Γράφτηκαν -τα περισσότερα- τη δεκαετία του 1980 και σήμερα είναι το ίδιο επίκαιρα με τότε. Εχουν πλούσια θεματολόγια και διεισδυτικό ύφος. Ο λόγος για τα Χρονογραφήματα του Γης. Ετσι υπέγραφε τα χρονογραφήματα του ο γιατρός αλλά και δημοσιογράφος, Ηλίας Γ. Γαβριλάκης, στον “Κήρυκα”.
Τα ξαναδιάβασα πρόσφατα στο βιβλίο του Ηλία Γαβριλάκη, με τίτλο: «Λάθος δρόμος», στο οποίο είναι συγκεντρωμένα.
Δεν αφορούν μόνον το χθες αλλά και το σήμερα και το αύριο της κοινωνίας αλλά και του κόσμου μας. Είναι κοινωνικά, πολιτικά, προσωπικά, σκωπτικά αλλά και διαχρονικά. Θα μπο- ρούσε να είχαν γραφεί σήμερα πολλά από αυτά.
Πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν για παράδειγμα στο χρονογράφημα με τίτλο: «Ο Ψιθυριστής», γράφει ο κ. Γαβριλάκης. «Ενα από τα πολλά προτερήματα του Νεοέλληνα είναι να ρίχνει λάσπη στον άλλο! Εύκολος τρόπος, απλός, ανέξοδος, ακίνδυνος, χωρίς να φαίνεται και χωρίς να εντοπίζεται!».
Ξεχωρίζω, επίσης, ανάμεσα σε πολλά άλλα, το Χρονογράφημα: «Λάθος δρόμος…» (13/3/1980).
Αναδημοσιεύω χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Αλήθεια, φίλοι μου, σκεφθήκατε ποτέ γιατί κανένας μας δεν είναι ευχαριστημένος με τη δουλειά του; Μιλήσατε ποτέ, πρόσωπο με πρόσωπο, με τον εαυτό σας γιατί δεν είστε ικανοποιημένοι από το επάγγελμά σας; Εγώ προσωπικά συχνά πιάνω τον εαυτό μου να φαντάζομαι πως είμαι… χρονογράφος!
Ένας άλλος φίλος μου, πολιτικός μηχανικός, πιστεύει ότι θα ήταν ευτυχής εάν είχε γίνει… έμπορος, και μια φίλη δικηγόρος ότι θα τα κατάφερνε καλύτερα αν ήταν γιατρός.
Έτσι, συζητώντας το θέμα, βρήκα πολλούς ανθρώπους να αισθάνονται άσχημα, να αισθάνονται ξένοι, πολλές φορές παρείσακτοι στο επάγγελμά τους.
Αναλογιστήκατε όμως ποτέ ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι αυτής της εσώψυχης διαμάχης; Κι όμως, όλοι γνωρίζουμε πως η επαγγελματική αποκατάσταση ενός νέου, στην εποχή μας, καθορίζεται από συν- θήκες ξένες προς την προσωπικότητά του, προς τις τάσεις του
και τις ροπές του…
Ο νέος πολίτης ξεκινά τις σπουδές του ή το επάγγελμά του με έναν συγκεκριμένο, προκαθορι- σμένο στόχο! Στό- χο όμως που του τον επιβάλλουν η οικογένεια, το πε- ριβάλλον, η οικογενειακή παράδοση, η ζήτηση και η προσφορά… Και ο νέος ακολουθεί τον δρόμο του, τον δρό- μο βέβαια που χάραξε αντί γι’ αυτόν… η οικογένειά του. Και προχωρεί ευσυνείδητα, με όση αγάπη μπορεί να αισθάνεται κάποιος για κάτι ξένο προς το είναι του…», γράφει ο ΓΗΣ. Για να
συμπληρώσει μεταξύ άλλων:
«Μα τα χρόνια περνάνε και ο νέος μας σιγά
σιγά ασπρίζει. Και ξαφνικά ανακαλύπτει πως λάθος δρόμο τράβηξε… Και όταν οι κοινωνικές συνθήκες του το επιτρέψουν, όταν πια τα χαλινάρια της οικογένειας χαλαρώσουν, αυτός απο- καλύπτεται, φανερώνεται, εκδηλώνεται…
Έτσι βλέπει κανείς ανθρώπους άσημους, άγνωστους μέχρι χθες, να γίνονται διάσημοι στα γράμματα, στις τέχνες και στις επιστήμες, δηλαδή σε επαγγελματικές δραστηριότητες αντίθετες από αυτές που εξασκούσαν χρόνια και χρόνια… μα δυστυχώς τώρα, στα βασιλέματα της ζωής τους!…
Μήπως, λοιπόν, θα έπρεπε κάτι να αλλάξει στη νοοτροπία μας; Μήπως θα έπρεπε το κράτος ή κάποιος άλλος ιδιωτικός φορέας να αναλάβει την αναζήτηση, την κατεύθυνση, την επαγγελ- ματική στόχευση των νέων μας, σύμφωνα με τις ικανότητες και τις δυνατότητές τους;
Μήπως κάποτε θα πρέπει οι γονείς να καταλάβουν πως ο κάθε άνθρωπος κρατά μαζί του σπέρματα δεκάδων γενεών, πως το παιδί τους ανήκει σ’ αυτούς όσο ανήκει και στους προγόνους του, όσο θ’ ανήκει και τους επιγόνους του; Και μήπως, τέλος, θα έπρεπε όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε πως το σήμερα της ζωής μας έχει απόλυτη σχέση και εξάρτηση και με το χθες και με το αύριο;».
Πόσο αληθινά αυτά τα λόγια. Και πόσο επίκαιρα!
Στο βιβλίο, τα χρονογραφήματα του Γης έχουν διαταχθεί σε τέσσερις ενότητες σύμφωνα με το αντικείμενο σχολιασμού τους: Κοινωνικά, πολιτικά, σκωπτικά, προσωπικά.
Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου διαβάζουμε σημειώματα για την έκδοση αλλά και για τον Γης από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Μίνω Ζομπανάκη, τον Δημήτρη Κακαβελάκη, τον Στέλιο Νικηφοράκη.
Στο προλογικό του σημείωμα ο συγγραφέας σημειώνει μεταξύ άλλων:
«Επέλεξα σαν τίτλο του βιβλίου μου τον «Λάθος Δρόμο» για να σημειώσω ακόμη μία φορά ότι μια λάθος επιλογή είναι μέσα στους κανόνες και στα δεδομένα μιας κοινωνίας. Το ερώτημα που προκύπτει όμως είναι εάν οι κοινωνίες αυτές, συνειδητά ή όχι ακολουθούν πολλές φορές τον Λάθος δρόμο».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ - Χανιώτικα νέα 3/5/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου