες τρεις λέξεις κάνουν τη γενική διάφορα: Επένδυση, Διαφάνεια και πάνω από όλα Αξιοκρατία. Το σύστημα εδώ, ξεκινάει από μια βάση εμπιστοσύνης. Είσαι αυτός που λες ότι είσαι, κάνεις αυτό που λες ότι θα κάνεις και ο γραφειοκρατικός μηχανισμός, είναι σε θέση να σε βοηθήσει. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι εκατοντάδες κυβερνητικοί, πανεπιστημιακοί, ιδιωτικοί, και άλλοι οργανισμοί εμπιστεύονται κατά τα τελευταία έτη τους επιστήμονες στις ΗΠΑ με περίπου μισό τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για έρευνα και ανάπτυξη. Η Ελλάδα που άφησα πίσω πριν από 20 χρόνια, ελπίζω τα πράγματα να είναι διαφορετικά τώρα, βρίσκονταν στο άλλο άκρο αυτού του φάσματος».
Ο ίδιος προσθέτει ότι «στην αγροτική ερεύνα υπάρχουν δυο μεγάλες διαφορές. Πρώτον, οι παράγωγοι στις ΗΠΑ φορολογούν τους εαυτούς τους εθελοντικά και μέσω εκλεγμένων συμβουλίων που εκπροσωπούν διαφορετικούς κλάδους παραγωγής, για παράδειγμα εσπεριδοειδή, ελαιόλαδου, κηπευτικών, μηλοειδών, κ.τ.λ. (η Καλιφόρνια έχει πάνω 50 τέτοιου είδους συμβουλίων, χρηματοδοτούν απευθείας και επιβλέπουν έρευνα για ειδικά θέματα ανάπτυξης και επιμόρφωσης του τομέα τους. Δεύτερον, ειδικοί εξωτερικοί επιστήμονες σε πολιτειακά πανεπιστήμια σαν και εμένα (οι λεγόμενοι Extension Specialists) έχουν ως αποστολή τους την ένωση των παραγωγών με τη βασική έρευνα των πανεπιστημίων και τη μετάφραση αυτής της ερευνάς σε απτές και εφαρμόσιμες λύσεις. Η δική μου αποστολή είναι να είμαι στην άμεση διάθεση του κάθε εσπεριδοειδοπαραγωγού, ώστε ανά πασά στιγμή να μπορέσω να δώσω απαντήσεις στις ερωτήσεις του και εάν δεν έχω τα επιστημονικά δεδομένα για να απαντήσω, να σχεδιάσω το σωστό ερευνητικό πρόγραμμα με τους κατάλληλους συνεργάτες, ώστε να παραδώσουμε επιστημονικά βάσιμες απαντήσεις. Από όσο ξέρω, αυτός ο κρίσιμος κλάδος πανεπιστημιακών καθηγητών και επιστημόνων δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Ο Έλληνας παράγωγος δεν έχει άμεση και απευθείας πρόσβαση στον πανεπιστημιακό ερευνητικό μηχανισμό».
Για το πώς επηρεάζει η κλιματική αλλαγή τον αγροτικό τομέα, σημειώνει:
«Από πλευρά φυτοπροστασίας η κλιματική αλλαγή, ιδιαίτερα οι υψηλότερες θερμοκρασίες, διευρύνουν τις γεωγραφικές περιοχές όπου έντομα και παθογόνα μπορούν να βλάψουν φυτά».
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι «η χώρα μας και η Κρήτη ειδικότερα, πρέπει να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των ελαιώνων, οπωρώνων και αμπελώνων από παθογόνα όπως η Ξυλέλλα (Xylella fastidiosa) και το βακτήριο του πρασινίσματος των εσπεριδοειδών (Candidatus Liberibacter sp.). Δεν μιλάω μόνο για τις ανακοινώσεις, επιμορφώσεις, φυτοϋγειονομικά πιστοποιητικά και άλλες ενέργειες κρατικών φορέων. Μιλάω για το σύστημα που περιέγραψα προηγουμένως. Μιλάω για τους παράγωγους μας, σε συνεργασία με νέους ταλαντούχους γεωπόνους να οργανώσουν και να χρηματοδοτήσουν τοπικά προγράμματα επισκόπησης και συστηματικού εργαστηριακού ελέγχου δέντρων. Μιλάω για συμφωνίες μεταφοράς πειραματικού υλικού από Ιταλία, Ισπανία και άλλες χώρες για προκαταρκτική καλλιέργεια στην Ελλάδα κτλ. κτλ. Ως μέλος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Γραμβούσας έχω κάνει αυτές τις συζητήσεις με τον αδελφό της μητέρας μου και Προέδρο του συνεταιρισμού, Βασίλειο Κουτσαυτάκη, οπότε καταλαβαίνω απόλυτα ότι αυτές οι προτάσεις δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθούν. Από την άλλη πλευρά όμως, φανταστείτε τα Χανιά και την Κρήτη χωρίς ελαιόδεντρα και ελαιόλαδο. Η Ξυλέλλα εξαφάνισε όλους τους αμπελώνες της νότιας Καλιφόρνιας στα 1880 και το πρασίνισμα μείωσε από το 2005 και σε λιγότερο από 15 χρόνια, κατά 70% την παραγωγή εσπεριδοειδών στη Φλόριντα. Μιλάμε για πραγματικές καταστροφές και όχι για υποθετικά σενάρια. Φανταστείτε τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις μιας τέτοιας επιδημίας στο νησί μας. Δύσκολο ναι, άλλα κάποιος κάπου πρέπει να κάνει τα πρώτα βήματα και επένδυση. Γιατί όχι οι Χανιώτες παραγωγοί;».
Για τις προοπτικές που έχει ένας Ελληνας επιστημονας στις ΗΠΑ, σημειώνει:
«Όσες και ο κάθε επιστήμονας από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Στη δική μου περίπτωση, το σύστημα στην Καλιφόρνια εμπιστεύθηκε έναν αλλοδαπό 29 ετών με πανεπιστημιακή θέση και τη διεύθυνση του προγράμματος στο οποίο βασίζεται η 3,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων βιομηχανία των εσπεριδοειδών της Πολιτείας. Η ερώτηση λοιπόν μάλλον πρέπει να απαντηθεί με ερώτηση. Ποιες είναι οι πιθανότητες για έναν 29χρόνο αλλοδαπό ή Έλληνα επιστήμονα, να έχει μια παρόμοια ευκαιρία στην Ελλάδα;».
Για το αν θα επέστρεφε στα Χανιά αν είχε την ευκαιρία, υπογραμμίζει:
«Η επιθυμία για επιστροφή είναι πάντα ζωντανή αλλά πολύ φοβάμαι ότι οι οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις έχουν μεγαλώσει τόσο πολύ που δεν είναι πλέον εύκολο, αλλά ποιος ξέρει. Όλα εξαρτώνται από τις συνθήκες και τις περιστάσεις».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 27/8/2020)