Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016

"Θα υπάρχει πάντα η πολλαπλότητα"

Το 2006 είχε δώσει διάλεξη στα Χανιά και συγκεκριμένα στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου (ΚΑΜ) ο σημαντικός Ελληνας στοχαστής και φιλόσοφος Κώστας Αξελός  (26 Ιουνίου 1924 – 4 Φεβρουαρίου 2010).
Τότε, σε ερώτημα από το κοινό για το πώς μπορούν όλοι οι άνθρωποι μαζί να ζήσουν σε έναν πιο ωραίο και ειρηνικό κόσμο, παρατήρησε: «Στο όλοι μαζί υπάρχουν τελείως αντιμαχόμενες απόψεις τις οποίες δεν μπορεί να λύσει κανείς, άρα θα υπάρχει πάντα η πολλαπλότητα, θα υπάρχει μια πολεμική πολλαπλότητα γιατί την απόλυτη ενότητα δεν μπορούμε να την εξασφαλίσουμε». Παράλληλα, στο ερώτημα τι είναι ελευθερία, είχε απαντήσει: «Η αναγνωρισμένη αναγκαιότητα και η φιλικότητα προς την αναγκαιότητα».
Σήμερα, τα διαχρονικά λόγια του σημαντικού στοχαστή, έρχονται στο νου καθώς ο Κόσμος εξακολουθεί να πορεύεται με τις αντιθέσεις, τις αντιφάσεις και τις προσδοκίες του.
Τώρα όμως, που οράματα, επιθυμίες, ελπίδες, εξανεμίζονται μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, το “στοίχημα” για την κοινωνία είναι να διατηρήσει την ανθρωπιά και την ελπίδα της και να μην “παραδοθεί” σε μια αδιέξοδη κοινωνική πόλωση.
Το κοινωνικό χάσμα μπορεί να γεφυρωθεί μέσα από μια διαφορετική οικονομική πολιτική που κάποτε, θα έπρεπε να προτάξουν οι κυβερνώντες. Με περισσότερη Δημοκρατία και προάσπιση του δικαιώματος όλων στην εργασία, στην Παιδεία, στην Υγεία. Χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις. Ειδάλλως, θα συνεχίσει να κλυδωνίζεται η ίδια η -αντιπροσωπευτική έστω- Δημοκρατία μας, όταν οι εκπρόσωποι του λαού, αδυνατούν στην πράξη να υλοποιήσουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις. Οσο κι αν η ανθρώπινη περιπέτεια δεν έχει τέλος, δεν νοείται εν έτει 2016 και συντόμως 2017, η ανθρωπότητα να ταλαιπωρείται από φτώχεια, ανισότητες, διακρίσεις. Οταν, ίσως, συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε περαστικοί από τον πλανήτη, τότε ίσως συμβάλλουμε στη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος…
Ας θυμηθούμε τα λόγια ενός ακόμη σπουδαίου Ελληνα, του Μ. Χατζιδάκι σε ένα από τα κείμενά του, από το βιβλίο: “Ο καθρέπτης και το μαχαίρι”: «Που καιρός για επανάσταση! Και γιατί άλλωστε; Να διορθωθεί τι και με ποιο τρόπο; Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης, όπως είπαμε Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μια επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες. Η καταπίεση ευνοεί την αντίσταση και την ψυχική υγεία. Η επιτυχία και η επικράτηση κάνει ν’ αναβιώσει η εγωπάθεια, ο απολυταρχισμός, ο συγκεντρωτισμός και η απανθρωπιά. Η αντίσταση ξαναγεννά. Η Εξουσία φθείρει, καταστρέφει τα ζωογόνα κύτταρα του ανθρώπου. Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν’ αντέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 14/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/tha-iparchi-panta-i-pollaplotita/

Αντρέας Λέμπεντεφ, αν. καθηγητής Φιλοσοφίας: «2.400 χρόνια πριν από τον Φρόιντ, ο Ηράκλειτος μίλησε για υποσυνείδητο»

Νέα μελέτη, του αναπληρωτή καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αντρέα Λέμπεντεφ, καταδεικνύει πως ο Ηράκλειτος μίλησε 2.400 χρόνια πριν από τον Φρόιντ για το υποσυνείδητο. Το σχετικό ρεπορτάζ το αναδημοσιεύουμε από την ηλεκτρονική έκδοση της "Εφημερίδας των Συντακτών".

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΕΩΡΓΟΥΔΗ
Ριζική αλλαγή της εικόνας που υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο για τον μέγιστο Ηράκλειτο επιφέρει μία καινούργια μελέτη, του αναπληρωτή καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αντρέα Λέμπεντεφ, ο οποίος, παρουσιάζοντας είκοσι τρία νέα αποσπάσματα του μεγάλου φιλοσόφου, καταδεικνύει πως δεν ήταν ένας φυσικός φιλόσοφος, σύμφωνα με την επικρατούσα θετικιστική άποψη, αλλά πρωτίστως πολιτικός, ηθικός φιλόσοφος και ανθρωπολόγος.
Μάλιστα, υποστηρίζει πως ο Ελληνας φιλόσοφος μίλησε για το υποσυνείδητο 2.400 χρόνια πριν από τον Φρόιντ. Το βιβλίο του Λέμπεντεφ, ενός από τους εξέχοντες μελετητές της προσωκρατικής φιλοσοφίας διεθνώς, έχει εκδοθεί στα ρωσικά με τίτλο «Ο Λόγος του Ηράκλειτου», ενώ θα εκδοθεί στα αγγλικά και στα ελληνικά.
Βαθύς γνώστης και παθιασμένος μελετητής του ελληνικού πολιτισμού, απαγγέλλει απέξω ολόκληρα αποσπάσματα αρχαίων κειμένων με την ερασμιακή προφορά.
Επίσης, με μία νέα εργασία του για τον Κρητικό σοφό Επιμενίδη, αναδεικνύει τη μεγάλη προσωπικότητά του. Η μελέτη αυτή θα εκδοθεί προσεχώς από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια σε συνεργασία με την Πολιτιστική Εταιρεία Πανόρμου «Επιμενίδης».

