Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Δύο μεγάλες μεταρρυθμίσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου

Η παρακάτω ιστορική αναδρομή του κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, γενικού διευθυντή του εθνικού ιδρύματος ερευνών και μελετών: "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος" δημοσιεύτηκε στα "Χανιώτικα νέα" στις 21 Φεβρουαρίου 2012 και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Ελευθέριος Βενιζέλος διαχειρίστηκε τα οικονομικά της χώρας όταν έγινε πρωθυπουργός το 1910.

Του ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε ο πρωθυπουργός που κατόρθωσε να βάλει τάξη στα δημόσια οικονομικά της χώρας και να πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη και αποτελεσματικότερη φορολογική μεταρρύθμιση που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την πραγματοποίηση των μεγάλων μεταρρυθμίσεών του ο Βενιζέλος είχε προσφύγει αρκετές φορές στην τεχνογνωσία και στην πείρα Ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων. Με τη διαφορά ότι οι σύμβουλοι αυτοί έρχονταν στην Ελλάδα έπειτα από πρόσκληση της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων και όχι ως όργανα των ευρωπαϊκών κρατών.
Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρείται να δοθεί σε γενικές γραμμές μια εικόνα της δημοσιονομικής και φορολογικής ανόρθωσης της χώρας καθώς και των μεταρρυθμίσεων που επέφερε στους τομείς αυτούς ο μεγάλος πολιτικός. Η σύγκριση με την ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων δεκαετιών είναι αναπόφευκτη και τα συμπεράσματα ανήκουν στον αναγνώστη. 
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Οταν το 1910 ο Βενιζέλος έγινε πρωθυπουργός ο πλουσιότερος τραπεζίτης πλήρωνε ένα ελάχιστο ποσό ως ετήσιο φόρο (μόλις 350 δραχμές). Από την ανεξαρτησία της Ελλάδας οι ανώτερες τάξεις απολάμβαναν ένα καθεστώς πλήρους φορολογικής ασυλίας, το οποίο ούτε ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε τολμήσει να θίξει· αντίθετα, είχε εφαρμόσει ένα φορολογικό σύστημα ιδιαίτερα δυσβάσταχτο για τις μεσαίες και κατώτερες τάξεις, το οποίο, σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα στηριζόταν στους έμμεσους φόρους, οι οποίοι βάρυναν μέχρι 1.400% τα είδη λαϊκής κατανάλωσης, ενώ ο φορολογικός συντελεστής για τις εταιρείες περιοριζόταν στο 5%.  
Τον Σεπτέμβριο του 1910, στον ιστορικό του λόγο στην πλατεία Συντάγματος, ο Βενιζέλος κατήγγειλε αυτό το απάνθρωπο σύστημα των έμμεσων φόρων, που τσάκιζε τα λαϊκά στρώματα και υποσχέθηκε την επιβολή άμεσης φορολογίας. Ο φιλόδοξος αυτός στόχος απαιτούσε έναν στοιχειωδώς οργανωμένο κρατικό μηχανισμό, ο οποίος δεν υπήρχε ή, όπου υπήρχε, ήταν είτε αναποτελεσματικός είτε διεφθαρμένος.
Μετά από 80 χρόνια ελεύθερου βίου, το Υπουργείο Οικονομικών αδυνατούσε ακόμα και τις έγγειες προσόδους να φορολογήσει, ενώ και οι λιγοστοί συνεπείς φορολογούμενοι έπεφταν, πολλές φορές, θύματα της αυθαιρεσίας των φορολογικών αρχών, οι οποίες δεν δίσταζαν να φορολογήσουν δύο φορές το ίδιο πρόσωπο. Το ίδιο το Δημόσιο δεν υφίστατο κανένα έλεγχο στις δαπάνες του, διότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν τηρούσε καν βιβλία. Η ασυδοσία αυτή γεννούσε ελλείμματα, αλλά και μεγάλες αυξήσεις, κυρίως, στους έμμεσους φόρους, ώστε να καλυφθούν τα ελλείμματα αυτά.
Η προσπάθεια για μια αποτελεσματική Διοίκηση, που θα ασκούσε έλεγχο στο κράτος και στους φορολογούμενους, ξεκίνησε από την αναδιοργάνωση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και του Ελεγκτικού Συνεδρίου και επεκτάθηκε στο έμψυχο δυναμικό του κράτους. Μέσα σε σύντομο χρόνο προσελήφθη νέο εκπαιδευμένο προσωπικό, δημιουργήθηκε σώμα ανεξάρτητων φοροεισπρακτόρων που προσλήφθηκαν με διαγωνισμό και καθιερώθηκε η ταχυδρομική ειδοποίηση των φορολογουμένων. Τα αποτελέσματα φάνηκαν αμέσως. Μόνο με τον νόμο περί ανανεώσεως των χρεών προς το Δημόσιο, τα μηνιαία έσοδα του κρατικού ταμείου υπερτετραπλασιάστηκαν (αυξήθηκαν από 35.000 σε 150.000 δραχμές). Παράλληλα, οργανώθηκε η δίωξη του λαθρεμπορίου, που μέχρι τότε είχε ανατεθεί στο Πολεμικό Ναυτικό. Ιδρύθηκε σώμα τελωνειακής Αστυνομίας και αγοράσθηκαν 18 σκάφη για την πάταξη του λαθρεμπορίου. Το υγιές εμπόριο κέρδιζε από τον αθέμιτο ανταγωνισμό του λαθρεμπορίου και το Δημόσιο αύξησε σημαντικά τα έσοδά του. 
Οι ανώτερες τάξεις και η ανερχόμενη αστική τάξη άρχισαν να πληρώνουν φόρους και παράλληλα να δυσφορούν. Η πολιτική αυτή του Βενιζέλου, διαπίστωνε σε αγγλική εφημερίδα το 1911 ο Αγγλος σοσιαλιστής Edward J. Dillon, διαπνεόταν από ένα αντιπλουτοκρατικό πνεύμα, που έβγαζε από το φορολογικό απυρόβλητο τους πλούσιους και ανακούφιζε τις φτωχότερες τάξεις.
Τα δεδομένα αλλάζουν μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 - 13. Ο διπλασιασμός της ελληνικής επικράτειας άνοιξε νέες αγορές για τα ελληνικά προϊόντα, η μικρή βιομηχανία άρχισε να αναπτύσσεται, η ναυτιλία να ανταγωνίζεται ισχυρές ναυτικές δυνάμεις και ένα δυναμικό σώμα από εφοπλιστές, εμπόρους, τραπεζίτες και πλούσιους Ελληνες της διασποράς δίνουν μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη της οικονομίας. Η Νέα Ελλάδα ήταν επιτέλους σε θέση να προσφέρει αρκετές θέσεις εργασίας και ο κρατικός προϋπολογισμός να υπολογίζει σε σημαντικά κέρδη τόσο από τους έμμεσους φόρους, όσο και από τη σταδιακή επιβολή του φόρου εισοδήματος.  
Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια περίπου περίοδο στη Γαλλία και στη Μεγάλη Βρετανία, για να στηριχθεί το κοινωνικό κράτος εισάγεται ο καθολικός φόρος εισοδήματος και στις Η.Π.Α., ο ομοσπονδιακός φόρος. Οι Γάλλοι Δημοκράτες, μετά από σφοδρές αντιδράσεις, κατόρθωσαν, μόλις στις παραμονές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, να επιβάλλουν την προοδευτική φορολόγηση των μεγαλύτερων εισοδημάτων, με σκοπό να μειώσουν τις κοινωνικές ανισότητες και να ενισχύσουν τους οικονομικά αδύναμους. Αναμφισβήτητα, η ριζοσπαστική κοινωνική νομοθεσία των προοδευτικών κυβερνήσεων, Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας, υπήρξε για τον Βενιζέλο ένα πρότυπο για τη διαμόρφωση ενός μεγάλης ολκής μεταρρυθμιστικού προγράμματος κοινωνικής παρέμβασης του κράτους στην Ελλάδα.
Ωστόσο, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι έστρεψαν όλη την προσοχή του κράτους στην πολεμική προσπάθεια του έθνους και, όπως είναι φυσικό, είχαν ανασχετική επίδραση στο ανορθωτικό έργο της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων. Παρά ταύτα, η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική επέτρεψε ώστε οι Βαλκανικοί Πόλεμοι να μην έχουν δυσμενή επίδραση στα οικονομικά του κράτους. Η Ελλάδα κατόρθωσε να διπλασιάσει τα εδάφη της χωρίς να αντιμετωπίσει οικονομική κρίση. Μολονότι η χώρα επιβαρύνθηκε με μεγάλες πολεμικές δαπάνες, ήταν σε καθεστώς επιστράτευσης για τρία σχεδόν χρόνια, είχε τριπλασιάσει τον στόλο της, ήταν υποχρεωμένη να εξυπηρετεί πολεμικά δάνεια, πέτυχε ένα μικρό θαύμα: κατόρθωσε στον τακτικό προϋπολογισμό του 1914 να εμφανίσει πλεόνασμα. 
Τα επόμενα χρόνια οι περιπέτειες του Εθνικού Διχασμού θα σταθούν εμπόδιο, για ένα διάστημα, στο έργο της εξυγίανσης των οικονομικών του κράτους. Την περίοδο 1915 - 17 ο Βενιζέλος βρίσκεται εκτός εξουσίας, το κράτος είναι κομμένο στα δύο (βασιλική κυβέρνηση στην Αθήνα και βενιζελική στη Θεσσαλονίκη) και οι μεταρρυθμίσεις αναστέλλονται από τις ανακτορικές κυβερνήσεις. Το 1917, όταν ο Βενιζέλος επιστρέφει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και ενώνει τη χώρα, ο Λογιστικός Οργανισμός του Κράτους είχε πλήρως αποσυντεθεί. Μεγαλύτερη οξύτητα εμφάνιζε το σκέλος των δαπανών. Οι κατά Υπουργείο δαπάνες αναλαμβάνονταν από τον αρμόδιο υπουργό, με απόλυτη άγνοια του συναδέλφου του επί των Οικονομικών, με αποτέλεσμα ούτε ορθή πρόβλεψη των δαπανών να μπορεί να γίνει ούτε η σταθερότητα του Προϋπολογισμού να εξασφαλίζεται.
ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ 1918 - 1920
