"Χρειαζόμαστε μια άλλη οικονομία αλλά του μυαλού"

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΣ

Μην πείτε: Θα βρεθεί ένα δίκιο και για μας. Μην περιμένετε από την πολιτική και από την επιστήμη τίποτε.
Ο νεότευκτος είναι και ο παλαιός κόσμος ανάποδος.
Οδ. Ελύτης (Μαρία Νεφέλη)

Αυτό τον καιρό ολόκληρη η «ανεπτυγμένη» Ευρώπη μας έχει στοχοποιήσει. Είμαστε ο αποδιοπομπαίος τράγος της Ε.Ε. Αλλά θα πρέπει να μας το «χρωστάνε». Έτσι διδάσκει η πολιτική ψυχολογία. Ευτυχώς που είμαστε εμείς για μας «φορτώνουν» όλα τα κακά και να νοιώθουν αυτοί αθώοι. Ο ρόλος του αποδιοπομπαίου είναι χρήσιμος και ιαματικός για την διατήρηση των κοινωνικών μορφωμάτων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι 30 χρόνια τρώμε δανεικά και δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι την μεγάλη ευθύνη έχει η πολιτική και οι πολιτικοί. Όμως το πρόβλημά μας είναι πρόβλημα κουλτούρας γιατί παρόλα αυτά δεν αναπτύσσεται ένα κίνημα με πολιτικά χαρακτηριστικά -παρά μόνο με συντεχνιακά- που να ζητά ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης, ένα διαφανή και χρηστό τρόπο διαχείρισης του δημοσίου και του παραγόμενου πλούτου. Δεν υπάρχει ένα πολιτικό πρόταγμα που να ζητά ένα άλλο πρότυπο κοινωνικής και πολιτικής συμπεριφοράς. Και αν ακόμα μαζέψουμε τα χρήματα ποιο πρόβλημα θα έχουμε λύσει αφού με την ίδια αντιπροσωπευτική δημοκρατία σε 10 χρόνια πάλι θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την ίδια κατάσταση. Αλλά ακόμα παραπέρα το πρόβλημα με μια έννοια δεν είναι πρόβλημα της Ελλάδος. Είναι πρόβλημα της Ευρώπης. Απλώς η Ευρώπη το ορίζει ως πρόβλημα της Ελλάδας επειδή αρνείται να παραδεχθεί τη φύση του προβλήματος και τα αδιέξοδα του συστήματος. Πού οδηγεί η κοινωνία της αφθονίας, της υπερκατανάλωσης, της ταχύτητας, της ποσότητας;
Ο καπιταλισμός, πριν φθάσει στα αδιέξοδά του, κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων. Αρκεί μόνο να σκεφθεί κανείς ότι δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα άλλο ο πολίτης, παρά μόνο, αν για ένα διάστημα πάψει να καταναλώνει, το σύστημα θα καταρρεύσει. Δεν χρειάζονται άκοπες και άσκοπες ιδεολογικοπολιτικές ρητορείες.
Αλλη κοινωνική συμπεριφορά απαιτείται. Αυτή αμφισβητεί και αυτή ανατρέπει. Αλλά ο πολίτης δεν μπορεί να το κάνει αυτό διότι έχει φενακισμένη συνείδηση, έχει αλλοτριωθεί και έχει μετατραπεί σε λάδι για τα γρανάζια του συστήματος. Αλλά το σύστημα θα καταρρεύσει διότι είναι επιθετικό και καταστροφικό για τον πλανήτη. Η βιομηχανική και μεταβιομηχανική κοινωνία κατέστρεψε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τον πλανήτη από ότι όλες οι προηγούμενες ταξικές κοινωνίες. Και οι ταξικές κοινωνίες κατέστρεψαν απείρως πιο πολύ τον πλανήτη από όλες μαζί τις προταξικές πρωτόγονες κοινωνίες, οι οποίες έχουν πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Πρωτόγονες τις λέμε εμείς, αλλά καθόλου πρωτόγονες δεν ήταν σε σκέψη και κοινωνική συμπεριφορά. Και σήμερα ίσως μπορούν να μας διδάξουν πολλά.
Αλλά ίσως είναι επίκαιρος ο Ένγκελς όταν στην καταγωγή της οικογένειας γράφει: «Με αυτό το κοινωνικό καθεστώς ο πολιτισμός κατάφερε πράγματα που η παλιά κοινωνία των γενών δεν ήταν σε θέση ούτε να φανταστεί. Τα πέτυχε όμως υποκινώντας τα πιο βρομερά ένστικτα και πάθη των ανθρώπων που τα ανέπτυξε σε βάρος όλων των άλλων τους χαρισμάτων. Η χυδαία απληστία ήταν η κινητήρια ψυχή του πολιτισμού από την πρώτη του μέρα μέχρι σήμερα. Πλούτος και πάλι πλούτος και ξανά πλούτος, πλούτος όχι της κοινωνίας αλλά αυτού του συγκεκριμένου άθλιου ατόμου, αυτός ήταν ο μοναδικός τελικός σκοπός του. Αν μαζί μ’ αυτά του έπεσαν έτοιμα στην ποδιά η εξέλιξη της επιστήμης και σε επανειλημμένες περιόδους η ανώτατη αίσθηση της τέχνης, αυτό έγινε μόνο και μόνο γιατί χωρίς αυτό δεν θα ήταν δυνατόν να πετύχει όλη αυτή τη συσσώρευση του πλούτου της εποχής μας».
Τι άλλο θέλουμε σήμερα για να δούμε τα αδιέξοδα της κοινωνίας μας; Μήπως οι προταξικές, αναδιανεμητικές, τροφοσυλλεκτικές, προ συσσωρευτικές κοινωνίες έχουν να μας πουν τίποτα; Μήπως η συσσώρευση οδηγεί στο αδιέξοδο; Και μήπως οι «πρωτόγονοι» γνώριζαν καλύτερα από μας ότι ο άνθρωπος έχει μια κυριαρχικότητα και επομένως η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής θέλει προσπάθεια; Μήπως στην δόμηση των κοινωνιών πρέπει να προσέχουμε τη διφορούμενη ανθρώπινη φύση και να επινοούμε τρόπους ουσιώδους ελέγχου της εξουσίας; Με αυτή τη έννοια η Ελλάδα ως αποδιοπομπαίος τράγος απλώς ας δώσει λίγο ακόμα χρόνο στην Ευρώπη;

