Μήπως η διέξοδος έρχεται από τα κάτω;

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Κάπως έτσι φαίνεται πως είναι πλέον η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα. Με την τρόικα να απαιτεί ολοένα και σκληρότερα μέτρα. Μέτρα γεμάτα… απολύσεις και λουκέτα. Με την Ελλάδα να γεμίζει ανέργους και νεόπτωχους. Με βιοτέχνες και μικρομεσαίους επιχειρηματίες να βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο. Και με το φάντασμα της χρεωκοπίας να πλανάται πάνω από τη χώρα. Αφού πρώτα… χρεωκοπήσουν τα ελληνικά νοικοκυριά.
Τώρα, γίνεται λόγος για ελεγχόμενη χρεωκοπία. Τι σημαίνει το σενάριο αυτό εάν και εφόσον υλοποιηθεί; Η χώρα παραμένει στο ευρώ, οι καταθέσεις δεν κινδυνεύουν, οι συντάξεις μειώνονται, οι περικοπές στο Δημόσιο επιταχύνονται, το δημόσιο χρέος μειώνεται… Ενα άλλο σενάριο μιλάει και για επιστροφή στη δραχμή. Πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα θα γυρίσει δεκαετίες πίσω…
Τι μέλλει γενέσθαι; Κανείς δεν γνωρίζει.
Το σίγουρο είναι ότι ο λαϊκισμός περισσεύει στις δύσκολες αυτές ώρες για τη χώρα και την κοινωνία.
Με μια κυβέρνηση που άλλα λέει και, τελικά, όταν πιεστεί περισσότερο από την «τρόικα», άλλα κάνει παίρνοντας νέα μέτρα στο όνομα της οικονομικής σωτηρίας της χώρας…
Με μια αξιωματική αντιπολίτευση που φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος της ευθύνης της για τη χώρα και τους ανθρώπους της. Που ζητεί εκλογές τις οποίες, μάλλον, δεν θα ήθελε να κερδίσει ούτε η ίδια, γιατί θα ήταν υποχρεωμένη να ακολουθούσε την ίδια πολιτική, κατ’ εντολή των «μεγάλων» της Ευρώπης με τους οποίους έχει παρόμοια -νεοφιλελεύθερη- ιδεολογία.
Με μια Αριστερά που καταγγέλλει με τη συνηθισμένη ρητορική, αρνούμενη γενικότερα το σύστημα στο οποίο συμμετέχει δίχως όμως, όπως δείχνουν τα μέχρι τώρα εκλογικά αποτελέσματα και οι δημοσκοπήσεις, να πείθει τους πολίτες ότι αποτελεί εναλλακτικό μοντέλο εξουσίας…
Ποιος, τελικά, μπορεί να μιλήσει στον απλό πολίτη που υποφέρει από την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική και να του προτείνει διέξοδο; Τι λύσεις υπάρχουν;
Μήπως η διέξοδος έρχεται από τα κάτω; Δηλαδή, από τους ίδιους τους πολίτες; Αυτούς οι οποίοι διαμαρτύρονται, αντιδρούν, αμφισβητούν και πιέζουν για ανατροπή των εις βάρος τους μέτρων;
Λύση, βέβαια, δεν είναι η πτώχευση της χώρας. Ούτε, όμως, η πολιτική του «μεσοπρόθεσμου» που έχει φέρει την κοινωνία σε βραχυπρόθεσμο οικονομικό αδιέξοδο. Γιατί ανάπτυξη δεν συντελείται με υποτιμημένη οικονομία.
Το καταλαβαίνουν αυτό οι κύριοι της τρόικας και οι τεχνοκράτες της Ε.Ε.; Ή μήπως για τους δικούς τους λόγους επιμένουν στον μαρασμό της ελληνικής κοινωνίας;
(Χανιώτικα νέα - 30/9/2011)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/78883-entos-ektos-epi-t-auta/

Εκατό χρόνια από τη γέννηση του Νίκου Γκάτσου

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΥ

"Νικημένο μου ξεφτέρι
δεν αλλάζουν οι καιροί
με φωτιά και με μαχαίρι
πάντα ο κόσμος προχωρεί"
(Από το τραγούδι του Κεμάλ)

