Ξεσηκωμός...

Το καλύτερο σχόλιο που ακούσαμε με αφορμή τους δύο ισχυρούς σεισμούς, που έγιναν αισθητοί σε όλη την Κρήτη: "Αφού δεν ξεσηκωνόμαστε εμείς, ξεσηκώθηκε η γη...".
Για τη μεταφορά
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 28/1/2012)

Μέτρα, αγορές και μέλλον

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
"Οποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι να συνηθίσουμε τη φρίκη να μας τρομάζει η ομορφιά", σχολίαζε ο Μάνος Χατζιδάκις τον Ιούλιο του 1978 στο Τρίτο Πρόγραμμα.
"Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, o κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να φοβάται, αλλά γιατί συνήθισε να φοβάται", έλεγε.
Ποιος είναι, όμως, ο φόβος της σημερινής εποχής; Μήπως η παγκόσμια οικονομική δικτατορία των αγορών; Αυτή που ανεβοκατεβάζει οικονομίες και διαλύει κράτη και κοινωνίες; Μήπως η Ελλάδα είναι δέσμια αυτής της παγκόσμιας κατάστασης και των οίκων αξιολόγησης;
Μοιάζει εφιαλτικό, αλλά το "τέρας" του σήμερα είναι οι ίδιες οι αγορές και όσοι κερδοσκοπούν μέσα από αυτές. Που με το φόβητρο της πτώχευσης τρομοκρατούν λαούς και χώρες.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τη χώρα μας. Αν πριν δύο χρόνια λέγαμε ότι έρχονται μειώσεις σε μισθούς και επιστροφή σε άλλες δεκαετίες, τότε που η Ελλάδα έκανε τα πρώτα αναπτυξιακά της βήματα, θα μας περνούσαν για… τρελούς. Οσοι τα έλεγαν αυτά θεωρούνταν γραφικοί.
Ωσπου ήρθε η απειλή της ανεξέλεγκτης χρεωκοπίας. Και έτσι, ανέλαβε δράση η τρόικα, η οποία ζητά τώρα νέα  μέτρα, μεταξύ των οποίων τη μείωση των επικουρικών συντάξεων και την "ευελιξία" στους μισθούς. Λες και δεν φτάνουν αυτά που έχουν ψηφιστεί μέχρι τώρα. Λες και ο κόσμος έχει να πληρώνει.
Τώρα, συνηθίσαμε να ακούμε λέξεις και εκφράσεις όπως "χαράτσια", "νέα μέτρα", "ειδικοί φόροι", "μνημόνιο", "δανειακή σύμβαση". Μάθαμε ότι, όταν μας λένε ότι δεν θα έρθουν νέα μέτρα, εννοούν το αντίθετο. Εμπεδώσαμε την υποκρισία αρκετών πολιτικών. Διαπιστώνουμε, όμως, ότι -άσχετα με το τι θα γίνει με τη χώρα- η κοινωνία κάνει "βουτιά στη φτώχεια", ενώ το πολιτικό σύστημα ήδη έχει χρεωκοπήσει.
Δεν παύουμε, ωστόσο, να αισιοδοξούμε ότι μια άλλη κοινωνία είναι εφικτή, βλέποντας πολλούς ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά μέσα από τα κοινά τους προβλήματα, άλλους να διαδηλώνουν δυναμικά διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον, άλλους πάλι να ανταλλάσουν προϊόντα και υπηρεσίες και να βοηθούν ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Πέραν από τις συλλογικές αυτές προσπάθειες που γεννιούνται μέσα από πρωτοβουλίες πολιτών να σημειώσουμε και τις πρωτοβουλίες φορέων, όπως του Φαρμακευτικού Συλλόγου, του Ιατρικού Συλλόγου και του Εργατικού Κέντρου για το κοινωνικό φαρμακείο που αρχίζει τη λειτουργία του στη 1 Φεβρουαρίου, αλλά και του κοινωνικού παντοπωλείου του Δήμου Χανίων στην οδό Περίδου.
Και επειδή η Ελλάδα παραμένει μια χώρα αντιφάσεων να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας κατά το εντεκάμηνο του 2011 οι εξαγωγές σημείωσαν ρεκόρ δεκαετίας και είχαν σπάσει το φράγμα των 20 δισ. ευρώ («Καθημερινή» 26/1/2012). Εν τέλει, ας μη χάσουμε την αισιοδοξία μας. Ας μη συνηθίσουμε τον "φόβο του τέρατος" των αγορών. Το μέλλον δεν ανήκει σε καμία τρόικα. Ανήκει στους ανθρώπους αυτού του τόπου και προπαντός στους νέους. Ανήκει σε όλους μας. Αρκεί να το καταλάβουμε.
(Χανιώτικα νέα - 28/1/2012)

Μιχάλης Βιρβιδάκης: Λαμπρή θεατρική γιορτή η "Αγρυπνία"

Συνέντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ

"Λαμπρή θεατρική γιορτή" χαρακτηρίζει σε συνέντευξή του στις "διαδρομές" ο Μιχάλης Βιρβιδάκης, "ψυχή" του θεάτρου "Κυδωνία", τις τελευταίες παραστάσεις της "Αγρυπνίας", σε ορισμένες από τις οποίες παρουσιάζεται ολόκληρο το έργο, το οποίο έχει διάρκεια 5 ώρες και 45 λεπτά με δύο δεκάλεπτα και ένα τριαντάλεπτο διάλειμμα.
Παράλληλα, απαντώντας σε ερώτηση για τα προβλήματα της εποχής μας και τον ρόλο της Τέχνης, ο κ. Βιρβιδάκης υπογραμμίζει ότι "τα προβλήματα της εποχής μας οφείλουν να τα λύσουν οι πολιτικοί που τα δημιούργησαν. Μέχρι τότε η Τέχνη θα στέκει δίπλα μας σαν μια πολύτιμη παρηγοριά, σαν μια προσωπική έξοδος κινδύνου, όταν η μιζέρια και η αποφορά των ημερών μας χτυπάει το κόκκινο, να θυμίζει τον προορισμό μας και την ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας".

-Από τις τελευταίες παραστάσεις της "Αγρυπνίας" ξεχωρίζουν αυτές στις οποίες παρουσιάζετε ολόκληρο το έργο του Λαρς Νουρέν. Πόσες ώρες διαρκούν και πώς πήρατε την τολμηρή απόφαση να παρουσιάσετε ολόκληρο το έργο; Δεν φοβάστε μη τυχόν κουραστείτε, εσείς, οι ηθοποιοί, αλλά και το κοινό;

"Αγαπητέ Γιάννη Λυβιάκη, τόσο ως δημοσιογράφος όσο και ως φίλος του θεάτρου Κυδωνία, παρακολουθείτε από κοντά την πορεία μας τα 11 τελευταία χρόνια στα Χανιά. Νομίζω θα συμφωνούσατε μαζί μου πως ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά αυτής της πορείας είναι η έρευνα και ο πειραματισμός πάνω στην ουσία του θεάτρου. Ηταν λοιπόν φυσικό κάποια στιγμή να πέσουμε πάνω σε ένα από τα μακρόπνοα κείμενα του θεατρικού ρεπερτορίου -δεν είναι το μόνο, υπάρχουν πολλά- και να θελήσουμε να δοκιμάσουμε και σ' αυτόν τον τομέα τις δυνάμεις, τις αντοχές μας, καθώς και την εμπιστοσύνη του κοινού, που τόσα χρόνια μας περιβάλλει με την αγάπη του, επειδή ακριβώς τολμάμε να ταράζουμε τα λιμνάζοντα ύδατα της ελληνικής επαρχίας. Ως προς την φυσική κούραση που μπορεί να αισθανθούν ηθοποιοί και θεατές, θα ήθελα να επισημάνω την απλή και σοφή ρήση πως τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς κόπο. Τα αγαθά κόποις κτώνται. Το διακύβευμα της ενέργειάς μας μόνον πνευματικό και καλλιτεχνικό κέρδος επιφυλάσσει στους συμμετέχοντες θεατρόφιλους. Αυτές οι παραστάσεις θα είναι μια λαμπρή θεατρική γιορτή, με πολλά διαλλείματα και ένα κεντρικό, μεγαλύτερο από τα άλλα, κατά το οποίο θα σερβίρεται ελαφρύ φαγητό και θα προσφέρονται αναψυκτικά, μια προσφορά των καταστημάτων "Γρηγόρης Μικρογεύματα". Στο τέλος θα υπάρχει άφθονη κρητική τσικουδιά και κουβέντα με τους συντελεστές της παράστασης για όσους το επιθυμούν. Το έργο παιγμένο ολόκληρο, Α' και Β' μέρος, έχει διάρκεια 5.45΄, με δύο διαλείμματα 10 λεπτών και ένα κεντρικό 30 λεπτών. Και όλα αυτά στην τιμή του εισιτηρίου των 20 ευρώ (15 φοιτ.) που θα ισχύει για ολόκληρο το έργο. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται για το πρόγραμμα των παραστάσεων από την ιστοσελίδα μας www.theatrokydonia.gr".