• Κύριε Λέμπεντεφ, τι καινούργιο υποστηρίζετε στη μελέτη σας για τον Ηράκλειτο;

Το έργο μου για τον Ηράκλειτο είναι έργο ζωής και αφορά συστηματική μελέτη σαράντα χρόνων. Θεωρώ ότι ο γίγαντας της προσωκρατικής φιλοσοφίας ήταν ο Ηράκλειτος και όχι ο Παρμενίδης, όπως πιστεύουν πολλοί.
Ο Ηράκλειτος επηρέασε τους Στωικούς, τους Σοφιστές, τον Πλάτωνα, τους Σκεπτικιστές, όπως τον Αινησίδημο από την Κνωσό (1ος αι. π.Χ.).
Εχω εντοπίσει 23 νέα αποσπάσματα τα οποία αποδίδω στον Ηράκλειτο και με βάση αυτά πραγματοποιώ τη δική μου ανασυγκρότηση του χαμένου έργου του και της φιλοσοφίας του.

• Πόσο αλλάζει η εικόνα μας για τον μεγάλο φιλόσοφο με τα νέα αποσπάσματα;

Αλλάζει η εικόνα ολοκληρωτικά. Ο Ηράκλειτος δεν ήταν φυσικός φιλόσοφος, όπως τον παρουσιάζει η κυρίαρχη θετικιστική ερμηνεία. Είναι κυρίως πολιτικός, ηθικός φιλόσοφος και ανθρωπολόγος.
Το ενδιαφέρον με τον Ηράκλειτο είναι πως έχει επηρεάσει τον Πλάτωνα περισσότερο απ’ όλους στην πολιτική του σκέψη και ο Πλάτων τον θεωρεί εκκεντρικό.

• Ποιο ερευνητικό δρόμο ακολουθείτε;

Ακολουθώ την αρχαία παράδοση στην έρευνά μου αυτή και όχι νεότερες απόψεις. Το βιβλίο του Ηράκλειτου περιείχε τρία κεφάλαια, το πρώτο, Περί του Παντός, το οποίο είναι Λογική και Φιλοσοφία της Φύσεως, το δεύτερο Λόγος Πολιτικός, το οποίο συμπεριλαμβάνει Πολιτική και Ηθική και το τρίτο κεφάλαιο, Λόγος Θεολογικός, το οποίο είναι κριτική της παραδοσιακής θρησκείας και μυθολογίας των ποιητών και αποτελεί καινούργια φιλοσοφική θεολογία.
Απορρίπτει τον πολυθεϊσμό της λαϊκής πίστης και προβάλλει ένα και μοναδικό Θεό που είναι η Φύση.
Δεν υπάρχει δυισμός στην φιλοσοφία του Ηρακλείτου, δηλαδή ξεχωριστό σώμα από την ψυχή. Ασκεί κριτική γι’ αυτόν τον λόγο στην Πυθαγόρεια θεωρία. Η μονογραφία αυτή εκδόθηκε στα Ρώσικα με τίτλο: «Ο Λόγος του Ηράκλειτου», πρόκειται όμως να εκδοθεί στα Αγγλικά και στα Ελληνικά.

• Ποια είναι η εμπλοκή του Ηράκλειτου με την πολιτική φιλοσοφικά; Τι επεδίωκε ο Ηράκλειτος πολιτικά;

Είχε ένα δομημένο σχέδιο ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, είχε ετοιμάσει θέσεις για τους προβούλους (αντιπροσώπους) των πόλεων της γενικής συνέλευσης της Συμπολιτείας των Ιώνων στο Πανιώνιο, στη διάρκεια ή αμέσως μετά την ιωνική εξέγερση.
Ηθελε να πείσει τους Ιωνες με αφετηρία τους συμπολίτες του πως πρέπει να συγκροτήσουν ένα ομοσπονδιακό κράτος με πρωτεύουσα την Τέω, οι πόλεις θα γίνονταν δήμοι για να αποκρούσουν τους Πέρσες. Το σχέδιο αυτό ο Ηρόδοτος το αποδίδει στον Θαλή τον Μιλήσιο.
Επίσης επεδίωκε την αντικατάσταση της πολυθεϊστικής θρησκείας με τη μοναδική λατρεία του κοσμικού θεού που ταυτιζόταν με το «πῦρ ἀείζωον» και τον Απόλλωνα.
Είναι γνωστό πως οι προσωπικές φιλοδοξίες των αρχηγών των ιωνικών πόλεων και οι εσωτερικές διενέξεις οδήγησαν στην επικράτηση των Περσών.

• Ποια είναι τα βασικά επιχειρήματά σας για την ύπαρξη συγγράμματος του Ηρακλείτου;

Στην μονογραφία μου ανατρέπεται η θέση του Herman Diels, ο οποίος υποστήριζε πως το βιβλίο του εν λόγω φιλοσόφου, ήταν μία συλλογή αποφθεγμάτων ή ένα σημειωματάριο με αποσπασματικές σκέψεις, καθώς και η θέση του Geoffrey  Kirk, ο οποίος πίστευε πως ο Ηράκλειτος δεν είχε γράψει κανένα βιβλίο και πως μετά το θάνατό του κάποιος μαθητής του κατέγραψε τις θεμελιώδεις θέσεις του δασκάλου του.