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, λοιπόν, αλλά μας φαίνεται σα να βρισκόμαστε 100 χρόνια από τον θάνατό του, ο οποίος συνέβη πριν μόλις μερικά χρόνια.
Είναι τόσες και τέτοιες οι αλλαγές, ραγδαίες και σαρωτικές που πρόσωπα σαν τον Γκάτσο φαντάζουν ότι ανήκουν σε μακρινούς, αλλοτινούς καιρούς. Το Κοσμοείδωλο των ανθρώπων άλλαξε, οι ιδέες αντικαταστάθηκαν με αναλώσιμα και αντικείμενα και η ανταλλαγή ιδεών αντικαταστάθηκε με ανταλλαγή αντικειμένων. Οι ηθικές αξίες και οι ιδέες έδωσαν τη θέση τους στα καταναλωτικά αγαθά. Η σκέψη, η βραδύτητα, ο στοχασμός και ο αναστοχασμός έδωσαν τη θέση τους, στην ταχύτητα, στον έχειν, στο φαίνεσθαι.
Ο τρόπος και η αισθητική του Γκάτσου φαντάζουν σήμερα σαν παλιομοδίτικα.
Οι άνθρωποι «κατοικούν» στο εγώ, φενακίζοντας τη συνείδησή τους, αλλοτριωμένοι απ' τις σειρήνες του καπιταλισμού, ο οποίος υμνώντας την ατομικότητα με έναν τρόπο κίβδηλο και επιφανειακό μεταμόρφωσε ακριβώς τους ανθρώπους όλους ίδιους, με μία άνευ προηγουμένου μαζική κοινωνική κλωνοποίηση. Ολοι μοιάζουν πληκτικά πλέον, χάνοντας ακριβώς την ατομικότητά της, τη μοναδικότητά τους. Στο όνομα δήθεν της επιθυμίας, το σύστημα ικανοποιώντας το «εδώ και τώρα» σε ένα ηδονοθηρικό πλαίσιο, σκότωσε στ' αλήθεια την επιθυμία, υποκαθιστώντας τη με ό,τι το Μάρκετινγκ και η διαφήμιση ορίζει ως επιθυμία.
Ο Γκάτσος «τρύπησε» τον χρόνο, τα γεγονότα, την ύλη με το «διαβολικό» πνεύμα του κομίζοντας ανατρεπτικά σχήματα, ιδέες, συμπεριφορές.
Μακριά από τη δημοσιότητα, τις δημόσιες σχέσεις, την πολυλογία, την επιτήδευση μακριά από τις απαιτήσεις της αγοράς, του φακού και τής κοσμικότητας, συγκρότησε ένα ορόσημο ευλογημένο και δυσεύρετο στις μέρες μας, αποτελεί πλέον εμβληματικό πρόσωπο για την Ελλάδα, το πνεύμα της, τον πολιτισμό της.
Ποιητής του ενός ποιήματος (η Αμοργός, το μοναδικό του ποίημα εκδόθηκε μέσα στη γερμανική κατοχή, το 1943), δεν χρειάστηκε να πει σχεδόν τίποτε άλλο. Με ένα ποίημα, βρήκε και μας παρέδωσε το λεπτό νήμα που συνδέει, τον Ηράκλειτο, τον Κολοκοτρώνη και τον Α. Μπρετόν.
«Με την πατρίδα τους δεμένη στα πανιά και τα κουπιά στον άνεμο κρεμασμένα.
Οι ναυαγοί κοιμήθηκαν ήμεροι σαν αγρίμια νεκρά μέσα στων σφουγγαριών τα σεντόνια...».
Ετσι αρχίζει η «Αμοργός» και τελειώνει:
«Χρόνια και χρόνια πάλεψα με το μελάνι και το σφυρί βασανισμένη καρδιά μου.
Με το χρυσάφι και τη φωτιά για να σου κάνω ένα κέντημα.
Μαύρη μεγάλη μοναξιά με πόσα βότσαλα τριγύρω στον λαιμό.
Τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου».
Τι άλλο χρειάζεται άραγε να πει κανείς για την Ελλάδα του 2011; Ετσι συμπυκνώνει, μετουσιώνει και προβάλλει στο μέλλον η μεγάλη ποίηση.
Τι πάει να πει ο τίτλος «Αμοργός»; Αρκαδία κάτι άλλο ή είναι ένα χιούμορ εις βάρος του αναγνώστη που αιωνίως θα ρωτά; Ο Ν. Γκάτσος, σιωπηλός, αινιγματικός, λιγομίλητος και στοχαστικός πήρε το μυστικό μαζί του.
Νεαρός όταν ανέβηκε στην Αθήνα απ' την Ασέα της Αρκαδίας, 18 χρονών ήταν δεν ήταν και παρόλο το νεαρό της ηλικίας του, ήλθε έτοιμος. Φορτωμένος με τις αποσκευές της δημώδους ποίησης, της αρχαιοελληνικής γραμματείας, αλλά και γνώστης του πρωτοεμφανιζόμενου τότε υπερρεαλιστικού κινήματος. Πώς συνέβη αυτό; Μία ακόμα μεταφυσικότητα μέσα στον «ρουν της μυστηριώδους ζωής του».
"Εβαλε ο Θεός σημάδι, παλληκάρι στα Σφακιά και ο πατέρας του στον Αδη, άκουσε μία ντουφεκιά", τραγούδησε η συγκλονιστική φωνή του Ξυλούρη. Ολοι πιστεύουμε ότι οι στίχοι ανήκουν στην παράδοση, έρχονται από παλιά. Κι όμως είναι στίχοι του Ν. Γκάτσου. Αυτός ήταν ο Ν. Γκάτσος, πάνω απ' τον χρόνο. Πάνω απ' την ύλη, πάνω από τη φθορά, με ένα ανθρώπινο μερτικό στη μνήμη και την αθανασία.