Η θεραπεία αυτής της δημοσιονομικής αναρχίας ανατέθηκε σε έναν σπουδαίο κρατικό υπάλληλο και μετέπειτα διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, τον Γεώργιο Μαντζαβίνο. Με εισήγησή του ψηφίστηκαν δύο νομοσχέδια που καθιέρωναν την άσκηση προληπτικού ελέγχου στις δαπάνες. Εκτοτε, το κωμικοτραγικό φαινόμενο να χρεώνεται το Δημόσιο με τεράστια ποσά, χωρίς να έχει ιδέα ο υπεύθυνος υπουργός των Οικονομικών, σταμάτησε διά παντός.
Ετσι, οδηγηθήκαμε στη μεγάλη μεταρρύθμιση του 1918, με την οποία ισχυροποιήθηκε ο ρόλος του υπουργού των Οικονομικών στον έλεγχο της Οικονομίας και κυρίως στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού. Το έργο αυτό αγκάλιασε ολόκληρο το φάσμα της διαχειρίσεως της κρατικής μας οικονομίας και για πρώτη φορά στον ελεύθερο βίο του νεωτέρου ελληνικού κράτους, η Κρατική Λογιστική Υπηρεσία λειτούργησε σε απόδοση κατά τρόπο εφάμιλλο με τα συστήματα των ευρωπαϊκών κρατών.     
Για μια εμπόλεμη χώρα, όπως ήταν τότε η Ελλάδα (περίοδος Α' Παγκοσμίου Πολέμου), η φορολογική αναμόρφωση ήταν κάτι παραπάνω από επιτακτική ανάγκη. Στον τομέα αυτό η κυβέρνηση Βενιζέλου πέτυχε μια αληθινή φορολογική επανάσταση. Οι νέοι φορολογικοί νόμοι επιτέλους αποκαθιστούσαν τη στοιχειώδη συνταγματική επιταγή για δικαιοσύνη μεταξύ των φορολογουμένων. Ως βάση της άμεσης φορολογίας ελήφθη η κατά το δυνατόν ουσιαστική εξακρίβωση της οικονομικής δυνάμεως εκάστου φορολογουμένου, με εισαγωγή της φορολογίας επί της καθαρής προσόδου. Παράλληλα, ψηφίστηκαν οι νέοι νόμοι του φόρου κληρονομιών και δωρεών και ο προωθημένος για την εποχή του φόρος της αυτόματης υπερτιμήσεως της ακίνητης ιδιοκτησίας.
Ο τολμηρότερος, όμως, από τους φόρους ήταν αυτός που επιβλήθηκε στα κέρδη του πολέμου. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ευνοήσει με μεγάλα κέρδη ναυτιλία, εμπόριο και βιομηχανία. Το κράτος απαίτησε από τους ευνοηθέντες να συνεισφέρουν από τα έκτακτα πολεμικά κέρδη για τις ανάγκες της εμπόλεμης Ελλάδος, αλλά και του κοινωνικού έργου της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων. Ετσι επιβλήθηκε αναδρομική φορολογία σε επιχειρηματίες, εμπόρους, εφοπλιστές σε ποσοστό 25% - 50% επί των κερδών τους.  
Οι φορολογικές αυτές μεταρρυθμίσεις επέφεραν μεγάλη αύξηση στα δημόσια έσοδα, π.χ. η απόδοση του άμεσου φόρου τριπλασιάσθηκε και, συγχρόνως, αμβλύνθηκε μια κοινωνική αδικία, κατά την οποία η πληρωμή των φόρων δεν γινόταν σύμφωνα με τις οικονομικές δυνάμεις εκάστου πολίτη. Γεγονός πάντως είναι ότι αύξηση των εσόδων επέτρεψε στην κυβέρνηση Βενιζέλου το 1919 να προβεί σε σημαντικές κοινωνικές παροχές. Τότε καθιερώθηκε για πρώτη φορά το δώρο των Χριστουγέννων και του Πάσχα.
Από αυτά τα επαναστατικά, αλλά και δίκαια, κοινωνικά μέτρα, επλήγησαν οι τάξεις των εφοπλιστών και εμπόρων, πολλοί από τους οποίους ήταν ένθερμοι πολιτικοί υποστηρικτές του Βενιζέλου. Αλλά ο Βενιζέλος δεν δίστασε να τους φορολογήσει, όπως και εκείνοι πρόθυμα δέχθηκαν τη θυσία, η οποία τους ζητήθηκε. Για πρώτη φορά, οι Ελληνες άρχιζαν ν' αποκτούν φορολογική συνείδηση.
Στο σημείο αυτό πρέπει να διευκρινιστεί ότι η φιλολαϊκή πολιτική του Βενιζέλου ουδέποτε υπέκυψε στον πειρασμό λαϊκίστικων, αλόγιστων και δημαγωγικών παροχών. Ο Κρητικός πολιτικός δεν δανείστηκε και δεν φόρτωσε τη χώρα με χρέη για να κάνει καταναλωτικές δαπάνες ή για να αυξάνει τους μισθούς και τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων. Αντίθετα, εφάρμοσε πολιτική αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας και φρόντισε, παρά τις δύσκολες περιστάσεις της εποχής, να τηρεί, κατά το δυνατόν, το ισοζύγιο μεταξύ εσόδων και εξόδων. Οι παροχές των κυβερνήσεων των Φιλελευθέρων ήταν πάντοτε σε συνάρτηση με τις αντοχές της οικονομίας. 
Οι εκλογές του 1920 δεν στάθηκαν μόνο μοιραίες για τον Μικρασιατικό Ελληνισμό, αλλά και για τις μεγάλες αλλαγές που είχε πραγματοποιήσει ο Βενιζέλος στο κράτος. Οι αντίπαλοί του κατήργησαν όλες τις μεταρρυθμίσεις του από την εκπαίδευση μέχρι την προωθημένη για την εποχή εργατική νομοθεσία. Θύμα επίσης των αντιβενιζελικών κυβερνήσεων ήταν και η εθνική οικονομία. Παρατηρήθηκαν και πάλι τα διαλυτικά φαινόμενα του παρελθόντος στα δημοσιονομικά και φορολογικά, ενώ ο θεσμός του Γενικού Λογιστηρίου εγκαταλείφθηκε στην τύχη του και περιήλθε σε πλήρη παρακμή. 
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Το 1928 ο Ελευθέριος Βενιζέλος επιστρέφει στην εξουσία και αρχίζει νέα περίοδος δημιουργικής αναμόρφωσης των θεσμών. Ο Μαντζαβίνος γίνεται πάλι το δεξί του χέρι. Με εισήγησή του ψηφίζεται ο νόμος «Περί Οργανισμού της Γενικής Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικού». Η κεντρική γραμμή ήταν ο υπουργός των Οικονομικών να γίνει ο ελεγκτής και ρυθμιστής της δημοσιονομικής και οικονομικής καταστάσεως της χώρας. Ο νομοθέτης επεδίωξε ο Προϋπολογισμός του κράτους, ο οποίος ενσαρκώνει, κατά το Σύνταγμα, το ετήσιο οικονομικό κυβερνητικό πρόγραμμα, να καταστεί πραγματικός και όχι ένας απλός πίνακας, μεταβαλλόμενος κατά την εκτέλεσή του. Για πρώτη φορά τότε, από της συστάσεώς του, το κράτος ήλεγχε και ρύθμιζε τα οικονομικά του και γνώριζε την πορεία της όλης οικονομίας του. Η ανορθωτική προσπάθεια επεκτάθηκε αποφασιστικά και στην αναδιοργάνωση της Ταμειακής Υπηρεσίας του κράτους.
Από τα πρώτα μέτρα που ελήφθησαν ήταν η μίσθωση ευπρεπών οικημάτων στα οποία εγκαταστάθηκαν τα Ταμεία. Αυτά στεγάζονταν προηγουμένως σε άθλιες τρώγλες που προκαλούσαν την περιφρόνηση και τον οίκτο του κοινού και τις διαμαρτυρίες του Τύπου. Στη συνέχεια το Υπουργείο Οικονομικών προέβη στη μεθοδική κατανομή και συμπλήρωση των οργανικών θέσεων της Υπηρεσίας των Ταμείων με την πρόσληψη ικανού και καταλλήλου προσωπικού, με σκοπό να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη και αποδοτική λειτουργία τους. 
Την ίδια περίοδο καθιερώθηκε το «Ατομικό Βιβλιάριο του Φορολογουμένου», με το οποίο επιτεύχθηκε η συγκέντρωση όλων των οφειλών του πολίτη σε δική του ατομική μερίδα και για κάθε καταβολή άμεση πίστωση αυτού. Προ της εφαρμογής του μέτρου αυτού επικρατούσε φαύλος κύκλος και ουδείς γνώριζε τι οφείλει και τι πλήρωσε. Ούτε και αυτό ακόμα το Δημόσιο φυσικά.
Προ του 1928 αλλεπάλληλα κρούσματα καταχρήσεων των χρημάτων του Δημοσίου είχαν εμφανισθεί εκ μέρους διευθυντών των Ταμείων. Τούτο οφειλόταν στην έλλειψη συστηματικού και τακτικού ελέγχου, εκ μέρους της Διοικήσεως, των ταμειακών διαχειρίσεων. Η κυβέρνηση εξόπλισε το κράτος με τη νεοϊδρυθείσα υπηρεσία της «Γενικής Επιθεωρήσεως». Η Γενική Επιθεώρηση ενεργούσε κάθε χρόνο επανειλημμένες και αυστηρότατες επιθεωρήσεις των Δημοσίων Ταμείων και άλλων διαχειρίσεων Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, με αποτέλεσμα οι καταχρήσεις να μηδενισθούν. 
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι την περίοδο μετά το 1920, η οποία συμπίπτει με τη Μικρασιατική Καταστροφή, το κράτος είχε σχεδόν αποσυντεθεί και τα φαινόμενα διαφθοράς είχαν γιγαντωθεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το οποίο δίνει και την εικόνα της εποχής, αποτελούν οι συντάξεις του Δημοσίου. Το σύστημα της πληρωμής των συντάξεων μέχρι του 1928 παρουσίαζε αξιοθρήνητη εικόνα. Ολόκληρες σπείρες είχαν οργανωθεί, που πετύχαιναν να εισπράττουν δυο και τρεις φορές την ίδια σύνταξη, ελλείψει στοιχειώδους ελεγκτικού μηχανισμού. Η κυβέρνηση των Φιλελευθέρων εισήγαγε αμέσως νέο σύστημα στην καταχώριση των συνταξιούχων και νέο τρόπο πληρωμής των συντάξεων και έτσι σταμάτησε αυτομάτως η καταλήστευση του Δημοσίου.
Η τελευταία φάση της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο συμπίπτει με την παγκόσμια οικονομική κρίση. Οπως είναι αυτονόητο, η δημοσιονομική και φορολογική πολιτική της κυβέρνησης επηρεάζεται απόλυτα από την κρίση και κατά συνέπεια η αναφορά σ' αυτή αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο του οποίου η ανάπτυξη και θεματικά και χρονικά δεν μπορεί να γίνει σ' αυτό το κείμενο. Ομως, επειδή, με αφορμή την κρίση που διέρχεται τώρα η Ελλάδα, ορισμένοι ιστορικοί κάνουν το λάθος να την συγκρίνουν με εκείνη του 1932, θα επιχειρήσουμε να δώσουμε τη διάστασή της σε επόμενο άρθρο.
Σημείωση: Το κείμενο βασίζεται σε σχετικό κεφάλαιο της βιογραφίας του Ελευθερίου Βενιζέλου, την οποία γράφει αυτή την περίοδο ο κ. Νικόλαος Παπαδάκης.
(Αναδημοσίευση από τα "Χανιώτικα νέα" - 21/2/2012)