• Πώς ανατρέπονται οι απόψεις τους;

Οι δύο αυτές απόψεις δεν συμβαδίζουν με τον όρο «σύγγραμμα», τον οποίο αναφέρει ο Αριστοτέλης όταν παραθέτει το προοίμιο του βιβλίου του Ηρακλείτου.
«Σύγγραμμα» σημαίνει φιλοσοφική πραγματεία, και το σωζόμενο προοίμιό του είναι γραμμένο με φιλοσοφικό πεζό λόγο με πολύπλοκη σύνταξη, κάτι που δεν είναι τυπικό για αποφθέγματα και γνώμες. Το βιβλίο του Ηρακλείτου ήταν όντως μία φιλοσοφική πραγματεία, γραμμένο σύμφωνα με ένα λογικό σχέδιο .

• Τι σημαίνει αυτό;

Στην εισαγωγή στο σύγγραμμά του ο Ηράκλειτος καθορίζει ως βασικό θέμα της έρευνάς του, «τα έπη και τα έργα των ανθρώπων», δηλαδή χαρακτηρίζει το αντικείμενο του συγγράμματός του ως ανθρωπολογικό και όχι φυσικό.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του Στωικού Διοδότου, ο οποίος τονίζει πως το σύγγραμμα του Ηρακλείτου, «δεν ήταν περί φύσεως αλλά περί πολιτείας».
Αντίθετα για τις φυσικές διαδικασίες ο Ηράκλειτος μιλούσε στο πλαίσιο μιας αναλογίας μεταξύ μακρόκοσμου και μικρόκοσμου.

• Για τον ηθικό φιλόσοφο;

Ο Ηράκλειτος μπορεί να θεωρηθεί πατέρας της ελληνικής ηθικής φιλοσοφίας. Είναι ο πρώτος φιλόσοφος που μιλάει για τον ηθικό χαρακτήρα (ήθος), για την αρετή, για την πρακτική σοφία (φρόνησις) και τη «σοφία», για την «ευδαιμονία», μιλάει θεωρητικά για το «αγαθόν» και το «κακόν», δίνει μεγάλη σημασία στο πρόβλημα της «ηδονής» («τέρψις» στην ιωνική διάλεκτο).
Ο Ηράκλειτος είναι εξίσου ο πατέρας της ηθικής ψυχολογίας. Επίσης, σχεδόν 2.400 χρόνια πριν από τον Φρόιντ, ο Ηράκλειτος ανακάλυψε την έννοια του υποσυνείδητου.

• Πώς ασχοληθήκατε με τον Επιμενίδη τόσο συστηματικά;

Ο Επιμενίδης είναι μια τεράστια πολιτισμική κληρονομιά της Κρήτης, της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας, ο οποίος έχει υποτιμηθεί, λόγω της επικρατούσας θεωρίας του Γερμανού Χέρμαν Ντιλς πως τα αποσπάσματα της «Θεογονίας» του δεν είναι αυθεντικά.
Αυτό είχε αποτέλεσμα να μην ασχοληθούν οι επιστήμονες με το έργο του. Δεν είναι δυνατόν να αποτελεί ο Επιμενίδης αντικείμενο ενός ολόκληρου συνεδρίου του Πανεπιστημίου της Νάπολης της Ιταλίας και εδώ σχεδόν να μην τον γνωρίζουν.

• Εσείς τι νέο κομίζετε για τον Επιμενίδη;

Ανατρέπω πλήρως την θεωρία του Χέρμαν Ντιλς και των επιγόνων του, ο οποίος πίστευε πως η «Θεογονία» του ήταν ένα ψευδεπίγραφο και γράφτηκε πολύ μεταγενέστερα του Επιμενίδη.
Επίσης αποδεικνύω πως ο Επιμενίδης δεν είχε καμία σχέση με τον σαμανισμό όπως πιστεύουν κάποιοι μελετητές. Ο Κρητικός σοφός υπήρξε ιερέας του Δία και της Ρέας, μάντης, ποιητής, ονειροκρίτης, ιατρός θεραπευτής με βάση τα κρητικά βότανα.
Γι’ αυτό και αμφισβητούσε την πρωτοκαθεδρία του Μαντείου των Δελφών έναντι των Κρητικών ιερών. Πιθανόν ήταν από το γένος που καταγόταν από τον Αιακό.
Αποδεικνύω με στοιχεία από τον Αριστοτέλη κυρίως πως η «Θεογονία» του Επιμενίδη είναι αυθεντικό κείμενο , η οποία γράφτηκε γύρω στο 600 π.Χ., περίοδο κατά την οποία ο Επιμενίδης μετέβη στην Αθήνα για να καθαρίσει την πόλη από το Κυλώνειον άγος.

• Τι αναφέρει ο Αριστοτέλης;

Ο Αριστοτέλης δεν αμφιβάλλει καθόλου για την αυθεντικότητα της «Θεογονίας» του Επιμενίδη, μάλιστα τονίζει εμφατικά πως ο μάντης Ονομάκριτος από την Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες του 6ου αιώνα π.Χ. πήγε στην Κρήτη και εκπαιδεύτηκε επαγγελματικά, «γυμνασθήναι» στην μαντική τέχνη. Περίοδος κατά την οποία μεσουρανούσε η δόξα του Επιμενίδη, δηλαδή πέρασε από την «Επιμενίδεια σχολή».

• Υπάρχουν διαφορές από τη «Θεογονία » του Ησιόδου;

Βεβαίως, δεν υπάρχει ουσιαστική ομοιότητα ανάμεσα στη Θεογονία του Επιμενίδη και του Ησιόδου. Στον Ησίοδο οι Τιτάνες έχουν αρνητικό χαρακτήρα, είναι εχθροί του Δία, ενώ στον Επιμενίδη θετικό χαρακτήρα, προέρχονται από το Κοσμικό Αυγό, που είναι αρχαιότερη παράδοση.

• Ποιους στοχαστές επηρέασε ο Επιμενίδης;

Ασφαλώς τους Πυθαγόρειους στο θέμα της μετενσάρκωσης και όχι μόνο. Οι Πυθαγόρειοι και οι Πλατωνικοί θεωρούσαν τον Επιμενίδη αυθεντία στην πολιτική φιλοσοφία, στη νομοθεσία και στο δίκαιο.