Διαγραμμίσεις

Χωρίς διαγραμμίσεις παραμένουν τμήματα της παλιάς εθνικής οδού από τον Κλαδισό έως το Κολυμπάρι, όπως και της οδού Ακρωτηρίου, με αποτέλεσμα η οδήγηση, ειδικά κατά τις νυχτερινές ώρες, να γίνεται πιο επικίνδυνη. Εχουν γνώση οι αρμόδιες Υπηρεσίες;
 Γ.ΛΥΒ.

Τα έργα αποχέτευσης στον Βόρειο Αξονα των Χανίων

Επείγει να γίνουν τα έργα αποχέτευσης του Βορείου Αξονα στο τμήμα από Κολυμπάρι έως Μάλεμε, όπου κάποιες μέρες και ώρες αναδύεται μια ενοχλητική δυσοσμία. Μπορεί ο γενικός γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης, Θανάσης Καρούντζος, να εξέφρασε προχθές την αισιοδοξία του για ένταξη των έργων σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα, αλλά αυτό δεν αρκεί. Οφείλουν όλοι οι τοπικοί φορείς να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Γ.ΛΥΒ.

Εσπερίδα για τον δημόσιο χώρο

Eσπερίδα με τίτλο: “Η ενεργοποίηση του Δημόσιου Χώρου - Celebrating Public Space” διοργανώνει ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Χανίων, την Κυριακή 2 Οκτωβρίου στις 6 το απόγευμα, στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου (Κ.Α.Μ.), "συνεχίζοντας", όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, "την προσπάθειά του για ανάδειξη και αξιοποίηση των δημοσίων χώρων".
Η εσπερίδα είναι αφιερωμένη στα φεστιβάλ που πραγματοποιούνται στο δημόσιο χώρο, με αναφορά στον ίδιο το χώρο και τις δυνατότητες του. Σκοπός είναι να δημιουργηθεί ένας προβληματισμός, ως προς τους στόχους, τα οφέλη αλλά και τις αντιδράσεις που πηγάζουν γύρω από αυτά, έτσι ώστε να διερευνηθεί η ευρύτερη επιρροή τους στην πόλη, τόσο χωρικά, όσο πολιτιστικά, κοινωνικά και οικονομικά.
Κεντρικός ομιλητής της εσπερίδας θα είναι η ομάδα esterni[1], Milano, Italy. Η “esterni” είναι μια μη κερδοσκοπική πολιτιστική ομάδα με έδρα το Μιλάνο της Ιταλίας με πολύχρονη και πολύπλευρη εμπειρία (κοινωνιολογική, καλλιτεχνική, αρχιτεκτονική) γύρω από το δημόσιο χώρο. Στην εσπερίδα, θα παρουσιάσουν επίσης την εμπειρία τους μέλη της διοργάνωσης του Αστικού Πειράματος Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς[2]. Η ομάδα “Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς” δημιουργήθηκε με σκοπό να εισάγει και να προωθήσει μία αλλιώτικη εικόνα της Θεσσαλονίκης. Τέλος, την εμπειρία τους θα παρουσιάσουν και μέλη της διοργάνωσης του τετραημέρου p_public[3]. Το “p_public” είναι μια διεθνής συνάντηση νέων δημιουργών που πραγματοποιείται τα τελευταία 2 χρόνια στην πόλη των Χανίων με μεγάλη επιτυχία και οργανώνεται εθελοντικά από μέλη του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Χανίων.
Καθώς τα φεστιβάλ στο/για το δημόσιο χώρο τα τελευταία χρόνια παρουσιάζουν μια άνθηση παγκοσμίως, η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των καλεσμένων διοργανωτών, όπως και μεταξύ των ακροατών - χρηστών, θα βοηθήσει θετικά στην εξελικτική πορεία των φεστιβάλ, δημιουργώντας έτσι, νέους στόχους και προοπτικές.
Μετά από τη λήξη της εσπερίδας και στον προαύλιο χώρο του Κ.Α.Μ. θα ακολουθήσει το event “cocktail partYcipation”.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Κ.Ε.Π.ΠΕ.ΔΗ.Χ. - Κ.Α.Μ. και την Περιφέρεια Κρήτης. Επίσης, υποστηρίζεται από τους: TEE/TΔK, Π.Κ./Τμήμα Αρχιτεκτόνων, OEE/TΔΚ, Σύλλογος Ξενοδόχων Ν. Χανίων, Σύλλογος Κατοίκων Παλιάς Πόλης και ΠοδηΛάτρεις.