Κυνοκομείο και αδέσποτα

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Παρά τις συσκέψεις επί συσκέψεων, συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων, συζητήσεις επί συζητήσεων με θέμα την εύρεση χώρου για τη δημιουργία δημοτικού κυνοκομείου στα Χανιά, το αποτέλεσμα παραμένει... μηδέν.
Την ίδια ώρα αυξάνονται τα αδέσποτα ζώα καθώς, δυστυχώς, αρκετοί αποφασίζουν να αποκτήσουν ένα σκυλί και όταν αυτό μεγαλώσει και εκείνοι το βαρεθούν, το αφήνουν ελεύθερο. Στην στήλη αυτή αναφερθήκαμε στα αδέσποτα που το τελευταίο διάστημα βρίσκονται στην πλατεία Συντριβανίου και στη Χάληδων. Και εδώ, ευτυχώς που υπάρχουν οι φιλοζωικοί σύλλογοι, οι οποίοι τουλάχιστον μαζεύουν όσα αδέσποτα μπορούν. Με αφορμή το προχθεσινό μας δημοσίευμα, μάς επισκέφτηκε στο γραφείο μας η υπεύθυνη της "Μικρής Κιβωτού του Νώε", Σίλκι Βρόμπελ, η οποία μας κοινοποίησε επιστολή Γερμανών φιλόζωων με αποδέκτη αντιδήμαρχο και θέμα τα αδέσποτα του λιμανιού.
Γράφουν οι Γερμανοί:
"Αξιότιμε κ. Σαματά,
μέσα στην απόγνωσή μας απευθυνόμαστε σε σας γράφοντας ένα ανοιχτό γράμμα. Μέχρι τις 17 του Φεβρουαρίου 2010 ήμασταν για 10 ημέρες σαν εθελοντές βοηθοί στην κυρία Σίλκε Βρομπελ - είμαστε μέλη του γερμανικού φιλοζωϊκού συλλόγου Τierfeunde Kreta e.V. Μεταφέραμε σκύλους και γάτες στη Γερμανία όπου βρήκαν καινούριους, φιλόζωους και συμπονετικούς ιδιοκτήτες. Κατά την διαμονή μας συναντήσαμε πολλά τραυματισμένα , παραμελισμένα αλλά και δηλητηριασμένα ζώα. Τρομάξαμε με την κατάσταση που βρήκαμε και με την αδιαφορία πολλών ανθρώπων απέναντι στον πόνο των ζώων. Το ξενοδοχείο μας ήταν κοντά στο λιμάνι έτσι ώστε συναντούσαμε καθημερινώς τα αδέσποτα - γάτες και σκύλους- που ζούσαν και ζουν εκεί. Εκεί προσέξαμε δύο μεγάλα σκυλιά, τα οποία προφανώς δεν άνηκαν σε κανέναν. Και τα δύο είχαν μάλλον γερμανικό σέφερ στο αίμα τους. Το ένα είχε μεγάλα αυτιά, το άλλο ένα μπλε και ένα καφέ μάτι. Τα γνωρίσαμε σαν δύο πολύ ευγενικά ζώα. Φαινόντουσαν υγιέστατα, και μια και διακρίνονταν από ευγενικό και θετικό χαρακτήρα σχετικά με τον άνθρωπο, αποφασίσαμε ότι αξίζουν να βρουν ένα καλό μέλλον και σπιτικό στη Γερμανία. Τα σκυλιά όμως δεν είχαν ακόμα τα ανάλογα εμβόλια ούτε είχαν τσιπ αναγνώρισης. Ετσι δεν μπορούσαμε ακόμα να τα πάρουμε μαζί μας στην Γερμανία. Μόλις γυρίσαμε όμως ψάξαμε και βρήκαμε γρήγορα ένα ανάλογο και κατάλληλο μέρος και για τα δύο σκυλιά. Σας βεβαιώνουμε και τα δύο σκυλιά είναι ευπρόσδεκτα στη Γερμανία όπου ήδη τα περιμένουν σε ένα καινούργιο σπιτικό! Μόλις μάθαμε όμως σήμερα ότι κάποιες έκανε παράπονα για αυτά τα σκυλιά και ισχυρίστηκε ότι είναι επιθετικά απέναντι σε τουρίστες δεν πιστέψαμε στα αυτιά μας. Ιδίως αυτά τα δύο σκυλιά μας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση λόγω του ευγενικού χαρακτήρος τους! Τον καιρό της διαμονής μας ήδη ο σύλλογός μας αποτάνθηκε στο φιλοζωϊκό σύλλογο "Η μικρή Κιβωτός του Νώε" λόγω του ότι για παρόμοια παράπονα έγιναν ευθανασίες σε άλλα επίσης μεγάλα σκυλιά. Τώρα φοβόμαστε φυσικά ότι μια παρόμοια μοίρα θα μπορούσε να βρει και τα αναφερόμενα σκυλιά. Οι ευθανασίες δεν είναι λύση στο πρόβλημα των αδέσποτων στα Χανιά! Σας διαβεβαιώνουμε ξανά αυτά τα σκυλιά έχουν ήδη ανθρώπους στη Γερμανία που τα περιμένουν με αγάπη! Θα στεγαστούν!
Τελειώνοντας θα θέλαμε να αναφέρουμε ένα ακόμα θετικό παράδειγμα για μεσήτευση σε μια φαινομενικά απελπιστική περίπτωση στο πάρκινγκ του Lidl στους Αγ. Αποστόλους βρέθηκε δεμένο ένα σκυλί με ένα μεγάλο όγκο. Το όγκος αυτό αφαιρέθηκε σε χειρουργική επέμβαση με χρηματική βοήθεια του φιλοζωϊκού συλλόγου "Η μικρή κιβωτός του Νώε" και το σκυλί μεταφέρθηκε στη Γερμανία. Ο Βόλφι (το λυκάκι) όπως ονομάστηκε ζει τώρα εδώ και ενάμισι χρόνο με τη καινούργια γερμανική οικογένειά του και εμπλουτίζει τη ζωή όλων των μελών της οικογένειας.
Κύριε Σαματά,
βοηθήστε μας να σώσουμε αυτά τα δύο αξιοαγάπητα πλάσματα. Θα έρθουμε πολύ σύντομα να τα πάρουμε! Το υποσχόμαστε!
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη βοήθειά σας.
Μετά τιμής
Heidi Studener και Eva Lautenschlager
(μετάφραση Φαλίτσα Μάνδρακα)
ολοι μέλη του γερμανικού φιλοζωϊκού συλλόγου Tierfreunde Kreta e.V.".
Οι φιλόζωοι, λοιπόν, κάνουν ό,τι μπορούν.
Η ευθύνη για την κατάσταση που διαμορφώνεται με τα αδέσποτα βαραίνει τους Δήμους. Αυτοί είναι αρμόδιοι για τη δημιουργία του κυνοκομείου που θα δώσει λύση στο πρόβλημα. Να υπενθυμίσουμε ότι στο φύλλο των «Χανιώτικων νέων» της Δευτέρας 1 Φεβρουαρίου 2010 δημοσιεύτηκε ότι είχε βρεθεί κάποιο σημείο μέσα στο Ναύσταθμο μετά από προσπάθειες της Τοπικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) Νομού Χανίων, και αναμένονταν η θετική απόφαση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ), ωστόσο ο Ναύσταθμος φαίνεται να άλλαξε απόφαση και να χωροθέτησε σε άλλο σημείο το κυνοκομείο για το οποίο όμως υπάρχουν αντιδράσεις.
Στο ίδιο ρεπορτάζ δημοσιεύονται και δηλώσεις του γενικού γραμματέα της ΤΕΔΚ Γιάννη Κοτσιφάκη ο οποίος λέει ότι «δυστυχώς ούτε αυτή η περίπτωση ευδοκίμησε" και τώρα "όλοι περιμένουμε τη μεταρρύθμιση του Καλλικράτη και τις αλλαγές στο σκηνικό στην τοπική αυτοδιοίκηση» καθώς « αν γίνουν λίγοι δήμοι στα Χανιά θα λυθούν πολλά προβλήματα όπως του κυνοκομείου καθώς θα σπάσει ο τοπικισμός και θα βρεθούν λύσεις». Ακόμα ο κ. Κοτσιφάκης αναφέρει ότι «ψάξαμε σχεδόν σε όλους τους δήμους αλλά δεν υπήρξε καμία θετική έκβαση γιατί υπήρχαν αντιδράσεις στα περισσότερα σημεία και άλλα δεν ήταν κατάλληλα, ή είχαν πολύ υψηλό κόστος αγοράς».
Ομως, η εύρεση χώρου για τη δημιουργία κυνοκομείου είναι υπόθεση που πρέπει να μπει σε προτεραιότητα. Σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, όπως στη Λάρισα, το έχουν καταφέρει. Εδώ, γιατί όχι; Πότε, επιτέλους, με τη συναίνεση βεβαίως των πολιτών θα βρεθεί μια ουσιαστική λύση για ένα πρόβλημα που αν δεν λυθεί τώρα, θα γίνει ακόμα πιο έντονο στο εγγύς μέλλον;
(23/2/2010)