-Πότε ξεκίνησαν οι προσπάθειες να παρουσιάσετε το συγκεκριμένο έργο και τι ήταν εκείνο το οποίο, προσωπικώς, σας ενθουσίασε στο κείμενο του Λαρς Νουρέν;

"Οι πρώτες πρόβες με τους ηθοποιούς ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 2009 ενώ το έργο διαβάστηκε και ξεκίνησε να μεταφράζεται ήδη από το 2007! Το 2010 και το 2011 παρουσιάσαμε το πρώτο μέρος, με διαφορετική διανομή κάθε φορά, ενώ στο τέλος του 2011 και το 2012 παρουσιάζουμε το δεύτερο μέρος αλλά και ολόκληρο το έργο σε συνεχή ροή έξι περίπου ωρών! Ο λόγος που συνδέθηκα για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα με το συγκεκριμένο κείμενο αφορά ασφαλώς στην ποιότητα της γραφής του και σ' αυτόν τον μοναδικό τρόπο του συγγραφέα να λέει τα πράγματα με το όνομά τους χωρίς να γίνεται χυδαίος ή επιφανειακός. Αλλά αντιθέτως να αποκαλύπτει σε βαθιά τομή το ψυχογράφημα της σύγχρονης οικογένειας και κατ' επέκταση της σύγχρονης κοινωνίας! Είναι ένας σπουδαίος συγγραφέας -στη χώρα του θεωρείται ο διάδοχος του Αύγουστου Στρίντμπεργκ- και είμαι σίγουρος πως οι Χανιώτες που θα παρακολουθήσουν την παράσταση, θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν και να εκτιμήσουν την αξία του".

-Πόσο απέχει η "Αγρυπνία" από την πραγματικότητα που βιώνουν πολλές οικογένειες του κόσμου;

"Το έργο μιλάει για πράγματα που βιώνει όλος ο κόσμος πίσω από το συνειδητό επίπεδο της ζωής του και αυτό είναι που το κάνει τόσο ενδιαφέρον. Σου δείχνει πώς διαμορφώνονται οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια από την παιδική μέχρι την ενήλικη ζωή των ανθρώπων. Σου δείχνει τους παράγοντες που καθορίζουν τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου από την πρώτη στιγμή που έρχεται στον κόσμο αλλά και τον τρόπο που λειτουργεί ως ενήλικας εξαιτίας ακριβώς αυτών των επιρροών που δέχτηκε στην παιδική ηλικία. Σου αποκαλύπτει δηλαδή με έναν ποιητικό τρόπο τον μηχανισμό της ζωής, όπως αυτός λειτουργεί απανταχού της γης και όποιος τολμήσει να πει πως εκείνον δεν τον αφορά, ίσως ήδη να είναι ο ίδιος ένα θύμα του... Ομως και αυτό ακόμα θα ήταν χρήσιμο να το ανακαλύψει!".

-Πόσα χρόνια πλέον λειτουργεί η Εταιρεία Θεάτρου 'Μνήμη'; Στο διάστημα αυτό, έχετε παρατηρήσει αλλαγές στο επίπεδο του θεατρόφιλου κοινού; Ο κόσμος της πόλης έρχεται πιο κοντά στο θέατρο;

"Η Εταιρία Θεάτρου "Μνήμη" ιδρύθηκε το 1991 και λειτουργεί ανελλιπώς 21 χρόνια εκ των οποίων τα 11 στα Χανιά. Εχει να επιδείξει μέχρι σήμερα 23 παραστάσεις και μια πληθώρα συνεργατών, οι περισσότεροι των οποίων διδάχτηκαν το θέατρο μέσα στις τάξεις της Δραματικής μας Σχολής. Σε ό,τι αφορά τα 11 χρόνια της λειτουργίας μας στα Χανιά, το θέατρο έχει καταφέρει να δημιουργήσει γύρω του έναν σταθερό κύκλο θεατρόφιλων που εμπιστεύονται τις επιλογές του ρεπερτορίου μας και κυρίως αναγνωρίζουν τον μόχθο και την ποιότητα της δουλειάς μας σε σκηνοθετικό και υποκριτικό επίπεδο, αυτό κυρίως!
Ο κύκλος αυτός των ανθρώπων διευρύνεται όσο περνάνε τα χρόνια και ποσοτικά και ποιοτικά, συμπεριλαμβάνοντας στις τάξεις των φίλων του θεάτρου μας καθηγητές Πανεπιστημίων, λογοτέχνες, γνωστούς καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, θεατρολόγους, που παρακολουθούν ανελλιπώς τη δουλειά μας και ενδιαφέρονται για την τύχη του θεάτρου μας αναγνωρίζοντας τη μοναδικότητα και την πρωτοτυπία της λειτουργίας του μέσα στο σύνολο της ελληνικής επαρχίας".

-Ακούμε συχνά ότι σε εποχές κρίσης ο άνθρωπος έρχεται πιο κοντά στην Τέχνη.
Αποδέχεστε αυτή την άποψη; Και, εν πάση περιπτώσει, πώς απαντά η Τέχνη στα προβλήματα της εποχής; Ή, αν θέλετε, συνδέεται η Τέχνη με λύσεις ή έστω... απαντήσεις σε θέματα της κοινωνίας;

"Κοιτάξτε, δεν πιστεύω πως προορισμός της Τέχνης είναι να απαντήσει στα προβλήματα της εκάστοτε εποχής και επίσης δεν πιστεύω πως η γνωστή ως "στρατευμένη" Τέχνη είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η ιστορία της Τέχνης στις αναρίθμητες σελίδες των βιβλίων της. Ομως επηρεάζεται και επηρεάζει την εποχή, όχι με έναν τρόπο άμεσο αλλά σχεδόν αδιόρατα, ακολουθώντας τους βραδείς ρυθμούς της φύσης κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων. Και οι ρυθμοί αυτοί είναι πολύ πιο κοντά στο βάδισμα ενός μυρμηγκιού πάρα στην ταχύτητα ενός υπερηχητικού αεροπλάνου. Γι' αυτό κι η αληθινή Τέχνη δεν προσφέρεται ως μέσον για να κηρύξουμε επανάσταση απέναντι στα κακώς κείμενα της εποχής μας. Σας θυμίζω τα λόγια του Μανώλη Αναγνωστάκη από το ποίημά του Επίλογος: "Κι όχι αυταπάτες προπαντός... Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες. Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα".
Τα προβλήματα της εποχής μας οφείλουν να τα λύσουν οι πολιτικοί που τα δημιούργησαν. Μέχρι τότε η Τέχνη θα στέκει δίπλα μας σαν μια πολύτιμη παρηγοριά, σαν μια προσωπική έξοδος κινδύνου, όταν η μιζέρια και η αποφορά των ημερών μας χτυπάει το κόκκινο, να θυμίζει τον προορισμό μας και την ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας". 