Υπάρχει ελπίδα;

Ηρθε χθες το πρώτο «χαράτσι» των νέων μέτρων και σε αρκετούς Χανιώτες που καλούνται από την Εφορία να πληρώσουν εκατοντάδες ή και περισσότερα από χίλια ευρώ ως «ειδική εισφορά αλληλεγγύης» και «έκτακτη εισφορά σε αντικειμενικές δαπάνες» καθώς επίσης «τέλος επιτηδεύματος». Και έπεται συνέχεια με τον φόρο ακίνητης περιουσίας που θα πληρώσουμε με τον λογαριασμό της ΔΕΗ.  Οχι βέβαια όλοι. Εξαιρείται   -αποφάσισαν- η εκκλησία. Γιατί;
Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά, μας ετοιμάζουν και νέα μέτρα, κατ’ εντολή της περίφημης τρόικας.
Δεν καταλαβαίνουν, όμως, ότι προετοιμάζουν όχι τη σωτηρία, αλλά τη διάλυσή μας; Οτι το ζωνάρι δεν σφίγγει άλλο, γιατί, αν σφίξει θα γίνει θηλιά που θα πνίξει όλη την κοινωνία; Οτι ο κόσμος δεν αντέχει άλλο να πληρώνει;
Κάποτε μας έλεγαν για την ισχυρή Ελλάδα στην Ενωμένη Ευρώπη. Για τη δυνατή Ελλάδα της ανάπτυξης και της ευημερίας. Μας παραμύθιαζαν με τους Ολυμπιακούς Αγώνες με τους οποίους, τελικά, η χώρα μας όχι μόνον δεν ωφελήθηκε, αλλά απεναντίας, βούτηξε πιο βαθιά στα χρέη και στην καταστροφή. Τότε, ξοδεύτηκαν εκατομμύρια για υποδομές που τώρα ρημάζουν. Και μαζί με αυτές ρημάζουν και οι… υποσχέσεις για ευημερία.
Τώρα, την ευημερία απολαμβάνουν ελάχιστοι. Οι πολλοί βρίσκονται ή πλησιάζουν στα όρια της φτώχειας. Κι ας μας λένε να πληρώσουμε για να μην πτωχεύσουμε και να σώσουμε τη χώρα. Τι κάνει, όμως, το κράτος και η περίφημη τρόικα  για να μας σώσει; Και να σώσει την Ελλάδα από την εγκληματικότητα, η οποία νομοτελειακά θα αυξάνεται και περισσότερο όσο θα αυξάνονται οι άνθρωποι που πεινάνε;
Υπάρχει ελπίς; Ας το ελπίσουμε. Διότι τελευταία πεθαίνει η ελπίδα της ελπίδας…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 21/9/2011)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/78031-entosektos-epi-t-auta/

«Οδύσσεια» ασθενών στο Νοσοκομείο Χανίων

Από το κακό στο χειρότερο οδηγείται το Νοσοκομείο Χανίων. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες κάποιων γιατρών, να είναι συνεπείς με τον όρκο στον Ιπποκράτη, η κατάσταση φαίνεται πως είναι μη αναστρέψιμη. Όπως στο Τμήμα Επειγόντων, το οποίο χρειάζεται επείγουσα βοήθεια.