"Πειραματόζωα"

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Με ανησυχία παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην οικονομία. Με έντονο προβληματισμό ενημερωνόμαστε για τα νέα μέτρα, αυτά που ήρθαν και τα άλλα που, ίσως, έρθουν σύντομα και, κατά τους αρμόδιους, θα συντελέσουν στη μείωση του ελλείμματος.
Με αγωνία για το αύριο, υποχρεωνόμαστε να γίνουμε φτωχότεροι μπας και σώσουμε αυτήν την έρμη χώρα.
Το ερώτημα όμως είναι: Γιατί ασκείται στην Ελλάδα τόση πίεση από τους "φίλους" της όταν άλλες χώρες της Ευρώπης έχουν επίσης τεράστιο έλλειμμα; Και πώς ο μέσος Ελληνας πολίτης, θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις νέες απαιτήσεις του κράτους;
Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε στις 12 Φεβρουαρίου:
"Γίναμε πειραματόζωα μεταξύ Ευρώπης και διεθνών αγορών. Αυτή η μάχη δεν τελείωσε, μόλις ξεκίνησε με μια σημαντική απόφαση της ΕΕ να στηρίξει τις προσπάθειες της Ελλάδας και της ευρωζώνης".
Πόσο, όμως, θα αντέξουμε να πληρώνουμε τα λάθη του παρελθόντος; Μήπως, τελικά, γινόμαστε "πειραματόζωα" των "μεγάλων δυνάμεων" για την επιβολή και αλλού μέτρων που συντρίβουν τα εργασιακά κεκτημένα;

Επικίνδυνα αδέσποτα

Επικίνδυνες διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα με τα αδέσποτα ζώα στα Χανιά. Το τελευταίο διάστημα μια αγέλη σκύλων, κάποιοι από τους οποίους είναι λυκόσκυλα, περιφέρονται στην πλατεία Συντριβανίου, στη Χάληδων και στα Νέα Καταστήματα. Και είναι επικίνδυνα. Εχουν καταγραφτεί το τελευταίο διάστημα επιθέσεις των ζώων αυτών σε διερχόμενους. Μήπως οι φιλοζωικοί σύλλογοι πρέπει να φροντίσουν για την απομάκρυνση των ζώων αυτών πριν συμβούν τα χειρότερα;