• Ως βοτανολόγος θεραπευτής;

Ο Επιμενίδης ήταν γνώστης μιας βαθιάς παράδοσης από τον Μινωικό πολιτισμό για τις ιδιότητες των βοτάνων και δημιουργούσε φάρμακα. Αναφέρεται ένα φυτικό φάρμακο του Επιμενίδη ή «άλιμος βρώσις» κατά της πείνας.
Επίσης άλλα χρησιμοποιούνταν ως τρόφιμα και φάρμακα. Τρία από αυτά (ασφόδελος, σκίλλα και ασκορδουλάκοι), έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό τον εδώδιμο βολβό. Σήμερα ακόμη οι βολβοί σερβίρονται στις κρητικές ταβέρνες με το όνομα ασκορδουλάκοι.
Αυτή η γνώση που είχε ορθολογική βάση πέρασε στην Ιατρική του 5ου αιώνα, η θρησκευτική και ορθολογική σχέση συνυπήρχαν αρμονικά. Ο Επιμενίδης στο «Κυλώνειον Άγος», εκτός από τελεστικές χρήσεις, χρησιμοποίησε και φυτά με αντιμικροβιακές και αντισηπτικές ιδιότητες.

• Πώς αποκτήσατε τόση γνώση και αγάπη για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό;

Η οικογένειά μου ήταν λόγιοι και καλλιτέχνες που αγαπούσαν με πάθος την Ελλάδα, αρχαία και σύγχρονη. Η οικογένεια του παππού μου καταγόταν από το Καστέλι Καλαβρύτων στην Αχαία και λεγόταν Ασημακόπουλοι.
Πήραν μέρος στην Επανάσταση του 1821 και γύρω στο 1860 έφυγαν για την Κωνσταντινούπολη. Η οικογένεια της γιαγιάς μου Ελένης καταγόταν από τα Άγραφα Ευρυτανίας και είχε το επίθετο Μαλινόπουλοι.
Οι Ασημακόπουλοι ήταν ζωγράφοι και βυζαντινοί αγιογράφοι. Την παράδοση αυτή διέκοψε ο παππούς μου Νικόλαος Ασημακόπουλος (1893- 1968), ο οποίος ήταν Αριστερός διανοούμενος και τη δεκαετία του 1920, υπήρξε γενικός γραμματέας της Πανεργατικής Ένωσης  Κωνσταντινουπόλεως.
Ήταν φίλος με τον Ναζίμ Χικμέτ και το σπίτι του ήταν κέντρο συνάθροισης πνευματικών ανθρώπων της Πόλης. Φυλακίστηκε για τις ιδέες του από το τουρκικό καθεστώς, καταδικάστηκε στην κρεμάλα και το 1933 έφυγε για την Μόσχα, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε η οικογένειά του.

• Εσείς δηλαδή γεννηθήκατε στη Ρωσία;

Στην Μόσχα. Ο παππούς μου ήταν παθιασμένος με τον Ελληνικό πολιτισμό και την γλώσσα μας. Από 7 χρονών μου μάθαινε την Δημοτική και την Καθαρεύουσα με την δοτική και την κλητική. Το αγαπημένο του τραγούδι θυμάμαι ήταν «Πετούν οι γλάροι», ήταν το τραγούδι των μεταναστών και έκλαιγε ο παππούς γιατί δεν θα ερχόταν στην Ελλάδα.
Η μάνα μου Έλλη Ασημακοπούλου, υπήρξε εκφωνήτρια στον Ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας από το 1942–1954. Είχε γνωριμία με τον Μανόλη Γλέζο. Η θεία μου η Ιφιγένεια ήταν διερμηνέας του Μίκη Θεοδωράκη, όταν ερχόταν στην Μόσχα για να συναντηθεί με τους επισήμους.
Το σπίτι μας ήταν λέσχη Ελλήνων και Ρώσων διανοουμένων, θυμάμαι τον Αλέξη Πάρνη ήταν αδελφικός φίλος του παππού μου, ο τελευταίος πέθανε με τον καημό πως δεν ήρθε στην Ελλάδα ούτε ξαναπήγε στην αγαπημένη του Πόλη.
Όταν ήρθα πρώτη φορά το 1984 στην Ελλάδα στο Άγιον Όρος, έκλαψα από τη συγκίνησή μου, διότι πίστευα πως δεν θα έπεφτε το καθεστώς και μόνο γέρος θα ερχόμουν στην Ελλάδα.
Όταν υπηρετούσα στον στρατό στη Σοβιετική Ένωση, στην σκοπιά διάβαζα κρυφά την Ιλιάδα του Ομήρου, την είχα μέσα από την στολή μου, γι’ αυτό έμαθα πολλά αποσπάσματα απέξω.
Ζούσα με την Ελλάδα. Το βιβλίο μου για τον Ηράκλειτο το έχω αφιερώσει στον παππού μου και στον δάσκαλό μου στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, στον Ελληνο-Γάλλικής καταγωγής καθηγητή Αριστείδη Ντοβαντούρ.