Εκεί, λοιπόν, την Κυριακή γύρω στις 11.15 το βράδυ, βρέθηκε 77χρονος με αφόρητο πόνο στο πρησμένο -από μόλυνση όπως αποδείχτηκε- πόδι του. Ζητάμε -το αυτονόητο- έναν τραυματιοφορέα για να τον μεταφέρει από το αυτοκίνητο στο Τμήμα Επειγόντων, αφού δεν μπορούσε να περπατήσει, αλλά ενημερωνόμαστε ότι δεν υπάρχει τραυματιοφορέας στα Επείγοντα! Ετσι, αναγκαστικά, κάνουμε εμείς τους τραυματιοφορείς. Τουλάχιστον βρήκαμε καροτσάκι (σε κακή κατάσταση) για τη μεταφορά. Αν ο τραυματίας είχε έρθει μόνος, θα ήταν αδύνατο να φτάσει ως τα επείγοντα.
Φτάνουμε τελικά στο εξεταστήριο και εκεί, κάποιος από τους νοσηλευτές ζητά από τους συνοδούς να βγουν στον διάδρομο. Δηλαδή να αφήσουμε έναν άνθρωπο που πονά, να χειριστεί το καροτσάκι μόνος, να ανέβει στο κρεβάτι της εξέτασης μόνος και γενικά, να κάνει ό,τι του ζητηθεί μόνος! Χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος ούτε ένας τραυματιοφορέας (όχι ανά ασθενή, αλλά στην αίθουσα!) που χρήζει ανάγκης.
Οταν έφτασε η σειρά μας, μας στέλνουν για ακτινογραφία. Πηγαίνοντας προς το Ακτινολογικό μας ακολουθεί ένα αδέσποτο σκυλί! Βλέπουμε το σκυλί να πηγαίνει πέρα δώθε και τον «σεκιουριτά» που ήταν βάρδια να προσπαθεί να το διώξει. «Κυνοκομείο καταντούν το Νοσοκομείο», σχολιάζουν κάποιοι.
Επιστρέφοντας στα ΤΕΠ, με την ακτινογραφία ανά χείρας, αφού περιμένουμε κάποια ώρα για να διαπιστωθεί πως δεν επρόκειτο για σπάσιμο, άρα η διάγνωση έκλινε περισσότερο στη μόλυνση, ο γιατρός ζητά και μια εξέταση αίματος για το αποτέλεσμα της οποίας μας είπαν αρχικά ότι θα χρειαστεί μια - μιάμιση ώρα. Περιμέναμε στωικά, μιάμιση ώρα και τελικά κατευθυνθήκαμε και πάλι προς το εξεταστήριο για να δούμε προς τι η καθυστέρηση. Όλα αυτά, παρέα με τον τραυματία, ο οποίος πονούσε φρικτά (δεν του είχε χορηγηθεί κάποιο παυσίπονο, αφού δεν είχε βγει η εξέταση αίματος?).
Από την εξέταση διαπιστώνεται η μόλυνση, οπότε ζητούν από τον ασθενή να ξαπλώσει στο κρεβάτι για να του κάνουν παυσίπονη ένεση. Εννοείται ότι τον βοηθάμε εμείς, γιατί αν ήταν μόνος του κινδύνευε να πέσει και να τραυματιστεί. Στη συνέχεια επιχειρούμε να τοποθετήσουμε το σκαλοπατάκι για να κατέβει από το κρεβάτι και διαπιστώνουμε ότι σ? αυτό υπάρχουν κηλίδες αίματος!
Ζητάμε από τους γιατρούς εξηγήσεις καθώς ο κίνδυνος από το αίμα είναι προφανής και ένας μας λέει πως από το πρωί ήταν βρώμικο το σκαλοπατάκι και πως δεν υπάρχουν καθαρίστριες, ενώ κάποιος άλλος ότι τακτικά καθαρίζεται ο χώρος. Υποθέτουμε πως δεν υπήρχε καθαρίστρια να φωνάξουν (εδώ δεν υπήρχε καν τραυματιοφορέας). Αφού μας γράφουν έναν αντιτετανικό (τον οποίο για κάποιο μυστήριο λόγο δεν έκαναν μέσα στο Νοσοκομείο) και αντιβίωση για τον 77χρονο πάμε να φύγουμε και βλέπουμε ότι υπάρχουν κηλίδες αίματος στον διάδρομο μέχρι την έξοδο!
Και κανείς, βέβαια, δεν ήταν εκεί να τις καθαρίσει.
Χρειάστηκε να επισκεφθούμε λοιπόν και φαρμακείο για να ξεμπερδέψουμε 5 ολόκληρες ώρες μετά, ξημερώματα, από μια μικρή περιπέτεια, που υπό κανονικές συνθήκες θα είχε τελειώσει σε μισή με μια ώρα. Και όλα αυτά, με σκέψεις δυσοίωνες για την κατάντια του Νοσοκομείου Χανίων αλλά και του ΕΣΥ γενικότερα. Ενα ΕΣΥ για το οποίο πληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες χωρίς να έχουν βέβαια την ανάλογη ανταπόδοση.
Γ. ΛΥΒ. - Μ. ΜΥΣΤ.
(Χανιώτικα νέα - 20/9/2011)