Φανάρια χωρίς φώτα

Πολλές φορές έχουν γραφτεί σχόλια για τα καμένα φώτα σε φανάρια μέσα και έξω από την πόλη. Δεν έχει τέλος, όμως, το πρόβλημα στον κόμβο Μουρνιών. Αποκαθιστούν μια καμένη λάμπα και καίγεται κάποια άλλη. Ετσι, το τελευταίο διάστημα, αρκετά φανάρια δεν λειτουργούν, με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται για τους οδηγούς. Στο ρεύμα από Μουρνιές - Νοσοκομείο προς Χανιά, δύο τουλάχιστον φανάρια δεν λειτουργούν. Η αρμόδια υπηρεσία ας κάνει έναν έλεγχο. Και αν μη τι άλλο, επιβάλλεται η εγκατάσταση συστήματος ελέγχου της φωτεινής σηματοδότησης όλο το 24ωρο.
(23/2/2010)

Κραυγή απόγνωσης για τα τροχαία στο Κολυμπάρι

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Κραυγή οδύνης και απόγνωσης βγάζουν οι καθηγητές του Λυκείου Κολυμπαρίου με αφορμή τα τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα στην περιοχή. Πρόσφατα ένας μαθητής, 17 χρονών, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στα Καμισιανά, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια έχουν τραυματιστεί σοβαρά τέσσερις μαθητές και έχουν εμπλακεί σε τροχαία ατυχήματα άλλοι τρεις.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση η καθηγήτρια του Γενικού Λυκείου Κολυμπαρίου, Μαρία Φρονιμάκη, συνέταξε μια επιστολή, την οποία συνυπογράφουν συνάδελφοί της από το Λύκειο και το Γυμνάσιο και απευθυνόμενοι σε εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, αλλά ακόμα και στους προϊσταμένους των Αστυνομικών Τμημάτων και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, σημειώνουν:
“Είμαστε μια ομάδα εκπαιδευτικών, οι οποίοι εργαζόμαστε σε ένα μικρό επαρχιακό σχολείο, σαν τα εκατοντάδες που υπάρχουν στην Ελλάδα, το Γενικό Λύκειο Κολυμπαρίου. Στον μικρόκοσμο του σχολείου μας αλλά και των προσωπικών μας ζωών, εδώ στις μικρές τοπικές κοινωνίες όπου ζούμε και εργαζόμαστε, είδαμε, βλέπουμε, σαν σε μεγεθυντικό φακό, το κομμάτι της τραγωδίας που μας αναλογεί, αυτό που θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας. Τα τροχαία ατυχήματα.
Τα τελευταία δύο χρόνια ζήσαμε τα παρακάτω γεγονότα: σοβαρά τροχαία ατυχήματα στα οποία ενεπλάκησαν μαθητές και μαθήτριές μας.
- Μαθήτρια της Β’ Λυκείου τραυματίστηκε σοβαρά, επιβαίνουσα σε αγροτικό, το οποίο οδηγούσε άλλο νεαρό άτομο, χωρίς να φορούν ζώνη ασφαλείας και έχοντας αναπτύξει υπερβολική ταχύτητα, έχασαν τον έλεγχο του οχήματος.
- Μαθητής της Α’ Λυκείου, οδηγώντας παράνομα δίκυκλο και με συνεπιβαίνοντα μαθητή της Β’ Λυκείου, έχοντας αναπτύξει υπερβολική ταχύτητα, έχασε τον έλεγχο του οχήματος και προσέκρουσε σε σταθερό αντικείμενο με αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό του συνοδηγού.
- Μαθητής του Γυμνασίου Κολυμπαρίου που οδηγούσε παρανόμως σε παρακείμενο ακάλυπτο χώρο «διασκέδαζε» προσπαθώντας να εκσφενδονίσει μαθητή της Α’ Λυκείου, ο οποίος ήταν γαντζωμένος στο καπό του αυτοκινήτου. Eυτυχώς, δεν υπήρξε κανείς σοβαρός τραυματισμός.
- Μαθήτρια της Β’ Λυκείου, ήταν συνοδηγός σε αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε άλλη μία ανήλικη, πρώην μαθήτρια του σχολείου μας. Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατό του. Η συνοδηγός μεταφέρθηκε σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση στην Εντατική του Γ.Ν.Ν. Χανίων. Ευτυχώς, επέζησε. Η άλλη επιβαίνουσα τραυματίστηκε σοβαρά και νοσηλεύτηκε.
Δύο μαθητές της Γ’ Λυκείου ενεπλάκησαν σε θανατηφόρο ατύχημα, όταν το αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν, συγκρούστηκε με ένα άλλο όχημα. Οι ίδιοι δεν τραυματίστηκαν αλλά η συνοδηγός του άλλου αυτοκινήτου σκοτώθηκε επιτόπου.
- Μαθητής της Α’ Λυκείου οδηγώντας το μηχανάκι του συγκρούστηκε με αυτοκίνητο και υπέστη σοβαρό τραυματισμό κάτω άκρου.