Προκαταρτική εξέταση για τα γεγονότα στην παρέλαση στα Χανιά

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Προκαταρκτική εξέταση για τα επεισόδια στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στα Χανιά διέταξε η Εισαγγελία. Αφορμή η σύλληψη τριών ατόμων (ενός εκπαιδευτικού Μέσης Εκπαίδευσης, ενός μεταπτυχιακού φοιτητή και ενός ακόμη που κάνει διδακτορικό στο Πολυτεχνείο Κρήτης) τα οποία αφέθηκαν ελεύθερα από την Εισαγγελία, που διέταξε την προκαταρκτική εξέταση για να διαπιστωθεί το βάσιμο ή όχι των κατηγοριών που αποδίδει η Αστυνομία.
Σύμφωνα με δικηγόρους, υπάρχουν βίντεο τα οποία θα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής εξέτασης και τα οποία  αποδεικνύουν ότι οι τρεις δεν έχουν σχέση με τα επεισόδια. Ο ένας εξ αυτών απλώς τραβούσε εκείνη την ώρα βίντεο και φωτογραφίες από τα γεγονότα. Και γι’ αυτόν τον λόγο κατηγορείται από την Αστυνομία για παραβίαση προσωπικών δεδομένων.
Ενας από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ο Νίκος Τζάρας, μας λέει ότι  «οι τρεις που συνελήφθησαν κατηγορούνται από την Αστυνομία για στάση, αντίσταση κατά της Αρχής, οπλοφορία, οπλοκατοχή, εξύβριση. Ο ένας κατηγορείται και για παραβίαση προσωπικών δεδομένων επειδή έβγαζε φωτογραφίες. Εμείς από τη μεριά μας έχουμε οπτικό υλικό από βιντεοκάμερες, όπου φαίνεται καθαρά ότι οι συγκεκριμένοι τρεις συλληφθέντες δεν έχουν καμία σχέση με τις κατηγορίες που τους αποδίδονται. Εξάλλου, τα περιστατικά μπροστά από το Ρολόι δεν κράτησαν πάνω από ενάμισι λεπτό, επομένως δεν μπορούσαν να γίνουν όλα αυτά για τα οποία κατηγορούνται. Απλώς έγινε κάποια ανταλλαγή σπρωξιμάτων για πολύ λίγο, έπεσαν τα πρώτα χημικά, ο κόσμος έκανε πίσω και τελείωσε εκεί το επεισόδιο. Οι συγκεκριμένοι δεν έχουν καμία ανάμιξη με τα επεισόδια και είναι απορίας άξιον γιατί έγιναν αυτές οι συλλήψεις».
Ο κ. Τζάρας πρόσθεσε ότι «η Αστυνομία παρουσίασε ως τεκμήρια της οπλοφορίας, κοντάρια από σημαίες τα οποία όμως δεν ταυτοποιούνται με τους συλληφθέντες καθώς σύμφωνα και με την Αστυνομία δεν βρέθηκαν πάνω τους αλλά στον χώρο. Η εισαγγελέας λόγω της έλλειψης στοιχείων τα οποία να τεκμηριώνουν τη σύνταξη κατηγορητηρίου κα την παραπομπή τους στην αυτόφωρη διαδικασία, διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για να διαπιστωθεί τι έγινε στην πραγματικότητα. Στην προκαταρκτική εξέταση η οποία θα ακολουθήσει, θα φέρουμε το βιντεοσκοπημένο υλικό και θα αποδείξουμε την αθωότητα των τριών».
Σημειώνεται ότι οι υπόλοιποι δικηγόροι που ασχολούνται με την υπόθεση είναι ο Νίκος Χατζημιχελάκης, ο Δημήτρης Φουράκης και η Μερόπη Βαγιωνάκη.
ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Υπενθυμίζεται ότι πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς έχουν εκφράσει τη συμπαράστασή τους στους συλληφθέντες ενώ έχουν καταγγείλει την αστυνομική βία.
Χθες, επιστολή στα "Χ.Ν." έστειλαν οι φωτογραφικές ομάδες ΛΕ.Φ.ΚΙ. και Φωτοσκίαση τονίζοντας:
«Με λύπη πληροφορηθήκαμε από το φύλλο σας ("Χανιώτικα νέα" 27/3/2012, σελ.29) ότι συνελήφθη ερασιτέχνης φωτογράφος κατά τη διάρκεια της προχθεσινής παρέλασης, στον οποίο απαγγέλθηκε η κατηγορία της παραβίασης προσωπικών δεδομένων. Πιστεύουμε ότι τέτοιες πρακτικές πληγώνουν ανεπανόρθωτα τη δημοκρατία μας αλλά και υποβαθμίζουν τον πολιτισμό και την ελεύθερη έκφραση στην πόλη μας».
Ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει τα επεισόδια «αστυνομικής βίας» εξέδωσε χθες και το Ε.ΠΑ.Μ. Χανίων εκφράζοντας την άποψη ότι «στόχο έχουν να κάμψουν την αντίσταση του ελληνικού λαού».
(Χανιώτικα νέα - 31/3/2012)

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Για τα Χανιά του μέλλοντος

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Για τρίτη συνεχή χρονιά αναμένεται να πραγματοποιηθούν σε λίγους μήνες οι εκδηλώσεις της ομάδας: p-public του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Χανίων. Μια ομάδα την οποία απαρτίζουν νέοι Χανιώτες αρχιτέκτονες, οι οποίοι επέστρεψαν πριν λίγα χρόνια στην πόλη τους και νοιάζονται για το μέλλον της. Στο πλαίσιο αυτό οργανώνουν τα τελευταία τρία καλοκαίρια αξιοσημείωτες εκδηλώσεις με αυτή την ονομασία.
Την πρότασή τους για το αύριο της πόλης είχαν παρουσιάσει πριν δύο χρόνια στο Μεγάλο Αρσενάλι. Τότε, είχαν προτείνει μεταξύ άλλων την πεζοδρόμηση δρόμων της πόλης, την αντιμετώπιση ως ενιαίου δημόσιου χώρου του Δημοτικού Κήπου με το Πολεμικό Μουσείο κ.ά.
Ακόμη είχαν παρουσιάσει το παραλιακό μέτωπο σε μια διαδρομή 9,35 Km από τη Χρυσή Ακτή μέχρι τον Κουμπελή ως ενιαία διαδρομή με βασικό στόχο την απρόσκοπτη διαδρομή πεζού - ποδηλάτη, είχαν καταγράψει τα ρέματα της πόλης όπως: το ρέμα Χαλέπας, του Αγίου Παντελεήμονος και του ποταμού Κλαδισού, είχαν, επίσης, διατυπώσει προτάσεις για την παλιά πόλη.
Οι νέοι αρχιτέκτονες ανέλαβαν μια εξαιρετικά σημαντική πρωτοβουλία και με τη δουλειά τους αποδεικνύουν ότι η πόλη μπορεί να παραμείνει ανθρώπινη. Να μην "πνιγεί" στο τσιμέντο και στο επακόλουθο που είναι η... μοναξιά. Να μην χαθεί στον χρόνο. Τουναντίον. Να διατηρήσει το χρώμα της. Να ξαναγίνει η πόλη των "λουλουδιών και των γιασεμιών".
Στο επίκεντρο του φετινού p-public, που θα γίνει το τριήμερο 8 - 10 Ιουνίου, θα βρεθεί ο δημόσιος χώρος, ως τόπος και μέσο έκφρασης. Παράλληλα, οι συζητήσεις και διαλέξεις που θα γίνουν θα πλαισιωθούν από δράσεις και καλλιτεχνικά γεγονότα που θα παρουσιάσουν νέοι δημιουργοί και ομάδες σε διάφορες περιοχές της πόλης.
Οπως σημειώνει η ομάδα p-public του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Χανίων, οι εκδηλώσεις διοργανώνονται φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά και προσθέτει: «Ο βασικός κορμός του φετινού φεστιβάλ αποτελείται από ένα διήμερο δημόσιων συζητήσεων και παρουσιάσεων στον χώρο του Κέντρου Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου, από νέους επιστήμονες, καλλιτέχνες και δημιουργικές ομάδες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Παράλληλα, μια σειρά γεγονότων και εικαστικών εγκαταστάσεων στην πόλη των Χανίων φιλοδοξούν να αλλάξουν προσωρινά ή και γιατί όχι μόνιμα, το αστικό και φυσικό τοπίο της πόλης».
Είναι, λοιπόν, σημαντικό να υποστηριχθεί η προσπάθεια των νέων αρχιτεκτόνων. Για τα Χανιά του μέλλοντος. Που μπορεί να είναι διαφορετικά και ακόμη πιο όμορφα.
(Χανιώτικα νέα - 27/3/2012)