Γαμο-διλήμματα

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΕΙΜΕΝΑ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ 
Γαμο-διλήμματα «Ο γάμος σε βοηθάει να ξεπερνάς παρέα με τον άνθρωπό σου προβλήματα που δεν θα είχες αν δεν παντρευόσουν». Για τον αν η ρήση είναι σωστή ή απλώς κυνισμός της στιγμής, ερίζουν οι επιστήμονες. Και έχουν βαλθεί να αποδείξουν, μέσα από έρευνες, αν τελικά οι παντρεμένοι υπερτερούν κοινωνικά, οικονομικά και ψυχικά απέναντι στους ανύπαντρους ή αν συμβαίνει τελικά το αντίθετο.
Η όλη ιστορία του γαμο-διλήμματος ξεκίνησε σχετικά πρόσφατα, αφού στο παρελθόν η κατάσταση ήταν πολύ απλή: ο άνθρωπος γεννιόταν με προορισμό να αναπαραχθεί και εκεί γύρω στα πενήντα, παππούς πια, μπορούσε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Η ζωή τότε ήταν μικρότερη, το ίδιο και οι απαιτήσεις και τα θέλω. Από τη στιγμή όμως που ο πενηντάρης έγινε «ένας νέος της εποχής, κυκλοφοράει σαν εικοσάρης και είναι ωραίος σαν εραστής», τα πράγματα άρχισαν να περιπλέκονται.
Περισσότερα χρόνια ζωής σήμαινε αυτόματα και περισσότερους καβγάδες με το έτερον ήμισυ. Και έτσι ο παντρεμένος από τα 20, με «παιδί» στα 30 όταν εκείνος ήταν πενηντάρης, έπαψε να την «παλεύει». Τα υπόλοιπα είναι λίγο-πολύ γνωστά: η ηλικία «γάμου» άρχισε να ανεβαίνει, ο δείκτης των διαζυγίων το ίδιο, δεύτεροι, τρίτοι γάμοι και απιστίες έγιναν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση κ.λπ.
Μέσα στο χορό των αλλαγών -και όχι του Ησαΐα- η επιστημονική κοινότητα έστυβε το κεφάλι της για να χαρτογραφήσει τη νέα κατάσταση και να καταγράψει τα «καλά» και τα «κακά» του θεσμού. Και από το στύψιμο αυτό προέκυψαν ενδιαφέρουσες μελέτες που αφορούν το γάμο. Ας δούμε λοιπόν παρέα μύθους να καταρρίπτονται, άλλους να ανατέλλουν και στατιστικές που θα σας κάνουν να απορήσετε, να γελάσετε, να επιβεβαιωθείτε, αλλά και να αρχίσετε να... αναθεωρείτε ίσως όλα όσα πιστεύατε μέχρι τώρα.

Κορακοζώητοι ή μίζεροι αρρωστιάρηδες;

Ολα ξεκίνησαν το 1858, όταν ο William Farr (http:// en.wikipedia.org/wiki/William_Farr), Βρετανός επιδημιολόγος, σκέφτηκε να ερευνήσει τη σχέση μεταξύ γάμου και υγείας. Ετσι χώρισε τον πληθυσμό μιας πόλης σε τρεις ομάδες: παντρεμένοι, ανύπαντροι και χήροι. Ανακάλυψε λοιπόν ότι οι παντρεμένοι ζούσαν περισσότερο, οι ανύπαντροι λιγότερο και οι χήροι, άσ' τα να πάνε... Ετσι υποστήριξε με δεδομένα ότι ο γάμος κάνει καλό στην υγεία μας. Και ένας μύθος γεννήθηκε! Γιατί παρ' όλο που και στις μέρες μας είναι διαδεδομένο ότι ο γάμος κάνει καλό, οι στατιστικές αρχίζουν και κάνουν νερά. Επιπλέον οι κατηγορίες έχουν πληθύνει: τώρα, δηλαδή, υπάρχουν οι χωρισμένοι, όσοι συζούν, τα ομοφυλοφιλικά ζευγάρια κ.λπ.

Πάντως αυτό που μοιάζει να είναι βάσιμο είναι πως -και πάλι σύμφωνα με μελέτες- οι παντρεμένοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να τη «σκαπουλάρουν» από πνευμονία, από κάποια αρρώστια που χρειάζεται εγχείρηση, από καρκίνο και από καρδιά. Εκτός αν ο γάμος αφορά τα ταίρια της Κρουέλα Ντεβίλ και του Φρέντι Κρούγκερ.