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδια του θεάτρου: "Κυδωνία"; Τι θα δούμε στο μέλλον;

"Το επόμενο έργο που θα παρουσιάσουμε τον Απρίλιο είναι το πρωτοεμφανιζόμενο στην Ελλάδα θεατρικό έργο του αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Τζον Κλάνσυ "Το συμβάν" σε μετάφραση Δημήτρη Κιούση και σκηνοθεσία δική μου. Το έργο μέχρι σήμερα έχει σημειώσει μεγάλη διεθνή επιτυχία κάνοντας παραστάσεις σε πολλά μέρη του κόσμου.
Ο Τζον Κλάνσυ, εκτός από συγγραφέας, είναι επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής της Present Company και του Διεθνούς Φριντζ Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης, του μεγαλύτερου θεατρικού φεστιβάλ στη Βόρεια Αμερική. Το έργο ερευνά με παιχνιδίζοντα αλλά ουσιαστικό τρόπο την ίδια τη θεατρική εμπειρία, όπως διαμορφώνεται από τον ηθοποιό μπροστά στα μάτια των θεατών του.
Μια τολμηρή διερεύνηση του θεατρικού 'συμβάντος' που σύντομα διευρύνεται και περιλαμβάνει όλες τις ατομικές και συλλογικές συμπεριφορές ιδωμένες και αυτές ως μία παράσταση, όπου οι άνθρωποι αναλαμβάνουν ρόλους που άλλοι έχουν επινοήσει και αναθέσει σε αυτούς.
Ενα πρωτότυπο και ευφυές έργο που φωτίζει και ταυτόχρονα συνδέει την κοινωνική με τη θεατρική πραγματικότητα. Ενα έργο που ιδιαίτερα σήμερα, σε περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ίσως να δίνει κάποιες κατευθύνσεις στη σκέψη μας.
Ισως να απαντάει με τον τρόπο του σε ερωτήματα που όλους μάς απασχολούν, πώς έτσι ξαφνικά η κρίση προέκυψε στις ζωές μας, ποιοι τη δημιούργησαν, τι στόχους έχει, τι κρύβεται πίσω απ' αυτήν κ.λπ.".

-Και μια ερώτηση για την πόλη. Πώς θα θέλατε να είναι τα Χανιά του μέλλοντος; Πείτε μας το όνειρό σας για το αύριο της πόλης.

"Η μεγάλη αυτή οικονομική και πολιτική περιπέτεια στην οποία έχει βυθιστεί ολόκληρη η χώρα μας τα τελευταία χρόνια δείχνει πως επί δεκαετίες, από την μεταπολίτευση και μετά, ζούσαμε με έναν λάθος τρόπο, πιστεύοντας σε λάθος αξίες, δημιουργώντας ολόκληρους μηχανισμούς που επέβαλαν τις λάθος αξίες, παρασυρθήκαμε από πολιτικά πρόσωπα που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η διατήρηση της εξουσίας, μετατρέψαμε τον τόπο μας σε ένα παράδεισο της αναξιοκρατίας, της ίντριγκας και της απάτης. Τα φαινόμενα αυτά στην επαρχία είναι ακόμα πιο ενοχλητικά και δύσμορφα. Με γνώμονα λοιπόν τη γνωστή ρήση του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού "Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές" απαντώ στην ερώτησή σας πώς θα ήθελα να δω κάποτε την χώρα μου, αλλά και την ιδιαίτερη πατρίδα μου τα Χανιά, να απεγκλωβίζονται από αυτό το νοσηρό παρελθόν, προτείνοντας ως κοινό τόπο συνεννόησης, όλων των Ελλήνων, αρχές που να διαπνέονται από την αλήθεια, όσο σκληρή και να είναι, και την αισθητική".

Η "Αγρυπνία" θα παίζεται μέχρι τις 3 Μαρτίου στο θέατρο "Κυδωνία" σε μετάφραση από τα σουηδικά Κώστα Κουκούλη και Ξενοφώντα Παγκαλιά. Η επιμέλεια του κειμένου της παράστασης και η δραματουργική επεξεργασία είναι της Λίλας Τρουλλινού, η σκηνοθεσία και η αισθητική της παράστασης του Μιχάλη Βιρβιδάκη. Βοηθοί σκηνοθέτη είναι η Μαρία Μπαλαντίνου και η Πηνελόπη Τσιαμήτρου. Παίζουν οι ηθοποιοί Μιχάλης Βιρβιδάκης (Γιον), Μαρία Μπουλουγούρη (Σαρλότ), Τατιάνα Τζιάκη (Μόνικα) και Αντώνης Παλιεράκης (Άλαν).

(Χανιώτικα νέα - Διαδρομές -  28/1/2012)

Πρωτότυπη μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων οινοποιείων στο Πολυτεχνείο Κρήτης

