Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2021

Περί Παιδείας...

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς, μοιραία αναδεικνύει τα προβλήματα της εκπαίδευσης που κρατάνε… χρόνια. Αλλά και το ίδιο το ζήτημα της Παιδείας. Άλλο, φυσικά, εκπαίδευση και άλλο η Παιδεία. Τα σχολεία κατά κανόνα παρέχουν εκπαίδευση που πιστοποιείται με πτυχία και, κατά μία έννοια, οδηγούν ή θα έπρεπε να οδηγούν στην Παιδεία του εκάστοτε ατόμου. Η εκπαίδευση σου παρέχει γνώσεις, η Παιδεία σου “μαθαίνει” να σέβεσαι και να είσαι δίκαιος Αυτό που δεν εννοεί να σταματήσει στη χώρα μας, είναι οι αλλεπάλληλες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Κάθε υπουργός θέλει να αφήσει το δικό του αποτύπωμα στην εκπαίδευση μέσα από τη δική του μεταρρύθμιση. Και σχεδόν κάθε χρόνο ανακοινώνονται αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ζητούμενο είναι να διαμορφωθεί το εκπαιδευτικό σύστημα -έστω στα πρότυπα πετυχημένων συστημάτων άλλων ευρωπαϊκών χωρών- κατά τρόπο που δεν θα προκαλεί άγχος και στρες στα παιδιά αλλά θα τα βοηθήσει στην ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας και θα τα κάνει να αγαπήσουν τη γνώση και την Παιδεία. Και εδώ είναι σημαντικός και ο ρόλος των εκπαιδευτικών. Κάποτε, θα έπρεπε οι πολιτικές δυνάμεις να συμφωνήσουν στοιχειωδώς σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα υπηρετεί την νεολαία, τη γνώση, την Παιδεία και θα έχει στραμμένο το… βλέμμα στο μέλλον. Αλλά και που θα ανοίγει δρόμους επαγγελματικής αποκατάστασης από τη μια και ελεύθερης σκέψης από την άλλη. Θα οδηγεί, δηλαδή, στην Παιδεία. Πράγμα δύσκολο θα πει, ίσως, κάποιος αναγνώστης. Γιατί, όπως είχε πει και ο Μάνος Χατζιδάκις, σε ένα από τα σχόλιά του στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ (καταγεγραμμένο στο βιβλίο: “Τα σχόλια του Τρίτου” με τίτλο: «Οι νεολαίοι του σήμερα και το αυγό»): «Και πρώτα απ’ όλα τι εννοούμε λέγοντας παιδεία; Την πληροφορία, την τεχνική, το δίπλωμα εξειδίκευσης που εξασφαλίζει γάμο, αυτοκίνητο κι ακίνητο, με πληρωμή την πλήρη υποταγή του εξασφαλισθέντος ή την πνευματική και ψυχική διάπλαση ενός ελεύθερου ανθρώπου, με τεχνική αναθεώρησης κι ονειρικής δομής, με αγωνία απελευθέρωσης και με διαθέσεις μιας ιπτάμενης φυγής προς τ’ άστρα; Αυτή τη δεύτερη παιδεία την αποσιωπούν και δεν την δίνουν δωρεάν. Γιατί δεν συντηρεί και δεν υπηρετεί συστήματα. Αντίθετα, τα ελέγχει, τα αναθεωρεί και τ’ αποδυναμώνει».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 15/9/2021)