Γαμο-στατιστικές

Ο γάμος κάνει καλό. Παντρευτήκατε; Τέλεια! Σύμφωνα με τις στατιστικές, κερδίσατε 4 μονάδες χαμηλότερη αρτηριακή πίεση από τους εργένηδες. Τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ: θα παθαίνετε λιγότερους πονοκεφάλους και αν τελικά αρρωστήσετε, θα νοσηλεύεστε λιγότερες μέρες. Εχει κι άλλο: στατιστικά έχετε 50% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσετε άνοια σε σχέση με τους εργένηδες. Και αν πιστέψουμε το βρετανικό περιοδικό «Psychological Medicine», «ο γάμος, σε σύγκριση με την εργένικη ζωή, είναι ωφέλιμος τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες όσον αφορά την ψυχική υγεία».
Αλλά μπορεί και να μην κάνει καλό... Παράλογο; Καθόλου! Γιατί κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Ετσι λοιπόν, αν παντρευτείτε το λάθος άνθρωπο (αυτό όμως τώρα είναι κομματάκι δύσκολο να το ξέρουμε 100% εκ προοιμίου, αλλά οι επιστήμονες κουβέντα για το άτοπο της θεωρίας...), όχι μόνο δεν θα απολαύσετε καλή υγεία, αλλά και κατάθλιψη θα πάθετε και θα τα «παίξει» το ανοσοποιητικό σας. Λογικό!
Τεστοστερόνη γιοκ για τους παντρεμένους! Για να χαρείτε το σεξ μείνετε ανύπαντροι (αλλά όχι μόνοι...). Καιρός να αγχωθούν οι απανταχού παντρεμένοι: μελέτες έδειξαν ότι ο γάμος μειώνει την τεστοστερόνη των ανδρών αφού δεν χρειάζεται πλέον να είναι κυνηγοί, αλλά «έδεσαν το γάιδαρόπ τους». Και η κατάσταση χαλάει και πάει, λένε και πάλι οι επιστήμονες, όταν γεννηθούν παιδιά, επειδή τότε ο άντρας θέλει να είναι καλός μπαμπάς και ξεχνάει τη... μαμά.

Η συνταγή της επιτυχίας: τα μισά +7

Θα έχετε ακούσει ίσως από τους παλιότερους ότι για να πετύχει ο γάμος η ιδανική ηλικιακή απόσταση είναι «τα μισά συν εφτά», δηλαδή η γυναίκα να έχει τα μισά χρόνια του άντρα +7. Με πιο απλά λόγια: ο γαμπρός είναι 45, η νύφη (25+7) 32. Αυτά όμως τότε, γιατί τώρα για να σας «πετύχει η συνταγή» η νύφη καλό θα ήταν να είναι 5 χρόνια μικρότερη, να έχει παρόμοια ή, ιδανικά, ίδια κοινωνικο-πολιτιστική βάση και (τα σχόλια δικά σας) να είναι πιο έξυπνη από το γαμπρό. Με αυτές τις προϋποθέσεις έχετε 20% περισσότερες πιθανότητες να ευτυχήσει ο γάμος. Αν βέβαια πιστέψουμε ελβετική έρευνα για τον τέλειο γάμο (δημοσιεύτηκε στο «European Journal of Operational Research»). Αν μάλιστα η νύφη έχει τεράστια περιουσία, αμύθητα προικιά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά, άψογη δουλειά, αγαπησιάρικους γονείς, δεν έχει αδέλφια και οι αναλογίες της είναι σαν της Μόνικα Μπελούτσι, ε, τότε, και χωρίς επιστημονική βούλα, πετύχατε διάνα!

Γάμος, μακροζωία και... αναχώρηση πριν από την ώρα τους

Και ακόμη μερικά στατιστικά στοιχεία: με βάση την ίδια έρευνα, οι άντρες που παντρεύονται μικρότερες γυναίκες ζουν περισσότερο, αλλά οι γυναίκες με άνδρες μεγαλύτερους ή μικρότερους κατά επτά με εννιά χρόνια έχουν 20% τις πιθανότητες να πεθάνουν νωρίτερα από την ώρα τους!
Το κέρατο ουδείς αγάπησε, αλλά πολλοί το... φόρεσαν: αν πιστέψουμε τις στατιστικές, 70% των παντρεμένων ανδρών και 60% των παντρεμένων γυναικών είχαν παράνομη σχέση. Αρα το κέρατο είναι, όπως δείχνει η παρατήρηση, στοιχείο αναπόσπαστο του... γάμου
Οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ; Ενημερωτικά αναφέρουμε πως, σύμφωνα με τις στατιστικές, κάθε 13 δευτερόλεπτα γίνεται και ένας χωρισμός. Επίσης -στατιστικά- μόλις «νομιμοποιηθεί» μια φλογερή παράνομη σχέση, καταλήγει στο χωρισμό. Και για όσους είναι εκδικητικοί: οι επιστήμονες λένε πως το 80% όσων χωρίζουν εξαιτίας παράνομης σχέσης τελικά το μετανιώνουν.
Αν το θέμα σάς εξιτάρει, διαβάστε (ενδεικτικά) και τα παρακάτω άρθρα:
**www.huffingtonpost.com/2010/11/18/time-marriage-study-four-_n_785746.html
**www.nytimes.com/2010/04/18/magazine/18marriage-t.html?_r= 1&ref=taraparkerpope
**www.psychpage.com/family/library/brwaitgalligher.html
Και ρίξτε μια ματιά στις διευθύνσεις:
**http://health.discovery.com **www.unmarried.org
(Link: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=17/09/2011&id=310489)