- Μαθητής της περσινής Α’ Λυκείου έχασε τον έλεγχο του οχήματός του, συγκρούστηκε με διερχόμενο λεωφορείο, στο οποίο επέβαιναν και μαθητές μας και σκοτώθηκε επιτόπου. Αυτό που γίνεται στην ευρύτερη περιοχή του Κολυμπαρίου φωτογραφίζει τη συνολική τραγική πραγματικότητα στους ελληνικούς δρόμους. Ιδιαίτερα στους επαρχιακούς, οι οποίοι υστερούν σε συντήρηση και σε αστυνόμευση. Ας το παραδεχτούμε ανοιχτά λοιπόν. Ο καθένας για την περιοχή του. Όλοι για τη χώρα μας. Εμείς στο Λύκειο Κολυμπαρίου το παραδεχόμαστε ανοιχτά, υπεύθυνα, εγγράφως και ενυπόγραφα για την περιοχή μας. Έχουμε πρόβλημα, κινδυνεύουν τα παιδιά μας. Όχι πια στους ιδιωτικούς θρήνους και συζητήσεις, στην ιδιότυπη ομερτά, στον νόμο της σιωπής, της αθέλητης αδιαφορίας, στην υποκουλτούρα της ασυδοσίας, της συγκάλυψης άρα και της συνενοχής. Θέλουμε βοήθεια, χάνουμε τα παιδιά μας!”.
“ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΕΥΘΥΝΕΣ”
Στη συνέχεια ξεκαθαρίζουν:
“Δεν γράφουμε αυτό το κείμενο για να ζητήσουμε ή να αποδώσουμε ευθύνες. Δεν τεντώνουμε τα χέρια μας σε εαυτούς και αλλήλους για να δείξουμε τους πραγματικούς ή πιθανολογούμενα υπεύθυνους για το καθημερινό μακέλεμα στους ελληνικούς δρόμους. Όχι. Τεντώνουμε τα χέρια σε ικεσία και με απόγνωση ζητάμε συμπαράσταση, κατανόηση και, πάνω από όλα, βοήθεια. Εμείς οι εκπαιδευτικοί του Λυκείου Κολυμπαρίου. Από όλους εσάς.
- Γονείς: Μη δίνετε στα παιδιά σας να οδηγούν οποιοδήποτε τύπο οχήματος, πριν εκπληρώσουν τις νόμιμες προϋποθέσεις (ηλικία, δίπλωμα, ασφάλιση). Προσπαθήστε με το προσωπικό σας παράδειγμα να μεταδώσετε αρχές σωστής οδικής συμπεριφοράς στα παιδιά σας, ιδιαίτερα στο θέμα της χρήσης ζώνης ασφαλείας. Ξέρουμε το ίδιο καλά πόσο δύσκολη είναι η διαπαιδαγώγηση και η εποπτεία των εφήβων. Ας μη ξεχνάμε όμως ότι μερικά θέματα όπως η τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και από μικρούς και από μεγάλους είναι κυριολεκτικά ζητήματα ζωής και θανάτου”.
Στη συνέχεια απευθυνόμενοι στους αρμόδιους, μεταξύ άλλων, σημειώνουν:
“- Τμήματα Τροχαίας και Τοπικά Αστυνομικά Τμήματα: Σας παρακαλούμε λάβετε γνώση για την τροχαία παραβατικότητα, αρχίστε ή εντείνετε τους ελέγχους στους επαρχιακούς δρόμους, παντού, οπωσδήποτε εκεί που συχνάζει η νεολαία και, οπωσδήποτε, περιμετρικά των σχολείων. Ιδιαίτερα, ακριβώς έξω από αυτά...
- Κύριε υπουργέ: Σας εκλιπαρούμε να κάνετε βασική προτεραιότητα του υπουργείου σας την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων. Ξέρουμε ότι τα τελευταία χρόνια και πολλοί δρόμοι έχουν φτιαχτεί, επιδιορθωθεί και βελτιωθεί αλλά και οι έλεγχοι έχουν γίνει πιο συχνοί. Έχουμε ιδία άποψη για το επίπονο έργο και τις υπερπροσπάθειες του Τμήματος Τροχαίας Χανίων αλλά και των άλλων εμπλεκόμενων Αστυνομικών Τμημάτων”. Καταλήγοντας υπογραμμίζουν:
“Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του Κολυμπαρίου επιθυμούμε να σπάσουμε αυτό τον κύκλο του αίματος σπάζοντας πρώτα απ’ όλα τη δημόσια σιωπή μας. Νιώθουμε ότι δεν θα είμαστε μόνοι σε αυτή την προσπάθεια”.
Καλούν “όλα τα πρόσωπα και σωματεία που ασχολούνται με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, την οδήγηση ως δραστηριότητα αλλά και την οδήγηση γενικότερα, τις λέσχες και τα σωματεία μοτοσυκλετιστών και αυτοκινητιστών να έρθουν στο σχολείο να αναλύσουν στα παιδιά το προφίλ του σωστού οδηγού. Παρακαλούμε και τολμούμε να καλέσουμε και δημοσίως, μέσω αυτής της ανοιχτής επιστολής, όλες τις εμβληματικές προσωπικότητες στον τομέα της μηχανοκίνησης, τους ανθρώπους που, δεκαετίες τώρα, έχουν αναγάγει την οδήγηση σε καθημερινή επιστήμη, τους κυρίους Α. Σταθάκη, Κ. Καββαθά και Ιαβέρη να συμμετάσχουν με όποιο τρόπο και σε όποιο χρόνο κρίνουν πρόσφορο. Και εδώ στα Χανιά τους χρειαζόμαστε!”.
Τέλος επισημαίνουν ότι την επιστολή τους αφιερώνουν “με πολλή αγάπη στην οικογένεια του μικρού Αντώνη, ο οποίος μαζί με τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του, υπήρξε μαθητής μας. Αφιερωμένο και σ’ αυτόν που έφυγε και σ’ αυτούς που μένουν. Αφιερωμένο στη θύμηση δύο λαμπερών ματιών και ενός υπέροχου εφηβικού χαμόγελου. Αφιερωμένο στη μνήμη του...”.
(Χανιώτικα νέα - 19/2/2010)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/42837-gia-ta-troxaia-dustuximata-sto-kolumpari/
Link: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=134042