Αυτοματοποιημένο σύστημα ελέγχου, διανομής και επανακυκλοφορίας αποβλήτων με όργανα μέτρησης ποιοτικών χαρακτηριστικών και καταγραφής δεδομένων σε πραγματικό χρόνο στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Πρωτότυπη μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων οινοποιείων δημιουργήθηκε στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος το οποίο συντονίζεται από το Πανεπιστήμιο της Κύπρου.
Πρόκειται για το έργο WINEC (LIFE08/ENV/CY/000455): «Ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων για τη βελτιστοποίηση της περιβαλλοντικής απόδοσης των οινοποιείων στην Κύπρο», το οποίο ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2010, θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2012 και συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα LIFE της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (LIFE+ Περιβαλλοντική Πολιτική και Διακυβέρνηση).
Συντονιστής είναι  το Εργαστήριο Μηχανικής Περιβάλλοντος «Γαία» του Πανεπιστημίου Κύπρου, υπό την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας Δρ. Δέσπως-Φάττα Κάσινου, ενώ συμμετέχουν ως εταίροι από την Ελλάδα το Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης και από την Κύπρο ο Αναπτυξιακός Οργανισμός ΤΑΛΩΣ, η εταιρεία  S.K. Euromarket Ltd, το Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος και το Οινοποιείο «Τσιάκκας».
Στο πλαίσιο του προγράμματος στο Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης, πραγματοποιείται ενδελεχής έρευνα σε θέματα επεξεργασίας, διαχείρισης και αξιοποίησης βιομηχανικών υγρών αποβλήτων με έμφαση στα αγροβιομηχανικά απόβλητα (π.χ. κατσίγαροι).
Επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος είναι ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης, Διονύσης Μαντζαβίνος και κύρια ερευνήτρια η Δρ. Θεοδώρα Βελεγράκη οι οποίοι έχουν πολυετή εμπειρία στον σε προηγμένα συστήματα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων με εφαρμογή φυσικών, χημικών και βιολογικών διεργασιών. Συμμετέχει και η λέκτορας του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης, Δανάη Βενιέρη με σημαντική εμπειρία στον έλεγχο ποιότητας υδάτων.
Όπως μας λένε ο κ. Μαντζαβίνος και η κα Βελεγράκη, η συμμετοχή του Πολυτεχνείου Κρήτης στο πρόγραμμα συνίσταται στην μελέτη και αξιολόγηση, σε εργαστηριακή κλίμακα, της φωτοκατάλυσης με χρήση ηλιακού φωτός για την τελική επεξεργασία αποβλήτων οινοποιείου, τα οποία έχουν ήδη υποστεί μερική βιολογική επεξεργασία. Τα συμπεράσματα των εργαστηριακών μελετών χρησιμοποιήθηκαν για τον σχεδιασμό, την εγκατάσταση και την λειτουργία πρωτότυπης μονάδας επεξεργασίας στις εγκαταστάσεις του Πολυτεχνείου Κρήτης. Η μονάδα θα επεξεργάζεται απόβλητα από το οινοποιείο «Στυλιανουδάκη» (Βούβες Κολυμπαρίου) προτείνοντας μια εναλλακτική και φιλική προς το περιβάλλον τεχνολογία επεξεργασίας. Μελλοντικός στόχος είναι η διοργάνωση ενημερωτικής εκδήλωσης στο Πολυτεχνείο Κρήτης όπου θα προσκληθούν εκπρόσωποι από τοπικά οινοποιεία και θα γίνει επίδειξη της μονάδας και παρουσίαση των γενικότερων στόχων και αποτελεσμάτων που θα προκύψουν με την ολοκλήρωση του προγράμματος. Αισιοδοξούμε ότι η ανταπόκριση των επαγγελματιών του χώρου θα είναι σημαντική, όπως εξάλλου συνέβη σε πρόσφατη αντίστοιχη εκδήλωση στην Κύπρο».
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Ως προς τους γενικότερους στόχους του προγράμματος WINEC υπογραμμίζουν:
«Το πρόγραμμα στοχεύει στην ενθάρρυνση των οινοποιείων - ως μικρές επιχειρήσεις - στο να εφαρμόζουν πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης με στόχο τη βελτιστοποίηση της περιβαλλοντικής τους απόδοσης και τήρηση της σχετικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας που σχετίζεται με τη λειτουργία τους (π.χ. οδηγία πλαίσιο για τα νερά, επεξεργασία υγρών αποβλήτων, οδηγία για τα απορρίμματα συσκευασίας). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο θέμα της προηγμένης επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων των οινοποιείων». 
ΤΑ ΥΓΡΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ
Αναφερόμενοι στο πρόβλημα της απόρριψης των υγρών αποβλήτων, επισημαίνουν:
«Κατά την παραγωγή του οίνου παράγονται σημαντικές ποσότητες υγρών - αλλά και στερεών - αποβλήτων τα οποία προέρχονται από διάφορες διεργασίες καθαρισμού κατά τα στάδια σύνθλιψης και άλεσης των ραγών σταφυλιού καθώς επίσης από τις πλύσεις των δεξαμενών ζύμωσης, των βαρελιών και λοιπού οινοποιητικού εξοπλισμού και επιφανειών. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, η συνολική παραγωγή υγρών αποβλήτων ενός οινοποιείου είναι περίπου 1,2 φορές μεγαλύτερη από την παραγωγή του κρασιού.
Τα υγρά απόβλητα των οινοποιείων χαρακτηρίζονται από μεταβλητή σύσταση ανάλογα με τον τύπο του κρασιού και τις τεχνικές οινοποίησης, από έντονη εποχική διακύμανση και ανεπιθύμητες οσμές, και ως εκ τούτου η απόρριψή τους στο περιβάλλον συνιστά μείζον περιβαλλοντικό και αισθητικό πρόβλημα που αφορά στις βιομηχανίες παραγωγής  κρασιού όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.  Στην Ελλάδα η νομοθεσία επιβάλλει στα μικρά οινοποιεία τα οποία παράγουν μέχρι 2000 τόνους οίνου το χρόνο να μεταφέρουν τα απόβλητά τους σε φρεάτια συλλογής με εσχάρες συγκράτησης στερεών και σε συνέχεια σε σηπτική-απορροφητική  δεξαμενή προτού αυτά διατεθούν για σκοπούς άρδευσης. Μόνο τα μεγαλύτερα σε μέγεθος οινοποιεία υποχρεώνονται από τη σχετική νομοθεσία να επεξεργάζονται τα απόβλητά τους σε μονάδες βιολογικής επεξεργασίας. Παρά την σχετική νομοθεσία, αρκετά είναι τα οινοποιεία τα οποία απορρίπτουν τα απόβλητά τους δίχως τη στοιχειώδη επεξεργασία ρυπαίνοντας πολύτιμους υδάτινους πόρους στις ορεινές περιοχές όπου είναι εγκατεστημένα.
Αν και η χρήση συμβατικών μεθόδων συνιστά την οικονομικότερη - συνήθως -  επιλογή, ωστόσο συχνά δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί η επιθυμητή ποιότητα των αποβλήτων καθώς παρουσιάζουν χαρακτηριστικά όπως είναι η εποχικότητα, το υψηλό τους οργανικό φορτίο, ανεπιθύμητες οσμές, πολύπλοκη σύνθεση, παραγωγή λάσπης και άλλων παραπροϊόντων. Συνεπώς υπάρχει μια άμεση ανάγκη για τη χρήση προχωρημένων μεθόδων επεξεργασίας για την απορρύπανση των υγρών αποβλήτων ως το τελικό βήμα της βιολογικής επεξεργασίας.
Το πρόγραμμα WINEC στοχεύει στην αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού με τη δημιουργία πιλοτικού συστήματος φωτοκαταλυτικής επεξεργασίας με χρήση ηλιακού φωτός. Η ραγδαία ανάπτυξη της φωτοκαταλυτικής οξείδωσης τα τελευταία χρόνια οφείλεται στην ικανότητά της να αδρανοποιεί πλήρως τις πλέον βλαβερές/τοξικές και μη-βιοαποδομήσιμες οργανικές ουσίες. Η απαραίτητη για την ενεργοποίηση του καταλύτη ακτινοβολία περιέχεται στην περιοχή του ηλιακού φάσματος, καθιστώντας έτσι εφικτή την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας στην επεξεργασία των βιομηχανικών αποβλήτων».
Καταλήγοντας τονίζουν ότι «απώτερος σκοπός του προγράμματος είναι η βελτιστοποίηση της περιβαλλοντικής απόδοσης των οινοποιείων που θα ανοίξει τον δρόμο της ένταξής τους σε Σύστημα Περιβαλλοντικής Διαχείρισης (π.χ. EMAS) με πολλαπλά οφέλη. Μόλις έξι οινοποιεία διαθέτουν τέτοια πιστοποίηση στην Ευρώπη. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει, πέραν της σωστής επεξεργασίας των αποβλήτων, μια σειρά άλλων μέτρων, όπως: 
*Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων σύμφωνα μάλιστα με την πρόσφατη ΚΥΑ 14516/02-02-2011  (ΦΕΚ Β 354–2011) που αναφέρεται σε τέτοια θέματα.
*Χρήση στερεού υπολείμματος για παραγωγή εδαφοβελτιωτικού υλικού ή ως ζωοτροφή.
*Μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος μέσω της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όχι μόνο για την επεξεργασία των αποβλήτων (π.χ. ηλιακή φωτοκατάλυση) αλλά και για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών του οινοποιείου (π.χ. φωτοβολταϊκά).
*Ορθή γεωργική πρακτική με ορθολογιστική χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων.
*Αξιοποίηση των υπο-προϊόντων του οινοποιείου για την παρασκευή φαρμάκων και προϊόντων προσωπικής φροντίδας. Το εκχύλισμα των πολυφαινολικών ενώσεων από κόκκινα σταφύλια μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε ό,τι αφορά στον περιορισμό των καρδιαγγειακών παθήσεων. Επίσης ενδείκνυται η παραγωγή οικολογικών καλλυντικών από τους σπόρους του σταφυλιού».
(Χανιώτικα νέα - 27/1/2012)

Στη μουσική μυθολογία του σινεμά - Μια ομιλία του Μάνου Χατζιδάκι στα Χανιά τον Αύγουστο του 1981

Ηταν τον Αύγουστο του 1981 όταν στον δημοτικό κινηματογράφο των Χανίων «Κήπος» προβλήθηκε η ταινία «Μπλου» του Σίλβιο Ναριτζιάνο, με μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, παρουσία του συνθέτη.
Ηταν μια υπέροχη βραδιά, που οργάνωσε ο υπεύθυνος του κινηματογράφου Λεωνίδας Κακάρογλου. Προηγήθηκε ομιλία του Μάνου Χατζιδάκι, η οποία δημοσιεύθηκε στο ενημερωτικό έντυπο του «Κήπου», το καλοκαίρι του 1999.
Αναδημοσιεύουμε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία του Μάνου Χατζιδάκι, που ιστορεί κάτω από ποιους ερεθισμούς πέρασε στην κινηματογραφική μουσική:
«Σαν η φωτογραφία ζωντάνεψε στα τέλη του περασμένου αιώνα, απλώθηκε μονομιάς μια σιωπή θαυμαστική, συγχρόνως και θωπευτική. Σιωπή απ' τις αμίλητες φιγούρες που κινήθηκαν, σιωπή κι απ' τον κόσμο που βωβός παρατηρούσε στην τετράγωνη λευκή οθόνη να πραγματοποιούνται εξαίσια οράματα έρωτα και πάθους, με ανεξίτηλες μορφές ανδρών και γυναικών καθώς κι ατελείωτα γκανγκς μεγάλων κωμικών, που μας παρείχαν νέες διαστάσεις στα προβλήματα εκείνου του καιρού, προβλήματα που μας οδήγησαν σε δυο παγκόσμιους πολέμους. Μα σαν μίλησαν οι φιγούρες, σκοτώθηκε η σιωπή κι ο χώρος γέμισε αμηχανία και μουσική.
Ετσι γεννήθηκε η μουσική του κινηματογράφου, θα 'λεγε κανείς. Απ' τη σιωπή. Και η μουσική αυτή υπήρξε στην αρχή λίγο σκοτάδι, τίτλοι, ηχητική περιγραφή του ονείρου, πράξη ζωής και θάνατος, ενέργεια, νίκη, τέλος-διέξοδος, επιστροφή στο σπίτι. Μες στο ψυγείο τα όνειρα για μια μοναδική στιγμή αναπόλησης και μοναξιάς.
Η μουσική του κινηματογράφου συντηρεί στη μνήμη την εικόνα, την ερμηνεύει, ενώ συγχρόνως χρωματίζει επιθυμίες και θύμησες δικές μας και την προσωπική μας ταύτιση με τις πτυχές ενός ασπρόμαυρου ονείρου τριάντα πέντε χιλιοστών».
Στη συνέχεια της ομιλίας του κάνει εκτενή αναφορά στους «σκαπανείς» της κινηματογραφικής μουσικής, για να φτάσει στη δική του συνεισφορά -πρώτα στο θέατρο και ακολούθως στον κινηματογράφο:
«Η επιθυμία μου να μπω και εγώ στη μαγική μυθολογία του κινηματογράφου, δεν άργησε να εκπληρωθεί. Μόλις τελείωσε ο πόλεμος, μου ήρθε η πρόταση να γράψω μουσική, όταν καλά καλά δεν ήξερα να γράφω μουσική για μια ταινία. Είχε τον τίτλο "Αδούλωτοι σκλάβοι" με πρωταγωνίστρια τη μεγάλη μας θεατρίνα και φίλη μου από τότε Ελλη Λαμπέτη. Σκηνοθέτης ο Μάριος Πλωρίτης, που μόλις είχε μεταφράσει το ευαγγέλιο της νιότης μας, τα "Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή" του Ρίλκε και τα είχεν εκδώσει ο "Ικαρος". Το παρελθόν της Ελλης κείνον τον καιρό, η πρώτη παρουσία της στην Κατοχή με το έργο του Χάουπτμαν "Η Ανελί πάει στον παράδεισο".
Μαθήτρια της μεγάλης Μαρίκας Κοτοπούλη, την πρωτοπαρουσίασε η ίδια στο θέατρό της και μας έδωσε ένα ανεξίτηλο όραμα για όλη μας τη ζωή, ενώ συγχρόνως χάριζε και μια πολύ μεγάλη θεατρίνα για όλα τα κατοπινά χρόνια του ελληνικού θεάτρου. Το παρελθόν το δικό μου, οι μουσικές που έγραψα στο θεατρικό οργανισμό "Ενωμένοι Καλλιτέχνες", στα έργα του Δαμιανού "Το καλοκαίρι θα θερίσουμε", στο "Θάψτε τους νεκρούς" του Ιρβιν Σόου και στο έργο του Ρώτα "Ρήγας ο Βελεστινλής" με τον Βεάκη πρωταγωνιστή. Ολα με τη σκηνοθεσία τού από τότε φίλου μου Γιώργου Σεβαστίκογλου.
Αυτά βέβαια δεν παρείχαν καμία εγγύηση για το κινηματογραφικό μας αποτέλεσμα, μια και ο κινηματογράφος πρώτ' απ' όλα είναι τεχνική. Κι εμείς δεν είχαμε τότε ιδέα ούτε από κινηματογράφο κι ούτε από την τεχνική του. Μόνο σαν τέλειωσε και προβλήθηκε η ταινία στους κεντρικούς κινηματογράφους, νιώσαμε το πόσο μακριά ήμασταν απ' ό,τι μας είχε μαγέψει από μικρούς στις σκοτεινές αίθουσες των συνοικιακών κινηματογράφων μας. Νιώσαμε πως τ' όνομά μας σε ένα καρέ τριάντα πέντε χιλιοστών ή στις προθήκες των κινηματογράφων, με γράμματα κεραμιδί σ' άσπρες καρτέλες, δεν αρκεί για να συνθέσουμε μαγεία για τους άλλους.
Κι ακόμα περισσότερο, δεν φτάνει για να μας κάνει μάγους ή πουλιά εμάς τους ίδιους.
Μετά από αυτό, δούλεψα πολύ κι ατέλειωτα κερδίζοντας τα προς το ζην και παράλληλα μπαίνοντας μαζί με την εκ βαθέων τεχνική των ήχων και των κινούμενων εικόνων, το πώς να μη διαβρώνεται κανείς από τον κόσμο τον κακό, τον εύκολο και τον ευχάριστο και να εντάσσεται με άσκηση, με δυσκολία, αλλά και με αποφασιστικότητα στο γνήσιο κόσμο των τεχνικών και όχι των αυταρέσκων και ναρκισσευομένων ημικαλλιτεχνών. Δούλεψα με τον Φίνο. Φανατικός τεχνίτης, τεχνικός, γνώριζε τι 'ναι το κακό στον κινηματογράφο, μα δεν μπορούσε να γνωρίζει τι είναι το καλό. Μας ένωσε το πάθος για την τεχνική, κατά τα άλλα δεν είχαμε τίποτα κοινό. Εκείνος έγινε ο πρώτος στον κινηματογράφο το βιομηχανικό, ώσπου οι καιροί τον ξεπέρασαν. Σήμερα δεν υπάρχει, αλλά τον είχα χάσει πολύ πριν αποθάνει. Εγώ πάλι βρέθηκα το 1968 στο Χόλιγουντ για την ταινία που θα δείτε σε λίγο, το "Μπλου".
Και η τεχνική μου έκανε το θαύμα της. Αν ήθελα, θα έγραφα μέχρι σήμερα τη μουσική για εξακόσιες περίπου ταινίες γουέστερν και θα 'μουν δάσκαλος στην κινηματογραφική Ακαδημία του Χόλιγουντ.
Ομως δεν είχα τέτοιες φιλοδοξίες, όταν μικρός παρακολουθούσα τις μαγικές εικόνες των μεγάλων ταινιών του Χόλιγουντ. Γιατί όλοι εκεί πέρα θαυμάσανε την τεχνική μου, το ταλέντο μου, μα δεν διαισθάνθηκαν πως τ' αποτέλεσμα μου ήταν φιλόδοξα ερωτικό και παραμένει τέτοιο, μια και το μόνο που έμαθα μέσα από όλες τις τεχνικές της μουσικής και του κινηματογράφου ήταν ο έρωτας.
Γιατί μονάχα αυτό προσπάθησα να μάθω. Θα το αντιληφθείτε ακούγοντας τη μουσική μου στην ταινία αυτή που αναφέρθηκα, το "Μπλου". Σας ευχαριστώ που με ακούσατε».

Για τη μεταγραφή: ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/06/2004)

Με τη σοφία του ανθρώπου που ζει στη Φύση

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΥ

"...με το σιρόκο στη γενειάδα χρόνια αιώνες χρόνια και νιάτα  πο 'χει η ομορφιά"
Ν. Καρούζος