Σάββατο 14 Αυγούστου 2021

“Καταφύγιο” τα Χανιά για τις φώκιες της Μεσογείου

Αν κάνετε το μπάνιο σας σε κάποια παραλία της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων δεν αποκλείεται, ξαφνικά, να αντικρίσετε μια φώκια! Τα Χανιά αποτελούν ένα από τα… καταφύγια για τις φώκιες της Ελλάδας. Έτσι, πρόσφατα μια φώκια εμφανίστηκε σε δύο παραλίες. Πρώτα στον Κάτω Σταλό και λίγες μέρες μετά στον Καλαθά. 
Ηταν η ίδια φώκια που συνέχισε το ταξίδι της σε θάλασσες και παραλίες. 
Δεν είναι, φυσικά, η μοναδική. 
Φώκιες έχουν εμφανιστεί και στο παρελθόν, σε παραλίες της Κρήτης: στην Κίσσαμο αλλά και στα νότια του Νομού Χανίων.
Συνήθως βγαίνουν από τη θάλασσα όταν είναι η περίοδος που αλλάζουν τρίχωμα ή για να… κοιμηθούν.
Τότε, παραμένουν στην παραλία και οι λουόμενοι μπορεί να τις αντικρίσουν.
Αυτό έγινε και με τη φώκια στον Σταλό, για την οποία ενδιαφέρθηκε η Εταιρεία για τη Μελέτη και την Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας MOM, η οποία έχει καταγράψει 50 καταφύγια φώκιας στην Κρήτη!
Οπως λέει στις “Διαδρομές” η βιολόγος της ΜΟΜ, Στέλλα Αδαμαντοπούλου, «η φώκια που παρατηρήθηκε στην Κρήτη είναι μια μεσογειακή φώκια, μια “Μονάχους Μονάχους”. Είναι και το μοναδικό είδος φώκιας που υπάρχει στη Μεσόγειο. Το είδος βρίσκεται σε όλη την Ελλάδα, οπότε υπάρχει και στην Κρήτη».
Σύμφωνα με την κα Αδαμαντοπούλου, ο πληθυσμός της φωκιάς «έχει παρουσιάσει μια ανάκαμψη τα τελευταία χρόνια και αυτό φυσικά έχει αντίκτυπο στην πιο συχνή εμφάνισή της σε όλες τις ακτές της Ελλάδας».
Για τη φώκια που εμφανίστηκε στα Χανιά, η βιολόγος της ΜΟΜ σημειώνει ότι «είναι θηλυκιά σε μεγάλη ηλικία, όπως φαίνεται από τα δόντια της. Πριν από 10 μέρες που εμφανίστηκε για πρώτη φορά, ήταν στη διαδικασία που αλλάζουν τρίχωμα, οπότε όταν συμβαίνει αυτό, θέλουν να είναι έξω και να είναι στεγνές. Έτσι, ήταν για περίπου μία εβδομάδα στην παραλία στον Κάτω Στάλο. Εκεί σε συνεργασία με την κτηνίατρο, Μαρία Καμπουράκη, της παρασχέθηκε μια αντιβίωση, για να τη βοηθήσει να αισθανθεί καλύτερα και αφού ολοκλήρωσε την αλλαγή του τριχώματος, έφυγε.
Μετά, ξαναεμφανίστηκε στην παραλία του Καλαθά».
Η κα Αδαμαντοπούλου επισημαίνει ότι «είναι σημαντικό να ξέρει ο κόσμος ότι οι φώκιες βγαίνουν έξω και κοιμούνται. Δεν είναι σαν τα δελφίνια που πρέπει να είναι μέσα στο νερό. Οπότε όταν είναι έξω, καλό είναι να μην τις βρέχουμε, να μην προσπαθούμε να γυρίσουμε τα ζώα πίσω στη θάλασσα, να μην προσπαθούμε να τα ταΐσουμε και να κρατάμε και τα κατοικίδιά μας μακριά, γιατί πολλές φορές μεταδίδει το ένα ζώο στο άλλο κάποιες ασθένειες.
Απλώς, δηλαδή κρατάμε τις αποστάσεις, τις θαυμάζουμε, τις φωτογραφίζουμε και τις αφήνουμε ήσυχες τις φώκιες».
Η ίδια θυμάται ότι «παλαιότερα είχαν εμφανιστεί φώκιες και στα νότια του Νομού Χανίων και στην Κίσσαμο», για να διαπιστώσει ότι «το τελευταίο διάστημα οι εμφανίσεις αυξάνονται και αυτό μπορεί να συμβαίνει, επειδή και ο κόσμος είναι πιο ευαισθητοποιημένος και ενημερώνει».
Οι φώκιες που ζουν στην Ελλάδα, όπως σημειώνει η κα Αδαμαντοπούλου, «κάνουν μετακινήσεις από μέρος σε μέρος. Γεννάνε μέσα σε σπηλιές».
«Πέρυσι ολοκληρώσαμε την καταγραφή των καταφυγίων,
Στην Κρήτη έχουν καταγραφεί 50 καταφύγια φώκιας. Από αυτά τα 10 περίπου είναι κατάλληλα για αναπαραγωγή. Εχουν καταγραφεί και γεννήσεις», συμπληρώνει.
Η ΚΡΗΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΜΟΝΙΜΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ
Η κτηνίατρος, Μαρία Καμπουράκη, σημειώνει στις “Διαδρομές” ότι «οι φώκιες δραστηριοποιούνται όσον αφορά στις γεννήσεις και στην ξεκούραση τους σε θαλάσσια σπήλαια. Συγκεκριμένα, για τις γεννήσεις οι θηλυκές φώκιες επιλέγουν σπήλαια με πρόσβαση από τη θάλασσα, όπου μέσα έχουν ένα στεγνό κομμάτι – παραλία ή βραχώδη πλάκα, για να γεννήσουν και να θηλάσουν τα μικρά τους για τέσσερις περίπου μήνες. Συνήθως, οι θηλυκές επιλέγουν τα ίδια σπήλαια, τα οποία τις βολεύουν, αλλά δεν είναι αυτό που λέμε φωλιά, είναι μέρος που επιλέγουν, γιατί έχει συγκεκριμένο προφίλ που τις βολεύει για να γεννήσουν (χώρος, προστασία σπηλαίου από καιρό, απομακρυσμένο και ήσυχο).
Ο λόγος που μπορεί να αλλάξει μέρος μια φώκια είναι γιατί μπορεί να βρήκε κάτι καλύτερο, να μην της αρέσει το σπήλαιο που είχε επιλέξει πρώτα για κάποιο λόγο ή να τη διώξουν και νεότερες φώκιες, οι οποίες προλαβαίνουν το συγκεκριμένο σπήλαιο. Ο λόγος που μπορεί να γίνει αυτό είναι γιατί υπάρχει μια ανοδική τάση στον πληθυσμό και υπάρχει πλέον μια κάποια προσπάθεια να καταληφθεί ένα κατάλληλο σπήλαιο. Δεν ζουν σε κοπάδια με την κλασική έννοια του κοπαδιού. Αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και κοινωνικοποιούνται και σε μεγάλες σπηλιές ξεκούρασης, όπου πηγαίνουν φώκιες, για να ξεκουραστούν από το βραδινό κυνήγι τους. Έχουμε πιάσει στις υπέρυθρες κάμερες που βάζουμε σε μερικές σπηλιές για την παρακολούθηση του πληθυσμού ακόμα και 9 φώκιες μαζί. Αυτές δεν αποτελούν κοπάδι, αλλά ας πούμε αποδέχεται η μία την παρουσία της άλλης χάρη της αποτελεσματικής ξεκούρασης που προσφέρεται.
Από αναφορές αυτά τα χρόνια, έχουμε βρει πως το νησί φιλοξενεί ένα μικρό μόνιμο πληθυσμό μεσογειακής φώκιας με λίγες γεννήσεις. Σαφώς δεν είναι λίγες, αλλά σε σχέση με το μέγεθος της Κρήτης λέμε πως ναι δεν υπάρχει μεγάλος πληθυσμός (αναλογικά πάντα). Πλέον έχουμε χαρτογραφήσει πάνω από το 85% της ακτογραμμής της χώρας, όπως επίσης έχουμε χαρτογραφήσει σπήλαια. Σε ορισμένες περιπτώσεις βάζουμε και κάμερες, για να ελέγχουμε τον αναπαραγωγικό πληθυσμό. Χαρακτηριστικό στην Κρήτη, μάλιστα, αποτελεί η φώκια μάνα, η οποία για δύο συνεχόμενες χρονιές έχει γεννήσει σχεδόν σε ανοιχτή παραλία στη Σητεία. Κάτι που έχουν σταματήσει να κάνουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι φώκιες (υπάρχουν αναφορές από Όμηρο, Αριστοτέλη και άλλους αρχαίους ότι η μεσογειακή φώκια ζούσε και αναπαραγόταν σε παραλίες. Αλλά με την τουριστική ανάπτυξη και το μεθοδευμένο κυνήγι, από παλιότερα -από τα ρωμαϊκά χρόνια- άρχισε να φθίνει και να φεύγει από τις παραλίες και να προσαρμόζεται στα θαλάσσια σπήλαια πλέον». Η κα Καμπουράκη αναφέρει επίσης ότι «όσον αφορά στο τι πρέπει να κάνει κάποιος, αν δει φωκια που παραμένει σε παραλία, υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες: Καταρχάς ειδοποιεί τη Mom. Έτσι θα λειτουργήσει ένα ολόκληρο κύκλωμα ειδικών και εκπαιδευμένων ανθρώπων.
Δεν πλησιάζουμε, δεν την ακουμπάμε. Οι φωκιες δαγκώνουν, είναι ας πούμε σαν αρκούδες.
Δεν τη βρέχουμε, και δεν τη σκεπάζουμε με πετσέτες με νερό. Δεν είναι δελφίνι!
Δεν τη γυρνάμε στη θάλασσα. Αν χρειαστεί, ο εξειδικευμένος κτηνιατρος θα δώσει θεραπεία και μετά από αυτό ελπίζουμε να γυρίσει μόνη της. Σε κάποιες περιπτώσεις θα χρειαστεί η μεταφορά της σε κέντρα αποκατάστασης. Δεν της πετάμε φως με φακό ή με φλας.
Σεβόμαστε τη φύση και τα πλάσματα της. Παρατηρούμε από απόσταση τις εξελίξεις χωρίς να προκαλούμε στρες».
ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΕΛΚΕΘΕ
Η βάση δεδομένων για την άγρια θαλάσσια ζωή και τους εκβρασμούς σε ακτές, διατηρείται στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ).
Η ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας και Υδατοκαλλιεργειών του ΕΛΚΕΘΕ, Ασπασία Στεργιώτη, μας λέει ότι η βάση δεδομένων ενημερώνεται με τα στοιχεία που δέχεται το ΕΛΚΕΘΕ «από τα κατά τόπους Λιμεναρχεία ανά την Ελλάδα για τους εκβρασμούς της άγριας θαλάσσιας ζωής (χελώνες, θαλάσσια θηλαστικά, δελφίνια, φώκιες κ.λπ.). Αυτά τα στοιχεία αναλύονται. Την πληροφορία την έχει ταυτόχρονα και η ΜΟΜ.
Το ΕΛΚΕΘΕ σαν δημόσιος φορέας είναι το αρμόδιο Κέντρο για να διατηρήσει αυτή τη βάση».

«Η πιο σπάνια στον κόσμο»

Η «δική» μας μεσογειακή φώκια Monachus monachus είναι και η πιο σπάνια φώκια στον κόσμο, σύμφωνα με τη ΜΟm.
Οπως αναφέρουν τα μέλη της ΜΟm, στον ιστότοπο της εταιρείας, οι πρώτες φώκιες εμφανίστηκαν περίπου πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια. Οι πρόγονοι των φωκών, πριν εξελιχθούν σε ζώα της θάλασσας, ζούσαν στην ξηρά και ήταν τετράποδοι και σαρκοφάγοι. Για τον λόγο αυτό, οι φώκιες συγγενεύουν με ορισμένα χερσαία σαρκοφάγα, όπως οι αρκούδες!
Σήμερα οι φώκιες ανήκουν στην ταξονομική κλάση των πτερυγιόποδων (Pinnipedia). Τα ζώα αυτά, όπως δηλώνει και το όνομά τους, έχουν στη θέση των άκρων τους πτερύγια, τα οποία είναι κατάλληλα διαμορφωμένα για τις ανάγκες της υδρόβιας ζωής τους. Η κλάση των πτερυγιόποδων περιλαμβάνει 33 διαφορετικά είδη ζώων, τα οποία χωρίζονται σε 3 οικογένειες:
• Στις Οδοβαινίδες (Odobenidae), τις μοναδικές φώκιες που έχουν χαυλιόδοντες. Στην κατηγορία αυτή υπάρχει μόνο ένα είδος, ο οδόβενος, γνωστός και ως θαλάσσιος ίππος.
• Στις Ωταρίδες (Otaridae), τις μοναδικές φώκιες που έχουν εξωτερικό λοβό αυτιού. Επίσης, έχουν μεγάλα και ευέλικτα μπροστινά πτερύγια που τους δίνουν τη δυνατότητα να στηρίζονται επάνω τους και να κινούνται εύκολα και γρήγορα, τόσο στη στεριά, όσο και μέσα στη θάλασσα. Στις ωταρίδες περιλαμβάνονται οι γουνοφόρες φώκιες και τα θαλάσσια λιοντάρια.
• Στις Φωκίδες (Phocidae), όπως η μεσογειακή φώκια και ο θαλάσσιος ελέφαντας. Οι φώκιες αυτές δεν έχουν εξωτερικά αυτιά, ενώ τα δύο πίσω τους πτερύγια εκτείνονται στην προέκταση του σώματός τους, κάνοντας τις πιο δυσκίνητες στη στεριά, όπου κινούνται έρποντας.
Η μεσογειακή φώκια υπόκειται σε ιδιαίτερα αυστηρό καθεστώς προστασίας από την εθνική µας νομοθεσία.