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Πρωτιά για το ΤΕΙ Κρήτης

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Στην πρώτη θέση των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας βρίσκεται το Τ.Ε.Ι. Κρήτης, σύμφωνα με την παγκόσμια αξιολόγηση των Α.Ε.Ι. του webometrics.info 2012. Το Τ.Ε.Ι. Κρήτης βρίσκεται επίσης πάνω από 8 ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια.
Την ίδια ώρα, χαμηλή είναι η χρηματοδότηση του Τ.Ε.Ι. Κρήτης, όπως και των υπόλοιπων Τ.Ε.Ι. από την Πολιτεία.
Το webometrics.info παρουσιάζει τα στοιχεία από το εργαστήριο κυβερνομετρήσεων (Cybermetrics Lab) του CSIC (Consejo Superior de Investigaciones Cientificas) που είναι ο μεγαλύτερος δημόσιος ερευνητικός φορέας της Ισπανίας.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα: http://www.webometrics.info/rank_by_country.asp?country=gr.
Ο διευθυντής της Σχολής του ΤΕΙ Μιχάλης Ταταράκης
Μιλώντας στα "Χ.Ν." ο διευθυντής της Σχολής Χανίων - Ρεθύμνου του Τ.Ε.Ι. Κρήτης, καθηγητής Μιχάλης Ταταράκης, ανέφερε ότι «δε μας προκαλεί καμιά έκπληξη η υψηλή, πολύ καλή, παγκόσμια και πολύ υψηλή εγχώρια ακαδημαϊκή κατάταξη του Τ.Ε.Ι. Κρήτης. Σε ανάλογα συμπεράσματα και κατά τη γνώμη μου εξίσου σημαντικά μπορεί να καταλήξει όποιος μελετήσει την έκθεση του Ελληνικού Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης σχετικά με τα ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά των Α.Ε.Ι. (Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι.) της χώρας (http://www.ekt.gr/metrics). Πέραν όμως από τη θέση που κατέχει σήμερα το Τ.Ε.Ι. Κρήτης, το πλέον αξιοπρόσεκτο γεγονός είναι και η ταχύτατη ανέλιξη που το Ιδρυμα παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια. Πράγματι, το Τ.Ε.Ι. Κρήτης αποτελεί παράδειγμα ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση και στην Ερευνα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα που η χώρα μας δοκιμάζεται από πρωτοφανή οικονομική κρίση, διότι πιστεύουμε ότι η επένδυση στην παιδεία και την έρευνα είναι η οδός για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας και της χώρας με στόχο ένα αύριο δημιουργίας και προκοπής».
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Ωστόσο, ο κ. Ταταράκης προσθέτει ότι «στον αντίποδα αυτού που μόλις προανέφερα, ευρίσκεται σήμερα (αλλά και κατά τα παρελθόντα έτη) η χρηματοδότηση του Τ.Ε.Ι. Κρήτης, όπως και των υπολοίπων Τ.Ε.Ι. της χώρας, από τον κρατικό προϋπολογισμό, η οποία ανέρχεται ετησίως κατά μέσο όρο σε ποσό περίπου 2.500 ευρώ ανά φοιτητή, ενώ το αντίστοιχο ποσό για τα Πανεπιστήμια είναι πάνω από 5.500 ευρώ ανά φοιτητή, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (www.adip.gr). Σημειώστε επίσης ότι, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα το έτος 2007, δηλ. πριν την κρίση, δαπανούσε μόνο το 0,58% του Α.Ε.Π. της για Ερευνα και Ανάπτυξη (πέμπτη απ’ το τέλος στην Ευρώπη) και μόνο το 4,5% του Α.Ε.Π. της για Παιδεία και Πολιτισμό αθροιστικά (τέταρτη απ’ το τέλος στην Ευρώπη). Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι στο άγονο και άνυδρο αυτό περιβάλλον, το Τ.Ε.Ι. Κρήτης κατορθώνει να ανθεί διεκδικώντας με επιτυχία χρηματοδότηση από ανταγωνιστικά Ευρωπαϊκά, αλλά και  Εθνικά (που συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ενωση) Προγράμματα Ερευνας και Εκπαίδευσης. Για να είναι σε θέση όμως ένα Ιδρυμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης να ανταγωνιστεί τα κορυφαία και εύρωστα Ιδρύματα του εξωτερικού, ώστε να λάβει τέτοιου είδους χρηματοδοτήσεις, πρέπει να έχει ακαδημαϊκή ποιότητα και διεθνή υπόσταση. Θεμελιώδης προϋπόθεση αυτού συνιστά το να διαθέτει επιστήμονες υψηλού κύρους και διεθνούς αναγνώρισης. Αυτό είναι σήμερα το 'μυστικό' του Τ.Ε.Ι. Κρήτης που το έχει οδηγήσει σε αυτή τη θέση στον παγκόσμιο, αλλά και εθνικό ακαδημαϊκό χάρτη».
Η ΣΧΟΛΗ ΧΑΝΙΩΝ
Αναφερόμενος στη συμβολή της Σχολής στα Χανιά στην ποιότητα του Τ.Ε.Ι. Κρήτης ο κ. Ταταράκης υπογραμμίζει: «Τα δύο Τμήματα του Τ.Ε.Ι. Κρήτης στα Χανιά, δηλαδή το Τμήμα Ηλεκτρονικής και το Τμήμα Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος καθώς και το Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής στο Ρέθυμνο απαρτίζουν μια Σχολή της οποίας έχω την τιμή να προΐσταμαι. Ολη η ακαδημαϊκή κοινότητα της Σχολής μας είναι υπερήφανη γιατί έχει συμβάλει σε υπερθετικό βαθμό στην κατάληψη της θέσης που ευρίσκεται σήμερα το Τ.Ε.Ι. Κρήτης στο παγκόσμιο και εθνικό εκπαιδευτικό και ερευνητικό γίγνεσθαι. Είναι επίσης γεγονός ότι η Σχολή μας συνεισφέρει σε πολλαπλάσιο βαθμό σε σχέση με το μέγεθός της (3 Τμήματα σε σύνολο 19 Τμημάτων του Τ.Ε.Ι. Κρήτης) στους ακαδημαϊκούς δείκτες ποιότητας που αναδεικνύουν το Τ.Ε.Ι. Κρήτης σε κορυφαίο Ιδρυμα. Αυτό οφείλεται στους πόλους ακαδημαϊκής αριστείας, στην έρευνα και εκπαίδευση που αναπτύχθηκαν στη Σχολή μέσω ανταγωνιστικών χρηματοδοτήσεων και προσέλκυσης νέων ερευνητών διεθνούς κύρους, αλλά και της εξωστρέφειας που επιδεικνύουμε στην εκπαίδευση και στην ερευνητική συνεργασία». Αναλυτικές πληροφορίες για τα Προγράμματα Σπουδών των τριών Τμημάτων υπάρχουν στον ιστότοπο της Σχολής:  https://www.chania.teicrete.gr/.
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ
Σε μεταπτυχιακό επίπεδο, κάθε καλοκαίρι διενεργούνται στα Χανιά και στο Ρέθυμνο δράσεις Erasmus Intensive Programmes, προχωρημένα δηλαδή διεθνή εντατικά Προγράμματα Σπουδών -με συμμετοχή ξένων και Ελλήνων φοιτητών- σε σύγχρονα επιστημονικά θέματα όπως η οπτοηλεκτρονική, τα lasers, η ενέργεια, η φυσική και η τεχνολογία των υλικών. 
ΕΡΕΥΝΑ ΣΕ
ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΘΕΜΑΤΩΝ
Σημαντικό είναι το ερευνητικό έργο του Τ.Ε.Ι. Σύμφωνα με τον κ. Ταταράκη, συντελείται έρευνα σε ποικιλία θεμάτων όπως: η οπτοηλεκτρονική, η γεωφυσική και η σεισμολογία (Σεισμολογικό Δίκτυο Κρήτης), οι τηλεπικοινωνίες, τα ηλεκτρονικά, η ενέργεια με ιδιαίτερη έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές της και στην ενέργεια από τη σύντηξη υδρογόνου με χρήση laser (πρόγραμμα HiPER), η αλληλεπίδραση υπερβραχέων παλμών laser με την ύλη, οι υδάτινοι πόροι, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ακουστική και ηλεκτροακουστική, η μουσική τεχνολογία και διάδραση, η τρισδιάστατη μοντελοποίηση, οι κατασκευαστικές τεχνολογίες (π.χ. σημαντική είναι η συνεισφορά του Εργαστηρίου Σχεδιομελέτης και Κατεργασιών  στην ανάπλαση της αρχαίας Αθηναίας Μύρτιδας, η οποία ανακηρύχτηκε φίλη της Χιλιετηρίδας από τον Ο.Η.Ε.) κ.ά. Τα αποτελέσματα των ερευνών δημοσιεύονται σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους και απήχησης με βάση το δείκτη απήχησης (impact factor) που χρησιμοποιείται διεθνώς. Ο ίδιος μνημονεύει «τη μεγάλη επιτυχία του Τ.Ε.Ι. Κρήτης (μεταξύ των 15 Τ.Ε.Ι. της χώρας) στη συγχρηματοδοτούμενη από την Ευρωπαϊκή Ενωση ερευνητική δράση με την ονομασία «Αρχιμήδης», όπου το Ίδρυμά μας κατάφερε με την ποιότητα των προτάσεων που κατέθεσε να χρηματοδοτηθεί σε 38 ερευνητικές προτάσεις (μακράν πρώτο από όλα τα Τ.Ε.Ι. της χώρας σε ποσοστό επιτυχίας σε σχέση με τον αριθμό επιστημονικού προσωπικού) συνολικής χρηματοδότησης 3.800.000 ευρώ. Από τις 38 αυτές προτάσεις οι 12 (περίπου το ένα τρίτο δηλαδή) είχαν υποβληθεί από το Επιστημονικό Προσωπικό της Σχολής μας».
Αλλο παράδειγμα ερευνητικής ποιότητας είναι το γεγονός ότι στη συγχρηματοδοτούμενη από την Ευρωπαϊκή Ενωση ερευνητική πράξη με την ονομασία «Θαλής», το Τ.Ε.Ι. Κρήτης χρηματοδοτήθηκε σε τρεις προτάσεις με Επιστημονικούς Υπεύθυνους Επιστήμονες του Τ.Ε.Ι. Κρήτης. Από αυτές, οι δύο είχαν κατατεθεί από το Εργαστήριο Γεωφυσικής και Σεισμολογίας της Σχολής.
(Χανιώτικα νέα - 23/3/2012)

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Μέχρι πότε;

Την ώρα που ο απλός κόσμος δεν έχει πια να πληρώνει τον έναν φόρο μετά τον άλλον, το Δημόσιο, σύμφωνα με την έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Προβόπουλου, είχε το 2011 απώλεια εσόδων ύψους 10 δισ. ευρώ!
Το παράδοξο αυτό προκαλεί εύλογα ερωτήματα σε όλους όσοι πληρώνουν,  θέλοντας και μη. Πώς γίνεται να υπάρχουν τόσο μεγάλες απώλειες, αν υποθέσουμε ότι τα στοιχεία της έκθεσης είναι ακριβή; Τι κενά έχει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός; Και γιατί μια ζωή όλα αυτά τα κενά τα επωμίζονται τα συνήθη θύματα, δηλαδή οι μισθωτοί και συνταξιούχοι; Μέχρι πότε θα αντέχουν; Ποιος μπορεί να δώσει πειστικές απαντήσεις;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 21/3/2012)

Σημαντική δωρεά στα Χανιά

Ο Κώστας Τζωρτζάκης μπροστά
από τη μινιατούρα του
οχηματαγωγού Ρουσσέν που
αποτέλεσε την αφορμή για τη
δωρεά του στο Ναυτικό Μουσείο
Κρήτης.





«Πολύ τιμητική» χαρακτηρίζει ο πρόεδρος του
Ναυτικού Μουσείου Κρήτης, Μαν. Πετράκης,
την προσφορά του κ. Τζωρτζάκη.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ

Σημαντική προσφορά στην πόλη των Χανίων αποτελεί η δωρεά σπάνιου υλικού για τη ναυτική και όχι μόνον ιστορία του τόπου από έναν Χανιώτη προς το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης.
Πρόκειται για τον Κώστα Τζωρτζάκη, ο οποίος είχε στη διάθεσή του ως οικογενειακό κειμήλιο, σπάνιο υλικό με χάρτες των Χανίων από την περίοδο της Βενετοκρατίας, επιστολές - περγαμηνές της Δημοκρατίας της Βενετίας, μεταξύ των οποίων χειρόγραφη περγαμηνή του Πάπα Πάολο V (1606), αλλά και νομίσματα, τα οποία χάρισε στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης.
Μέσα στο καλοκαίρι, όλο αυτό το υλικό αναμένεται να εκτεθεί σε ειδικό χώρο, ο οποίος διαμορφώνεται μέσα στο Ναυτικό Μουσείο, στην είσοδο του φρουρίου Φιρκά, στο παλιό λιμάνι των Χανίων.
Πολύτιμη, στην αξιολόγηση του υλικού και στη διαμόρφωση του χώρου, στέκεται η συμβολή της διακοσμήτριας Κατερίνας Δανιηλίδη, η οποία επεξεργάστηκε το αρχείο του κ. Τζωρτζάκη.
Αφορμή για τη δωρεά αυτή αποτέλεσε μια επίσκεψη του Κώστα Τζωρτζάκη στο Ναυτικό Μουσείο, οπότε πρόσεξε στον εκθεσιακό χώρο μια μινιατούρα του οχηματαγωγού "Ρουσσέν", στο οποίο ο ίδιος είχε υπηρετήσει τη ναυτική του θητεία!
Οπως ο ίδιος μας λέει, «με συγκίνηση αντίκρισα στο Ναυτικό Μουσείο τη μινιατούρα του οχηματαγωγού 'Ρουσσέν' και όταν είδα και τους χάρτες είπα στον κ. Πετράκη ότι ήθελα να προσφέρω το υλικό που έχει σχέση με το Ναυτικό και την Κρήτη. Ετσι, ξεκίνησε από το αρχείο μου να βγαίνει στο προσκήνιο ό,τι έχει σχέση με το Ναυτικό. Δηλαδή ναυτικοί χάρτες, νομίσματα στα οποία απεικονίζονται καράβια, αλλά και επιστολές - περγαμηνές. Σκοπός είναι να έχουν τη δυνατότητα να βλέπουν το ιστορικό αυτό υλικό όσοι ενδιαφέρονται για τη ναυτική παράδοση του τόπου μας».
Ο κ. Τζωρτζάκης σημειώνει ότι από τα σημαντικότερα αντικείμενα που δώρισε στο Ναυτικό Μουσείο και αναμένεται να παρουσιαστούν ήταν ένα μολυβδόβουλο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, αλλά και η σφραγίδα της Γαλλικής Αυτοκρατορίας μαζί με την επιστολή του πρίγκηπα της Σαβοΐας.
Ο ίδιος επισημαίνει την καθοριστική συμβολή της κας Δανιηλίδη στη διαμόρφωση του υλικού, λέγοντας: «Είναι ένα τεράστιο αρχείο, το οποίο επεξεργάζεται η διακοσμήτρια Κατερίνα Δανιηλίδη, η οποία σχεδίασε τη διαμόρφωση του χώρου της έκθεσης του υλικού στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, με δική της πρωτοβουλία, αντλώντας πληροφορίες από το Διαδίκτυο και με βάση το πως είναι παρόμοιοι χώροι σε Μουσεία της Ευρώπης».
Σημειώνεται ότι ο κ. Τζωρτζάκης είναι σε επαφή και με την προϊσταμένη της Αρχαιολογίας, Αναστασία Τζιγκουνάκη, για υλικό από το αρχείο του σχετικά με την ενετική περίοδο, ενώ νομίσματά του κοσμούν και τη Βυζαντινή Συλλογή των Χανίων. Επίσης, υλικό από το αρχείο του ίδιου αναμένεται να παρουσιαστεί στις εκδηλώσεις για την Ενωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Η διακοσμήτρια Κατερίνα Δανιηλίδη εξηγεί ότι ανέλαβε να διαχειριστεί το αρχείο.
«Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τα αρχεία και να αντλήσω, κυρίως από το Διαδίκτυο, σχετικές πληροφορίες. Σε συνεργασία με το Ναυτικό Μουσείο σχεδίασα τη διαμόρφωση του χώρου στον οποίο θα εκτεθεί αυτό το υλικό. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε όλο αυτό το αρχείο, γι’ αυτό και δεν παύουμε να το μελετάμε», συμπληρώνει η ίδια.
ΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Τη σημασία της προσφοράς του κ. Τζωρτζάκη επισημαίνει ο πρόεδρος του Ναυτικού Μουσείου Κρήτης, Μανώλης Πετράκης, ο οποίος υπογραμμίζει:
«Ο Κώστας Τζωρτζάκης μας προσέφερε μια μεγάλη συλλογή από το υλικό της οικογένειάς του, που αποτελείται από χειρόγραφα της βενετσιάνικης περιόδου, νομίσματα παλιά και μεσαιωνικά, χάρτες της περιόδου μέχρι το 1.800 μ.Χ., σελίδες από βιβλία με καράβια βενετσιάνικα. Είναι ένα αξιόλογο αρχείο, το οποίο ήδη έχουμε χωρίσει σε ομάδες έτσι ώστε αξιολογώντας το να μπορέσουμε να το εκθέσουμε και να το παρουσιάσουμε».
Μάλιστα, με αφορμή την προσφορά αυτή, το Ναυτικό Μουσείο ήρθε σε επαφή με το Ιδρυμα Μελά, το οποίο συνεργάζεται με το Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τραπέζης και μέσω του οποίου, όπως εξηγεί ο κ. Πετράκης, «συλλέγουμε στοιχεία για τους χάρτες του αρχείου του κ. Τζωρτζάκη για να τους παρουσιάσουμε σε μια ξεχωριστή ενότητα μαζί με χάρτες άλλου Ιδρύματος».
Παράλληλα, σε συνεργασία με έναν καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης, γίνεται προσπάθεια ερμηνείας των βενετσιάνικων κειμένων, ώστε, όταν εκτεθούν, να γίνεται κατανοητό στο κοινό το περιεχόμενό τους.
Ακόμα, ο κ. Πετράκης χαρακτηρίζει «πολύ τιμητική» την προσφορά του κ. Τζωρτζάκη στο Ναυτικό Μουσείο και συμπληρώνει: «Εμείς, καταβάλλουμε προσπάθεια να παρουσιάσουμε αυτό το υλικό -ευελπιστούμε μέσα στο καλοκαίρι- με τον καλύτερο τρόπο».
Μεταξύ άλλων ο κ. Τζωρτζάκης δώρισε στο Ναυτικό Μουσείο:
ΧΑΡΤΕΣ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
• Χάρτης της οχύρωσης της πόλης των Χανίων, Bellin (1764) - 24,7x32,4.
• Χάρτες του 1670, του 1676, του 1722, του 1807 κ.ά.
• Χάρτη του λιμανιού των Χανίων του 1876.
• Χαλκογραφία 1750, χαρτογράφος Gilles Robert de Vangondy Turgue Europenne.
• Η Τέχνη του πολέμου οι Τούρκοι επιτίθενται στο Ηράκλειο υπό Mallet 1684.
• Χάρτη της Γραμπούσας υπό Joseph Roux, υδρογράφου του Βασιλέα της Γαλλίας Lovis XV, Marseille 1764.
• Χάρτη της Σκιάθου υπό Joseph Roux υδρογράφου του Βασιλέα της Γαλλίας Lovis XV, Marseille 1764.
ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ - ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ:
• Εύβοια - Ιστιαία 300 π.Χ.
• Μολυβδόβουλο του Μεγάλου Κων/νου.
• Βυζαντινό μολυβδόβουλο.
• Σφραγίδα της Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ - ΠΕΡΓΑΜΗΝΕΣ
• Χειρόγραφη περγαμηνή του Πάπα Πάολο V (1606).
• Αρχεία της Δημοκρατίας της Βενετίας (1600).
• Αρχεία της Δημοκρατίας της Βενετίας (1588).
• Κάρολος Εμμανουήλ Ι πρίγκιπας της Σαβοΐας (1628).
• Χειρόγραφη περγαμηνή της οικογένειας Τζόρτζη (1616).
• Τούρκικες Επιστολές.

(Χανιώτικα νέα - 21/3/2012)

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Για τον τουρισμό

«Αθλητικός», «θαλάσσιος», «καταδυτικός», «θρησκευτικός». Είναι τέσσερις από τις νέες μορφές τουρισμού, που γίνονται προσπάθειες να αναπτυχθούν στην Κρήτη. Ειδικότερα στα Χανιά, η Περιφερειακή Ενότητα επιδίδεται σε συσκέψεις επί συσκέψεων με επίκεντρο τον λεγόμενο αθλητικό τουρισμό.
Ευχής έργον όλες αυτές οι προσπάθειες να ευδοκιμήσουν. Άποψή μας, εν τούτοις, είναι ότι τα πράγματα για να αναπτυχθεί περαιτέρω ο τουρισμός είναι πιο απλά. Αρκεί να απαντηθούν κάποια ερωτήματα, όπως: Τι είδους τουρισμό θέλουμε; Τι δυνατότητες έχει ο τόπος; Πού πρέπει να επικεντρωθούμε; Πώς θα αναβαθμιστούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες. Ολα, ομως, πηγάζουν από το πώς νιώθουμε εμείς οι ίδιοι στον τόπο μας. Αν, εμείς, απολαμβάνουμε τον τόπο, αντιμετωπίζοντας τα κακώς κείμενα και αβαθμίζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες όπως και ζητήματα ρύπανσης και καθαριότητας, τότε νομοτελειακά θα τον απολαύσουν και οι επισκέπτες μας.
Προσφάτως είχε γίνει στα Χανιά διεθνή επιστημονική συνάντηση στην οποία συμμετείχε ο Γάλλος ιστορικός των Οχυρώσεων, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Nantes και επιστημονικός υπεύθυνος της Unesco - Vauban, Nicolas Faucherre, ο οποίος είχε πει, τότε, στην εκδήλωση στο Μεγάλο Αρσενάλι:
«Μια πόλη, η οποία προσπαθεί να γίνει όμορφη μόνο για τους τουρίστες, είναι μια πόλη που μοιάζει με κοινή γυναίκα. Πρέπει πρώτα να λαμβάνεται υπόψη η ζωή των μόνιμων κατοίκων και αυτοί να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους». 
Και αυτό πρέπει να απασχολήσει την κοινωνία και τους φορείς της.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 17/3/2012)

Περί φραγμάτων

Σημαντικά αναπτυξιακά έργα τα φράγματα Σεμπρωνιώτη και Βαλσαμιώτη. Μόνο που και εκεί παρατηρούνται οι… κλασικές ελληνικές καθυστερήσεις. Οπως δήλωσε σε χθεσινή συνάντηση στον Ο.Α.ΔΥ.Κ. ο δήμαρχος Πλατανιά, Γιάννης Μαλανδράκης, ο Δήμος έχει βάλει ψηλά στην ατζέντα του το θέμα του φράγματος Σεμπρωνιώτη για το οποίο «πρέπει να γίνει άμεσα η ανάθεση της επικαιροποίησης της μελέτης. Ο φάκελος είναι στον Ο.Α.ΔΥ.Κ. Δεν έχει γίνει τίποτα αυτό το διάστημα, απ’ όσο γνωρίζω. Η επικαιροποίηση θα δείξει πώς θα γίνει το φράγμα, τα κόστη σήμερα καθώς και τις δυνατότητες ενεργειακής εκμετάλλευσης». Οσο για το φράγμα Βαλσαμιώτη, είπε ότι συμφώνησαν ο Δήμος Πλατανιά και ο Ο.Α.ΔΥ.Κ. ότι η όποια ενεργειακή εκμετάλλευση του φράγματος θα είναι από κοινού.
Το ερώτημα, όμως, παραμένει: Πότε, επιτέλους, θα ολοκληρωθούν αυτά τα δύο αναπτυξιακά έργα;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 17/3/2012)

Η ρύπανση

Σήμα κινδύνου εκπέμπει ο πλανήτης καθώς σημειώνεται αύξηση των εκπομπών αερίων, σύμφωνα και με το σχετικό ρεπορτάζ στα χθεσινά «Χανιώτικα νέα». Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η ανθρώπινη… απληστία συντελούν στην επιδείνωση του προβλήματος. Η πολιτεία μέσω των ελεγκτικών της μηχανισμών, πρέπει, επιτέλους, να κάνει όχι απλά βήματα, αλλά άλματα στην κατεύθυνση αντιμετώπισης της ρύπανσης. Δεν μπορεί στον βωμό του κέρδους να καταστρέφεται ο πλανήτης μας. Το πρόβλημα της ρύπανσης μας αφορά όλους. Αφορά την υγεία και την οικονομία μας.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 17/3/2012)

Κουζίνα αλληλεγγύης

Σημαντικό έργο επιτελεί και η 'Κοινωνική Κουζίνα' που υλοποιείται αποκλειστικά από πολίτες και παρέχει φαγητό σε αστέγους και απόρους. Επομένως, έχει ιδιαίτερη σημασία η στήριξη της συναυλίας αλληλεγγύης, η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο, στις 7 μ.μ., στο παλιό Τελωνείο. «Η αλληλεγγύη, η αγάπη δεν αγοράζεται ούτε πουλιέται ούτε ζητιέται. Προσφέρεται απλόχερα στους συνανθρώπους μας, όταν το έχουν ανάγκη. Η αλληλεγγύη μας κάνει και εμάς καλύτερους ανθρώπους», τόνισαν μέλη της «Κοινωνικής Κουζίνας» σε χθεσινή τους συνέντευξη. Και η αλληλεγγύη είναι η καλύτερη απάντηση στην κρίση…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 17/3/2012)

Εκλογές και μνημόνια

Εκλογές έρχονται λοιπόν. Και το πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης, γερασμένο πια, φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις να αλλάζει άρδην, μολονότι συχνά στις κάλπες αλλάζουν οι… απόψεις των ψηφοφόρων. Οι κυβερνήσεις αλλάζουνε, αλλά τα μνημόνια μένουν…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 17/3/2012)

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Στο παλιό λιμάνι...