Πριν λίγες μέρες οι δρόμος μ' έβγαλε στη Ραψάνη. Το γνωστό ορεινό χωριό στις παρυφές του Ολύμπου, που διατηρεί ακόμα το ιστορικό του βάρος, παρά τη δημογραφική παρακμή που το έχουν καταδικάσει η αστυφιλία, η παραμέληση της υπαίθρου και ο σύγχρονος καταναλωτικός πολιτισμός. Εκεί, λοιπόν, ένα βράδυ, δίπλα στο τζάκι, με τους απέριττους μεζέδες και το τσίπουρο προσετέθη στην παρέα ο Νίκος. Ενας 65άρης άνδρας με την τραγιάσκα του, με το σακούλι με τον ντόπιο καπνό και το στριφτό στο χέρι. Μας καλησπέρισε και έκατσε.
Η κουβέντα είχε ανάψει και περιστρεφόταν -που αλλού- γύρω από την κρίση. Την οικονομική, την πολιτική, την κρίση αξιών, την πνευματική και ηθική κρίση. Πήρε τον λόγο και ο Νίκος Κλαδίσιος, αγράμματος -αφού ούτε το Δημοτικό δεν εχει βγάλει- και αταξίδευτος - αφού δεν εχει φύγει ποτέ από το χωριό του.
Εγώ γιατρέ, μου λέει, θυμάμαι τη δεκαετία του 1950 τότε που δεν είχαμε ούτε μια φέτα ψωμί να φάμε και αν κάποιος έλεγε ότι δίδει ένα χιλιάρικο σε όποιον ξεγυμνωθεί στην πλατεία κανείς δεν θα βρισκόταν να το κάνει. Παρά την ανέχεια. Ενώ σήμερα, που το χωριό έχει γεμίσει με μερσεντές, αν πει κάποιος το ίδιο, αυτοί οι ίδιοι που έχουν τις μερσεντές θα τρέξουν να υπακούσουν, να ξεγυμνωθούν! Για ένα χιλιάρικο.
Γεια σου ρε φίλε Κλαδίσιε με την ευθυβολία σου. Δεν έχει φύγει ποτέ από το χωριό του, αλλά οι ορίζοντές του είναι απέραντοι, δεν ξέρει γράμματα, αλλά έχει τη σοφία του ανθρώπου που ζει στη Φύση, του ορεσίβιου που ξέρει να συμπυκνώνει τον λόγο του και να φθάνει στην ουσία των πραγμάτων. Που ζει με μια φιλικότητα με τη Φύση, έξω από τον αγοραίο πολιτισμό του σημερινού κόσμου, αφού δεν μπήκε ποτέ στο κρεουργείο της εκπαίδευσης, του καταναλωτισμού, της σύγχρονης ζωής. Η μάνα μου ήταν πολιτική κρατούμενη στο Τρικέρι, μου λέει σε μια στιγμή και έτσι έχω το Πανεπιστήμιο στο σπίτι μου, κλείνοντάς μου το μάτι. Και όταν η κουβέντα πάει στην Αριστερά, στις ευθύνες της, στην ηθικολογία και στην ανικανότητά της, στον διχασμό λόγων και έργων, στα νέα προτάγματα που πρέπει να επινοήσουμε, πάλι ο Νίκος μας απαντά ποιητικά και απροσδιόριστα. «Α, ρε Λαυρέντη, μόνον εγώ ήξερα πόσο κάθαρμα είσαι». Μείναμε όλοι άναυδοι. Από ποιον δρόμο φθάνει άραγε ο Κλαδίσιος στα υψίπεδα της μεγάλης ποίησης του Μ. Αναγνωστάκη;
Μα απ΄ τα δύσβατα της μη υπονόμευσης της γλώσσας, της βιωματικότητας, της αγνότητας και της διαφάνειας. Εκεί που δεν υπάρχει επιτήδευση, υπολογισμός, καριέρα, εξουσία και δόξα. Εκεί που δεν υπάρχει η κίβδηλη αντιμετώπιση των υπαρξιακών ανθρώπινων χασμάτων με καταναλωτικά, υλικά, φανταχτερά, αναλώσιμα αγαθά, αλλά υπάρχει η ενσυναίσθηση  της ανθρώπινης φύσης, της παντραγικότητάς της, της  εξοικείωσής της με το φθαρτό, της φιλικότητας και της αποδοχής του πόνου, του περατού, του αγωνιώδους.
Δίνεις σε ένα νέο παιδί ένα σταφύλι, λέει ο Κλαδίσιος, σε κάποια στιγμή που η κουβέντα πέρασε στην οικολογία, τρώει 2 - 3 ρώγες και παρατάει το υπόλοιπο. Μα αγαπητοί μου αυτό το σταφύλι για να ωριμάσει, εγώ το χάιδευα έναν ολόκληρο χρόνο! Γιατί χαϊδεύει τα κλήματα και τους κουβεντιάζει ταυτόχρονα ο Νίκος. Αυτή την ελιά που τη βλέπεις με περιφρόνηση στο τραπέζι, κάποιος έβαλε σκάλα για να τη φτάσει! Εσείς οι νέοι αποφλοιώνετε το προϊόν από τον ενσωματωμένο ανθρώπινο κόπο και έτσι το υποτιμάτε. Σοφές κουβέντες που σε αφήνουν αμήχανο και συγκινημένο με την αμεσότητά τους, την αλήθεια τους, την κυριολεξία τους. Τι παραπάνω να πεις για το θέμα της οικολογίας και του περιβάλλοντος; Τι παραπάνω να πεις για το σημερινό «χαλασμένο» ανθρωποείδωλο. Τα είπε όλα ο Κλαδίσιος με τρεις κουβέντες.
Ετσι είναι. Οι πηγές βρίσκονται στα ορεινά. Από κει αρχίζουν τα γάργαρα για να ποτίζουν τους «κάμπους». Αλλά μεσολαβούν βλέπεις πολλά και θολώνουν το νερό και το νερό δεν πίνεται...
(Χανιώτικα νέα - 26/1/2012)

Διασταύρωση χωρίς φανάρια

Εχουμε γράψει και άλλες φορές για τη διασταύρωση των οδών Προφήτη Ηλία και Ακρωτηρίου (φωτ.), όπου δεν υπάρχουν φανάρια με αποτέλεσμα τόσο όσοι θέλουν να βγουν στην οδό Ακρωτηρίου όσο και όσοι οδηγοί επιθυμούν να στρίψουν αριστερά προς Χαλέπα, να τίθενται σε μεγάλο κίνδυνο. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν σημειωθεί τροχαία ατυχήματα. Πότε, επιτέλους, θα γίνει  τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 25/1/2012)

Νοσταλγία και πόθος στο πρώτο μυθιστόρημα του Λεωνίδα Κακάρογλου

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Μια ιστορία γεμάτη νοσταλγία, ζωή και πόθο για ελευθερία εκτυλίσσεται στο πρώτο μυθιστόρημα του Λεωνίδα Κακάρογλου "Η ζωή και τίποτ’ άλλο", το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από το "βιβλιοπωλείον της Εστίας". Η υπόθεση, από την οποία δεν απουσιάζουν οι παρεξηγήσεις και τα ευτράπελα, μπορεί να ιδωθεί ως κωμωδία, πίσω από την οποία, όμως, ασκείται κριτική για την κακώς εννοούμενη τουριστική ανάπτυξη αλλά και για την αυθαιρεσία της, κάθε μορφής, εξουσίας.
Βρισκόμαστε στο 1989 όταν η τρομοκρατική οργάνωση "Πολίτες Ενάντια στην Τουριστική Μόλυνση" συνταράσσει την κοινωνία μιας μικρής πόλης του Νότου, η οποία μόλις γνωρίζει την τουριστική ανάπτυξη και τα παρελκόμενά της όπως την… ηχορρύπανση. Την ίδια εποχή, οι μονοκατοικίες μειώνονται χάριν των πολυκατοικιών και οι πινακίδες γίνονται ξενόγλωσσες για να τις κατανοούν οι επισκέπτες.
Κάποιοι, υποφέρουν στη νέα αυτή κατάσταση. Και τρομοκρατούν την πόλη με τηλεφωνικές φάρσες για… έκρηξη βομβών σε τουριστικούς στόχους. Οι Διωκτικές Αρχές ξεκινούν ένα κυνήγι… μαγισσών, με αφορμή και μια έκρηξη στο αυτοκίνητο αστυνομικού, που, στην πραγματικότητα δεν έχει σχέση με τις φάρσες και συλλαμβάνουν σαν "τρομοκράτη" τον Βασίλη: Εναν νέο της πόλης, που εργάζεται ως dj στην ντισκοτέκ "Χρυσός Αιώνας". Το ανακριτικό έργο αναλαμβάνει ο δικαστής κύριος Ξενοφών, ο οποίος -εν μέσω μιας γνωριμίας του με μια νεαρή φλαουτίστα, που αναζητεί το νυχτερινό τρένο με το οποίο ταξιδεύει τις… νοσταλγίες της αλλά και με έναν άγνωστο που του μιλάει για τη σημασία της μνήμης  καλείται, γεμάτος ενοχές, να αποφασίσει για το αν ο Βασίλης είναι ή όχι τρομοκράτης. Γιατί, όμως, ο κύριος Ξενοφών έχει ενοχές; Μήπως ο ίδιος, ο οποίος δεν δέχεται να βλέπει τον τόπο του να αλλάζει, κρύβεται πίσω από τον φαρσέρ και τους "Πολίτες Ενάντια στην Τουριστική Μόλυνση";
Άλλωστε, λίγο πριν ο άγνωστος, τον οποίο είχε συναντήσει, του είχε πει: «Σε χίλια χρόνια από σήμερα, όταν η πόλη θα έχει καταστραφεί, δεν θα υπάρχουν μνημοσκόποι να ζωγραφίζουν την επιθυμία της μνήμης της, εκεί στα ερείπιά της, χαμένα μέσα σ’ εκατοντάδες κυβικά χώμα θα ανακαλύπτουν πλαστικά μπουκάλια και μπετόν. Μπετόν και πλαστικά μπουκάλια. Εκεί που φύτρωσε ο δίκταμος και το γιασεμί. Εδώ. Ο πολιτισμός μας είναι στρωματικός. Μην το ξεχνάτε. Κάθε στρώμα από χώμα και ένα στρώμα πολιτισμός. Αυτό που θα μείνει τελικά είναι η μνήμη. Η μνήμη».
Και τώρα, ο κύριος Ξενοφών μονολογεί:
«Πώς είχα μπερδευτεί σ’ αυτή την ιστορία! Η, μάλλον, πώς θα ξεμπέρδευα από αυτή την ιστορία… Για το άσχημο αίσθημα που είχαν στο στομάχι μου εδώ και ώρα κατάλαβα πως υπεύθυνες ήταν οι ενοχές. Οι αιώνιές μου ενοχές»… «Κούρασα τη ζωή μου σε αδιέξοδες προσπάθειες. Κούρασα τη ζωή μου χωρίς να ελπίζω πως από δω και στο εξής κάτι θ’ αλλάξει. Το λιμάνι ζούσε τη νύχτα του. Όπως χρόνια τώρα. Όπως αιώνες τώρα. Οι σκιές των ανθρώπων στη νύχτα, η νύχτα, οι θόρυβοι, οι κραυγές. Ελάχιστες λεπτομέρειες γι’ αυτούς που κρατούν σημειώσεις στα ημερολόγια της μνήμης τους. Κάποιοι ερωτεύονται, κάποιοι γεννιούνται και κάποιοι πεθαίνουν. Ο κύκλος αρχίζει, ο κύκλος τελειώνει».
Το μυθιστόρημα του Λεωνίδα Κακάρογλου, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει σενάριο κινηματογραφικής ταινίας, "ταξιδεύει" τον αναγνώστη για να στείλει, εν τέλει, μήνυμα για τη «ζωή και τίποτ’ άλλο». Η ανάγνωσή του είναι ευχάριστη και η υπόθεσή του συναρπαστική. Και ο Λεωνίδας Κακάρογλου, τον οποίο γνωρίσαμε ως επί χρόνια υπεύθυνο του Δημοτικού Κινηματογράφου "Κήπος" και ως ποιητή, πολιτογραφείται πλέον και ως σημαντικός πεζογράφος.
(Χανιώτικα νέα - 25/1/2012)