Το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Το μεγαλύτερο από τα περιφερειακά αρχεία της Ελλάδας, το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, αποτελεί έναν πραγματικό θησαυρό καθώς διαθέτει 700.000 ιστορικά έγγραφα. Στον χώρο του φυλάσσονται μεγάλες ιστορικές συλλογές, όπως η επίσημη και ιδιωτική αλληλογραφία των κρητικών επαναστάσεων 1821 - 1830, 1866 - 1899, 1877 - 1878, 1889, 1895 - 1898 και 1905 (Κίνημα του Θερίσου). Περιλαμβάνονται, επίσης, πολλές ιδιωτικές συλλογές που αναφέρονται σε διάφορες χρονικές περιόδους της κρητικής Ιστορίας, με αλληλογραφία των αρχηγών των επαναστάσεων, των σωματαρχών και άλλων εξεχόντων προσώπων, το αρχείο Κρητών αγωνιστών, τα αρχεία της Τουρκικής Διοίκησης Κρήτης, του Κεντρικού Μεταφραστικού Γραφείου Κρήτης, της Κρητικής Πολιτείας (1898 - 1913), των Νομαρχιών Κρήτης, της γερμανικής κατοχής. Υπάρχουν ακόμη διοικητικά, δικαστικά, εκκλησιαστικά και πολλά άλλα αρχεία, μεγάλο φωτογραφικό αρχείο με περίπου 7.000 φωτογραφίες καθώς και μεγάλη μουσειακή συλλογή με πολύτιμα λαογραφικά και ιστορικά κειμήλια.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το αρχείο του κρητικού Τύπου, το οποίο ξεκινά από το 1831, οπότε έχουμε την πρώτη κρητική εφημερίδα, τη «Βακάι Γκιρίτ» επί Αιγυπτιοκρατίας (1830 - 1840).
Ομως, όλο αυτό το υλικό δεν χωρά στο ιδιόκτητο κτήριο της οδού Ι. Σφακιανάκη, στο οποίο σήμερα στεγάζεται.
Γι' αυτό και το Ιστορικό Αρχείο ζητά νέο χώρο, όχι για να μετακομίσει, αλλά για να μπορέσει να επεκταθεί.
Στους σχεδιασμούς είναι το να μεταφερθεί το αρχειακό υλικό σε νέο κτήριο, ενώ το υφιστάμενο να παραμείνει μουσειακό και να είναι βέβαια επισκέψιμο.
Προχθές, ο αντιπεριφερειάρχης Χανίων, Απόστολος Βουλγαράκης, ζήτησε για το Ιστορικό Αρχείο την παραχώρηση του κτηρίου των βοηθητικών εγκαταστάσεων και του αύλειου χώρου του συγκροτήματος της Δικαστικής Φυλακής Χανίων, μετά τη μεταφορά της τελευταίας στις νέες εγκαταστάσεις.
Το αίτημα επέκτασης του Ιστορικού Αρχείου δεν είναι καινούργιο. Υπάρχει εδώ και χρόνια. Δε μένει παρά να υλοποιηθεί, ώστε το Ιστορικό Αρχείο να ανοίξει περισσότερο τα παράθυρά του στην γνώση της ιστορίας της Κρήτης μέσα από το εξαιρετικό υλικό του.
(Χανιώτικα νέα - 16/9/2011)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/77584-entos-ektos-epi-t-auta/

Επικίνδυνες διασταυρώσεις

Δεν είναι λίγες οι επικίνδυνες διασταυρώσεις στο οδικό δίκτυο της πόλης των Χανίων. Εχουμε γράψει και άλλες φορές για τη διασταύρωση των οδών Προφήτη Ηλία και Ακρωτηρίου (φωτ.), όπου δεν υπάρχουν φανάρια με αποτέλεσμα τόσο όσοι θέλουν να βγουν στην οδό Ακρωτηρίου όσο και όσοι οδηγοί επιθυμούν να στρίψουν αριστερά προς Χαλέπα, να τίθενται σε μεγάλο κίνδυνο. Αναγκαία είναι η τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών. Υπάρχει τέτοιος προγραμματισμός;
Αλλη μια πολύ επικίνδυνη διασταύρωση, όπως επισημαίνει αναγνώστρια των «Χανιώτικων νέων», είναι η συμβολή των οδών Θερίσου και Παχιανών, ακριβώς μπροστά από το εκεί σούπερ μάρκετ. Μήπως οι αρμόδιες Υπηρεσίες πρέπει να βάλουν σε προτεραιότητα και αυτά τα ζητήματα;
Γ. ΛΥΒ.