Κριτική και αυτοκριτική

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Μια 14χρονη μαθήτρια για πρώτη φορά στην Ελλάδα, υποχρεώθηκε να αλλάξει σχολείο λόγω γκρουπ που δημιούργησε στο Facebook. Αυτό έλεγε η είδηση που δημοσιεύτηκε προ ημερών στα "Χανιώτικα νέα" και έγινε, τελικά, πανελλήνιο θέμα. Μάλιστα, η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος που είναι ύψιστη τιμωρία προκάλεσε αντίδραση και συνετέλεσε στο να γίνουν νέες ομάδες στο Ιντερνετ κατά των καθηγητών με περισσότερα από 20.000 μέλη! Προβληματίστηκαν οι καθηγητές;Τι φταίει και η κοπέλα έφτιαξε το γκρουπ στο οποίο μέλη έγιναν πολλοί ακόμη μαθητές; Ποια ήταν η αφορμή; Τι είχε προηγηθεί; Ποια είναι η σχέση των εκπαιδευτικών ή κάποιων εκπαιδευτικών με τα παιδιά της σύγχρονης εποχής; "Υπάρχει χάσμα γενεών", μου έλεγε φίλος εκπαιδευτικός προ ημερών σε συζήτησή μας με αφορμή το θέμα του Facebook. Και συμφώνησε πως το ρεπορτάζ από το Γυμνάσιο Χρυσοπηγής θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για προβληματισμό και περίσκεψη όλων σε σχέση με την κοινωνικοποίηση και διαπαιδαγώγηση, με τις σχέσεις εντός και εκτός του σχολείου, με τον βαθύτερο σκοπό της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Σε αυτή τη στήλη υποστηρίξαμε προ ημερών: "Στον ψηφιακό κόσμο, τα πράγματα είναι χαοτικά. Στην εικονική πραγματικότητα αρκετοί απλά εκτονώνονται. Κάποιοι το παρακάνουν. Οταν, όμως, μιλάμε για παιδιά, πρέπει να δείχνουμε κατανόηση. Να μπαίνουμε στο γιατί και να μην περιοριζόμαστε σε αυτό που απλώς φαίνεται...
Μήπως πρέπει όλοι να δούμε το θέμα από μια άλλη οπτική γωνία; Οχι αυτήν των κατασταλτικών μέτρων. Αλλά, της επικοινωνίας και της πρόληψης".
Τελικά, αντί δυστυχώς να ανοίξει μια τέτοια καλοπροαίρετη συζήτηση, ήρθαμε αντιμέτωποι με το μένος κάποιων εκπαιδευτικών επειδή δημοσιοποιήθηκε το θέμα.
Το βασικό επιχείρημα; “Αν έδιναν απλά αποβολή η κοπέλα θα έμενε από απουσίες. Τώρα, δεν μετράει απουσίες, απλά αλλάζει σχολείο, οπότε δεν χάνει τη χρονιά της”. Αλλο επιχείρημα: "Δεν δόθηκε τιμωρία για το γκρουπ αλλά για τις ύβρεις που υπήρχαν σ' αυτό και για το βίντεο που ανέβηκε".
Σεβαστές αυτές οι απόψεις. Με λύπη, όμως, είδα κάποιους εκπαιδευτικούς να υποψιάζονται... συνωμοσίες και συμφέροντα. Να κρίνουν τον δημοσιογράφο (τον υπογράφοντα) και δικαίωμά τους βεβαίως, αλλά να είναι τόσο απόλυτοι που να προκαλεί φόβο αυτή η τόση σιγουριά τους.
Χθες, δημοσιεύτηκε επιστολή του Συλλόγου Καθηγητών όπως και ανακοίνωση της ΕΛΜΕ και ο αναγνώστης μας, Αντώνης Κρασουδάκις στην ψηφιακή έκδοση των "Χανιώτικων νέων" έστειλε το ακόλουθο σχόλιο:
"Δυστυχώς δεν διάβασα ούτε μία λέξη αυτοκριτικής για την οικτρή αποτυχία του παιδαγωγικού έργου των συγκεκριμενων καθηγητών, προϊόν της οποίας ειναι η συμπεριφορά της μαθήτριας και των όποιων άλλων παιδιών συμμετείχαν στη συγκεκριμένη ομάδα του Facebook. Σε τελική ανάλυση μιλάμε για παιδιά του Γυμνασίου και όχι για καμένους ενήλικες".
Ο υπογράφων θεωρεί ότι το θέμα έχει λήξει. Και ότι το θέμα αυτό, πολύ απλά ήταν και είναι αφορμή για να προβληματιστούμε όλοι μας...
(Χανιώτικα νέα - 8/12/2017)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/42851-akrobasies/

Εφυγε η "ψυχή" του "Σχήματος"

Εφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 52 χρόνων, η "ψυχή" του βιβλιοπωλείου "Σχήμα", Γιάννης Βερυβάκης.
Ο θάνατός του αφήνει ένα τεράστιο κενό στην πόλη των Χανίων.
Και αυτό διότι ο Γιάννης Βερυβάκης, ο οποίος χτυπήθηκε από τον καρκίνο, πέραν από ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου βιβλιοπωλείου της πόλης, ήταν και εμπνευστής πολιτισμικών δράσεων και όχι μόνον. Το μεν βιβλιοπωλείο είχε οργανώσει αμέτρητες δραστηριότητες, όπως παρουσιάσεις βιβλίων, συγγραφέων, προβολές ταινιών αλλά και μουσικές εκδηλώσεις.
Παράλληλα, έχοντας μια σημαντική αλλά αθόρυβη διαδρομή, ο Γιάννης Βερυβάκης στα τέλη της δεκαετίας του '80 με ομάδα Χανιωτών δημιούργησε την πολιτισμική ομάδα: "Αμηχανία" η οποία είχε προχωρήσει σε διάφορες εκθέσεις, όπως το 1990 σε συνεργασία με τον αείμνηστο Μιχάλη Γρηγοράκη, έκθεση στον Δημοτικό Κήπο με θέμα τον Χανιώτικο Τύπο την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Την ίδια περίοδο η "Αμηχανία" είχε οργανώσει κινηματογραφικές προβολές ποιοτικών ταινιών στο Βενιζέλειο Ωδείο και στον κινηματογράφο του "Κήπου".
Επίσης ο Γιάννης Βερυβάκης ήταν ιδρυτικό μέλος του πρώτου μη κρατικού ραδιοφωνικού σταθμού που λειτούργησε στα Χανιά. Συγκεκριμένα, του συλλογικού-νεανικού εναλλακτικού σταθμού: "Χανιά fm 88,8", που εξέπεμπε από το 1998 έως το 1990 στη συχνότητα των 88,8 MHz στα Fm. Ο σταθμός αυτός είχε συγκεντρώσει δεκάδες Χανιώτες "παραγωγούς" που εκφράζονταν με τεράστια απήχηση στη νεολαία της εποχής ενώ η συνέχειά του στο επίπεδο της εναλλακτικής τοπικής ραδιοφωνίας ήταν ο ραδιοφωνικός σταθμός: "Μύγα στα fm" η "Fly fm" στη συχνότητα των 90,0 Mhz.
Η κηδεία του Γιάννη Βερυβάκη θα γίνει σήμερα στις 4 μ.μ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΒΙΑΚΗΣ
(Χανιώτικα νέα - 18/2/2010)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/42794-se-ilikia-52-etwn/

Σκέψεις με αφορμή ένα βιβλίο

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Στην εποχή του έντονου ανταγωνισμού, της βίας, της θεοποίησης του χρήματος για το οποίο ο σημερινός άνθρωπος δίνει και κάνει τα πάντα , υπάρχει , ίσως, μόνον ένας τρόπος να επιστρέψουμε σε πιο ειρηνικές – κοινοτικές μορφές διαβίωσης. Όχι απαραιτήτως να απαρνηθούμε το χρήμα – αυτό το κακό του κόσμου που τόσα δεινά επιφέρει, αλλά να συνειδητοποιήσουμε πώς από αυτόν τον πλανήτη είμαστε περαστικοί. Γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε και κάποτε φεύγουμε… Με άλλα λόγια, τίποτα δεν μένει… Παράλληλα, όμως, για να μάθουμε να ζούμε, ίσως είναι σημαντική η γνώση του… θανάτου. Ίσως, τότε αγαπήσουμε τη ζωή αυτή καθ’ αυτή και όχι τα επιπλέον που συχνά απλώς καλύπτουν τη ματαιοδοξία μας…
Με αυτές τις σκέψεις πλημμύρισα όταν ολοκλήρωσα τη δεύτερη ανάγνωση του πονήματος του Simon Critchley, «Το βιβλίο των νεκρών φιλοσόφων» το οποίο κυκλοφόρησε πριν μερικούς μήνες στην Ελλάδα από τις εκδόσεις «Πατάκη», σε μετάφραση του Γιάννη Ε. Ανδρέου. Το βιβλίο, το οποίο είναι απολαυστικό, μας ενημερώνει για τη ζωή και τον θάνατο των μεγάλων φιλοσόφων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, από τους προσωκρατικούς μέχρι τους σύγχρονους. «Οσο επιζητούμε να αποφύγουμε το θάνατο, παραμένουμε ανελεύθεροι και τρέχουμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας. Η απάρνηση του θανάτου είναι μίσος προς τον εαυτό», αναφέρει ο συγγραφέας.
Ο Simon Critchley γράφει με τρόπο γλαφυρό, σαρκαστικό αλλά και με ένα ιδιαίτερο χιούμορ. Στο τέλος αναφέρεται και στον εαυτό του ο οποίος «εξήλθε διωκόμενος από αρκούδα».
Και σημειώνει:
«Μόνο μπροστά στην πραγματικότητα του θανάτου, του δικού μου όσο και των άλλων, πραγματώνεται ο εαυτός μας ως ό,τι αληθινά είναι. Και μόνο με την παραδοχή ότι κάποτε θα χάσουμε τον εαυτό μας για πάντα υπάρχει ίσως η πιθανότητα να τον κερδίσουμε για λίγο. Με άλλα λόγια, και αυτό βέβαια είναι ανόητα προφανές, ο θάνατος θέτει το όριο ως προς το οποίο ζούμε τη ζωή μας». Εν τέλει, το βιβλίο μάς κάνει να αγαπήσουμε τη ζωή.
(Χανιώτικα νέα - 17/2/2010)
Link: http://www.haniotika-nea.gr/42742-akrobasies/

Πού πάμε;

Σε ειδησεογραφικά site διαβάζουμε ότι οι Βρυξέλλες έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν νέα οικονομικά μέτρα στην Ελλάδα, ερήμην της ελληνικής κυβέρνησης.
Στο in.gr αναφέρεται χαρακτηριστικά:
"Σε καθεστώς αυστηρής επιτήρησης εισήλθε και τυπικά από την Τρίτη -με τη «βούλα» του Ecofin- η ελληνική οικονομία, στο πλαίσιο της οποίας είναι δυνατόν τα πρόσθετα μέτρα στην οικονομία να αποφασίζονται από τις Βρυξέλλες ερήμην της ελληνικής κυβέρνησης. «Πράσινο φως» για το Πρόγραμμα Σταθερότητας, προθεσμία 30 ημερών για τα έκτακτα μέτρα".
Πού πάμε;