• Πώς επιλέξατε να έρθετε στην Ελλάδα με τόσο σημαντικές σπουδές;

Πήγα στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και μετά στην Οξφόρδη αλλά ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα, έτσι κι αλλιώς είμαι Έλληνας και νιώθω ένα βαθύ έρωτα για τον Πολιτισμό μας.
Όλη μου τη ζωή την έχω αφιερώσει στη μελέτη για την αρχαία Ελλάδα. Με συγκινεί πολύ η σύγχρονη Κρήτη με την παράδοσή  της και την παρουσία πολλών αρχαίων στοιχείων στην καθημερινότητα και στην κοινωνική ζωή.
Ακόμα και στην μαγειρική και σε όλη τη διατροφική παράδοση με βάση τα βότανα, υπάρχει η αρχαία κληρονομιά. Τώρα και είκοσι χρόνια, από το 1996, διδάσκω στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης, μένω στον Πάνορμο Ρεθύμνης και είμαι ιδρυτικό μέλος της Πολιτιστικής Εταιρείας Πανόρμου «Επιμενίδης».
(Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών - 9/10/2016)
Link: http://www.efsyn.gr/arthro/2400-hronia-prin-apo-ton-froint-o-irakleitos-milise-gia-yposyneidito

Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016

Αντιπαραθέσεις και ουσία

Για μια ακόμη φορά η Βουλή έγινε πεδίο σφοδρών αντιπαραθέσεων μεταξύ πολιτικών αρχηγών. Αυτή τη φορά για τη λεγόμενη διαπλοκή. Με αλληλοκατηγορίες και ένταση.
Οχι ότι δεν πρέπει να γίνεται συζήτηση για τη διαπλοκή.
Αλλά μήπως, τελικά, βολεύει όλους η συζήτηση για τη διαπλοκή όταν απλώς κουβέντα… γίνεται χωρίς αποφάσεις, κατηγορίες εκτοξεύονται προς λαϊκή κατανάλωση, φανατίζονται τα πλήθη τα οποία απαξιώνουν με ευκολία συλλήβδην τα ΜΜΕ ενώ κατά τ’ άλλα τα οικονομικά μέτρα που έχουν εξαθλιώσει την κοινωνία τα τελευταία έξι χρόνια, ζουν και… βασιλεύουν;
Πότε, επιτέλους, θα δούμε μια ουσιαστική συζήτηση για τη φτωχοποίηση της κοινωνίας, τα πραγματικά αίτια που έφεραν τη χώρα και την κοινωνία στη σημερινή κατάσταση και για μέτρα τα οποία θα δώσουν οικονομική ανάσα στον κόσμο που υποφέρει; Πότε θα γίνει συζήτηση για μια διαφορετική πολιτική. Για μια πολιτική που δεν θα οδηγεί στο κλείσιμο μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δεν θα σπέρνει ανεργία και φόβο στη νεολαία, δεν θα απαξιώνει ό,τι ακόμα δεν έχει απαξιωθεί.
Για μια πολιτική, που θα οδηγεί σε περισσότερη και ουσιαστικότερη Δημοκρατία, που θα αγκαλιάζει την νεολαία που επιμένει να διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον, που θα δώσει κίνητρα στους νέους επιστήμονες οι οποίοι σήμερα συνεχίζουν να φεύγουν στο εξωτερικό για επαγγελματική αποκατάσταση.
Για μια πολιτική, που θα αποκαθιστά το κοινωνικό κράτος, το κράτος πρόνοιας αλλά και που θα αναβαθμίζει ουσιαστικά το εκπαιδευτικό σύστημα;
Εν τέλει για μια πολιτική που, χωρίς λαϊκισμό και ψεύτικες υποσχέσεις, θα αναβαθμίσει το βιωτικό επίπεδο και την ποιότητα ζωής του πολίτη.
Αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη προσφορά στην κοινωνία από την οποία οι πολιτικοί μας απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο. Αυτή τη στιγμή ο μέσος πολίτης αισθάνεται εντελώς μόνος, χωρίς καμία στήριξη από πουθενά.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 13/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/antiparathesis-ke-ousia/

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2016

Πρεμιέρα για τη “Λέξη που δεν λες” του Θ. Παπαδουλάκη στις 25 Οκτωβρίου

Πρεμιέρα θα κάνει την Τρίτη 25 Οκτωβρίου στις 9.50 το βράδυ στην τηλεόραση του Alpha η νέα σειρά με σκηνοθέτη τον Θοδωρή Παπαδουλάκη: “Η Λέξη που δε λες”, η οποία έχει γυριστεί στα Χανιά.
Ηδη, έχει “ανέβει” στο Youtube το τρέιλερ της σειράς το οποίο έχει επίσης γυριστεί με φόντο τα Χανιά.
Σχετικά με την υπόθεση της σειράς στην ιστοσελίδα του καναλιού αναφέρεται: «Χανιά 2016. Μια οικογένεια σαν όλες τις άλλες. Ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. Ή μήπως όχι; Ο μικρός Παυλής έχει χτίσει έναν δικό του διαφορετικό κόσμο, έναν κόσμο με μουσικές, χρώματα και συναισθήματα.
Η Ελένη και ο Γιάννης, οι γονείς του, τον φωνάζουν διάνοια. Ο ερχομός, όμως, του Βασίλη, του μικρότερου αδελφού της Ελένης και της γυναίκας του Ιωάννας θα ανατρέψει την κανονικότητα της ζωής τους. Η Ιωάννα επιμένει πως κάτι τρέχει με τον μικρό. Ο Παύλος, ο παππούς, είναι ο μόνος που αποφασίζει να δει την αλήθεια κατάματα και ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
Η οικογένεια αντιμέτωπη με την αλήθεια. Τον αυτισμό του γιου της. Κυρίως, όμως, αντιμέτωπη με τα δικά της προβλήματα επικοινωνίας. Κι εκεί, αρχίζει η πάλη της για να καταλάβει και να αποδεχτεί. Όλοι δοκιμάζονται, καθώς οι νέες συνθήκες τους αναγκάζουν να επαναπροσδιορίσουν το τι σημαίνει ευτυχία και αγάπη.
Τελικά, πόση δύναμη θέλει για να αποδεχτείς ότι η ζωή σου δε θα ‘ναι ποτέ ξανά η ίδια; Και πώς αυτή η αλλαγή μπορεί να οδηγήσει σε πιο ανοιχτούς δρόμους;».
Η σειρά φέρει την υπογραφή του βραβευμένου σκηνοθέτη Θοδωρή Παπαδουλάκη ενώ η διασκευή του σεναρίου είναι της Κατερίνας Γιαννάκου.
Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ενσαρκώνουν οι: Μαρία Πρωτόπαππα, Βασίλης Μπισμπίκης, Μάξιμος Μουμούρης, Πηνελόπη Τσιλίκα, Νεφέλη Κουρή, Γιάννα Κανελλοπούλου, Αργύρης Ξάφης, Ντίνα Μιχαηλίδου, Μαρίνα Ψάλτη, Δήμητρα Σιγάλα, Ντέμπορα Οντόγκ, Μιχάλης Αεράκης, ο μικρός Γιώργος Στεντούμης κ.α.
Στον ρόλο του παππού ο Δημήτρης Καταλειφός.
Τέλος, σημειώνεται ότι η σειρά βασίζεται στο σίριαλ The A Word της Keshet.
Δείτε το τρέιλερ της σειράς:

(Χανιώτικα νέα web - 12/11/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/premiera-gia-ti-lexi-pou-den-les-tou-th-papadoulaki-stis-25-oktovriou/

Στον Δήμο Χανίων παραχωρούνται Νεώρια, βίλα Κούνδουρου και θέατρο “Βλησίδης”

Στον Δήμο Χανίων παραχωρούνται τα Νεώρια, η βίλα Κούνδουρου και το θέατρο “Δ. Βλησίδης”. Η ανακοίνωση αυτή έγινε από τον ίδιο τον Δήμο Χανίων, καθώς, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, εγκρίθηκε το αίτημά του για ανανέωση της παραχώρησης χρήσης του κτιριακού συγκροτήματος των Ενετικών Νεωρίων αλλά και της παραχώρησης της Βίλας Κούνδουρου και του θεάτρου Βλησίδη, μετά τις σχετικές αποφάσεις του αρμόδιου Υπουργού Πολιτισμού & Αθλητισμού Αριστείδη Μπαλτά.
Το θέμα είχε αναδειχθεί από τα “Χανιώτικα νέα” ήδη από τις 9 Ιουλίου 2016 με την επισήμανση ότι στον… αέρα βρισκόταν δομές πολιτισμού (θέατρο Βλησίδης και Βίλα Κούνδουρου) καθώς από το 2012 είχε λήξει η σύμβαση παραχώρησής τους στον Δήμο ο οποίος ζήτησε την ανανέωση της σύμβασης των δομών αυτών όπως και των Νεωρίων.
Στην ανακοίνωση του Δήμου Χανίων αναφέρεται ότι:
«Σε ό,τι αφορά τα Νεώρια, η παραχώρηση είναι πενταετής για τα επτά Ενετικά Νεώρια της Παλιάς Πόλης και η έγκριση δόθηκε με τον όρο να κατατεθεί από πλευράς Δήμου ολοκληρωμένη πρόταση αποκατάστασης ανάδειξης και επανάχρησης των Νεωρίων η οποία θα περιλαμβάνει αρχιτεκτονική και στατική μελέτη Η/Μ εγκαταστάσεων. Η μελέτη χρήσεων θα πρέπει να στοχεύει στη διατήρηση του ενιαίου χαρακτήρα του χώρου και την υποστήριξη του μνημειακού – μουσειακού χαρακτήρα, με την επισήμανση της αρχικής λειτουργίας του χώρου και της σχέσης του με τη θάλασσα.
Αναφορικά με τη βίλα Κούνδουρου και το θέατρο Βλησίδη, πρόκειται για 20ετή παραχώρηση χρήσης χωρίς αντάλλαγμα, με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις».
Σε δηλώσεις του ο δήμαρχος Χανίων Τάσος Βάμβουκας επεσήμανε τα εξής: «Πιστοί στον προγραμματισμό μας προχωράμε μπροστά, σχεδιάζουμε, διεκδικούμε και επιτυγχάνουμε όταν κάποιοι άλλοι, απλοί παρατηρητές των εξελίξεων προτιμούν το μηδενισμό και την ανέξοδη κριτική! Η ανανέωση της παραχώρησης της χρήσης των Νεωρίων αλλά και η παραχώρηση της βίλας Κούνδουρου και του θεάτρου Βλησίδη, έρχονται να επιβεβαιώσουν ακριβώς αυτό. Εμείς θα προχωρήσουμε τις διαδικασίες για την τήρηση των όρων και προτεραιότητά μας είναι να αποφασίσουμε μέσα από διάλογο με την τοπική κοινωνία για τη χρήση των Νεωρίων. Σύντομα θα παρουσιάσουμε στην τοπική κοινωνία τα σχέδιά μας για την τήρηση των όρων των παραχωρήσεων και την ανάδειξη αυτών των σημαντικών μνημείων για την πόλη μας».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα web - 11/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/ston-dimo-chanion-parachorounte-neoria-vila-koundourou-ke-theatro-vlisidis/

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016

Τα γεφύρια και το "θηρίο"