Φόρος και για αγροτεμάχια;

Σαν να μην φτάνει το ειδικό τέλος στα ακίνητα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, μάς ετοιμάζουν και φόρο για τα αγροτεμάχια! Σε δημοσίευμα της 'Καθημερινής' (21/1/2012) αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Tο Υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει έκτακτη εισφορά 'μόνιμου χαρακτήρα', παρόμοια με αυτή που εφαρμόζεται σήμερα στα κτίσματα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Η εισήγηση θα τεθεί στο τραπέζι των συζητήσεων για τη διαμόρφωση του Εθνικού Φορολογικού Συστήματος. Ο συλλογισμός των ιθυνόντων του Υπουργείου Οικονομικών δεν διαφοροποιείται πολύ από αυτόν που χρησιμοποιήθηκε για την εφαρμογή της έκτακτης εισφοράς στα υπόλοιπα ακίνητα».
Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούν οι ιθύνοντες του Υπουργείου Οικονομικών; Μια τέτοια απόφαση θα δώσει τη χαριστική βολή όχι μόνο στον αγροτικό κόσμο αλλά γενικότερα σε όλους τους πολίτες, που υποφέρουν από μια οικονομική πολιτική την οποία δεν έχουν επιλέξει.
Γ.ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 25/1/2012)

Επαναλειτουργία κλινικών στο Νοσοκομείο Χανίων υπόσχεται ο Λοβέρδος

Συνέντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Προσλήψεις γιατρών αλλά και επαναλειτουργία κλινικών στο Νοσοκομείο Χανίων υπόσχεται ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος σε συνέντευξή του στα "Χανιώτικα νέα". Ηδη, σημειώνει, έχει ξεκινήσει η επαναλειτουργία της Μονάδας Νεογνών, στην οποία εκκρεμεί ο διορισμός δύο γιατρών, ενώ αναμένεται να επαναπροκηρυχθεί η θέση διευθυντή στην Κλινική Θώρακος - Αγγείων.
Παράλληλα, ο κ. Λοβέρδος, επιμένει στη λειτουργία του  Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) παρά τις έντονες αντιδράσεις που έχει προκαλέσει και υποστηρίζει ότι για τον ίδιο αποτελεί προσωπικό στοίχημα να έχει λυθεί έως το τέλος Φεβρουαρίου η εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων.
Για τα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει ότι βασικό καλό ήταν ότι «σήκωσε 37 έτη ευδαιμονίας και αδράνειας στις πλάτες της και η χώρα δεν γονάτισε» και βασικό κακό ότι «η προεκλογική της δημαγωγία έφερε μία πρώτη κυβερνητική αδράνεια και αμηχανία στο ξεκίνημα, που δυστυχώς συνεχίστηκε».
Για να προσθέσει ότι «σήμερα πρέπει να πνεύσει ένας άνεμος αλλαγής και στην παράταξη, στο ΠΑΣΟΚ, στο Κίνημα που εξέφρασε και που θα εκφράζει την κεντροαριστερά και τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη».
Για το αν ο ίδιος θα είναι υποψήφιος στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ κρατά κλειστά τα χαρτιά του, αλλά, όπως λέει, «η κατάθεση υποψηφιότητας πρέπει να συνοδεύεται με την εξήγηση των λόγων αυτής και οι λόγοι πρέπει να είναι ανοιχτοί, διαυγείς και να συνοδεύονται με τις στοχεύσεις που πρέπει να έχει η παράταξη, όχι το 2013 ή το 2014 όχι στο μέλλον, αλλά σήμερα».
Αναλυτικά η συνέντευξη με τον κ. Λοβέρδο:

• Θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει η δημιουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) με τους γιατρούς και των Χανίων να βρίσκονται συχνά σε κινητοποιήσεις, κάνοντας λόγο για σύνθλιψή τους στη μέγγενη του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Αλλά και οι ιδιώτες γιατροί καταγγέλλουν ότι με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. συντελείται απαξίωση της προσφερόμενης υγείας στους Έλληνες πολίτες. Ποια είναι η πιο μεγάλη αλλαγή που επιφέρει ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ.; Πώς μπορεί να πετύχει η οποιαδήποτε αλλαγή αν δεν έχει τη συναίνεση εκείνων τους οποίους αφορά και αν δεν προκύπτει από διάλογο μαζί τους;

«Μετά από 27 χρόνια η πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας, με τη σύσταση και λειτουργία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., είναι γεγονός. Η συντριπτική πλειονότητα των ασφαλισμένων έρχεται κοντύτερα στον γιατρό της επιλογής της. Όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά ακόμη και σήμερα βρισκόμαστε σε σύγκρουση με τους εντός του συστήματος ευρισκόμενους γιατρούς των συνδικαλιστικών ηγεσιών καθώς και με τις οργανωμένες εκτός ΕΣΥ και Ταμείων συνδικαλιστικές ηγεσίες, μια και οι απαιτήσεις που προβάλλουν είναι ακραίες. Πίσω δεν θα κάνουμε. Ήρθα σε αυτό το Υπουργείο για να κάνω αλλαγές και όπου αυτές απαιτούν συγκρούσεις, τις έχω ήδη αποδεχθεί. Ήδη έχει σταλεί στο Τυπογραφείο Κοινή Υπουργική Απόφαση πέντε υπουργών για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων από 5.500 συμβεβλημένους με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. γιατρούς. Η πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας είναι μια μεγάλη αλλαγή που ακόμη όμως δεν έχει λύσει τα προβλήματα και έτσι ο κόσμος συνεχίζει να ταλαιπωρείται. Έχω δεσμευθεί προσωπικά ότι μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου η ενημέρωση των ασφαλισμένων για τα σημεία παροχής υπηρεσιών και η εξυπηρέτησή τους από τους γιατρούς θα έχουν επιλυθεί. Αποτελεί προσωπικό στοίχημα για εμένα».

• Το Νοσοκομείο Χανίων καταρρέει καθημερινά. Κλινικές κλείνουν ή απειλούνται με λουκέτο, ενώ εξαντλούνται ακόμα και τα αναλώσιμα υλικά. Προ ημερών στα Επείγοντα είχαν εξαντληθεί τα φιαλίδια! Πώς, λοιπόν, θα στηρίξετε το μοναδικό Νοσοκομείο του Νομού; Γιατροί και προσωπικό δικαιολογημένα είναι σε απόγνωση.

«Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχω από τη διοίκηση του Νοσοκομείου Χανίων, δεν φαίνεται να υπάρχει η εικόνα που περιγράφετε. Το μόνο τμήμα που δεν λειτουργεί αυτή τη στιγμή είναι το Θωρακοχειρουργικό και αυτό γιατί ο διευθυντής του συνταξιοδοτήθηκε στα μέσα του 2011. Η θέση αυτή θα επαναπροκηρυχθεί. Ταυτόχρονα αναμένεται ο διορισμός ενός επιμελητή Β΄ θωρακοχειρουργού. Στην Αιματολογική Κλινική παρουσιάζεται ένα πρόβλημα λόγω και εδώ της συνταξιοδότησης της διευθύντριας, αλλά η Κλινική συνεχίζει τη λειτουργία της με τη μία επιμελήτρια που διαθέτει. Να σημειωθεί πως σε αυτή την Κλινική υπάρχουν δύο επιμελητές που έχουν κριθεί και αναμένεται ο διορισμός τους. Συνολικά το τελευταίο 5μηνο έχουν διοριστεί στο Νοσοκομείο δεκαεννέα νέοι γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων και με την προσθήκη δύο μεταθέσεων γιατρών από άλλα Νοσοκομεία, έχουμε ένα σύνολο είκοσι ενός γιατρών που έχουν στελεχώσει τμήματα του Νοσοκομείου. Εκκρεμούν, δε, ακόμη για διορισμό δεκατέσσερις γιατροί για το Νοσοκομείο και δύο για τα Περιφερειακά Ιατρεία. Σχετικά με τις ελλείψεις υλικών, το Νοσοκομείο Χανίων ανήκει σε εκείνα τα Νοσοκομεία που έχουν τους περισσότερους συμβασιοποιημένους διαγωνισμούς. Υπάρχουν περιπτώσεις που εταιρείες με συμβάσεις αδυνατούν να καλύψουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και ταυτόχρονα δημιουργείται και έλλειψη στην αγορά των συγκεκριμένων υλικών (περίπτωση φιαλιδίων). Εκεί η αγορά τους γίνεται από άλλους προμηθευτές, αλλά όμως πρέπει να γνωρίζετε πως ως πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας δώσαμε τέλος σε μια άθλια κατάσταση πληρωμής των προμηθευτών με ρυθμίσεις μετά από 5 και 6 χρόνια, ώσπου εν τω μεταξύ είχε υπερκοστολογηθεί αλόγιστα η δαπάνη της κάθε προμήθειας. Βρισκόμαστε στο τέλος του Ιανουαρίου 2012 και έχουμε εξοφλήσει τις υποχρεώσεις μας μέχρι και τον Ιούνιο του 2011 στις περισσότερες των περιπτώσεων. Ούτε εδώ όμως θα υποχωρήσουμε. Με την προσπάθειά μας, επιστρέφουμε χρήματα από τη σπατάλη και την κακοδιοίκηση στον Έλληνα φορολογούμενο. Χρήματα που ειδικά σήμερα τα έχει μεγάλη ανάγκη».

• Υπάρχει χρόνιο αίτημα για λειτουργία της Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών στα Χανιά. Η Μονάδα που εγκαινιάστηκε προ ετών στο Νοσοκομείο Χανίων αφέθηκε να παρακμάσει. Το προσωπικό της, κάποτε, έφτασε σε απόγνωση. Μα, κυρίως, οι γονείς των νεογνών που έτυχε να χρειαστούν εντατική νοσηλεία. Και την έβρισκαν στο Ηράκλειο, στην Αθήνα, ακόμα και στη Θεσσαλονίκη, όπου μεταφέρονταν και μεταφέρονται. Με όποιους κινδύνους εγκυμονεί αυτή η διαδικασία. Το Υπουργείο Υγείας έχει υποχρέωση να προχωρήσει τις σχετικές διαδικασίες. Τι σχεδιασμό έχει κάνει για επαναλειτουργία της Μονάδας σε νέα βάση;

«Το θέμα το γνωρίζω. Η Μονάδα Νεογνών επαναλειτούργησε το καλοκαίρι του 2011, μετά τις παραιτήσεις των δύο γιατρών που έγιναν τον Φεβρουάριο του 2011. Όταν ξεκίνησε η λειτουργία της, το 2008, η σύνθεση σε ιατρικό προσωπικό ήταν η διευθύντρια και δύο επιμελήτριες. Σήμερα λειτουργεί με τη διευθύντρια και τρεις νεοπροσληφθέντες επιμελητές Β΄ που συνεπικουρούνται στις εφημερίες τους και από μία παιδίατρο. Εκκρεμούν δε, για διορισμό ακόμα δύο γιατροί. Η στελέχωσή της σε ιατρικό προσωπικό είναι καλύτερη από ό,τι ήταν παλιότερα. Επίσης, η διοίκηση του Νοσοκομείου φρόντισε να ενταχθεί ο εξοπλισμός της, συνολικής δαπάνης 310.000 ευρώ, στο ΕΣΠΑ και άμεσα θα υπάρξει η διακήρυξη για την προμήθειά του».

• Στο ΠΑΣΟΚ δρομολογούνται ραγδαίες εξελίξεις με αλλαγή ηγεσίας μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Πώς βλέπετε το μέλλον του Κινήματος, το οποίο στη συνείδηση του κόσμου έχει βαριά ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας;

«Έχω μία εμπειρία δυόμισι ετών στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα που δόθηκε για τον τόπο. Ο πρόεδρος, ο Γιώργος Παπανδρέου, οι υπουργοί και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας πρωτίστως αλλά και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, σήκωσαν βάρος 37 ετών μέσα σε λίγους μήνες. Σηκώσαμε πράγματα για όσα δεν έγιναν 37 χρόνια κι εμείς είχαμε ένα ημερολόγιο ασφυκτικό. Όποιος το παραγνωρίζει αυτό, δεν θέλει να δει την πραγματικότητα. Στο πρόσφατο Εθνικό Συμβούλιο πήραμε την απόφαση να πορευτούμε σε αλλαγή ηγεσίας και να διαμορφώσουμε τα νέα χαρακτηριστικά της παράταξης, κυρίως στα πολιτικά της θέματα. Αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε από κοινού να περάσουμε τη βάρκα απέναντι στην άλλη όχθη του ποταμού, σε ασφαλέστερα νερά. Για εμένα ο απολογισμός της δράσης των 26 μηνών πρέπει να γίνει ενώπιον όλης της ελληνικής κοινωνίας και για τον λόγο αυτό δεν συζήτησα τίποτε άλλο πέρα από την εκλογή της νέας μας ηγεσίας από τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ. Στην παρέμβασή μου στο Εθνικό Συμβούλιο ανέφερα πέντε θετικά και πέντε αρνητικά της κυβέρνησης Παπανδρέου, με βασικό καλό ότι σήκωσε 37 έτη ευδαιμονίας και αδράνειας στις πλάτες της και η χώρα δεν γονάτισε και βασικό κακό ότι η προεκλογική της δημαγωγία έφερε μία πρώτη κυβερνητική αδράνεια και αμηχανία στο ξεκίνημα, που δυστυχώς συνεχίστηκε. Σήμερα πρέπει να πνεύσει ένας άνεμος αλλαγής και στην παράταξη, στο ΠΑΣΟΚ, στο Κίνημα που εξέφρασε και που θα εκφράζει την κεντροαριστερά και τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη. Αυτός είναι ο στόχος, ένα Κίνημα της κεντροαριστεράς που να εκφράσει την πλειοψηφική στην κοινωνία δημοκρατική παράταξη».

• Θα είσαστε υποψήφιος για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ μετά την παραίτηση του Γ. Παπανδρέου;

«Η διαδικασία των υποψηφιοτήτων δεν έχει ανοίξει, άρα και δεν θα την κάνω διά συνεντεύξεων. Βρισκόμαστε εν μέσω μιας πολύ κρίσιμης διαπραγμάτευσης για τη χώρα και κάθε άλλη κουβέντα αποπροσανατολίζει. Για να μην φανεί όμως πως αποφεύγω το ερώτημά σας, θέλω να γίνει κατανοητό στους αναγνώστες σας ότι η κατάθεση υποψηφιότητας πρέπει να συνοδεύεται με την εξήγηση των λόγων αυτής και οι λόγοι πρέπει να είναι ανοιχτοί, διαυγείς και να συνοδεύονται με τις στοχεύσεις που πρέπει να έχει η παράταξη, όχι το 2013 ή το 2014 όχι στο μέλλον, αλλά σήμερα. Γιατί εμείς που μιλάμε είμαστε υπουργοί, από τα χέρια μας περνάνε πράγματα και γίνονται πράγματα, τι θα λέμε στους πολίτες; Τι θα κάνουμε στο μέλλον; Άρα, λοιπόν -και κλείνω- δεν νοείται υποψηφιότητα χωρίς διαδικασία που ως κόμμα την αποφασίσαμε και χωρίς πολυσέλιδη εξήγηση των λόγων».
(Χανιώτικα νέα - 25/1/2012)