Χαρταετοί ενάντια στο ξεπούλημα των Αγ. Αποστόλων

Με το πέταγμα χαρταετών οι Χανιώτες θα πούν την Καθαρή Δευτέρα, για άλλη μια χρονιά, "όχι" στην εκποίηση της παραλίας των Αγίων Αποστόλων. Σε σχετική ανακοίνωσή της η Επιτροπή Ενάντια στο Ξεπούλημα των Αγίων Αποστόλων, σημειώνει:
"Απευθύνουμε πρόσκληση και φέτος σε όλους-ες για να βρεθούμε την Καθαρή Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου στους Αγ. Αποστόλους με χαρταετούς, κρασί, νηστίσιμα εδέσματα και πολύ κέφι.
Θα είμαστε εκεί από τις 10.00 π.μ. ώς το βράδυ. Σημείο συνάντησης η παραλία μπροστά στο γήπεδο ποδοσφαίρου.
Υπενθυμίζουμε πως η παρουσία μας εκεί έχει το νόημα της προστασίας της περιοχής από κάθε μορφής εκποίηση και κερδοσκοπική εκμετάλλευση και, βέβαια, την συντήρηση και αναβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος σ’ αυτή. Οσον αφορά τον κίνδυνο εκποίησης, μπορεί τα τελευταία χρόνια το θέμα να έχει «παγώσει», όμως φοβόμαστε πως τα «δημοσιονομικά ελλείμματα» που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση μπορεί να γίνουν η αιτία (ή μάλλον, η αφορμή) για να επαναφέρει στο τραπέζι σχέδια ξεπουλήματος της περιοχής.
Οσον αφορά το περιβάλλον της περιοχής, έχουν γίνει αρκετά έργα αναβάθμισης από τον τοπικό Δήμο, αλλά πολλά πρέπει ακόμα να γίνουν, και την ευθύνη γι αυτό την έχουμε όλοι μας. Είναι γεγονός πως, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερος κόσμος περπατά, αθλείται, κολυμπά στην περιοχή χειμώνα-καλοκαίρι.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, κατά τη γνώμη μας, σήμερα, είναι η αυθαίρετη άνοδος αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στο στο κεντρικό και ανατολικό ακρωτήρι με τα πεύκα.
Επίσης, τονίζουμε πως ο αγώνας για τους Αγ. Αποστόλους είναι κομμάτι του πλατύτερου κινήματος για τη σωτηρία του πράσινου και των ελεύθερων χώρων στα Χανιά, την Κρήτη, σε όλη την Ελλάδα, τόσο σε μεγαλουπόλεις όσο και στην επαρχία. Είναι σκόπιμο να προβληθούν και να υποστηριχτούν αυτοί οι αγώνες. Γι αυτό καλούμε όλες τις σχετικές επιτροπές και κινήσεις πολιτών από τα Χανιά ή άλλες περιοχές να παρουσιάσουν τις δράσεις τους και τα αιτήματά τους την Καθαρή Δευτέρα στους Αγ. Αποστόλους".

Εθισμός και Διαδίκτυο

Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
“Αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος”. Ετσι χαρακτηρίζεται η απόφαση των καθηγητών του Γυμνασίου Χρυσοπηγής για τη μαθήτρια που έφτιαξε γκρουπ στο Facebook, κατά της διευθύντριας. Τουτέστιν, αλλαγή σχολείου. “Αν έδιναν απλά αποβολή η κοπέλα θα έμενε από απουσίες. Τώρα, δεν μετράει απουσίες, απλά αλλάζει σχολείο, οπότε δεν χάνει τη χρονιά της”, έλεγε χθες ένας εκπαιδευτικός.
Και έως εδώ καλά. Ομως, γιατί τέτοια τιμωρία;
Ο,τι γκρουπ κι αν έφτιαξε στo Facebook η 14χρονη, ό,τι κι αν έγραφαν κάποιοι στον “τοίχο” του γκρουπ, ακόμα και όσο κι αν έβριζαν, λύση είναι η αποβολή ή η αποπομπή; Ή μήπως αυτή η απόφαση οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα;
Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τα της “αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος” οι συμμαθητές της έφτιαξαν άλλο γκρουπ με θέμα: “Θέλουμε τη συμμαθήτριά μας πίσω”. Και μέχρι χθες το μεσημέρι η ομάδα αυτή είχε περισσότερα από 170 μέλη και ο αριθμός ανεβαίνει συνεχώς.
Η δράση συχνά φέρνει αντίδραση. Η θέση φέρνει αντίθεση, ενώ το ζητούμενο που είναι η σύνθεση, κάπου αιωρείται...
Στον ψηφιακό κόσμο, τα πράγματα είναι χαοτικά. Στην εικονική πραγματικότητα αρκετοί απλά εκτονώνονται. Κάποιοι το παρακάνουν.
Οταν, όμως, μιλάμε για παιδιά, πρέπει να δείχνουμε κατανόηση. Να μπαίνουμε στο γιατί και να μην περιοριζόμαστε σε αυτό που απλώς φαίνεται...
Μήπως πρέπει όλοι να δούμε το θέμα από μια άλλη οπτική γωνία; Οχι αυτήν των κατασταλτικών μέτρων. Αλλά, της επικοινωνίας και της πρόληψης. Με στόχο τα παιδιά να γίνουν χρήσιμοι και σκεπτόμενοι πολίτες.
Και εν πάση περιπτώσει, ο σάλος με το θέμα που προέκυψε αποτελεί αφορμή για να γίνει και ένας πιο ουσιαστικός διάλογος για ένα κοινωνικό φαινόμενο της εποχής μας, που είναι ο εθισμός στο Διαδίκτυο. Δυο παιδιά από τα Χανιά έχουν ήδη νοσηλευτεί σε κλινική απεξάρτησης από το Ιντερνετ! Γιατί τα παιδιά αυτά είχαν εθιστεί; Μήπως επειδή έτσι κάλυπταν την ανάγκη της επικοινωνίας και τα κενά της πραγματικής ζωής; Ιδού ένα σοβαρό θέμα για εκπαιδευτικούς, γονείς μα και τους ίδιους τους αρμόδιους.
(12/2/2010)