Τοπίο μελαγχολικό στο παλιό λιμάνι της… κακοκαιρίας και στον γειτονικό υπήνεμο μόλο. Τοπίο ιδανικό για φωτογράφους και περιπατητές. Ουκ ολίγοι έσπευσαν να απολαύσουν τα κύματα και την καταχνιά. Να αποχαιρετίσουν τον χειμώνα που φεύγει…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 15/3/2012)

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Εισάγουμε ντομάτες!

Πέρυσι η Ελλάδα πλήρωσε 11,7 εκατομμύρια ευρώ για να εισάγει 15.550 τόνους φρέσκιας ντομάτας από την Π.Γ.Δ.Μ., τη Γερμανία, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες. Οσο κι αν ακούγεται τρελό, είναι αλήθεια. Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν σε αναλυτικό ρεπορτάζ της 'Καθημερινής' την Κυριακή 11 Μαρτίου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι εισαγόμενες ντομάτες διατίθενται στις ίδιες τιμές με τις εγχώριες! Και όλα αυτά τη στιγμή που η Ελλάδα και κυρίως η Κρήτη έχει ιδανικές συνθήκες για την παραγωγή και διάθεση του συγκεκριμένου προϊόντος. Και στον Νομό Χανίων δεν είναι λίγοι οι ντοματοπαραγωγοί. Τι κάνει όμως η Πολιτεία για να τους στηρίξει; Τι κίνητρα δίδονται για την ανάπτυξη της συγκεκριμένης καλλιέργειας; Είναι λυπηρό να εισάγουμε προϊόντα, τα οποία ευδοκιμούν στη χώρα μας. Και με τα οποία θα μπορούσαν να καλύψουμε τις ανάγκες όχι μόνον της Ελλάδας…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 14/3/2012)

Η εγκληματικότητα

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Η αύξηση της εγκληματικότητας είναι γεγονός. Όχι μόνον στις μεγάλες πόλεις αλλά και στις μικρές. Οι κλοπές και οι ληστείες είναι στην ημερήσια διάταξη και στην Κρήτη. Ακόμα και σε χωριά φιλήσυχα και ειρηνικά. Οχι βέβαια στο ποσοστό της τάξης του 700% που ορισμένα αθηναϊκά ΜΜΕ μετέδωσαν.
Παράλληλα, όμως, με την εγκληματικότητα, έρχεται και ο φόβος στους πολίτες. Εύπορους και μη. Όλους εκείνους οι οποίοι φιλήσυχα επιλέγουν να ζήσουν παλεύοντας για την επιβίωση και φοβούνται μη τυχόν πέσουν θύμα του όποιου αδίστακτου ληστή.
Ετσι, δεν είναι λίγοι αυτοί που ζητούν περισσότερη αστυνόμευση. Αλλά τι να πρωτοκάνει και η ΕΛ.ΑΣ., στην οποία οι κενές θέσεις είναι αρκετές και οι αστυνομικοί τρέχουν και δεν φτάνουν να προλάβουν τα περιστατικά; Όση, όμως, αστυνόμευση κι αν υπάρχει το πρόβλημα μοιάζει με τη Λερναία Υδρα που όταν κόβεις ένα κεφάλι ξεφυτρώνουν δύο...
Διότι το πρόβλημα είναι όχι μόνον κοινωνικό αλλά και πολιτικό και... μνημονιακό.
Η εγκληματικότητα είναι αποτέλεσμα της ανεργίας και της φτώχειας. Και, σε τελική ανάλυση, στην αύξηση της εγκληματικότητας συντελεί η εφαρμογή των επώδυνων μέτρων του μνημονίου, που φέρνουν ανεργία και φτώχεια.
Επομένως, η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας μπορεί να έρθει μέσα από τη λήψη μέτρων αντίθετων από αυτά που εφαρμόζονται σήμερα. Μέτρων, τα οποία θα δώσουν λύση στο πρόβλημα της ανεργίας, θα τονώσουν την επιχειρηματικότητα, θα ανοίξουν δρόμους επαγγελματικής βεβαιότητας στους νέους που μεγαλώνουν μέσα σε ένα εντελώς αντίξοο περιβάλλον, θα φέρουν Παιδεία και Πολιτισμό στη χώρα μας.
Αυτή τη στιγμή το αντίβαρο μέσα στην εποχή της κρίσης, είναι οι ομάδες αλληλεγγύης πολιτών που συνεχώς αυξάνονται παρέχοντας στήριξη σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Που τονίζουν ότι στην κρίση δεν είναι κανείς μόνος. Εκεί γεννιέται η ελπίδα...
(Χανιώτικα νέα - 14/3/2012)

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Τιμές και επιδόματα

Μετά τη μείωση σε μισθούς έρχεται η σειρά των επιδομάτων ανεργίας που, σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση, θα μειωθούν κατά 22%. Αντίθετα, οι τιμές της βενζίνης τραβούν την... ανηφόρα. Οι δε τιμές στα τρόφιμα και σε άλλα είδη πρώτης ανάγκης παραμένουν στα ίδια περίπου επίπεδα. Οι όποιες προσφορές δεν σώζουν την κατάσταση. Το μνημόνιο, που κάνει τους ανθρώπους φτωχότερους, δείχνει πλέον ανοιχτά τα δόντια του. Τουλάχιστον, ας ελπίσουμε να πέσουν οι τιμές στα βασικά καταναλωτικά αγαθά.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 13/3/2012)

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

We blame you!

"We blame you!" είναι ο τίτλος κειμένου του Αλκίνοου Ιωαννίδη που δημοσιεύτηκε στη 1 Μαρτίου 2012 στην προσωπική του ιστοσελίδα (http://www.alkinoos.gr/el/news.html) και το αναδημοσιεύουμε καθώς παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και αποτελεί μια εύστοχη απάντηση στους ευρωπαίους που κατηγορούν την Ελλάδα της κρίσης...

Του ΑΛΚΙΝΟΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ 
We blame you, you know, μου είπε ένας Άγγλος στο Λονδίνο. Εννοούσε πως οι Έλληνες κάνουμε ζημιά στις οικονομίες των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με την κυκλοφορία της συλλογής “Local Stranger” στο εξωτερικό, θα πέφτω συχνά πάνω σε τέτοιου είδους ατάκες ξένων δημοσιογράφων.
Τι να απαντήσω; Τι να του πω; Πως οι αποικιοκράτες παππούδες του συμπεριφέρονταν στους Kύπριους δικούς μου σαν να ήταν ζώα, επειδή ήταν βοσκοί και δεν είχαν μπάτλερ; Πως η βασίλισσά του, αυτή η γιαγιά με τα καταπληκτικά καπέλα, όταν ήταν νέα υπέγραφε με το χέρι της θανατικές καταδίκες παιδιών 19 και 20 χρονών που πάλευαν να ελευθερώσουν τον τόπο τους; Να του πω για την εξωτερική πολιτική της χώρας του, που τεχνητά προκάλεσε το μίσος μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, άνοιξε με το ζόρι την όρεξη στην Τουρκία για την Κύπρο και με τη βοήθεια της αστείρευτης δικής μας λεβεντομαλακίας δημιούργησε το Κυπριακό πρόβλημα, με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και πρόσφυγες;
Να του πω για τον εμφύλιο εδώ στην Ελλάδα και για τον ρόλο που έπαιξε η εξωτερική πολιτιτική της χώρας του; Για τη σύμπραξη με τους ηττημένους Γερμανοτσολιάδες και κάθε λογής δοσίλογους εναντίων όσων αγωνίστηκαν για την ελευθερία στο βουνό; Για το πώς εκμεταλλεύτηκαν την εγκεφαλική σκλήρηνση και τον επαρχιωτισμό της εδώ κομμουνιστικής ηγεσίας προκειμένου να ξεφορτωθούν μια και καλή το πιο δημιουργικό και αλτρουιστικό κομμάτι της χώρας; Πως από τότε επικράτησαν εδώ οι βολεψάκιδες, οι παρτάκιδες και οι ελληνάρες χωρίς Ελλάδα – αυτοί που όταν λένε «αγαπώ την πατρίδα μου» εννοούν στην καλύτερη περίπτωση «αγαπώ τον εαυτό μου» ή ακόμα «μισώ όλους τους άλλους» - φέρνοντας τη χώρα σήμερα στην καταστροφή;
Ας μη μιλήσω για τη Γερμανία, μη σας κουράζω με τα αυτονόητα...
“We blame you!” Έλα τώρα Robert, behave yourself να πούμε, μην κάνεις σαν παιδί! Κι εγώ σας κατηγορώ άμα είν’ έτσι.
Οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις σας ανέθρεψαν και στήριξαν τη διαφθορά μας, προκειμένου να μας πουλήσουν σε διπλή τιμή τα άχρηστα, μισοχαλασμένα όπλα, τα φάρμακα και τις τηλεπικοινωνίες τους. Έστησαν Ολυμπιάδες. Η δική μας κόστισε διπλάσια από του Σίδνευ, το είπε τότε υπουργός μας, υπερήφανος, σε ξένο κανάλι. Κι όταν ρωτήθηκε ο υπουργός στη συνέχεια: «Εννοείτε πως αυτά πληρώνονται με ξένα κεφάλαια;» απάντησε παρεξήγημένος (έχουμε και μια αξιοπρέπεια!), «Όχι! Αποκλειστικά με δικά μας χρήματα. Θα μάθουμε πόσα ακριβώς μετά το πέρας των αγώνων»! Τα πλήρωσε το κράτος, δηλαδή εμείς, δηλαδή τα εγγόνια μας. Κι εμείς φωνάζαμε «Ζήτω» και «Γεια». Και στήναμε ωραίες τελετές έναρξης και λήξης. Γραφείο τελετών!
“We blame you!” Και οι δύο παππούδες μου σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Δεν άκουσα ποτέ τους γονείς μου που μεγάλωσαν πάμφτωχοι και ορφανοί, ούτε τις πρόσφυγες, χήρες γιαγιάδες μου να κατηγορούν συνολικά τους Γερμανούς, τους Άγγλους, τους Τούρκους ή τους Βούλγαρους. Είχαν μια σιωπή, μια βαθιά γνώση πως ο άνθρωπος, από όπου και αν κατάγεται, κρύβει μέσα του τον άγγελο μα κρύβει και το θηρίο. Το ταϊζει κρυφά, το κρύβει πίσω από χαμόγελα και ανέξοδες καλοσύνες, το καταπιέζει όταν ενοχλεί την καθημερινότητα και το ελευθερώνει όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν. Εκτός κι αν η καλλιέργεια και η ηθική του υπερισχύσουν. Μα, να ανοίξω φιλοσοφική συζήτηση;
Όχι. Τότε; Ας πάω στα «επουσιώδη». Να πω για τις αηδίες που η δική σας show-business μάς πούλησε δεκαετίες τώρα; Για τόσες ανοησίες της ποπ, της ροκ και των «charts» που μας τάισαν με το ζόρι; Που για κάθε τραγούδι της προκοπής αναγκαστήκαμε να αγαπήσουμε κι ένα σακί σκουπιδοτράγουδα και να συνδέσουμε τις εφηβείες και τις ζωές μας μαζί τους; «Και τι με νοιάζει, θα μου πει, αν εσύ έχαφτες τις αηδίες που σου πουλούσαν οι δισκογραφικές και τα ραδιόφωνα; Ας μην τις άκουγες. Είναι ανάγκη να σας φταίνε πάντα οι άλλοι;»
Καλά, θα πω για τα δικά μας: Έχεις δίκιο Robert, ότι κι αν πεις λίγο είναι. Η πρώτη μας βουλή είχε μέσο όρο 200 βαφτιστήρια ανά βουλευτή. Ήμασταν χαλασμένοι εξ αρχής. Ο εμφύλιος μεταξύ των Ελλήνων κατά την επανάσταση στοίχησε περισσότερους νεκρούς απ’ ότι ο αγώνας ενάντια στους Οθωμανούς. Βαφτίσαμε τον Ιταλό Καποδίστρια Έλληνα και μετά τον σκοτώσαμε γιατί δεν είχε τα κουσούρια μας. Όσο αίμα κι αν χύσαμε, όσους Θούριους κι αν ψάλαμε, όσες ηρωικές Εξόδους κι αν επιχειρήσαμε, τελικά εσείς μάς κάνατε κράτος, για να κάνουμε τις δουλειές σας. Το ένα από τα τρία πρώτα κόμματα της νέας μας χώρας, αυτό που ουσιαστικά επικράτησε, λεγόταν «Αγγλικό». Αυτό τα λέει όλα. Ποια ιδεοληψία μάς έκανε να πιστέψουμε πως μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι; Χάσατε ευγενή παιδιά εδώ Robert, το ξέρω. Ποιητές, ουτοπιστές, οξφορδιανούς αρχαιογνώστες, έφηβους φιλέλληνες, Έλληνες εξ αναγνώσεως, Πλατωνιστές όταν κανείς δεν είχε ακούσει για Πλάτωνα στα λημέρια μας για αιώνες. Εμείς ήμασταν αναλφάβητοι Αρβανίτες, Βλάχοι, Τουρκόγυφτοι, Τουρκόφωνοι, Πομάκοι, Σλαβομακεδόνες, Τσάμιδες. Εσείς βυθίσατε στο Ναβαρίνο, εσείς μας δώσατε κράτος, εσείς μας κάνατε Έλληνες. Εμείς απλώς κερδίσαμε το κύπελο στο ποδόσφαιρο και βγήκαμε να δείρουμε Αλβανούς.
Μπα, όχι, αυτά τα λέμε μεταξύ μας, δεν είναι για ν’ ακούγονται παραέξω, μετατρέπονται αυτομάτως σε υπερβολές και σε ψέματα όταν βγαίνουν απ’ το σπίτι. Θα του πω άλλα:
Μη νομίζεις πως περνούσαμε ζωή και κότα τόσα χρόνια Robert! Δεν ήταν παράδεισος το να κοιμάσαι σε ράντζο στο διάδρομο, εγχειρισμένος. Ούτε το να είσαι άτομο με αναπηρία και να σού είναι αδύνατον να κινηθείς στις πόλεις μας. Ούτε το να πληρώνεις «περαίωση» στην εφορία, θεωρούμενος απατεώνας εξ ορισμού. Ούτε το να οδηγείς και να πεθαίνεις στους δρόμους μας. Ούτε το να γεννάς με καισαρική για να βγάλει κάνα φράγκο παραπάνω ο μαιευτήρας και να ταϊζει γάλα σκόνη το παιδί σου για να πάρει προμήθεια. Ούτε το να μη βρίσκεις το δίκιο σου στα δικαστήρια. Ούτε το να κυβερνιέσαι από όσους μας κυβέρνησαν. Ούτε το να ζεις στην ασχήμια όπου ο καθένας έχτιζε ότι να ‘ναι όπου να ‘ναι. Ούτε το να είσαι παιδί χωρίς παιδεία και χωρίς χρόνο, με πέντε ιδιαίτερα τη μέρα, με άγχος και κατάθλιψη. Ούτε γέρος χωρίς ουσιαστική περίθαλψη και σύνταξη, να περιμένεις να πεθάνεις μπροστά στην τηλεόραση. Ούτε και το να είσαι Αιγυπτιώτης, Κύπριος, Μικρασιάτης, Ηπειρώτης, Ίμβριος ή Πόντιος ήταν πάντα ευχάριστο. Γι’ αυτό μη λες πως γλεντούσαμε τη ζωή μας τόσα χρόνια με δανεικά. Τα δανεικά τα έδιναν οι διαφθορείς των κυβερνήσεων και των εταιρειών σου και τα έτρωγαν οι διεφθαρμένοι δικοί μας δικοί τους. Και θησαύριζαν οι δυνατοί μέσα απ’ τη μιζέρια και τον εξευτελισμό μας και σήμερα θέλουν κι άλλο.
Τώρα, το πώς γίνεται αυτή η πλούσια και αδιάφθορη χώρα σου, ενώ ρούφηξε το αίμα αποικιών τόσα χρόνια, να χρωστά κι αυτή, το γιατί σού κόβονται οι παροχές στην παιδεία, οι κοινωνικές ασφαλίσεις, οι μισθοί και η πρόνοια, το γιατί έχεις χρόνια τώρα άστεγους κάτω απ’ τις γέφυρες, πεινασμένους στο δρόμο και αναλφάβητους το 2012, αυτό είναι άλλο, τεράστιο, παγκόσμιο θέμα που καλό θα ήταν να ψάξουμε όλοι μαζί. Δεν πηγάζει από την κατάσταση στην Ελλάδα. Μη μας κατηγορείς λοιπόν για όσα δεν φταίμε.
Αν θέλεις να μας κατηγορήσεις, κατηγόρησέ μας για την έλλειψη οργανωμένης άμυνας απέναντι σε μια επίθεση πρωτοφανή αλλά αναμενόμενη. Κατηγόρησέ μας που βρεθήκαμε ανέτοιμοι, επαρχιώτες αδικτύωτοι, αυτιστικοί, ομφαλοσκόποι, χασομέρηδες, μια πόλη ανοχύρωτη μπροστά στην προαναγγελθήσα επέλαση του τέρατος. Και κατηγόρησε και λίγο τον εαυτό σου, που αντί να συμπονέσει τον δοκιμαζόμενο φτωχόκοσμο της Ελλάδας, γλύφει μισοκοιμισμένος την καραμέλα που του πουλούν οι αγορές, τα περιοδικά των εκδοτών και οι ρατσιστικές αναλύσεις των καναλιών, περιμένοντας τη σειρά του. Σου λένε κάθε μέρα για την ελληνική τεμπελιά, για την ελληνική διαφθορά, για την ελληνική ψευτιά. Την αλήθεια που δεν σου λένε θα σου την πούμε εμείς: Ετοιμάσου να χάσεις όσα νομίζεις πως έχεις. Γιατί θα τα χάσεις όλα!
Και μην πεις "αυτά δεν γίνονται!" Κι εμείς τέτοια λέγαμε. Και σήμερα βρεθήκαμε χωρίς γη κάτω απ' τα πόδια μας. Αύριο θα έρθει η σειρά σου. Όταν λοιπόν θα σου στερούν τη σύνταξή σου, τα χρήματα που κέρδισες με ιδρώτα και με απουσία από τα παιδιά σου και τους έδωσες να σου φυλάξουν, όταν δεν θα ‘χεις γιατρό να γιατρευτείς, σπίτι να κοιμηθείς, πρόνοια να προνοήσει, φαϊ να φας, τραγούδι να τραγουδήσεις, τότε να μας κατηγορήσεις διπλά. Γιατί εμείς ανοίξαμε την Κερκόπορτα.
Η ευθύνη μας δεν είναι μόνο πως δημιουργήσαμε χρέος, πως κλέψαμε τον τόπο μας, πως χτίσαμε αυθαίρετα, πως πληρωθήκαμε μαύρα, πως πήραμε και δώσαμε φακελάκια, πως ψηφίσαμε ζώα, πως λαδώσαμε, πως παντρευτήκαμε σε πισίνες με πυροτεχνήματα και λιμουζίνες ενώ χρωστούσαμε, πως κάψαμε πεντοχίλιαρα στα σκυλάδικα, πως θελήσαμε το βουλευτή και τον καλλιτέχνη να εκπροσωπούν τη φτηνότερη και πιο αντιαισθητική πλευρά μας. Εννοείται πως φταίμε για όλα αυτά και άλλα. Όμως η πραγματικά μεγάλη ενοχή μας απέναντί σου είναι πως κάναμε την αρχή για να ρουφήξουν σε λίγο και το δικό σου αίμα.
Η υποχρέωση μας σήμερα είναι να παλέψουμε για τα παιδιά σου. Και η δική σου υποχρέωση είναι να παλέψεις για τα δικά μας. Μόνο έτσι γίνεται.
Τα υπόλοιπα είναι ανοησίες.
Ακούς εκεί we blame you! Ηλίθιε!
(Αναδημοσίευση από http://www.alkinoos.gr/el/news.html)

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Συνάντηση με τον Αλέξανδρο

Γράφει ο Ανέστης Καζάζης
ankaz2012@hotmail.com

...για το «μάταιον, το συνθηματικόν και αγοραίον πάσης ανθρώπινης αξίας».
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης 5 Μαρτίου 1851 - 10 Ιανουαρίου 1911