Στην Ελλάδα ο μισός πληθυσμός της Μεσογειακής Φώκιας

Σύμφωνα με τη ΜΟΜ, «η Ελλάδα είναι μια χώρα, με μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο ιδιαιτερότητα στη γεωγραφία της. Παρότι μικρή σε έκταση, η χώρα μας διαθέτει μια τεράστια ακτογραμμή που φθάνει σε μήκος τα 16.000 χιλιόμετρα. Το μέγεθος αυτό μοιάζει ακόμα πιο εντυπωσιακό, αν αναλογιστούμε ότι αντιστοιχεί στο μισό του μήκους της ακτογραμμής της Αφρικής! Ταυτόχρονα, η Ελλάδα διαθέτει 4.000 περίπου νησιά και νησίδες. Τα παραπάνω σε συνδυασμό και με τον μεγάλο αριθμό θαλάσσιων σπηλαίων που υπάρχουν στις ακτές της χώρας, εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το γιατί στην Ελλάδα βρίσκει καταφύγιο ο μισός περίπου παγκόσμιος πληθυσμός μεσογειακής φώκιας. Η πλήρης χαρτογράφηση όλων των σημαντικών περιοχών αναπαραγωγής του είδους στην Ελλάδα, είναι ένα έργο προτεραιότητας για την αποτελεσματική διαχείριση και προστασία του είδους. Παράλληλα, και εξαιτίας των παραπάνω μεγεθών είναι ένα έργο δύσκολο και απαιτητικό τόσο σε χρόνο, όσο και σε οικονομικούς πόρους. Οι ερευνητές της MOm έχουν εξετάσει λεπτομερώς μέχρι σήμερα περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής ακτογραμμής της χώρας. Στόχος είναι να ολοκληρώσουν την καταγραφή αυτή μέσα στην επόμενη δεκαετία. Από πληροφορίες που ήδη διαθέτουν, προβλέπουν την ανακάλυψη και άλλων σημαντικών περιοχών για το είδος στην Ελλάδα».
Η MOm/Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας, είναι ελληνική, μη κυβερνητική, περιβαλλοντική οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε το 1988. Η MOm δραστηριοποιείται για την προστασία, διατήρηση και ανάδειξη του παράκτιου και θαλάσσιου φυσικού περιβάλλοντος της Ελλάδας μέσα από την προστασία της μεσογειακής φώκιας.
Η ιστοσελίδα της Mom είναι: https://el.mom.gr/
(Χανιώτικα νέα - Διαδρομές - 14/8/2021)

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2021

Κοινωνικές δομές και εξαρτήσεις

Στην εποχή της ταχύτητας, της κατανάλωσης και του άγχους, θραύση κάνουν οι λογής καταχρήσεις. Μάλιστα, στην περίοδο της καραντίνας αυξήθηκαν οι χρήστες αλκοόλ αλλά και ηλεκτρονικού τζόγου καθώς και οι εξαρτημένοι από το διαδίκτυο. Αυτό αναφέρθηκε στο περιθώριο της εκδήλωσης στο ΚΕΘΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ στα Χανιά, το οποίο παρέχει υποστήριξη σε 200 ανθρώπους. Αλλά και οι άλλες κοινωνικές δομές της πόλης, όπως το Πρόγραμμα Προαγωγής Βοήθειας, στηρίζουν ανθρώπους με προβλήματα εξάρτησης από παράνομες ή νόμιμες ουσίες. Αυτό από μόνο του καθιστά απαραίτητη τη συνεχή στήριξη όλων των κοινωνικών αυτών δομών από την Αυτοδιοίκηση αλλά και το κεντρικό κράτος, καθώς το έργο που επιτελούν είναι πολύτιμο. Παράλληλα, για μια ακόμη φορά από το ΕΣΥΝ στα Χανιά τέθηκε το αίτημα δημιουργίας στεγνού προγράμματος απεξάρτησης στα Χανιά. Ενα αίτημα που περιμένει και αυτό την υλοποίησή του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 2/7/2021)

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2021

Μια μεγάλη απώλεια

Έφυγε από τη ζωή ένας πολιτογραφημένος Χανιώτης, ο Βρετανός Κλιφ Κούκ με σημαντική δράση σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οικολογίας, ο οποίος είχε κάνει τα Χανιά δεύτερη πατρίδα του. Ο Κλιφ Κουκ ζούσε στο Ακρωτήρι όπου είχε εγκατασταθεί εδώ και χρόνια. Υπήρξε μέλος της τοπικής ομάδας της οργάνωσης: “Διεθνής Αμνηστία” και συμμετείχε σε δράσεις της για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον πλανήτη.
Παράλληλα, πολλές φορές βρέθηκε στην πρώτη γραμμή για τα δικαιώματα προσφύγων στα Χανιά. Επιπλέον, είχε δραστηριοποιηθεί σε περιβαλλοντικά ζητήματα και ήταν μεταξύ των συντελεστών ντοκιμαντέρ ενάντια στην επένδυση γκολφ στο Κάβο Σίδερο της Σητείας.
Ο ίδιος μαζί με τον Τζορτζ Λάντερς και τον Κωνσταντίνο Φίσερ είχαν ξεκινήσει μια εκστρατεία πριν από 20 χρόνια για τον εντοπισμό των Χανιωτών σκλάβων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προκειμένου να τους βοηθήσουν να συμπληρώσουν τα απαραίτητα έγγραφα προς την Αυστριακή κυβέρνηση όταν η τελευταία ανακοίνωσε ότι θα έδινε κάποιες αποζημιώσεις για τα όσα πέρασαν κατά τη διάρκεια της κράτησης τους.
Όπως θυμάται ο Τζορτζ Λάντερς «πριν από είκοσι χρόνια, όταν η Αυστριακή κυβέρνηση προσέφερε αποζημιώσεις σε άτομα που ήταν σκλάβοι ως φυλακισμένοι σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, ο Cliff με ειδοποίησε για την παρουσία ορισμένων στην περιοχή των Χανίων. Στρατολόγησε επίσης μια φίλη, την Ειρήνη Μουντάκη, για να τον βοηθήσει, τον Κωνσταντίνο Φίσερ και με τη συνδρομή μου βοηθήσαμε αυτούς τους επιζώντες να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Ο Cliff ήταν ένα δημιουργικό άτομο, με δημοσιευμένα ποιήματα, έναν τοπικό λογοτεχνικό κύκλο και μια εντυπωσιακή γνώση της ελληνικής γλώσσας και μεγάλες ικανότητες ως μεταφραστής. Ήταν επίσης ευγενικός άνθρωπος». Ο Cliff αγαπούσε την Κρήτη και τους ανθρώπους της. Ως πεζοπόρος και ποδηλάτης κάλυψε μεγάλες αποστάσεις για να εξερευνήσει το νησί και νοιαζόταν ειλικρινά για την προστασία του περιβάλλοντός του. Η κηδεία του Κλιφ Κουκ θα γίνει σήμερα Τετάρτη στις 12 μ. από τον Ι.Ν. του Αγίου Παύλου στον Παζινό Ακρωτηρίου όπου θα ψαλεί η νεκρώσιμος ακολουθία και θα τα ταφεί. Η σορός θα βρίσκεται στον Ι.Ν. στις 11 π.μ. Οπως λέει ο Τζορτ Λάντερς, είναι «μια μεγάλη απώλεια – ο κόσμος χρειάζεται περισσότερους Κλιφ».
Γ. ΚΩΝ. - Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 23/6/2021)

