Ο Μάρκος Κλωνιζάκης είναι εδώ και 31 χρόνια στο εξωτερικό και ακολουθεί μια λαμπρή πορεία στο χώρο της επιστήμης. Σήμερα, είναι επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας LENI (lifestyle Exercise Nutrition Improvement) που ασχολείται με πρόληψη και αντιμετώπιση των μη μεταδιδόμενων ασθενειών.
“Στο εξωτερικό”, μας λέει, “βρίσκομαι από τα 1995 και είμαι καθηγητής Αγγειακής και Κλινικής Φυσιολογίας στο πανεπιστήμιο Sheffield Hallam, τα τελευταία 4. Η ομάδα δημιουργήθηκε πριν από 9 χρόνια, αποτελείται από 12 ερευνητές σε διάφορες βαθμίδες, και στόχος της είναι η πρόληψη και αντιμετώπιση των μη μεταδιδόμενων ασθενειών, με έμφαση σ’ εκείνες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής μας, παρότι τα τελευταία χρόνια ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μας είναι πάνω σε σπάνιες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως η συστημική σκλήρυνση”.
-Πως μπορούμε να θωρακιστούμε απέναντι σε σοβαρές ασθένειες;
“Αν και ως ένα βαθμό οι ασθένειες που θ’ αντιμετωπίσουμε σε διάφορα στάδια του βίου μας είναι γενετικά προκαθορισμένες, ο τρόπος ζωής μας παιζει τεράστιο ρόλο στο τι θα υποστούμε και το πόσο σοβαρό θα είναι αυτό. Για παράδειγμα το κάπνισμα είναι πολύ ψηλά (είτε άμεσα είτε έμμεσα) ως αίτιο θανάτου στον δυτικό κόσμο. Επομένως αποφεύγοντας το, αυξάνουμε τις πιθανότητες να είμαστε υγιείς. Από κει και πέρα δε θα πρωτοτυπήσω λέγοντας ότι η καθιστική ζωή, το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και η κακή διατροφή είναι γεννεσιουργές αιτίες πολλών νοσημάτων, επομένως αν “διορθώσουμε” αυτά, θα μπορούσαμε δυνητικά να ζήσουμε περισσότερο και καλύτερα”.
-Αν κάνουμε σύγκριση της έρευνας στην Ελλάδα με τη Βρετανία τι διάφορες βλέπετε;
“Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι ερευνητές οι οποίοι παράγουν πολύ ενδιαφέρον ερευνητικό έργο, έχοντας ν’ αντιμετωπίσουν μια σειρά από χαρακτηριστικές ελληνικές παθογένειες. Στην Βρετανία τα πράγματα είναι πιο οργανωμένα, ο καθένας έχει το ρόλο του, πληρώνεται ανάλογα και αντιμετωπίζεται, συνήθως, αξιοπρεπώς. Αυτά ακούγονται αυτονόητα, αλλά δυστυχώς δεν είναι για τη μαγική χώρα, που λέγεται Ελλάδα.
-Γιατί επιλέξατε το εξωτερικό;
“Πολλές φορές η ζωή σε στέλνει εκεί που πιθανότατα σε μια ιδανική κατάσταση, δε θα ήταν η πρώτη σου επιλογή. Στην Μ.Β. βρήκα το χώρο και το χρόνο, να κάνω την έρευνα που ήθελα, να βρω αξιόλογους συνεργάτες και ν’ αμοίβομαι αξιοπρεπώς, έχοντας λάβει αναγνώριση για το έργο. Παρότι ήθελα πολύ και προσπάθησα περισσότερο, δεν κατάφερα να κάνω κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, όπου αντιμετώπισα ποικίλα εμπόδια. Τουλάχιστον τώρα, που βρίσκομαι στο μέσο της ερευνητικής μου ζωής, μπορώ και κάνω ερευνητικές συνεργασίες με ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα (για παράδειγμα είμαι επισκέπτης καθηγητής Φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), πράγμα που με χαροποιεί ιδιαίτερα”.
-Θα επιστρέφατε στην Ελλάδα και μάλιστα στα Χανιά αν είχατε την ευκαιρία;
“Στα Χανιά επιστρέφουμε τρεις φορές τον χρόνο γιατί έχουμε πανίσχυρους δεσμούς και θα επιστρέψουμε μόνιμα κάποια στιγμή, είτε με τον ένα τρόπο, είτε με τον άλλο. Το πλάνο για την οικογένεια μας, είναι ο χρόνος παραμονής ν’ αυξάνεται σταδιακά, αλλά προς το παρόν πρέπει να περιμένουμε να μεγαλώσουν τα τρία μας παιδιά, το σχολείο των οποίων καθορίζει το πότε και πόσο μπορούμε να ερχόμαστε κάθε φορά. Στη ζωή δυστυχώς κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις πάντα…Στην περίπτωση μας, η επαγγελματική αποκατάσταση ηταν εις βάρος της παραμονής μας στο μοναδικό μέρος που πραγματικά θα ήθελα να είμαι…”.
zarpanews.gr – Γιάννης Λυβιάκης