Δεν κάνει τόσο κρύο. Αδικαιολόγητος ο ανασηκωμένος γιακάς. Χέρια σε τσέπες. Γροθιές. Όταν καταφέρνω και λύνω τον κόμπο των αρθρώσεων, το σώμα ανοίγει. Βρίσκει το ύψος του. Για λιγοστά βήματα μόνο. Όταν δεν έχεις συγκεκριμένο προορισμό, το κρύο δαγκώνει αυτή σου την άγνοια.
Κοιτάζω την ταμπέλα. "Καφενείο Η Στροφή". Πλαγιαστά γράμματα. Με πρόθεση διαφυγής από νοητές γραμμές. Να στρίψουν σε άλλα στενά. Σε άλλες παραγράφους ανέκδοτων κειμένων. Κοιτάζω πίσω μου. Στροφή πουθενά. Στενό, σαν τα πολλά. Αλλά στροφή, δεν υπάρχει. Ίσως παλιά. Ίσως σε κάποιο άλλο σημείο, το καφενείο του τώρα. Ονομασία που μεταφέρθηκε. Μετακόμιση μνήμης. Δικαιολογώ την ονομασία, χωρίς κανένας να ζητά την άποψή μου. Έτσι. Στα πεταχτά. Ερώτηση κι απάντηση το ίδιο αυθαίρετες.
Ήχος πόρτας που ανοίγει. Σύμβαση εισόδου. Νέο πρόσωπο δηλώνει παρουσία. Εγώ. Μάτια που ανασηκώνονται. Αυτοί. Όσος χρόνος απαιτείται για να ταξιδέψουν από τραπέζια, κούπες, χαρτιά και καπνίζοντα τσιγάρα μέχρι τα δικά μου. Ύστερα, όλα γνώριμα. Πάλι τραπέζια, κούπες σε αναμονή, βεντάλιες τυχερών χαρτιών, σφηνωμένα τσιγάρα. Βρίσκω τραπέζι.
Αθόρυβα τρίβω τα χέρια μπροστά στη σόμπα, όταν τον ακούω για πρώτη φορά. Χαμηλή φωνή, αλλά βαθιά. Δεν μπορώ να διακρίνω αν μονολογεί ή αν συνεχίζει μια συζήτηση που έμεινε στην μέση. Πυκνό μούσι, σχεδόν προσεγμένο. Υποψία ιδρώτα στο μέτωπο, εκεί που τα μαλλιά καταλήγουν σε γωνία. Μακριά δάχτυλα, συγκρατούν ποτήρι. «Η ημέρα όπου συνέβη να είμαι πλούσιος» ακούγεται να λέει. Παρατήρηση που με κάνει να περιμένω την συνέχεια. Οι πιο ενδιαφέρουσες κουβέντες, είναι αυτές που δεν απευθύνονται σε σένα προσωπικά. Οι πιο μεστές συζητήσεις είναι αυτές που γίνονται από αγνώστους. Για θέματα μη γνώριμα. Το άγνωστο μιας άγνωστης ζωής, μεταμορφώνεται πάντα σε ενδιαφέρον άκουσμα.
Το ούζο φτάνει στο τραπέζι μου. Με χαμόγελο. Κάτι παραπάνω από το τυπικό καλωσόρισμα ενός καινούργιου πελάτη. Με βλέμμα που αποκρυπτογραφεί το πρόσωπό μου. Με λιγοστό μεζέ, αραδιασμένο τυχαία σε λευκό πιατάκι. Επανέρχομαι. Ελαχιστοποιώ τις κινήσεις μου. Μεγιστοποιώ την προσοχή μου, προσπαθώντας παράλληλα να μην προδοθώ.
«Δεν ηξεύρω ακόμα με καθαρότητα να είπω, δια την μεγάλην ευτυχίαν που είχον να επιλεγώ από μίαν τέτοιαν γλώσσαν. Την μεγάλην ευτυχίαν να ημπορώ να σου μιλώ για τούτον τον τόπον. Όσα εδιδάχθην. Λιγοσταί προτάσεις. Εις την ελληνικήν γλώσσαν, άλλως νοούμεν, άλλως ομιλούμεν και άλλως γράφομεν. Παράδοξον ωστόσον απομένει, ότι τόσον καιρόν τούτη η χώρα απλώς και μόνον μετήλλαξεν τυράννους. Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου. Και ερωτώ: Τίς ημύνθη περί πάτρης; Και τί πταίει η γλαυξ η θρηνωδούσα επί των ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι κακοί κυβερνήται της Ελλάδος».
«Σε μένα μιλάτε;» τον ρωτώ, χωρίς να γυρίσω το κεφάλι προς το μέρος του. «Ομιλώ γενικώς. Εκτός κι εάν σεις ο ίδιος το ηθέλετε. Και τότε, ημπορούν τα όσα λέγω, σε σας να απευθύνονται και μόνον». Γυρίζω να τον αντικρίσω. Μα έχει ήδη σηκωθεί. Τον προλαβαίνω μόνο ν' αφήνει κέρματα στον πάγκο. Προσεκτικά. Αθόρυβα. «Να τον προλάβω μόνο. Αυτό. Να τον προλάβω για να μου πει τις ίδιες κουβέντες. Τις ίδιες λέξεις. Χωρίς καμία αλλαγή». Μα δεν το καταφέρνω.
«Μην δίνετε σημασία» μου λέει ο καφετζής. «Άνθρωπος μόνος, γέρος, χωρίς λεφτά. Και το ποτήρι, καλός του φίλος. Έτσι πετάει λόγια καμιά φορά κι ύστερα φεύγει. Λένε πως είναι συγγραφέας. Ξέρετε, από αυτούς που γράφουνε βιβλία. Μα όπως τον βλέπω, δεν μου γεμίζει εμένανε το μάτι. Γέρος άνθρωπος. Τι να πεις;». Δεν λέω τίποτα. Άνθρωπος κι εγώ, που του συνέβη να είναι νέος.
Βγαίνω. Κάτω ο γιακάς. Έκθετα χέρια. Γροθιές, μα έκθετα. Μπορεί να μην τον ξαναδώ. Ξέρω όμως καλά, ότι η μνήμη έχει χώρο ευρύχωρο για τις λέξεις του. Κι έτσι ανοίγω βήμα. Στο στενό. Που σχηματίζει τώρα μια ανάλαφρη στροφή. Το ούζο σκέφτομαι, προφασιζόμενος χαμόγελο.
Δεν κάνει πια τόσο κρύο.
(Αναδημοσίευση από τα Χανιώτικα νέα - 5/3/2012)

Διάκριση του Πολυτεχνείου Κρήτης για "έξυπνα" ασύρματα δίκτυα

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Την πρώτη θέση σε πανελλήνιο διαγωνισμό πέτυχε το Πολυτεχνείο Κρήτης χάρη σε δύο εξαιρετικού ενδιαφέροντος διπλωματικές εργασίες για τη διαχείριση και υλοποίηση «έξυπνων» ασύρματων δικτύων χαμηλού κόστους. Η μία εργασία αφορά δίκτυο ασύρματων πομποδεκτών το οποίο μπορεί να ρυθμιστεί από μεγάλη απόσταση και η άλλη πομπούς με ένα μόνο τρανζίστορ που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμα και για ελεγχόμενο πότισμα κήπων και θερμοκηπίων.
Ο φοιτητής Ελευθέριος Καμπιανάκης
Ο Ελ. Καμπιανάκης σχεδίασε και υλοποίησε ένα δίκτυο ασύρματων πομποδεκτών τα οποία μπορούν να προγραμματιστούν ασύρματα από μεγάλη απόσταση.
Ο διαγωνισμός, στον οποίο το Πολυτεχνείο Κρήτης πέτυχε αυτή τη σημαντική διάκριση, οργανώθηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και προκηρύχθηκε από το κοινό ελληνικό παράρτημα της κοινότητας Μηχανικών Τεχνολογίας Οχημάτων (IEEE VTS) και της κοινότητας Αεροδιαστημικής & Ηλεκτρονικών Συστημάτων (IEEE AESS). Σκοπός ήταν η βράβευση της καλύτερης διπλωματικής/πτυχιακής εργασίας που ολοκληρώθηκε μετά τη 1 Οκτωβρίου 2009 σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ, στο γνωστικό και ερευνητικό πεδίο:
   Ο φοιτητής Γιάννης Κιμιωνής
Στην διπλωματική του κ. Κιμιωνή σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν πομποί πολύ χαμηλού κόστους

«Προηγμένα ασύρματα συστήματα επικοινωνιών». Η προθεσμία έληξε στις 11 Δεκεμβρίου 2011 και έλαβαν μέρος δεκαεννέα (19) διπλωματικές εργασίες από σχεδόν όλα τα Ανώτατα Ιδρύματα της χώρας. Το Πολυτεχνείο Κρήτης συμμετείχε με δύο διπλωματικές εργασίες από το Τμήμα Ηλεκτρονικών & Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ), των κ. Ελευθέριο Καμπιανάκη και Γιάννη Κιμιωνή, με επιβλέποντα τον Επίκουρο καθηγητή του Τμήματος ΗΜΜΥ κ. Άγγελο Μπλέτσα.
Και οι δύο αυτές διπλωματικές εργασίες προκρίθηκαν στην τελική φάση των οκτώ καλύτερων διπλωματικών εργασιών. Εκτός από τις δύο παραπάνω εργασίες του Πολυτεχνείου Κρήτης, στην τελική φάση προκρίθηκαν δύο ακόμη εργασίες από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, δύο από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μία από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και μία από το Πανεπιστήμιο Πειραιά.
Ο υπό ανάπτυξη πομποδέκτης - αισθητήρας
Στην τελική φάση του διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου σε ειδική τελετή στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το Πολυτεχνείο Κρήτης με τον φοιτητή του Ελευθέριο Καμπιανάκη, κατέλαβε την πρώτη θέση.
Πιο συγκεκριμένα:
Στην διπλωματική εργασία του ο κ. Καμπιανάκης σχεδίασε και υλοποίησε ένα δίκτυο ασύρματων πομποδεκτών τα οποία μπορούν να προγραμματιστούν ασύρματα από μεγάλη απόσταση. Επομένως, η διαχείριση ενός ασύρματου δικτύου μπορεί να γίνει ευέλικτα και με μικρό κόστος, διευκολύνοντας τον πειραματισμό με διαφορετικούς τηλεπικοινωνιακούς αλγορίθμους. Η διπλωματική εργασία ενισχύει την υπάρχουσα τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου στον σχεδιασμό ασύρματων αλλά «έξυπνων» δικτύων χαμηλού κόστους.
Στην διπλωματική του κ. Κιμιωνή σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν πομποί πολύ χαμηλού κόστους, αποτελούμενοι από ένα και μόνο τρανζίστορ συνδεδεμένου στην κεραία του κάθε πομπού –  Η επικοινωνία επιτεύχθηκε μέσω της ανάκλασης σημάτων τα οποία εκπέμπονται από έναν κεντρικό σταθμό. Επομένως, η πολυπλοκότητα των συγκεκριμένων πομπών είναι πολύ μικρή (σε αντίθεση με την αντίστοιχη του κεντρικού σταθμού), καθιστώντας δυνατή την δικτύωση με ιδιαίτερα χαμηλό κόστος μεγάλου αριθμού αντικειμένων ή φυτών (π.χ σε ένα θερμοκήπιο για έλεγχο του ποτίσματος).  
Οι δύο διακριθέντες, οι οποίοι συνεχίζουν τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα ΗΜΜΥ του Πολυτεχνείου Κρήτης δήλωσαν «χαρούμενοι και σίγουροι πως η σκληρή δουλειά πάντα ανταμείβεται». Ο επιβλέπων, Επίκουρος καθηγητής του τμήματος ΗΜΜΥ κ. Άγγελος Μπλέτσας δήλωσε: «στην δύσκολη συγκυρία που διανύει η χώρα, τα παιδιά αυτά δείχνουν τον δρόμο. Οι εργασίες τους αποτελούν κομμάτια ενός ευρύτερου παζλ που στόχο έχει την δημιουργία αποδοτικής - οικονομικά και ενεργειακά -  ασύρματης διαδικτύωσης για την προστασία του περιβάλλοντος».
Οι παρουσιάσεις των δύο φοιτητών του Πολυτεχνείου Κρήτης μπορούν να βρεθούν εδώ:
http://www.telecom.tuc.gr/~aggelos/files/Kab_aes.pdf
http://www.telecom.tuc.gr/~aggelos/files/Kim_aes.pdf
Για περισσότερες πληροφορίες των συμμετοχών:   
(Χανιώτικα νέα - 5/3/2012)

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Κρητικό ελαιόλαδο

Συχνά γίνεται λόγος για την ανάγκη τυποποίησης και προώθησης του κρητικού ελαιολάδου. Ηδη, αρκετοί ιδιώτες το έχουν πετύχει και το υποστηρίζουν με επιτυχία. Η νέα ευχάριστη έκπληξη έρχεται από το διεθνές αεροδρόμιο: «Ελευθέριος Βενιζέλος» των Αθηνών. Στα duty free είδαμε με χαρά τυποποιημένο ελαιόλαδο από το Κολυμπάρι. Και επιβάτες διεθνών πτήσεων το αγόραζαν για να το κάνουν δώρο στους ανθρώπους τους στο εξωτερικό. Το κρητικό ελαιόλαδο έχει μέλλον.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 2/3/2012)