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2021

Νέοι και παραβατικότητα

Συχνά καταγράφονται περιστατικά παραβατικής συμπεριφοράς από νεαρούς και, μάλιστα, από ανήλικους. Οχι μόνο στην Κρήτη αλλά σε όλη τη χώρα.
Την περασμένη Τετάρτη ανακοινώθηκε από την Αστυνομία η σύλληψη ανηλίκων στην Αττική που λήστευαν άλλους ανήλικους.
Τον περασμένο Ιανουάριο έγινε γνωστή η σύλληψη ανηλίκων σε περιοχή της Κρήτης για διάρρηξη σε διαμέρισμα.
Προ ημερών, όπως έγινε χθες γνωστό, άγνωστοι “τρύπησαν” τα λάστιχα αυτοκινήτου εκπαιδευτικού σε περιοχή του Ν. Χανίων.
Πίσω, όμως, από κάθε παραβατική συμπεριφορά νέων ανθρώπων, κρύβονται γεγονότα και αιτίες. Μια συμπεριφορά που επιτείνεται, με αφορμή την οικονομική και, κυρίως, κοινωνική κρίσηΕνα πρόβλημα που αν δεν “γιατρευτεί” και δεν συνετιστούν οι σημερινοί παραβάτες, οι ίδιοι στο μέλλον μπορεί να επαναλάβουν μια συμπεριφορά επικίνδυνη για τρίτους αλλά και για τους εαυτούς τους.
Το ερώτημα είναι: Τι μπορεί να κάνει η οικογένεια, αλλά και το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα;
Επίσης, τι ρόλο μπορεί να παίξει το κράτος;
Εδώ, λοιπόν, αξίζει να επισημάνουμε ότι σημαντικό ρόλο στην στήριξη ανηλίκων έχει επιτελέσει η Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Νομού Χανίων.
Ωστόσο, μια ενδιαφέρουσα συνάντηση που είχε γίνει στα Χανιά τον Απρίλιο του 2011, μάλλον έμεινε απλά στα συμπεράσματα και όχι σε πράξεις.
Θυμίζουμε ότι τότε, στελέχη του νεοσύστατου Κεντρικού Συμβουλίου για την Πρόληψη και την Αντιμετώπιση της Θυματοποίησης και της Εγκληματικότητας Ανηλίκων (ΚΕΣΑΘΕΑ), που υπάγεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, είχαν συναντηθεί με τοπικούς φορείς στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων, προκειμένου να ενημερώσουν για το Δίκτυο “Ορέστης” και να υπάρξει συντονισμός των δράσεων για την καταπολέμηση των κοινωνικών φαινομένων της κακοποίησης και της παραβατικότητας των ανηλίκων. Είχε επισημανθεί ότι «απαραίτητη κρίνεται, σύμφωνα με τους ειδικούς, η στενή συνεργασία Αυτοδιοίκησης και τοπικών φορέων για την αντιμετώπιση των περιστατικών κακοποίησης ή παραβατικότητας ανηλίκων, τα οποία καταγράφουν αύξηση τα τελευταία χρόνια» (“Χανιώτικα νέα” 6/4/2011).
Στο ζήτημα αυτό, ωστόσο, δεν θυμόμαστε τα τελευταία χρόνια να έχουν σκύψει ιδιαίτερα οι αρμόδιοι τοπικοί φορείς. Η ενδεχόμενη συνεργασία φορέων και της εκπαιδευτικής κοινότητας, ίσως να οδηγούσε σε δράσεις πρόληψης παραβατικών συμπεριφορών. Διότι η παραβατικότητα σε νεαρές ηλικίες είναι ένα πρόβλημα της εποχής μας που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μάστιγα αν δεν ληφθούν μέτρα εδώ και τώρα…
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 23/6/2021)

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2021

Αναπλάσεις και πράσινο

Οι πνεύμονες πρασίνου στις πόλεις, όχι μόνο αποτελούν “απάντηση” στο τσιμέντο αλλά είναι και οάσεις αναψυχής για ντόπιους και επισκέπτες. Μια τέτοια όαση είναι, φυσικά, ο Δημοτικός Κήπος, την ανάπλαση του οποίου σχεδιάζει η δημοτική αρχή.
Μόνο που, όποτε διαβάζω για ανάπλαση και… ανάπτυξη, ένας φόβος με διακατέχει. Φόβος για το πράσινο και το μέλλον του…
Βασίμως: Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που ειδικός, προσκεκλημένος από τη δημοτική αρχή, πρότεινε το κόψιμο δέντρων, επικαλούμενος λόγους ασφαλείας.
Μόνο που τα δέντρα μέσα στο Δημοτικό Κήπο, αυτά που υπάρχουν τόσα χρόνια, αποτελούν “σήμα – κατατεθέν”. Οπως ο φίκος της Βεγγάλης: ένα δέντρο – μνημείο το οποίο θα μπορούσε να είχε κατάλληλα περιφραχτεί από την αρμόδια Yπηρεσία του Δήμου Χανίων και να είχε τοποθετηθεί μία καλαίσθητη ταμπέλα στην ελληνική και αγγλική -τουλάχιστον- γλώσσα που να αφορούσε στην ιστορία του: φυτεύτηκε μαζί με άλλα που έφερε το 1870 ο Ρεούφ Πασάς, για να δημιουργηθεί αυτή η όαση πρασίνου στην πόλη των Χανίων.Κάτι ακόμα που λείπει από τον Δημοτικό Κήπο είναι το… χρώμα. Περισσότερα φυτά και λουλούδια θα προσέθεταν χρώμα στην όαση αυτή στο κέντρο της πόλης.
Κάποιες φορές, γίνονται μελέτες επί μελετών, σχεδιασμοί επί σχεδιασμών ενώ με χαμηλό κόστος και με απλή κοινή λογική, θα μπορούσαν να γίνουν… θαύματα. Όραμα και μεράκι χρειάζεται. Και πάντως, χωρίς οδυνηρές αναπλάσεις, όπως θα ήταν για τους Χανιώτες, το κόψιμο των δέντρων.
Φυσικά, δεν ισχύει το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις. Στις περιπτώσεις όπου δέντρα απειλούν, από ενδεχόμενα έντονα καιρικά φαινόμενα, παρκαρισμένα οχήματα και πεζούς σε κεντρικές οδούς, προφανώς επιβάλλεται τα δέντρα αυτά να καταγραφούν και κλαδευτούν. Δηλαδή, να γίνουν ενέργειες ώστε να είναι ακίνδυνα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 10/6/2021)

Πέμπτη 20 Μαΐου 2021

Αύξηση σε περιστατικά καταθλίψεων στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας Χανίων και Ρεθύμνου