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ*
Σφυροκοπούν οι ήχοι του βιολιού την ταραχή αλλά και την αταραξία του χάους, αλυσοδένουν τα συναισθήματα, τις κραυγές, διαχέουν τη μουσική του πόνου και της ελπίδας. Μικρά, κομψά τα γεφύρια της (της ελπίδας) με πέτρες πελεκημένες από τη βαθύρριζη ψυχή.
Γενναίοι και θαυμαστοί όσοι παλεύουν κάθε στιγμή (μα κάθε στιγμή) με το θηρίο μέσα τους, περπατώντας, διστακτικά κι ανάλαφρα, πάνω σε τούτα τα γεφύρια. Γεμάτα καλντερίμια είναι τα γεφύρια, ολισθηρά τα λιθάρια τους, σε πετσοκόβουν έτσι και κάποια στιγμή χάσεις την ισορροπία σου.
Να μη χαθεί το θάρρος· σηκώνεσαι, ματωμένος και κατακομματιασμένος, και συνεχίζεις το «ταξίδι» σου, «θα τα καταφέρω» λες και ας πυκνώνει η ομίχλη και η βροχή - κι ας είσαι μόνος σου σε τούτη την περιπέτεια της ζωής κι ας είσαι ξυπόλητος και αγκομαχάς από την κούραση.
Να, κάπου, μέσα στο απέραντο σύμπαν της συνύπαρξης, οικείοι και φίλοι σού δίνουν κουράγιο, δεν σε αφήνουν βορά στη μοναξιά της μάχης μήτε στη μάχη της μοναξιάς. Κι έτσι μιλάς γλυκά και τρυφερά στη μνήμη που επιτίθεται, αναζητάς τον ήλιο κι ας είναι καλά σκεπασμένος από βαριά σύννεφα.
Για δες όμως, στο βάθος ξεπροβάλλει εκθαμβωτικό το ουράνιο τόξο, τα χρώματά του σου δυναμώνουν τα πόδια και την ψυχή. Ηρεμούν αίφνης τα φτερουγίσματα νεύρων και λιπιδίων, μικροί ήλιοι εμφανίζονται κι εξαφανίζονται αστραπιαία· παίρνεις μια ανάσα και χαμογελάς.
Συνεχίζεις. Ξέρεις ότι είναι γεμάτος τέρατα ο δρόμος για την Ιθάκη σου, μα πάντα έτσι ήταν αυτός ο δρόμος: κακόβατος, γεμάτος κινδύνους. Μη σε πτοούν τα φαρμακερά τσιμπήματα από βρομερά έντομα· υπάρχουν, να ξέρεις, σμήνη από πεταλούδες, πολύχρωμες, πανέμορφες, που ετοιμάζονται να τα αφανίσουν, να τα καταπιούν.
Και τότε θαρρείς ότι τα λιθάρια που σε ματώνουν λειαίνονται - ανακούφιση φουσκώνει τα στήθη σου, ο ανήφορος προς την κορυφή του τόξου του γεφυριού παύει να υπερηφανεύεται για την εξουσία της κυριαρχίας του.
Χάνονται τα ρίγη και ο πυρετός, η παγωμένη θερμότητα, το θερμό ψύχος του αίματος, ξανοίγει η ατμόσφαιρα, ημερεύει, γλυκαίνει το τοπίο. Μια απέραντη καλοσύνη απλώνεται· απ' αυτήν αρπάζεσαι, αυτή σε οπλίζει - μην της δίνεις μικρή σημασία, είναι βαθιά ευεργετική και ιαματική, βάζει τάξη στην άναρχη αναστάτωση των κυττάρων. (Ο χορός των υγιών θα επικρατήσει.)
Σπιθαμή σπιθαμή ανεβαίνεις το κακοτράχαλο καλντερίμι, αλλ' αυτή η σπιθαμή είναι κληρονομιά της πανάρχαιας, παμμήτειρος, ζωοδότρας γης. Ναι, ίσως ο χρόνος να είναι πόνος (και αντιστρόφως)· ναι, αλλά είναι και ελπίδα και χαρά και υγεία. Ολα στη χοάνη του άγνωστου προπάτορα. Το γεφύρι σού μαθαίνει τα πάντα, την ανώτατη γνώση του σώματος, τον πυρρίχιο χορό του, το θαύμα της διαιώνισης, της ένωσης των σωμάτων. Βλέπεις την αυθυπόστατη, φωτεινή ουσία όντων και πραγμάτων.
Πείθεις εαυτόν (και όλους) ότι ο αγώνας είναι νικηφόρος (θα είναι). Γι' αυτό ξεκίνησες αυτό το «ταξίδι»· δεν είναι όλα τα θηρία ανίκητα! Να φτάσεις στην κορυφή του τόξου του γεφυριού, να ξεπεράσεις τον ανήφορο· ο κατήφορος, μετά, είναι πολύ πιο εύκολος, ένα μικρό παιχνίδι. Και στο τέλος του θα έχεις ξεχάσει τις «δολοπλοκίες» του θηρίου. Η καλοσύνη θα έχει επικρατήσει.
Εκεί σε περιμένει το μεγάλο φως του μεσημεριού της ζωής, η μεγάλη κατάφαση, το μεγαλειώδες «ναι» στη (συν)ύπαρξη. Εξάλλου τόσα και τόσα επικίνδυνα γεφύρια έχουμε ώς τώρα διαβεί. Αντε, ακόμη ένα.
*Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών - 10/10/2016
Link: https://www.efsyn.gr/arthro/ta-gefyria-kai-thirio

Διεθνής επιτυχία για το 2ο Γυμνάσιο Χανίων

Διεθνή επιτυχία της ομάδας σκίτσου – animation του 2ου Γυμνασίου Χανίων αποτελεί η επιλογή ταινία της για φεστιβάλ στο Πεκίνο.
Πρόκειται για την ταινία: “επιλοηές”, η οποία έχει επιλεγεί και θα προβληθεί στο 2ο διεθνές – ασιατικό φεστιβάλ ταινιών!
Η ταινία, που ταξιδεύει όχι μόνο εκτός Ελλάδας, αλλά και εκτός Ευρώπης, περιλαμβάνεται στο φεστιβάλ το οποίο πραγματοποιείται από τις 9 έως τις 14 Οκτωβρίου στο Πεκίνο της Κίνας.
Με ανακοίνωσή του ο διευθυντής του 2ου Γυμνασίου Χανίων, Αντώνης Αθανασάκης, δίνει «πολλά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά, στον συντονιστή της ομάδας, Μάριο Ιωαννίδη και στην υπεύθυνη εκπαιδευτικό Κυρίτση Κατερίνα».
Η ταινία έχει “ανέβει” στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=mhxNZP3QOBY
(Χανιώτικα νέα web - 10/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/diethnis-epitichia-gia-tin-omada-skitsou-animation-tou-2ou-gimnasiou-chanion/