Βαθύ αποτύπωμα έχει αφήσει η καραντίνα, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, στις ανθρώπινες σχέσεις αλλά και στη ψυχική υγεία των ανθρώπων, ιδιαίτερα των εφήβων και στα Χανιά. Ζευγάρια που έμειναν σπίτι, χωρίς εναλλακτικές, όπως διασκέδαση και συναντήσεις με φίλους, δεν… άντεξαν τη συμβίωση, κλονίστηκε η σχέση τους η οποία σταδιακά αποδιοργανώθηκε και έφτασαν μέχρι τον χωρισμό. Ανήλικοι εμφάνισαν βαριά κατάθλιψη.
Ταυτόχρονα, ο συνδυασμός εγκλεισμού και οικονομικών προβλημάτων σε νοικοκυριά, αποτελεί “βόμβα” έτοιμη να εκραγεί στα θεμέλια οικογενειών αλλά και του ψυχισμού των ανθρώπων.
Οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από τα περιστατικά που απευθύνονται στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Χανίων αλλά και στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου.
Στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Χανίων εργάζεται μόνον ένας παιδοψυχίατρος, ο Γιώργος Βαγιωνής, ο οποίος είναι ο μοναδικός κρατικός παιδοψυχίατρος στον Νομό. Οπως λέει στα “Χανιώτικα νέα”, ο κ. Βαγιωνής, η μεταβολή στα περιστατικά «είναι κατά κύριο λόγο ποιοτική. Δηλαδή, έρχονται περιστατικά που είναι σαφώς πιο βαριά. Εχουμε δει ότι δυσλειτουργικές οικογένειες οι οποίες με κάποιον τρόπο κατάφερναν να επιβιώσουν στην κοινή ζωή, τώρα λόγω του εγκλεισμού, τελικά αποδιοργανώθηκαν. Αυτό έχει άμεση επίπτωση και στη ψυχική υγεία των παιδιών. Κατά τ’ άλλα δεν θα έλεγα πως υπάρχει μια μεγάλη αυξητική πορεία. Υπάρχει μια ελαφριά αύξηση, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο».
Ο ίδιος διαπιστώνει ότι «στα διαζύγια φαίνεται ότι υπάρχει μια ανοδική πορεία. Περισσότεροι γονείς οδηγούνται τελικά στο διαζύγιο, στον χωρισμό, λόγω της υποχρεωτικής συμβίωσης και μη ύπαρξης βαλβίδων ασφαλείας όπως είναι μια έξοδος, οι φίλοι, η κοινωνική ζωή. Αυτές οι βαλβίδες ασφάλειας, λόγω της καραντίνας, εξαφανίστηκαν».
Απαντώντας σε ερώτηση των “Χανιώτικων νέων” ο κ. Βαγιωνής σημειώνει ότι τα βαριά περιστατικά «κατά κύριο λόγο αφορούν παραβατικότητα και αφορούν και το κομμάτι της κατάθλιψης των παιδιών. Τα παιδιά φαίνεται να έχουν πάρει μία πιο καταθλιπτική θέση αυτόν τον καιρό. Οσον αφορά τις συναισθηματικές διαταραχές, κατά κύριο λόγο η μεγαλύτερη αντιπροσώπευση είναι στην εφηβεία. Οσον αφορά το κομμάτι των διαταρακτικών συμπεριφορών, κατά κύριο λόγο είναι παιδιά δημοτικού».
Ο ίδιος διευκρινίζει ότι η παραβατικότητα στην εφηβεία δεν έχει παρουσιάσει την πιο μεγάλη αύξηση και ότι η μεταβολή αφορά στο ότι «η βαρύτητα των περιστατικών είναι διαφορετική. Μια ήπια θλίψη είναι διαφορετικό από ένα παιδί που έχει κάνει απόπειρα αυτοκτονίας».
Ο παιδοψυχίατρος διαπιστώνει ότι «έχουμε περισσότερα παιδιά που είναι στην κόψη του ξυραφιού να την κάνουνε. Είναι τόσο βαριές οι εικόνες που μπορεί να μην τις έχουν κάνει τις απόπειρες, αλλά είναι βαριές εικόνες». «Η καραντίνα έφερε μια απώλεια του κοινωνικού υποστηρικτικού περιβάλλοντος, έφερε μια απώλεια των δυνατοτήτων διαφυγής από τα μικρά ή τα μεγάλα προβλήματα ενός εφήβου και ενός παιδιού. Και αυτό που έφερε είναι μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, πάνω στον θάνατο και πάνω στο ποια είναι η επαφή με την ασθένεια. Αυτά τα ερωτήματα είναι δυσεπίλυτα για παιδιά τα οποία είναι μικρά σε ηλικία», συμπληρώνει ο ίδιος.
Να σημειώσουμε ότι στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Χανίων το οποίο, όπως μας λέει ο κ. Βαγιωνής, είναι αποσπασμένη υπηρεσία του Νοσοκομείου Χανίων με έδρα την Κροκίδα 25 λειτουργούν τμήμα για παιδιά και εφήβους, τμήμα για ενηλίκους και Κέντρο Ημέρας.
Στο τμήμα για παιδιά και εφήβους «απευθύνονται περιστατικά 0 – 18 ετών ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις γίνεται προετοιμασία του γονέα, να υποδεχτεί το παιδί». Τα περιστατικά που αφορούν ανηλίκους χωρίζονται σε διάφορες μεγάλες κατηγορίες. «Το πρώτο είναι οι παραβατικές συμπεριφορές των ανηλίκων. Τα παιδιά που έχουν διαταραχτικά, που στο σχολείο δημιουργούν πρόβλημα ή που στο σπίτι δημιουργούν πρόβλημα. Η άλλη κατηγορία είναι οι νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Υπάρχει και μια άλλη μεγάλη κατηγορία που είναι τα παιδιά που έχουν συναισθηματικές διαταραχές όπως οι καταθλίψεις, όπως παιδιά που έχουν φοβίες και παιδιά που έχουν κάνει απόπειρες αυτοκτονίες».
Ο κ. Βαγιωνής επισημαίνει επίσης ότι το το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Χανίων έχει και την ευθύνη ουσιαστικά όλων των εισαγγελικών παραγγελιών: «κάθε κακοποίηση, κάθε θέμα που αφορά ανήλικους, τελικά με τον άλφα ή βήτα τρόπο περνάει από τη δικιά μας πραγματογνωμοσύνη».
«Ο ΦΟΒΟΣ ΑΥΞΗΣΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΕΙΣ»
Ο διευθυντής στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου, ψυχίατρος Αντώνης Λιοδάκης σημειώνει στα “Χανιώτικα νέα” ότι σε όλο το ηλιακό φάσμα έχουν αυξηθεί οι φοβίες, οι καταθλίψεις, οι ιδεοψυχαναγκασμοί γιατί οι άνθρωποι λειτούργησαν και συνεχίζουν να λειτουργούν κάτω από το φόβο. Το φόβο μην κολλήσουμε. Και ένα μέρος οφείλεται στην πανδημία και ένα άλλο μέρος οφείλεται στο lock down και στα μέτρα. Και ο φόβος επηρεάζει πάρα πολύ τον άνθρωπο».
Ο κ. Λιοδάκης εξηγεί ότι ο φόβος και το σύνολο των μέτρων μαζί με την οικονομική κρίση δημιουργεί αποδιοργάνωση.
Οσο για τη νεολαία, επισημαίνει ότι «ειδικά στις ηλικίες 18-25 ο φυσικός χώρος είναι τα πανεπιστήμια και όταν στερείς σε έναν νέο τον φυσικό του χώρο, είναι σαν να διακόπτεται το αύριο και να δημιουργείται μια ρήξη στον ψυχισμό του νέου ανθρώπου».
Ο κ. Λιοδάκης σημειώνει ότι είναι πάρα πολλά τα περιστατικά που απευθύνονται στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου και «πρέπει να δοθεί από την πολιτεία έμφαση στα ζητήματα ψυχικής υγείας και όχι υποβάθμιση ή απαξίωσή τους γιατί η πανδημία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα αντιμετωπιστεί αλλά αυτό που θα αφήσει πίσω όσον αφορά τα ψυχικά ζητήματα και όσον αφορά τα οικονομικά ζητήματα είναι πάρα πολύ μεγάλο. Ολες οι μελέτες δείχνουν ότι όταν αυξάνεται 1% η ανεργία, οι δείκτες της ψυχικής υγείας επιδεινώνονται».

Σάββατο 8 Μαΐου 2021

Στην εποχή της ψηφιακής ασφάλειας

Αν πριν μερικά χρόνια μας έλεγε κάποιος πως θα θεσπιστεί παγκόσμια ημέρα κωδικών πρόσβασης, θα νομίζαμε στην καλύτερη περίπτωση πως κάνει… πλάκα. Κι όμως η «ψηφιακή εποχή» και οι κίνδυνοι παραβιάσεων διαδικτυακών λογαριασμών, οδήγησε στην Παγκόσμια Ημέρα Κωδικού Πρόσβασης (World Password Day), η οποία εορτάζεται κάθε Μάιο, την πρώτη Πέμπτη του μήνα. Ειδικά, φέτος, η μέρα αυτή γίνεται εξαιρετικά επίκαιρη καθώς, σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει η ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από την έναρξη της πανδημίας, οι κυβερνοεπιθέσεις έχουν εκτοξευτεί!
Λογικό κατά μία έννοια αφού με την έναρξη των μέτρων για τον περιορισμό του κορωνοϊού, ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο στο διαδίκτυο: είτε για τηλεργασία, είτε για σερφάρισμα.
Όμως, περισσότερο χρόνο ξοδεύουν και οι… επιτήδειοι που με ηλεκτρονικό “ψάρεμα” (phishing), εγκαθιστούν κακόβουλα προγράμματα και πρακτικές για να κλέψουν δεδομένα και κωδικούς, είτε απλώς προσπαθούν να “σπάσουν” κωδικούς πρόσβασης σε λογαριασμούς.
Πόσο εύκολο είναι όμως να σπάσουν οι κωδικοί με τους οποίους μπαίνουμε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο (email) ή σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης (όπως facebook, instagram) στις οποίες έχουμε λογαριασμούς και προφίλ; Και τι κάνουμε ή τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για να προστατέψουμε τους κωδικούς μας και επομένως τους ψηφιακούς μας λογαριασμούς και τα ηλεκτρονικά μας δεδομένα;
Γιατί, σίγουρα, υπάρχουν τρόποι που μπορούν να κάνουν καλύτερη τη ψηφιακή μας ασφάλεια και δυσκολότερη τη ζωή των… επιτήδειων που δεν σταματούν τις προσπάθειές τους να παραβιάσουν λογαριασμούς. Και επειδή, αν τυχόν παραβιαστεί οποιοσδήποτε ψηφιακός μας λογαριασμός, μπορεί τα δεδομένα μας να βρεθούν στη διάθεση του όποιου επιτήδειου.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφέρει ότι οι πιο συχνές επιθέσεις στο διαδίκτυο σε σχέση με τον κορωνοϊό αφορούν:
• Ψεύτικα μηνύματα ή συνδέσμους που oδηγούν σε κακόβουλους ιστότοπους ή εμπεριέχουν οι ίδιοι κακόβουλα προγράμματα, ψευδείς χάρτες για την εξάπλωση του ιού, αιτήσεις για δωρεές κ.α.
• Ψεύτικα μηνύματα ή κλήσεις που που προσπαθούν να κρατήσουν τα στοιχεία σύνδεσης και τον κωδικό πρόσβασής σας, προσφέροντας “βοήθεια” ή απειλώντας με κατάργηση του λογαριασμού σας.
• Ψεύτικα μηνύματα για ανύπαρκτες παραδόσεις πακέτων.
Σε ένα βαθμό είναι στο χέρι μας η προστασία των κωδικών μας. Αρκεί να κάνουμε τη σωστή επιλογή. Δηλαδή, να επιλέξουμε κωδικούς που “σπάνε” δύσκολα έως εξαιρετικά δύσκολα. Αλλά και να επιλέξουμε πολλαπλή ασφάλεια των ψηφιακών μας λογαριασμών.
Πώς, όμως, μπορεί να γίνει αυτό και τι επιλογές έχουμε;
Αναζητήσαμε απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά με τη βοήθεια του αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης, Σωτήρη Ιωαννίδη, ο οποίος είχε διατελέσει κατά το παρελθόν διευθυντής Ερευνών στο Ιδρυμα Τεχνολογίας Έρευνας (ΙΤΕ) ενώ το διδακτορικό του είχε αντικείμενο την ασφάλεια υπολογιστών. Επίσης, μιλήσαμε με τον φοιτητή στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) του Πολυτεχνείου Κρήτης, Βαγγέλη Πρασόπουλο.
Οι συνομιλητές μας, δίνουν συμβουλές για την ασφάλειά μας στο διαδίκτυο ενώ επισημαίνουν τους κινδύνους που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε από κακόβουλους χρήστες.

Συμβουλές για την ασφάλεια των password


Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης, Σωτήρης Ιωαννίδης.



«Ο κωδικός μας είναι ένα από τα στοιχεία τα οποία μας προστατεύουν από τους κακόβολους χρήστες, από τους κακόβολους ανθρώπους που θέλουν να ρίξουν τα συστήματά μας και να πάρουν τις πληροφορίες μας», μας λέει ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης, Σωτήρης Ιωαννίδης.
Σύμφωνα με τον συνομιλητή μας, ο κωδικός πρόσβασης μπορεί να «είναι αρκετά υπό τον έλεγχό μας, υπό την έννοια ότι, ενώ αν εγκαταστήσουμε κάποιο πρόγραμμα το οποίο έχει τρωτότητες ή προβλήματα ασφαλείας, εμείς σαν απλοί χρήστες δεν μπορούμε να κάνουμε εύκολα κάτι να το αντιμετωπίσουμε, αλλά το να επιλέξουμε σωστά ένα κωδικό, είναι υπό τον έλεγχό μας». Οπως επισημαίνει ο κ. Ιωαννίδης, για την επιλογή ασφαλούς κωδικού πλέον υπάρχουν οδηγίες σε έναν ιστότοπο για να φτιάξουμε τον κωδικό μας.
Ο ίδιος συμβουλεύει:
• Να μη χρησιμοποιούμε κωδικούς εύκολους που μπορεί κάποιος να μαντέψει, όπως είναι η ημερομηνία γέννησής μας ή το όνομα του σκύλου μας.
• Να επιλέγουμε κωδικούς που να είναι μεγάλοι σε μέγεθος με διάφορους χαρακτήρες: κεφαλαία, μικρά, αριθμούς και άλλους χαρακτήρες που τους κάνουν δύσκολους.
• Οταν έχουμε πολλούς λογαριασμούς, ένα ερώτημα είναι το πώς θυμόμαστε όλους τους κωδικούς: Πλέον υπάρχουν ενσωματωμένες εφαρμογές σε υπολογιστές οι οποίες «κρατάνε τους κωδικούς κρυπτογραφημένους σαν ένα χρηματοκιβώτιο το οποίο φυλάει τους κωδικούς μας για όλα τα site τα οποία μπορεί να επισκεφτούμε. Οπότε, ξέροντας έναν ή λίγους κωδικούς μπορούμε πλέον να προστατεύσουμε πάρα πολλούς, που είναι στην καθημερινότητά μας».
•Είναι λάθος να χρησιμοποιούμε τους ίδιους κωδικούς για πολλούς ψηφιακούς μας λογαριασμούς.
«Είναι λάθος γιατί κάποιος μαντεύοντας έναν, το πρώτο που θα κάνει είναι να χρησιμοποιήσει τον ίδιο κωδικό και σε όλες τις άλλες υπηρεσίες τις οποίες έχουμε γιατί είναι ο εύκολος στόχος. Οπότε είναι κακό να χρησιμοποιούμε τον ίδιο κωδικό σε πολλά site. Το άλλο που είναι κακό είναι να χρησιμοποιούμε κωδικούς οι οποίοι βγαίνουν μέσω… άλλων.
Δηλαδή, αν για παράδειγμα ένας κωδικός είναι οι αριθμοί “1-2-3-4-5”, είναι λάθος σε άλλον λογαριασμό να χρησιμοποιήσουμε το “”2-3-4-5-6” γιατί και αυτό είναι κάτι το οποίο μπορεί κάποιος να μαντέψει εύκολα».
Ο συνομιλητής μας σημειώνει ότι «οι κακόβουλοι χρήστες έχουν τρόπους να μαντεύουν και έχουν τυπικούς αλγορίθμους που ξέρουν ότι χρησιμοποιεί ο κόσμος, έχουν πρόσβαση σε ήδη σπασμένους κωδικούς που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να δουν αν τους έχει χρησιμοποιήσει κάποιος.
• Είναι σημαντικό να επιλέγουμε την προστασία πολλών παραγόντων. Δηλαδή, την ταυτοποίησή μας, συνήθως με δύο διαφορετικούς τρόπους: έναν κωδικό και ένα sms που έρχεται στο κινητό μας. Ο κακόβουλος χρήστης μπορεί να μάθει τον κωδικό μας αλλά το sms που έρχεται στο κινητό μας με ένα τυχαίο νούμερο είναι δύσκολο να το μαντέψει ή θα πρέπει να έχει “χακέψει” και το κινητό μας. Αυτό το τυχαίο νούμερο είναι σαν ένας δεύτερος κωδικός. Επιπλέον, οι υπολογιστές παίρνουν πλέον δακτυλικό αποτύπωμα ή παίρνουν το πρόσωπό μας. Αν χρησιμοποιούμε παραπάνω τρόπους πιστοποίησης, αμέσως αυξάνει η δυσκολία του κακόβουλου χρήστη να μαντέψει τον κωδικό μας και να μπει στο σύστημα.
Για το αν οι νέοι και ειδικότερα οι φοιτητές ασχολούνται με ζητήματα διαδικτυακής ασφάλειας, ο κ. Ιωαννίδης επισημαίνει ότι «στο ΗΜΜΥ είχαμε μέχρι τώρα πολύ λίγα μαθήματα σχετικά με ασφάλεια, δεν ήταν το κύριο μονοπάτι στις σπουδές, ελπίζω τώρα να γίνει ένα από τα βασικά. Οι φοιτητές δείχνουν αρκετό ενδιαφέρον. Εγώ έδωσα ένα καινούργιο μάθημα το οποίο παρακολούθησαν πάρα πολλοί φοιτητές».

Νέοι και κοινωνικά δίκτυα

Στα κοινωνικά δίκτυα, στη σχέση των νέων με αυτά αλλά και στην προστασία των δεδομένων τους, αναφέρεται ο φοιτητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Μηχανικών Υπολογιστών και πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών ΗΜΜΥ, Βαγγέλης Πρασόπουλος.
Ο ίδιος, άλλωστε, ανήκει στη γενιά που μεγάλωσε με το Ιντερνετ και με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μια γενιά που γνωρίζει από πρώτο χέρι, το Διαδίκτυο, τις κοινωνικές πλατφόρμες και τους τυχόν κινδύνους.
«Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν εν έτει 2021 έναν ιδιαίτερα δημοφιλή τρόπο κοινωνικοποίησης της σημερινής νεολαίας καθώς μέσω διάφορων πλατφορμών οι νέοι μπορούν να επικοινωνούν και να μοιράζονται διάφορες στιγμές και απόψεις, ακόμα και να εκφράζουν κομμάτια μιας πιο καλλιτεχνικής φύσης, μέσω των οποίων να μοιράζονται φωτογραφίες ή κάποια έργα τους.
Ειδικά, την εποχή του κορωνοϊού που αναγκαστικά ο κόσμος κάθισε σπίτι, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν ένα βαρύνοντα λόγο στην επικοινωνία», μας λέει ο Βαγγέλης Πρασόπουλος.
Ωστόσο, όπως σημειώνει, «πρέπει να υπάρχει μία επιφύλαξη διότι ο καλύτερος τρόπος κοινωνικοποίησης της νεολαίας είναι διά ζώσης, στους κοινωνικούς χώρους που αυτή παρευρίσκεται, στα πανεπιστήμια, στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές».
Οσο για τους ψηφιακούς κινδύνους, ο φοιτητής σημειώνει:
«Ενας κίνδυνος αφορά το κομμάτι διασφάλισης των προσωπικών δεδομένων. Προφανώς, όλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις πλατφόρμες που χρησιμοποιούμε, βάζουμε έναν κωδικό. Οι νέοι, και λόγω της εμπειρίας τους -εγώ είμαι 20 χρονών, χρησιμοποιώ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τα 12- γνωρίζουν ότι υπάρχουν εκτεταμένοι κίνδυνοι και ότι πρέπει να προσέχουν τους κωδικούς και τις συνομιλίες τους. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα τού να διαρρεύσουν πληροφορίες, να παραβιαστούν προσωπικοί λογαριασμοί χρηστών, ακόμα και να δημιουργηθούν στρεβλές κοινωνικές σχέσεις με άτομα τα οποία δεν γνωρίζουμε και μπορεί να καταλήξουν σε ακραίες περιπτώσεις, σε διάφορα οδυνηρά γεγονότα».
Ακόμα, ο συνομιλητής μας τονίζει ότι «πέρα από το κομμάτι της διασφάλισης των προσωπικών μας δεδομένων, πρέπει να γνωρίζουμε ότι, ό,τι ανεβαίνει στο ίντερνετ δεν κατεβαίνει και ότι προφανώς υπάρχει και λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενώ φαινομενικά υπάρχει μια ελευθερία του λόγου».
Επιπλέον επισημαίνει τον κίνδυνο να περάσουν στη διάθεση τρίτου οι κώδικοί μας στις περιπτώσεις που χρησιμοποιούμε έναν κοινόχρηστο ή έναν υπολογιστή τρίτου και από λάθος αποθηκεύσουμε τον κωδικό με τον οποίο εισερχόμαστε στα mail μας ή στα προφίλ μας σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κωδικός πρόσβασης διατηρείται στον υπολογιστή και εάν ένα άλλο, άγνωστο άτομο, επιχειρήσει να μπει στον δικό του λογαριασμό σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί ξαφνικά να εισέλθει αυτόματα στον δικό μας λογαριασμό και να δει τα δικά μας δεδομένα.
Για αυτό, στις περιπτώσεις που χρησιμοποιούμε κοινόχρηστους υπολογιστές, δεν πρέπει να αποθηκεύουμε τους κωδικούς μας και εάν από λάθος το έχουμε πράξει, στη συνέχεια να μη ξεχνάμε τη διαγραφή των κωδικών πρόσβασης σε δικούς μας ψηφιακούς λογαριασμούς.

Προσοχή με ανεπιθύμητα email

Στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «η Ε.Ε. πιέζει τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς να προστατεύσουν τα δίκτυα της Ε.Ε. από απάτες στον κυβερνοχώρο. Οι παρακάτω συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να είστε ασφαλείς, καθώς χρησιμοποιείτε το διαδίκτυο και δουλεύετε εξ αποστάσεως.
• Να είστε προσεκτικοί με ανεπιθύμητα email, SMS και τηλεφωνήματα, ειδικά εάν αυτά χρησιμοποιούν την κρίση για να σας πιέσουν να παρακάμψετε τις συνήθεις διαδικασίες ασφαλείας. Οι επιτιθέμενοι γνωρίζουν ότι συχνά είναι πιο εύκολο να ξεγελάσουν τους ανθρώπους από το να τους εκθέσουν σε ένα πολύπλοκο σύστημα. Θυμηθείτε ότι οι τράπεζες και άλλες νομικές ομάδες δεν θα σας ζητήσουν ποτέ να αποκαλύψετε κωδικούς πρόσβασης.
• Ασφαλίστε το οικιακό σας δίκτυο. Αλλάξτε τον προεπιλεγμένο κωδικό πρόσβασης για το Wi-Fi δίκτυό σας με έναν πιο ισχυρό. Περιορίστε τον αριθμό των συσκευών που είναι συνδεδεμένες στο δίκτυο αυτό και επιτρέψτε την πρόσβαση μόνο σε αυτούς που εμπιστεύεστε.
• Προστατέψτε το δίκτυό σας. Βεβαιωθείτε ότι έχετε αλλάξει τον κωδικό του, ότι έχετε ενημερώσει όλα τα συστήματα και τις εφαρμογές σας και να εγκαταστήστε ένα λογισμικό προστασίας από ιούς.
• Δυναμώστε τους κωδικούς πρόσβασής σας. Θυμηθείτε να χρησιμοποιείτε μεγάλους και περίπλοκους κωδικούς πρόσβασης, οι οποίοι περιλαμβάνουν αριθμούς, γράμματα και ειδικούς χαρακτήρες, κ.ά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - Διαδρομές - 8.5.2021)

Ηλίας Παπαηλιακής: «Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου έξω από την τέχνη»

Η τοιχογραφία: “Το φιλί” του Χανιώτη ζωγράφου, Ηλία Παπαηλιάκη, στην πλατεία Αυδή στην Αθήνα, εγκαινίασε, πρόσφατα, τη σειρά έργων: “OnAthens” που παρουσιάζει το Ίδρυμα Ωνάση με σκοπό να αναγεννηθούν σε τοίχους σπουδαία έργα σύγχρονων Ελλήνων ζωγράφων σε μεγάλη κλίμακα. «Το φιλί» τονίζει την αξία της ανθρώπινης επαφής, ακόμη και σε καιρούς απομόνωσης, όπως αυτή που διανύουμε. Το έργο του διεθνώς αναγνωρισμένου Έλληνα καλλιτέχνη κοσμεί τον τοίχο της πολυκατοικίας στην οδό Γιατράκου, σε διάσταση 22 μέτρων. Ο Ηλίας Παπαηλιάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κάντανο Χανίων. Από παιδί ακόμα είχε ροπή προς την τέχνη. Όταν τελείωσε το Λύκειο στην Κάντανο, ακολούθησε σπουδές στην Σχολή Καλών Τεχνών. «Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου έξω από την τέχνη ποτέ», λέει στις “διαδρομές”.