Πινακίδες στο Φιρκά

Στην έλλειψη ενημερωτικών πινακίδων για την ιστορία των μνημείων της παλιάς πόλης αναφερθήκαμε σε σχόλιό μας το περασμένο Σάββατο.
Μέσα στα μνημεία αυτά συμπεριλάβαμε το φρούριο Φιρκά. Μόνο που το φρούριο Φιρκά συμπεριελήφθη από… λάθος, αφού σε αυτό έχουν τοποθετηθεί καλαίσθητες πινακίδες που αναφέρουν αναλυτικά την ιστορία του.
Επίσης, στο Φιρκά, αλλά και στο Γιαλί Τζαμισί, όπως πληροφορηθήκαμε, υπάρχει ψηφιακό σύστημα ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να δει πληροφορίες στο κινητό του.
Απαραίτητη, λοιπόν, η διόρθωση με την ευχή να ακολουθήσουν –από Αρχαιολογία και Δήμο- πινακίδες και σε άλλα μνημεία και με την ελπίδα οι πινακίδες αυτές να μην πέσουν… θύματα βανδαλισμών!
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 10/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/pinakides-sto-firka/

Αναγκαιότητες

Αναγκαιότητα στην εποχή της οικονομικής κρίσης είναι η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η αλληλεγγύη και η ενότητα. Οχι οι ακραίες αντιπαραθέσεις και ο διχασμός που δεν οδηγεί πουθενά ούτε την Ελλάδα, ούτε την κοινωνία.
Η κοινωνία και, πρώτα φυσικά, οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, ας πάψουν, κάποτε, τις άγονες αντιπαραθέσεις προς λαϊκή κατανάλωση. Και αυτό που συμβαίνει διαχρονικά στη χώρα, οι εκάστοτε κυβερνώντες να θυμίζουν τι δεν έκαναν οι προηγούμενοι για να καλύψουν τις δικές τους αδυναμίες, να δώσει τη θέση του σε δημιουργικό λόγο.
Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται υπό επιτροπεία. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να ασκήσει αμιγώς δική της πολιτική όσο «ζει» με δάνεια και προαπαιτούμενα.
Τώρα θα έπρεπε οι πολιτικοί ηγέτες και τα δημοκρατικά κόμματα να ξεπεράσουν στεγανά άλλων καιρών και να δουν πως ενωμένα θα παλέψουν για την Ελλάδα, ώστε να βγει όσο γίνεται πιο δυνατή μέσα από την κρίση και η φωνή της να γίνει πιο δυνατή μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη που και αυτή πλήττεται μέσα από τις πολιτικές της, αλλά και τη διεθνή συγκυρία.
Να παλέψουν οι πολιτικοί μαζί με την κοινωνία για την ευημερία και το δίκαιο. Για ιδανικά που, σε τελική ανάλυση, δεν έχουν χρώμα. Για να ξαναδούμε, κάποτε, την Ελλάδα να μετατρέπεται σε πόλο έλξης επιστημόνων και τα καλύτερα μυαλά της να επιστρέψουν για να δημιουργήσουν.
Για να αρχίσουμε να λέμε ότι, τελικά υπάρχει σωτηρία. Ρομαντικά, θα πει κανείς, όλα αυτά. Ομως, κατά την άποψή μας, αναγκαία. Αν θέλουμε να πάμε μπροστά. Χωρίς ιδεοληψίες, στεγανά και βεβαιότητες μέσα σε έναν αβέβαιο Κόσμο που αλλάζει καθημερινά.
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 10/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/anagkeotites/

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016

Νέος Κόσμος

Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης ξεδιπλώνονται ολοένα και περισσότερο δύο Ελλάδες. Από τη μια η Ελλάδα του φόβου, του μηδενισμού, της ξενοφοβίας, της βίας. Από την άλλη η Ελλάδα του σεβασμού στη διαφορετικότητα, της αλληλεγγύης, της φιλοξενίας και του διαλόγου. Αυτήν την Ελλάδα, τη συναντάμε στις δομές αλληλεγγύης, στις παρέες, στη νεολαία που δεν παύει να ανησυχεί και να διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον, στα κοινωνικά παντοπωλεία, στο Κοινωνικό Ιατρείο - Φαρμακείο, στις δομές που έχουν δημιουργηθεί για τη στήριξη των θυμάτων της οικονομικής κρίσης κ.ά. Τη συναντάμε, επίσης, στις παρέες όταν νέοι και νέες με μουσικές και τραγούδια, συνυπάρχουν, γνωρίζονται, ερωτεύονται.
Αυτοί οι νέοι είναι, θα έλεγε κανείς, τα σύγχρονα παιδιά της… γαλαρίας, που “χωρίς καβάντζα καμιά”, ταξιδεύουν στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, ενημερώνονται, γνωρίζουν πολιτισμούς και δεν παύουν να ανησυχούν για το αύριο. Αμφισβητούν το παλαιό πολιτικό σύστημα, σπουδάζουν, μορφώνονται και προσδοκούν ένα καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα και την ίδια την Ευρώπη.
Αυτή η Ελλάδα, μα και αυτή η Ευρώπη κομμάτι της οποίας είναι και η χώρα μας, πρέπει να αντέξει και να αναπτυχθεί στο μέλλον. Με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη Δημοκρατία, εν τέλει την ίδια την ελευθερία.
Με διδάγματα από την πρόσφατη ιστορία μας και με διάθεση για συνεχή αναθεώρηση, κόντρα σε “δόγματα”, “αλήθειες” και “βεβαιότητες” που μας “τερματίζουν”.
Αλλά όλα αυτά προϋποθέτουν, αυτογνωσία και “ανάληψη ευθύνης” για τη διαμόρφωση ενός πραγματικά πιο ελεύθερου Κόσμου, που τώρα γεννιέται μέσα από τα… συντρίμμια της οικονομικής, μα και πολιτικής - πολιτισμικής κρίσης.
Γιατί, όπως σημείωνε και ο Ζίγκμουντ Φρόυντ (1856-1939): «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 8/10/2016)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/neos-kosmos-2/