Η τοιχογραφία: “Το «Φιλί” πώς προέκυψε και τι μηνύματα στέλνει;

«Είναι ένα έργο συνεργασίας. Η ιδέα ξεκίνησε από τον επιμελητή της έκθεσης που έχω στη Δημοτική Πινακοθήκη, ο οποίος μου πρότεινε να κάνω μια τοιχογραφία. Εγώ είπα ότι θα κάνω μια τοιχογραφία σε εξωτερικό χώρο. Στη συνέχεια, οι άνθρωποι από τη Στέγη που ενδιαφέρθηκαν, είπαν να δούμε την ιδέα να ζωγραφίσουμε το φιλί και κάπως έτσι φτιάχτηκε το έργο. Ποτέ δεν έχω στο μυαλό μου όταν κάνω ένα έργο ούτε γιατί το κάνω, ούτε τι μήνυμα θέλω να στείλω. Τα βλέπω εκ των υστέρων αυτά τα πράγματα. Και μάλλον τα καταλαβαίνω και εγώ μέσα από τους άλλους. Νομίζω πάντως ότι είναι ένα έργο που λέει απλά πράγματα με ένα ακόμη πιο απλό τρόπο. Εχει να κάνει με την αναγνώριση του άλλου, έχει να κάνει με την αναγνώριση του εαυτού μέσα από το βλέμμα του άλλου. Οπωσδήποτε  παίζει ένα ρόλο  η στιγμή που έγινε, δηλαδή μέσα στην πανδημία».

Μέσα σε αυτή την περίοδο της πανδημίας η τέχνη έχει αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα. Όπως έχει δυσκολέψει η ζωή. Πώς είναι η κατάσταση στην τέχνη εν μέσω πανδημίας. Η τέχνη και η ζωή πάνε παράλληλα;

«Από τη στιγμή που έχει σταματήσει να κινείται η ζωή, οι άνθρωποι υποφέρουμε. Εχει γίνει δυσκολότερη η ζωή μέσα από την πανδημία. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με άλλες συνήθειες. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μέσα σε περιορισμούς. Αυτά όλα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Και κυρίως επειδή είναι μαζική η κλίμακα αυτού του φαινομένου κανείς δεν ξέρει πώς πραγματικά να το αντιμετωπίσει. Ελπίζω ότι θα αντέξουμε και τελειώνοντας αυτή η περιπέτεια, θα γίνει πιο δυνατή».

•Πιο δύσκολη είναι η τέχνη ή η ζωή; Η και τα δύο το ίδιο;

«Για εμένα ξεκάθαρα η τέχνη. Τώρα πια όχι. Ο βαθμός δυσκολίας σε καμία περίπτωση δεν είναι ίδιος με τον βαθμό δυσκολίας που αντιμετώπισα μέχρι να φτάσω εδώ. Μέχρι να μπορέσω να βρω τον εαυτό μου κάνοντας τέχνη και να τον εκφράσω. Και να έχει ενδιαφέρον».

•Η σχέση σας με την τέχνη πότε και πώς ξεκίνησε;

«Νομίζω ότι από την αρχή. Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου έξω από την τέχνη ποτέ».

•Από τότε που ήσασταν παιδί στα Χανιά;

«Από τότε που ήμουν παιδί στην Κάντανο. Εκεί έχω γεννηθεί, εκεί έχω μεγαλώσει».

•Μέχρι τα χρόνια του Λυκείου ήσασταν στην Κάντανο;

«Μέχρι τότε που τελείωσα το Λύκειο. Μετά, έκανα σπουδές. Πρώτα ένα φροντιστήριο για την εισαγωγή στην Σχολή Καλών Τεχνών. Και στη συνέχεια τις σπουδές μου στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ηδη, μέσα από τα χρόνια των σπουδών, εργαζόμουν επαγγελματικά, παρουσίαζα τη δουλειά μου.

•Πώς ήταν να ασχολείται ένας νέος με την τέχνη όχι στα αστικά κέντρα αλλά στην ύπαιθρο, όπως στην Κάντανο εσείς ως μαθητής την εποχή εκείνη;

«Υπέροχα. Νομίζω ότι ήταν το πιο χρήσιμο περιβάλλον. Γιατί ήταν ένα περιβάλλον μεγάλης ελευθερίας και μέσα στη φύση. Ελειπε αυτό που βρήκα στη συνέχεια. Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν το χρειαζόμουν. Ένα παιδί δεν χρειάζεται ούτε βιβλιοθήκες, ούτε κοινό. Ένα παιδί χρειάζεται ένα περιβάλλον που θα αναπτύξει ελεύθερα τον ψυχισμό του».

•Ποιες άλλες μορφές τέχνης σας αρέσουν;

«Μ’ αρέσει πάρα πολύ η ποίηση, μ’ αρέσει πάρα πολύ η λογοτεχνία, το θέατρο το οποίο έχουμε στερηθεί, ο χορός, η μουσική, το σινεμά. Επίσης, η γλυπτική».

•Τι έχετε ξεχωρίσει από τα Χανιά;

«Από τα Χανιά το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι η διαπολιτισμικότητα και το μεσογειακό φως».

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης γεννήθηκε στην Κάντανο το 1970. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1990-1996). Το 1998 βραβεύτηκε με το 1ο βραβείο του Ιδρύματος Γιάννη και Ζωής Σπυροπούλου. Το 2001 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 49η Μπιενάλε της Βενετίας. Το 2001, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης οργάνωσε αναδρομική έκθεση με έργα του από την περίοδο 1998-2001. Το 2009, το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού (παράρτημα Βερολίνου) οργάνωσε αναδρομική έκθεση με έργα του, που ανήκουν σε γερμανικές συλλογές, από την περίοδο 2005-2009. Το 2013 ήταν υποψήφιος για το βραβείο ΔΕΣΤΕ. Το 2017 συμμετείχε στην documenta 14 (Κάσελ και Αθήνα). Το 2018 συμμετείχε στην 6η Μπιενάλε της Αθήνας, με τίτλο ANTI. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε περισσότερες από 25 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δίδαξε στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου της Πάτρας ως εντεταλμένος διδάσκων από το 2009 έως το 2019. Το 2020, η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων φιλοξένησε την έκθεσή του, «Τα θεωρητικά αντικείμενα: Έργα 2017-2020». Το έργο “Το φιλί” αποτελεί μεταφορά του πίνακα που εκτίθεται στην ατομική έκθεση του Ηλία Παπαηλιάκη “Τα θεωρητικά αντικείμενα: Έργα 2017-2020”, στη Δημοτική Πινακοθήκη, που παρουσιάζει ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - Διαδρομές - 8 Μαίου 2021)
Link: https://www.haniotika-nea.gr/ilias-papailiakis-den-thymamai-ton-eayto-moy-exo-apo-tin-techni/

Τετάρτη 28 Απριλίου 2021

Κανναβο-μπερδέματα

Για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια ταλαιπωρείται πολίτης στα Χανιά για υπόθεση βιομηχανικής κάνναβης η οποία είναι πλέον νόμιμη στην Ελλάδα.
Η πρώτη φορά ήταν το 2018 όταν ο Σεραφείμ Κανδύλας, βιοκαλλιεργητής της ΚΟΙΝ.ΣΕΠ. canabio βρέθηκε κατηγορούμενος όταν ο ειδικά εκπαιδευμένος σκύλος του Λιμενικού Σώματος “μύρισε” στις αποσκευές του στη Σούδα, υποπροϊόντα κλωστικής κάνναβης.
Ο κ. Κανδύλας είχε συλληφθεί στο λιμάνι της Σούδας, προερχόμενος από τον Βόλο, όπου βρίσκεται και η έδρα της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης “Kannabio”. Τον Ιανουάριο το 2019 τον κήρυξε αθώο το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Χανίων.
Η δεύτερη φορά είναι τώρα με τη 45χρονη που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πήγε να παραλάβει δέμα με βιομηχανική κάνναβη στη Σούδα και συνελήφθη.
Φυσικά ο σκύλος του Λιμενικού δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη βιομηχανική – κλωστική από την “ινδική κάνναβη”. Το Λιμενικό όμως;
Γ. ΛΥΒ.
(Χανιώτικα νέα - 28/4/2021)